Amantadyna

Rozmawiaj z pacjentem!

Baza porad to minimum informacji, jakie powinien otrzymać pacjent przy pierwszym stole.

Amantadyna może być stosowana długotrwale w leczeniu objawów choroby Parkinsona, a także w zespołach parkinsonowskich, dających takie objawy jak sztywność i drżenie oraz w celu znoszenia pozapiramidowych działań niepożądanych neuroleptyków. Kiedyś stosowana była w leczeniu zakażenia wirusem grypy typu A (Viregyt K), teraz mało skuteczna w tym wskazaniu ze względu na dużą oporność wirusa grypy. Występuje w preparatach Viregyt K (chlorowodorek) oraz Amantix (siarczan).

Jakich informacji udzielić o dawkowaniu?

W chorobie Parkinsona leczenie amantadyną rozpoczyna się zwykle od dawki 100 mg dziennie raz na dobę przez 4 do 7 dni, następnie dawkę stopniowo się zwiększa, o 100 mg w odstępach tygodniowych, aż do uzyskania dawki podtrzymującej. Zazwyczaj stosuje się od 200 mg do 600 mg na dobę (1-3 tabletki).[1]ChPL Amantix

Lek stosuje się rano i po południu. Ostatnia dawka nie powinna być przyjęta później niż o godzinie 16.[2]ChPL Amantix

Na czym się skupić edukując pacjenta o leku lub chorobie?

Upewnij się, że pacjent wie jak stosować swoje leki i czy stosuje je według zaleceń lekarza. Pacjenci z chorobą Parkinsona mogą przyjmować wiele leków, w tym szereg analogów lewodopy, dlatego ważne jest monitorowanie sposobu dawkowania leków przez pacjenta.  W przypadku gdy pomimo leczenia pacjent skarży się, że objawy nie ustępują wyjaśnij mu, że dobranie odpowiedniej dawki, która skutecznie zmniejszy nasilenie objawów może wymagać pewnego okresu czasu. Ostrzeż pacjenta, żeby nie odstawiał leku na własną rękę, nawet gdy nie dostrzega jeszcze efektów leczenia – nagłe odstawienie może skutkować złośliwym zespołem neuroleptycznym.

Czy leczenie przynosi efekty?

Upewnij się czy:

  • pacjent wie jak zażywać leki  i czy stosuje je prawidłowo,
  • czy leki stosowane przez pacjenta dobrze kontrolują objawy choroby – jeżeli pacjent, pomimo regularnego stosowania leków, w dalszym ciągu odczuwa objawy należy skierować go do lekarza; w takim przypadku konieczna może okazać się zmiana leczenia. 
Jakich działań niepożądanych (ADR) można się spodziewać?

Do najczęstszych działań niepożądanych należą: napady padaczkowe, zaburzenia snu, pobudzenie ruchowe i psychiczne, nudności, nerwowość, suchość w jamie ustnej, obrzęk kostek i sinica marmurkowata (czerwone plamy na skórze).[3]Szczeklik A, Gajewski P. Interna Szczeklika, Kraków 2017 

Zwróć szczególną uwagę na możliwość wystąpienia: zawrotów głowy, omdleń i drgawek. W takich sytuacjach należy zalecić przerwanie leczenia i skierować pacjenta do szpitala.

Jak pomóc monitorować leczenie i ryzyko interakcji?

Podczas leczenia amantadyną warto wiedzieć że:

  • przed leczeniem, przed każdorazowym zwiększeniem dawki oraz dwa tygodnie po każdym zwiększeniu dawki zaleca się wykonanie EKG. W trakcie leczenia EKG powinno powtarzać się przynajmniej raz w roku.[4]ChPL Amantix;
  • możliwe jest leczenie skojarzone z innymi lekami stosowanymi w leczeniu choroby Parkinsona co ma na celu nasilenie działania teraputycznego (np. lewodopa);
  • leku nie wolno stosować u kobiet w ciąży i karmiących piersią;
  • amantadyna może zmniejszać tolerancję alkoholu;
  • Na początku leczenia może wystąpić dalsze pogorszenie zdolności prowadzenia pojazdów, większe niż upośledzenie spowodowane samą chorobą[5]ChPL Amantix;
  • przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie amantadyny i leków powodujących wydłużenie odstępu QT, jak np. niektóre leki przeciwarytmiczne klasy I A (np. chinidyna, dizopiramid, prokainamid) oraz klasy III (np. amiodaron, sotalol), niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tioridazyna, chloropromazyna, haloperidol, pimozyd), niektóre trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina), niektóre leki przeciwhistaminowe (np. astemizol, terfenadyna), makrolidy (klarytromycyna);
  • inne leki, których nie powinno się łączyć z amantadyną to leki przeciwcholinergiczne, sympatykomimetykami oraz memantyna.
Zaproponuj zmiany w stylu życia

Podczas rozmowy z pacjentem zaznacz, że białko spożywcze może zmniejszać absorpcję lewodopy. Niektórzy lekarze zalecają jeść mniej białka w ciągu dnia, oraz więcej w godzinach wieczornych. Wszelkie zmiany w diecie powinny być jednak omówione z lekarzem lub dietetykiem. Zachęć pacjenta do wykonywania ćwiczeń, aby zapobiegać sztywności stawów i mięśni oraz poprawić samopoczucie.

Data publikacji: 17.01.2017
Data ostatniej aktualizacji: 17.01.2017

mgr farm. Justyna Żarczyńska

Absolwentka Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum. Na portalu odpowiada za moderowanie Bazy Porad oraz przekład i analizę zagranicznych doniesień i wytycznych.

[artykuły]

mgr farm. Magdalena Pelczarska

Absolwentka Wydziału Farmaceutycznego UM w Lublinie. Redaktor prowadząca portalu opieka.farm - merytoryczne wsparcie. Farmaceutka w Aptece u Farmaceutów (AuF).

[artykuły]













Źródła:   [ + ]

Forum dyskusyjne - brak dostępu. Zawartość serwisu kierowana jest tylko do osób wykonujących zawód medyczny, m.in. farmaceutów, lekarzy, techników farmaceutycznych i pielęgniarek. Jeśli posiadasz już konto zaloguj się ↗

Jeśli nie posiadasz konta, a jesteś związany z medycyną lub farmacją - zarejestruj się.

Udostępnij
+1
Udostępnij
Email
Pocket
WhatsApp