Diuretyki pętlowe

Rozmawiaj z pacjentem!

Baza porad to minimum informacji, jakie powinien otrzymać pacjent przy pierwszym stole.

Do diuretyków pętlowych zaliczamy:

  • furosemid (Furosemidum Polpharmex, Furosemidum Polpharma),
  • torasemid (Diuver, Diured, Torsemed, Toramide, Trifas Cor, Trifas).

Stosuje się je w celu zmniejszania obrzęków oraz pomocniczo w niewydolności serca oraz nadciśnieniu

Jakich informacji udzielić o dawkowaniu?

Diuretyki pętlowe zaczynają działać w ciągu godziny, a diureza jest zwykle zakończona w ciągu sześciu godzin. Aby nie zakłócać snu mogą być podawane dwa razy na dobę, rano i popołudniu.

Siła działania torasemidu jest 4x większa od furosemidu.[1]Dryla W. Torasemid i furosemid – podobieństwa i różnice pełny tekst .pdf Równoważne dawki tych leków to:

5 mg torasemidu = 20 mg furosemidu
10 mg torasemidu = 40 mg furosemidu
20 mg torasemidu = 80 mg furosemidu

Torasemid charakteryzuje mniejsze ryzyko hipokaliemii z uwagi na aktywność antyaldosteronową.[2]Dyrla W., Kuch M. Torasemid i furosemid – podobieństwa i różnice 2014 pełny tekst .pdf Zdarza się, że pacjenci samodzielnie regulują dawki leków na podstawie nasilenia objawów i codziennych pomiarów masy ciała, jednak ważne, aby pacjent był odpowiednio poinstruowany przez lekarza w tym zakresie.

Na czym się skupić edukując pacjenta o leku lub chorobie?

Upewnij się, że pacjent wie jak prawidłowo stosować leki i robi to prawidłowo. Przypomnij o konieczności regularnego stosowania leków. Jeśli pacjent leczy się na nadciśnienie przypomnij mu o konieczności regularnych pomiarów ciśnienia krwi

Podczas leczenia chory może narzekać na bardzo silną diurezę, która może ograniczać codzienne czynności. Pomimo tego przekonaj go do przyjmowania leku rano, a druga dawkę popołudniu, ponieważ przyjęcie na noc może prowadzić do nocnego moczenia lub częstych wybudzeń w celu skorzystania z toalety. 

Czy leczenie przynosi efekty?

Jeśli pacjent nie odczuwa widocznej poprawy podczas stosowania leków powinien zgłosić się do lekarza w celu modyfikacji leczenia.

Jakich działań niepożądanych (ADR) można się spodziewać?

Diuretyki pętlowe mogą powodować bóle i zawroty głowy, senność, osłabienie, niewyraźne widzenie, które w niewielkim lub umiarkowanym stopniu mogą upośledzać sprawność psychofizyczną, a także zmniejszenie apetytu, ból żołądka, nudności, wymioty, biegunkę, skurcze mięśni. Duże dawki mogą być ototoksyczne, dlatego w rozmowie z pacjentem można  upewnić się czy pacjent nie doświadcza pogarszania się słuchu.[3]Youssef S. Medicines Use Reviews: A practical guide, Pharmaceutical Press 2010

Jak pomóc monitorować leczenie i ryzyko interakcji?

Pacjenci stosujący długotrwale leki moczopędne powinni regularnie badać poziom elektrolitów. Diuretyki pętlowe zwiększają ryzyko hipokaliemii. Wytłumacz pacjentowi to w prosty sposób: np. Pani/Pana leki wypłukują potas, magnez i wapń.

Konsultując pacjenta warto wiedzieć, że:

  • torasemid i furosemid  są odpowiednikami terapeutycznymi, co oznacza, że różnią się siłą i skutecznością działania; może to rodzić wątpliwości u pacjenta, któremu lekarz, zamienił np. 20 mg furosemidu na 10 mg torasemidu, sugerując jednocześnie konieczność podwyższenia dawki,
  • diuretyki pętlowe są stosowane jako leki pierwszego rzutu u osób z niewydolnością serca oraz ostrym obrzękiem płuc. Dawkę można stopniowo dostosowywać do potrzeb pacjenta w zależności od reakcji organizmu oraz stosowania innych leków,
  • u pacjentów z nadciśnieniem, u których nie da się osiągnąć kontroli ciśnienia innymi lekami, jako kolejny etap terapii skojarzonej wprowadza się diuretyki pętlowe.

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania diuretyków pętlowych z :

  • innymi lekami moczopędnymi,
  • glikozydami nasercowymi – hipokaliemia powodowana przez diuretyki pętlowe może zwiększać ich toksyczność na serce prowadząc do groźnych niemiarowości. 
  • z insuliną i lekami przeciwcukrzycowymi – podczas jednoczesnego stosowania z furosemidem lub torasemidem, może dojść do osłabienia ich działania.[4]ChPL Furosemidum Polpharma
Zaproponuj zmiany w stylu życia

Warto przekazać pacjentowi rady na temat zdrowego stylu życia, zrównoważonej diety, regularnych ćwiczeń oraz ograniczenia spożycia soli, alkoholu i papierosów. W przypadku niewydolności serca i cukrzycy pewne dane wskazują na wzrost ogólnej śmiertelności przy diecie ubogiej w sód, dlatego nie zalecaj restrykcyjnej diety ubogosodowej. Choć wiele badań wykazało wpływ tej diety na obniżenie ciśnienia, ten parametr nie może być decydujący przy niektórych chorobach współistniejących.[5]Taylor RS, Ashton KE, Moxham T, Hooper L, Ebrahim S. Reduced dietary salt for the prevention of cardiovascular disease: a meta-analysis of randomized controlled trials (Cochrane review). Am J Hypertens. 2011 Aug;24(8):843-53. doi: 10.1038/ajh.2011.115. abstrakt[6]Kong YW, Baqar S, Jerums G, Ekinci EI. Sodium and Its Role in Cardiovascular Disease – The Debate Continues. Front Endocrinol (Lausanne). 2016 Dec 23;7:164. doi: 10.3389/fendo.2016.00164. pełny artykuł

Data ostatniej aktualizacji: 14.05.2018.

mgr farm. Justyna Żarczyńska

Absolwentka Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum. Na portalu odpowiada za moderowanie Bazy Porad oraz przekład i analizę zagranicznych doniesień i wytycznych.

[artykuły]

mgr farm. Magdalena Pelczarska

[artykuły]




Źródła:   [ + ]

Ten temat zawiera 4 odpowiedzi, ma 5 głosów, i został ostatnio zaktualizowany przez  opieka.farm 1 rok, 2 miesiące temu.

  • Autor
    Wpisy
  • #17650 Punkty: 3

    Jakub Lenard mgr farm.
    240 pkt.

    Czy ograniczanie spożycia soli przez osoby z niewydolnością serca i stosujące diuretyki pętlowe jest bezpieczne?

    https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21731062

    “Salt restriction increased the risk of all-cause mortality in those with heart failure (end of trial RR 2.59, 1.04-6.44, 21 deaths).”

    3 użytkowników uznało wypowiedź za pomocną.
  • #17904 Punkty: 2

    Konrad Tuszyński mgr farm.
    969 pkt.

    Kuba, dopisałem w ostatnim akapicie:

    W przypadku niewydolności serca i cukrzycy pewne dane wskazują na wzrost ogólnej śmiertelności przy diecie ubogiej w sód, dlatego nie zalecaj restrykcyjnej diety ubogosodowej. Choć wiele badań wykazało wpływ tej diety na obniżenie ciśnienia, ten parametr nie może być decydujący przy niektórych chorobach współistniejących.[2][3]

    Bo oczywiście prawdę piszesz. Tu ciekawy artykuł: Sodium and Its Role in Cardiovascular Disease – The Debate Continues

    2 użytkowników uznało wypowiedź za pomocną.
  • #22776 Punkty: 2

    Maciej Milczarek mgr farm.
    10 pkt.

    “Diuretyki mogą powodować hipoglikemię, co może być zagrożeniem szczególnie dla pacjentów dodatkowo zażywających digoksynę.”

    – pewnie chodziło o hipokaliemię.

    2 użytkowników uznało wypowiedź za pomocną.
  • #22779 Punkty: 0

    opieka.farm mgr farm.
    97 pkt.

    Oczywiście, wkradł się błąd, to hipokaliemia (podobnie zresztą jak hipomagnezemia i hiperkalcemia) zwiększa wrażliwość mięśnia sercowego na glikozydy nasercowe, których przykładem jest digoksyna. Dziękujemy za czujność:)

Musisz być zalogowany aby odpowiedzieć na ten temat.

35 Udostępnień
Udostępnij35
+1
Udostępnij
Email
Pocket
WhatsApp