Molnupirawir jest przedstawicielem grupy leków przeciwwirusowych, będących nukleozydowymi lub nukleotydowymi inhibitorami polimeraz kwasów nukleinowych. Do leków o podobnym mechanizmie działania należy na przykład acyklowir. Leki te ze względu na swoje podobieństwo strukturalne po przekształceniu w organizmie do aktywnych form zostają mylnie wbudowane w wirusowy DNA lub RNA. Stanowią zatem substraty dla wirusowej polimerazy, enzymu katalizującego syntezę kwasu nukleinowego. W przypadku acyklowiru skutkuje to zakończeniem syntezy łańcucha DNA wirusa i hamuje jego replikację. (Patrz: “Acyklowir – Ścieżka rekomendacji”.)
Molnupirawir jest prolekiem metabolizowanym do analogu rybonukleozydu N-hydroksycytydyny (NHC), który w komórkach ulega fosforylacji z wytworzeniem farmakologicznie czynnego trifosforanu (NHC-TP). Wirusowa polimeraza RNA wbudowuje lek do genomu wirusa. Molnupirawir nie prowadzi jednak do zahamowania syntezy łańcucha RNA. Wirus namnaża się dalej, w wyniku czego dochodzi do tak zwanej katastrofy błędów. Wytworzone białka zawierają zbyt wiele mutacji, aby wirus mógł funkcjonować. Molnupirawir prowadzi zatem do letalnej mutagenezy wirusa.1
Poniższy schemat obrazuje mechanizm działania molnupirawiru.1
Piśmiennictwo
- Malone, B., & Campbell, E. A. (2021). Molnupiravir: coding for catastrophe. Nature structural & molecular biology. pełny tekst ⬏⬏
