REKLAMA

Efekt pierwszego przejścia

Efekt pierwszego przejścia (ang. first pass effect) to proces polegający na zmniejszeniu ilości substancji leczniczej po jej wchłonięciu z przewodu pokarmowego, a przed dotarciem do krążenia ogólnego. Leki ulegające efektowi pierwszego przejścia po wchłonięciu w jelicie grubym trafiają żyłą wrotną do wątroby i tam znaczny odsetek dawki ulega metabolizmowi, w konsekwencji tylko niewielka ilość substancji leczniczej dociera do krążenia ogólnego.

Substancje lecznicze charakteryzujące się znacznym efektem pierwszego przejścia to m.in.: diltiazem, nitrogliceryna, morfina, nalokson, propranolol czy werapamil. W niewydolności wątroby (stany zapalne o ciężkim przebiegu, marskość), ich biodostępność znacznie się zwiększa, dlatego też dawka musi zostać zmniejszona by uniknąć szkodliwego działania na organizm pacjenta.[1]

REKLAMA
Źródła
  1. Orzechowska-Juzwenko K. Farmakologia kliniczna. Znaczenie w praktyce medycznej, 2012
Podziel się:
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email
Subskrybuj
Powiadom o
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments

Pogadanki Farmaceutyczne

Ostatnie komentarze

Najnowsze na portalu

Czytaj też:

Interakcje leków z alkoholem [tabela]

Zdecydowanie odradzamy udzielania porad zdawkowych: „proszę nie łączyć leku z alkoholem, bo lepiej nie łączyć leków z alkoholem”. Pacjent proszący o poradę nie przychodzi zapytać, czy możne pić w czasie farmakoterapii… Pacjent pyta o konkretne preparaty i konkretne ilości.

Interakcja kotrimoksazolu (Bactrim, Biseptol) z warfaryną [Case #32]

Wiele badań wskazuje na zwiększone ryzyko krwawień w razie przyjmowania warfaryny z kotrimoksazolem. Jedno z nowszych źródeł sugeruje nawet, że zapobiegawcze zmniejszenie dawki warfaryny przy jednoczesnym stosowaniu kotrimoksazolu lub metronidazolu powinno stać się rutynową praktyką.

0
Wyraź swoje zdanie i dodaj komentarz :)x
()
x