fbpx

Niedobory magnezu w cukrzycy – Wyjaśniamy!

Materiał przygotowany we współpracy z firmą Sanofi. MAT-PL-2200878-1.0-04/2022

Jakie informacje warto przekazać pacjentowi odnośnie do niedoboru magnezu w cukrzycy?

Zobacz też: Niedobór magnezu a cukrzyca typu 2 i insulinooporność – algorytm włączenia preparatu magnezu 

Zobacz też: Ebook: Pacjent z insulinoopornością. Wpływ magnezu i jego niedoborów na stężenie glukozy i insuliny

Zobacz też: Insulinooporność i cukrzyca a niedobory magnezu – Wyjaśniamy!

Transkrypcja

Cześć, nazywam się Patrycja Cieślik. Witam w programie Pogadanki Farmaceutyczne. Dzisiaj opowiem Wam o niedoborach magnezu w cukrzycy. Czy są częste, niebezpieczne i czy ich leczenie przynosi udowodnione w badaniach korzyści? Zapraszam.

Plansza z logo Sanofi i 3PG + odczyt: Partnerem odcinka jest firma Sanofi.

Z zajęć na studiach pamiętacie, że magnez to jeden z makroelementów. Bierze udział w biosyntezie białek, przewodnictwie nerwowym, kurczliwości mięśni, homeostazie sodu, potasu i wapnia. Co ważne magnez uczestniczy również w regulacji transportu glukozy do komórki oraz w procesie wydzielania insuliny przez trzustkę.
W ciele dorosłego człowieka zawarte jest nawet dwadzieścia pięć gramów magnezu. Znajduje się on głównie w kościach, ale pamiętajcie, że duża część magnezu zawarta jest wewnątrzkomórkowo, przede wszystkim w komórkach mięśniowych.
Jedynie około stu miligramów magnezu znajduje się zewnątrzkomórkowo, jest to ta pula magnezu, którą mierzy się w badaniach laboratoryjnych krwi. Prawidłowe stężenie magnezu w krwi człowieka mieści się w zakresie od sześćdziesięciu pięciu setnych do jednego i dwudziestu pięciu setnych milimola na litr.
Zwróćcie uwagę, że tylko jeden procent całkowitej ilości magnezu znajduje się we krwi, dlatego wynik badania laboratoryjnego często nie odzwierciedla rzeczywistych zasobów magnezu w organizmie.

Według norm żywienia dla populacji Polski zalecane dzienne spożycie magnezu dla dorosłych kobiet to trzysta dwadzieścia miligramów, a dla dorosłych mężczyzn czterysta dwadzieścia miligramów.
Wydaje się, że to niewiele, jednak według wyników badania Polish-Norwegian Study (w skrócie PONS) oszacowano, że nawet dziewięćdziesiąt procent mężczyzn oraz niemal siedemdziesiąt procent kobiet w Polsce spożywa zbyt małą ilość magnezu. Co w takim razie z cukrzykami? Hipomagnezemia, potwierdzona w badaniach obserwowana jest nawet u połowy wszystkich diabetyków.

Jak już wspominałam magnez odgrywa kluczową rolę w metabolizmie glukozy i insuliny.Niedobór magnezu upośledza funkcję receptora insuliny oraz białka transportującego glukozę cztery, co powoduje zahamowanie procesu fosforylacji niektórych białek, który powinien być katalizowany przez kinazę tyrozynową receptora insuliny i przez to zahamowanie dokomórkowego pobierania glukozy.
Niewystarczająca ilość magnezu upośledza również funkcję białka transportującego glukozę cztery, znajdującego się w błonach komórkowych komórek mięśniowych i tłuszczowych, co dodatkowo utrudnia transportutrudnia transport glukozy z krwi do komórek.
Jak pamiętacie ze studiów, po zjedzeniu posiłku następuje wyrzut insuliny, który jest sygnałem dla organizmu, że należy zwiększyć wychwyt glukozy z krwi do komórek. Jeżeli transport ten jest utrudnionyzahamowany, co ma miejsce w przypadku niedoboru magnezu, dochodzi do zwiększenia wydzielania insuliny, co ma zmusić komórki do efektywniejszego pobierania glukozy z krwi.
Glukoza, która nie została pobrana przez komórki jest magazynowana w tkance tłuszczowej, zamiast zostać wykorzystana do wytwarzania energii, dlatego pacjent czuje się zmęczony i odczuwa głód, mimo że spożył posiłek.
Sięgnie więc po kolejną przekąskę – w ten sposób dochodzi do powstania tak zwanego błędnego koła insulinooporności. Stopniowo komórki przestają reagować na insulinę, co prowadzi do insulinooporności, a w konsekwencji do rozwoju zespołu metabolicznego oraz cukrzycy typu drugiego.

W przypadku pacjentów z insulinoopornością lub chorych na cukrzycę, problem niedoborów magnezu jest bardziej złożony. Zacznijmy od tego, że sama cukrzyca powoduje niedobór magnezu. Najprawdopodobniej jest to związane ze zwiększonym wydalaniem magnezu z moczem spowodowanym przez hiperglikemię i hiperinsulinemię.
Jednak co ciekawe według badania obserwacyjnego z tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego roku nawet w przypadku dobrze kontrolowanej cukrzycy obserwowane jest u pacjentów zmniejszone stężenie magnezu w osoczu, co sugeruje, że ciągłe przyjmowanie magnezu może być u tej grupy pacjentów szczególnie korzystne.

Niedobory magnezu są więc realnym problemem u osób chorych na cukrzycę. Jak wiecie niedobór magnezu nie jest jedynym czynnikiem ryzyka rozwoju cukrzycy i insulinooporności. Czy jednak więc przyjmowanie magnezu i leczenie jego niedoborów u diabetyków może wspomóc proces leczenia cukrzycy?a udokumentowane pozytywne skutki?
Okazuje się, że u chorych na cukrzycę typu 2 z niedoborami magnezu, suplementacja magnezu obniża stężenie glukozy na czczo, powoduje spadek stężenia hemoglobiny glikowanej, która jest wskaźnikiem służącym do oceny kontroli oraz prowadzi do obniżenia wskaźnika HOMA -IR, który jest służy do rozpoznania insulinooporności.

Diabetykom, a także pacjentom z insulinoopornością lub zagrożonych rozwojem insulinooporności, wspomagająco możesz polecić leki z magnezem, czyli na przykład Magne B6 Forte.
Pamiętaj, że stosowanie Magne B6 Forte nie jest przeciwwskazane u cukrzyków. Weź pod uwagę, że według wytycznych Association for Magnesium Research pacjenci z cukrzycą odnoszą korzyści z przyjmowania magnezu w dawce od dwustu czterdziestu do czterystu osiemdziesięciu miligramów na dobę. Dlatego warto zarekomendować pacjentowi lek z dużą dawką magnezu tak, aby nie musiał przyjmować kilkunastu tabletek dziennie.
Zarekomenduj stosowanie dwóch tabletek dwa razy dziennie, po śniadaniu i kolacji. Dla najlepszego compliance, poleć pacjentowi opakowanie po 100 tabletek, które wystarczy na 25-30 dni. Pacjent może pytać, czy nie wystarczy stosować go raz dziennie albo czy nie ma innego preparatu z wygodniejszym dawkowaniem. Wyjaśnij wtedy, że tylko w przypadku takiej dawki wykazano skuteczność, a producenci, którzy piszą o możliwości stosowania raz dziennie, odnoszą się do suplementacji małych porcji, a nie leczenia niedoborów.
To już wszystko, dziękuję za uwagę i do zobaczenia w kolejnym odcinku

Czy przedstawiony materiał był dla Ciebie interesujący?
TAKNIE

Magne B6 Forte, 100 mg jonów magnezu + 10 mg pirydoksyny chlorowodorku, tabletki powlekane. Jedna tabletka powlekana zawiera 100 mg jonów magnezu w postaci magnezu cytrynianu (Magnesii citras) i 10 mg pirydoksyny chlorowodorku (Pyridoxini hydrochloridum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza 50,57 mg.

Wskazania do stosowania: Produkt jest wskazany do stosowania w niedoborach magnezu. Występowanie poniżej wymienionych objawów może wskazywać na niedobór magnezu:

  • nerwowość, drażliwość, wahania nastroju, łagodny lęk, niepokój, przejściowe uczucie zmęczenia, ospałość, zaburzenia snu w niewielkim nasileniu;
  • objawy lęku, takie jak kurcze przewodu pokarmowego lub kołatanie serca (bez zaburzeń serca);
  • kurcze mięśni, mrowienie, drganie powiek.

Uzupełnienie magnezu może złagodzić powyższe objawy. W przypadku braku poprawy po miesiącu stosowania produktu leczniczego Magne BForte, kontynuowanie leczenia nie jest zalecane.

Dawkowanie i sposób podawania:

Dawkowanie:

Dorośli: od 3 do 4 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych podczas posiłku.

Dzieci i młodzież w wieku 6 lat lub powyżej (o masie ciała około 20 kg): od 10 do 30 mg/kg m.c. na dobę (tzn. od 0,4 do1,2 mmol/kg m.c. na dobę) tzn. od 2 do 4 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych, podczas posiłków.

Sposób podawania: Tabletki należy połykać, popijając dużą ilością wody.

Przeciwwskazania: nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min), jednoczesne stosowanie lewodopy.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania: W przypadku skojarzonego niedoboru magnezu i wapnia, w pierwszej kolejności należy wyrównać niedobór magnezu. W przypadku ciężkiego niedoboru magnezu i zaburzeń wchłaniania, leczenie należy rozpocząć od dożylnego podawania magnezu. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek ze względu na ryzyko wystąpienia wysokiego stężenia magnezu we krwi. Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Dotyczy tylko chlorowodorku pirydoksyny: Na skutek przyjmowania wysokich dawek pirydoksyny przez długi czas może wystąpić czuciowa neuropatia aksonalna. Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych:

Laktoza Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Działania niepożądane: Działania niepożądane są wymienione poniżej według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstość występowania jest określona jako bardzo często (> 1/10), często (> 1/100 do < 1/10), niezbyt często (> 1/1000 do < 1/100), rzadko (> 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

  • Zaburzenia układu immunologicznego: nadwrażliwość – częstość nieznana;
  • Zaburzenia żołądka i jelit: biegunka, ból brzucha – częstość nieznana;
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: reakcje skórne, w tym pokrzywka, świąd, wyprysk, rumień – częstość nieznana.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych:

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

OTC – produkt leczniczy wydawany bez przepisu lekarza.

Przed zastosowaniem należy zapoznać się z pełną informacją o leku.

Podmiot odpowiedzialny posiadający Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu: Opella Healthcare Poland Sp. z o.o. ul. Bonifraterska 17, 00-203 Warszawa.

Informacji udziela: Opella Healthcare Poland Sp. z o.o., tel.: 22 280 00 00.

Pozwolenie Prezesa URPLWMiPB na dopuszczenie do obrotu nr: 15649.

{ChPL 04/2022}

Oglądaj Dalej:

Podziel się:
0
Wyraź swoje zdanie i dodaj komentarz :)x

Poradnik Pigularza już dostępny!

Przewiń do góry

Zaloguj się