Pobieranie moczu do badań mikrobiologicznych

Posiew moczu to badanie mające na celu zidentyfikowanie drobnoustrojów obecnych w moczu, a co za tym idzie bytujących w drogach moczowych. Przy wykonaniu posiewu moczu możliwe jest też wykonanie antybiogramu, jednak na to badanie zwykle kieruje lekarz prowadzący.

Kiedy warto poinformować pacjenta o takim badaniu?

Z pacjentem lub zwykle pacjentką, ponieważ kobiety mają częściej problem z zakażeniami dróg moczowych, warto porozmawiać o wykonaniu badań mikrobiologicznych moczu w momencie, kiedy przychodzi po preparat zawierający furaginę OTC (DaFurag MaxneoFuragina, uroFuraginum). Występowanie potrzeby częstego oddawania moczu, pieczenia, skąpomoczu, bólu w podbrzuszu lub nieprzyjemnego zapachu moczu albo ciemniejszego zabarwienia może świadczyć o zakażeniu dróg moczowych. Jeśli pomimo leczenia objawy utrzymują się kilka dni warto zasugerować wizytę u lekarza.[1]NHS.uk: Urinary tract infections, pełny tekst [dostęp 4.01.2018]

Jeżeli pacjent z zakażeniem dróg moczowych trafia do apteki po raz kolejny, warto zasugerować, aby jak najszybciej, najlepiej następnego dnia rano pobrał mocz do posiewu. Zażycie furaginy zaburza wyniki badania, dlatego badanie należy wykonać przed przyjęciem leku. Często pacjent trafia do lekarza już po zażyciu leku, dlatego istotne jest poinformowanie pacjenta o tym, że najbardziej wiarygodny wynik badania można uzyskać w momencie, kiedy pojawiają się objawy, ale przed wdrożeniem leczenia przyczynowego. Do czasu wizyty u lekarza objawowo można zastosować leki przeciwbólowe i rozkurczające mięśnie gładkie.

Zobacz też Czytaj też: Preparaty bez recepty na zapalenie układu moczowego

Przygotowanie i pobranie próby do badania

Do przeprowadzenia badania należy zaopatrzyć się wcześniej w jednorazowy, jałowy pojemnik.

Przed pobraniem moczu należy umyć dokładnie ręce. Następnie umyć dokładnie okolice cewki moczowej – w przypadku mężczyzn po odciągnięciu napletka, a u kobiet po umyciu okolic krocza i rozchyleniu warg sromowych. Do mycia należy użyć wody z mydłem lub płynem do higieny intymnej, a następnie spłukać pod bieżącą wodą. Do osuszania należy użyć jednorazowych ręczników.

Czytaj też:  Preparaty bez recepty na zapalenie układu moczowego

Pojemnik wyjąć z opakowania i otworzyć tuż przed pobraniem moczu. Pierwszą partię moczu należy oddać do toalety, ponieważ mocz do badania powinien pochodzić z tzw. środkowego strumienia. Podczas pobierania próby należy uważać, aby nie dotknąć brzegów pojemnika. Po uzupełnieniu pojemnika do około połowy wysokości należy go ostrożnie zamknąć i jak najszybciej oddać do laboratorium. Jeśli nie ma możliwości oddania próby natychmiast do punktu pobrań można przechowywać ją do 4 godzin w lodówce.[2]Przygotowanie do badań mikrobiologicznych, ulotka, pdf [dostęp 4.01.2018]

W przypadku badania moczu na obecność Chlamydia trachomatis należy pobrać mocz z pierwszego strumienia. To badanie zwykle jest zalecane przez ginekologa i lekarz zwykle przekazuj pacjentowi o tym, jak zebrać prawidłowo materiał. Należy jednak mieć ten wyjątek na uwadze, przy informowaniu pacjenta o tym, jak pobrać mocz do badań.

W przypadku pobrania moczu do badania na podłożu transportowo – wzrostowym mocz należy pobrać do jałowego pojemnika jak do badania na posiew. Następnie nakrętkę z płytką ostrożnie odkręcić od pojemnika, zanurzyć w moczu na kilka sekund, tak aby obie powierzchnie podłoża zostały zanurzone, a następnie ostrożnie umieścić w pojemniku. Zamknięty pojemnik przechowywać w temperaturze pokojowej maksymalnie dobę, do czasu dostarczenia do laboratorium diagnostycznego.

W przypadku niektórych punktów pobrań wymagane jest opisanie pojemnika imieniem i nazwiskiem wraz z datą i godziną zebrania próby. Zwykle jednak wszystkie dane są zbierane przy oddaniu materiału do laboratorium, w związku z tym należy zawsze zanotować dokładną godzinę pobrania moczu

Badania moczu u dzieci

Do pobrania moczu na posiew dziecko należy przygotować tak jak osobę dorosłą i w miarę możliwości należy zebrać mocz tak samo – ze środkowego strumienia, do jałowego pojemnika. W przypadku niemowląt i małych dzieci jest to jednak praktycznie niemożliwe. Czasem nawet dziecko, które na co dzień nie ma problemu z oddawaniem moczu do toalety w przypadku osłabienia chorobą może nie współpracować. W takich sytuacjach mocz należy pobrać do specjalnego, jałowego woreczka.

Czytaj też:  Przygotowanie do posiewu

Przygotowanie do pobierania moczu u małych dzieci i niemowląt

Przed przystąpieniem do badania najlepiej zaopatrzyć się w kilka jałowych woreczków do badania moczu oraz jałowy pojemnik na mocz. Warto zaopatrzyć się w większą ilość woreczków ze względu na trudności w zebraniu moczu.

Dziecko należy przed badaniem przygotować tak jak osobę dorosłą. W przypadku użycia woreczków można dodatkowo zdezynfekować okolice cewki moczowej. Następnie przyklejamy woreczek do skóry, tak aby był jak najbardziej oddalony od okolic odbytu i dokładnie obejmował okolice cewki moczowej.

Zebranie moczu u dzieci

Zwykle mocz u dziecka najłatwiej pobrać jest rano, tuż po przebudzeniu. Oddanie moczu najłatwiej sprowokować u dziecka przy posadzeniu na nocnik, jeśli już wcześniej było nauczone z niego korzystać. Pomocne może też okazać się podanie czegoś do picia albo zimna temperatura np. wyjście z dzieckiem do chłodnego pomieszczenia. Często rodzic wie, co u dziecka zwykle wyzwala odruch oddawania moczu. Warto jednak zwrócić uwagę, żeby zastosować te metody już po przygotowaniu dziecka do zebrania moczu na posiew, niezależnie czy zbieramy mocz do pojemnika czy woreczka.

W momencie, gdy tylko zauważymy, że dziecko oddało mocz do woreczka, odklejamy ostrożnie woreczek od skóry, uważając aby nie zanieczyścić próbki. Po odklejeniu woreczek zamykamy i umieszczamy w jałowym pojemniku do badania moczu. Próby nie przelewamy do pojemnika.

Zbieranie do pojemnika czy woreczka?

Należy pamiętać, że pobieranie moczu na posiew u dzieci do woreczka nie jest preferencyjną metodą. Istnieje bardzo wysokie ryzyko, że w pobranym moczu znajdą się bakterie obecne na skórze dziecka lub drobnoustroje, które dostaną się przy zakładaniu lub zdejmowaniu woreczka np. obecne na dłoniach osoby, która zakładała lub zdejmowała woreczek. Możliwe jest też zanieczyszczenie próby florą jelitową, która nie jest obecna w drogach moczowych. Jeśli jest taka możliwość warto spróbować zebrać mocz najpierw do jałowego pojemnika, aby nie narażać dziecka na niepotrzebną antybiotykoterapię. Absolutnie niedopuszczalne jest przelewanie moczu z nocnika do jałowego pojemnika!

Czytaj też:  Test wiedzy #2 - listopad 2017

Data ostatniej aktualizacji: 30.05.2018.

mgr farm. Majka Leśniewska

Absolwentka Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Odbywała praktykę zawodową w Aptece u Farmaceutów (AuF) w latach 2017/18 oraz staż w biurze grupy opieka.farm.

[artykuły]

Cytuj ten artykuł jako:
Majka Leśniewska, i in.: Pobieranie moczu do badań mikrobiologicznych, Portal opieka.farm (https://opieka.farm/opracowania/pobieranie-moczu-do-badan-mikrobiologicznych/) [dostęp: 24 września 2018]












Źródła:   [ + ]

Forum dyskusyjne - brak dostępu. Zawartość serwisu kierowana jest tylko do osób wykonujących zawód medyczny, m.in. farmaceutów, lekarzy, techników farmaceutycznych i pielęgniarek. Jeśli posiadasz już konto zaloguj się ↗

Jeśli nie posiadasz konta, a jesteś związany z medycyną lub farmacją - zarejestruj się.

14 Udostępnień
Udostępnij14
+1
Udostępnij
Email
Pocket
WhatsApp