fbpx

Preparat magnezu – Co warto przekazać cukrzykowi?

Materiał przygotowany we współpracy z firmą Sanofi. MAT-PL-2200879-1.0-04/2022

Jakie informacje warto przekazać pacjentowi przy wydaniu leku z magnezem?

Zobacz też: Niedobór magnezu a cukrzyca typu 2 i insulinooporność – algorytm włączenia preparatu magnezu 

Zobacz też: Czym jest insulinooporność? – Wyjaśniamy!

Transkrypcja

Cześć, tu Patrycja Cieślik. Witam w programie Pogadanki Farmaceutyczne. Dzisiaj opowiem Wam o leku dostępnym OTC zawierającym magnez. Jakich informacji udzielić pacjentowi oraz co warto przekazać wydając lek. Zapraszam.

Historia odkrycia magnezu rozpoczyna się na początku siedemnastego wieku w angielskiej miejscowości Epsom. Jeden z rolników zauważył, że jego bydło niechętnie pije wodę z okolicznego źródła ze względu na jej gorzki smak.
Woda ta okazała się jednak posiadać właściwości lecznicze. Początkowo stosowana była miejscowo w leczeniu świądu, później przyjmowana była doustnie ze względu na jej działanie przeczyszczające.
Związek zapewniający wodzie z Epsom te właściwości to siarczan magnezu, czyli tak zwana sól gorzka, stosowana również współcześnie jako lek przeczyszczający.
Później z siarczanu magnezu wyodrębniono tlenek magnezu, który był przedmiotem badań Josepha Blacka. Badacz ten uznał magnez za pierwiastek w tysiąc siedemset pięćdziesiątym piątym roku. W formie czystej magnez został jednak wyodrębniony w procesie elektrolizy dopiero na początku dziewiętnastego wieku przez Humphry’ego Davy’ego.
Nazwa magnez pochodzi najprawdopodobniej od słowa Magnesia, czyli nazwy miasta w Azji Mniejszej, gdzie znajdowały się bogate złoża tlenku magnezu.

Magnez to jeden z makroelementów. W organizmie pierwiastek ten uczestniczy w wielu reakcjach enzymatycznych, takich jak synteza białek, kwasów nukleinowych oraz węglowodanów.
Ponadto odpowiada on za przewodnictwo impulsów nerwowych, pobudliwość komórek serca, skurcze mięśni oraz odpowiednie napięcie naczyń krwionośnych.
Warto podkreślić, że magnez uczestniczy w regulacji transportu glukozy do komórki oraz w procesie wydzielania insuliny przez trzustkę. Obecnie na rynku dostępnych jest wiele leków oraz suplementów diety z magnezem. Jednym z nich jest zarejestrowany jako lek OTC Magne B6 Forte. Magne B6 Forte zawiera magnez w postaci cytrynianu w wysokiej dawce – stu miligramów w jednej tabletce.

Przejdźmy teraz do sedna – jakie informacje warto przekazać pacjentowi przy wydaniu leku z magnezem, o czym poinformować w razie dodatkowych pytań, a o czym lepiej nie wspominać?
Zwróćcie uwagę, że magnez można polecić większości pacjentówom w aptece, gdyż duża część populacji nie spożywa wystarczającej jego ilości. Według wyników badania Polish-Norwegian Study ponad dziewięćdziesiąt procent mężczyzn oraz niemal siedemdziesiąt procent kobiet w Polsce spożywa zbyt małą ilość magnezu w swojej diecie, a więc może ich dotyczyć niedobór tego pierwiastka.
Co ciekawe według metaanalizy czterdziestu badań kohortowych obejmujących łącznie ponad milion uczestników spożywanie dodatkowych stu miligramów magnezu dziennie może zmniejszyć ryzyko udaru mózgu o siedem procent i ryzyko cukrzycy typu drugiego o dziewiętnaście procent.
Zwróćcie uwagę, że tak jak wspominałam magnez odgrywa kluczową rolę w metabolizmie glukozy i insuliny poprzez wpływ na aktywność kinazy tyrozynowej receptora insuliny, a także białka transportującego glukozę cztery. Może być więc polecany wszystkim pacjentom zagrożonym insulinoopornością, z insulinoopornością oraz wspomagająco cukrzykom gdyż niedobór magnezu może powodować rozwój insulinooporności i cukrzycy, a z kolei cukrzyca powoduje niedobory magnezu, które mogą powodować narastanie insulinooporności i upośledzenie wydzielania insuliny przez trzustkę.

Wydając pacjentowi lek z magnezem przekaż jak często powinien go przyjmować. Zalecane dawkowanie leku Magne B6 Forte to trzy do czterech 3-4 tabletek dziennie, w dawkach podzielonych. Można go więc zarekomendować pacjentowi jakoprzyjmownaie dwóchie tabletek Magne B sześć Forteki dwa razy dziennie. Schemat ten zapewnia wpisuje się w zalecane przez wytyczne Association for Magnesium Research dzienne dawki magnezu, które przynoszą korzyści cukrzykom, czyli od dwustu czterdziestu do czterystu osiemdziesięciu miligramów.
Warto przekazać pacjentowi, że biodostępność magnezu jest niska – wynosi około trzydzieści procent, choć przy małej podaży tego pierwiastka może wzrosnąć nawet do osiemdziesięciu procent. Jego wchłanianie jest lepsze gdy zażywany jest w kilku mniejszych dawkach w ciągu dnia, niż wtedy gdy jednorazowo przyjmowana jest duża dawka.
Pamiętajcie, aby przekazać pacjentowi, że lek z magnezem należy przyjmować po lub w trakcie posiłku, popijając szklanką wody, gdyż magnez przyjmowany na czczo może powodować biegunki. Warto również pamiętać, że magnez jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.
Zwróćcie uwagę, że Magne B6 Forte może być stosowany przez pacjentów kontrolujących spożycie węglowodanów. Lek ten nie zawiera sacharozy, ale laktozę. Przyjmując go według zaleconego dawkowania pacjent spożywa dodatkowo jedynie zero przecinek dwieście dwa miligramy cukru na dobę, podczas gdy diabetycy powinni zachować ostrożność wtedy gdy w produkcie znajduje się pięć gramów laktozy na dawkę.
Wydając lek z magnezem zapytaj pacjenta, czy nie przyjmuje tetracyklin lub fluorochinolonów. Stosowanie tych antybiotyków w tym samym czasie co magnez powoduje ich zmniejszone wchłanianie, co może prowadzić do niepowodzenia leczenia antybiotykiem. W takim wypadku zaleć pacjentowi zażycie magnezu dwie godziny przed lub cztery godziny po antybiotyku.

Poza tym jeśli masz czas to możesz zwrócić uwagę, pacjenta na to że Magne B6 Forte nie jest przeciwwskazany u pacjentów z nietolerancją laktozy. Pamiętajcie, że całkowite wyeliminowanie laktozy z diety u pacjenta z nietolerancją najczęściej nie jest konieczne.
W przeglądzie systematycznym z dwa tysiące dziesiątego roku wykazano, że większość pacjentów toleruje laktozę w dawkach do piętnastu gramów. Natomiast w badaniu porównującym podanie preparatu zawierającego czterysta miligramów laktozy do placebo u osób z nietolerancją laktozy wykazano, że dawka ta nie powoduje nasilenia objawów ze strony przewodu pokarmowego.
Zwróćcie uwagę, że przyjmując cztery tabletki Magne B6 Forte dziennie pacjent spożywa dwieście miligramów laktozy na dobę.

Wydając lek z magnezem w razie wątpliwości pacjenta możecie mu wytłumaczyć, że dodatek witaminy B sześć ma teoretycznie zwiększyć wchłanianie magnezu z przewodu pokarmowego.
Fakt, że witamina B sześć może wpływać na wchłanianie magnezu, opiera się na danych z tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego piątego roku, według których jej stosowanie dwa razy dziennie w dawce sto miligramów u kobiet w okresie przedmenopauzalnym znacząco zwiększyło stężenie magnezu w erytrocytach.
Pośrednio dowodem na wpływ witaminy B sześć na wchłanianie magnezu są wyniki badania z randomizacją z dwa tysiące osiemnastego roku w którym wykazano, że dodatek witaminy B sześć do preparatów z magnezem przynosi lepsze efekty w redukcji stresu niż sam magnez. Połączenie witaminy B sześć oraz magnezu jest bezpieczne, dlatego dodatek tej witaminy jest powszechny w preparatach magnezu.
Wydając lek z magnezem zwróćcie uwagę na sól jaka zawarta jest w polecanym preparacie. Mimo że obecnie nie ma jednoznacznego, opartego na wiarygodnych badaniach uszeregowania związków magnezu ze względu na ich biodostępność. W pojedynczych badaniach klinicznych z randomizacją wykazano, że sole organiczne magnezu takie jak asparaginian, cytrynian, mleczan oraz sól nieorganiczna jaką jest chlorek magnezu wykazują większą przyswajalność w porównaniu do tlenku magnezu.
Jeśli pacjent zapyta o preparat, który można stosować tylko raz dziennie, wyjaśnij, że stosowanie magnezu 2 razy dziennie zamiast raz dziennie zwiększa jego przyswajanie i ogranicza ryzyko biegunki. Poza tym preparaty, które na opakowaniu mają zapis mówiący o możliwości stosowania raz dziennie to suplementy diety, a więc nie zawierają wystarczających porcji magnezu i nie są przeznaczone do leczenia niedoborów ani jakichkolwiek chorób.

Na zakończenie chciałabym zwrócić waszą uwagę, że wydając pacjentowi lek z magnezem możecie go poinformować, że skuteczność stosowania magnezu jako leku jako substancji do zmniejszającejnia ryzykoa rozwoju insulinooporności i cukrzycy została potwierdzona klinicznie.
Zgodnie z danymi z metaanalizy obejmującej dziewięć badań klinicznych z randomizacją przyjmowanie magnezu przez osoby chore na cukrzycę typu drugiego wiąże się ze zmniejszeniem stężenia glukozy na czczo. Natomiast w badaniu klinicznym z randomizacją z dwa tysiące trzeciego roku wykazano, że przyjmowanie magnezu powoduje również obniżenie poziomu hemoglobiny glikowanej i wskaźnika HOMA-IR, który jest wykorzystywany w rozpoznaniu insulinooporności.
Warto polecić pacjentowi duże opakowanie, po 100 tabletek, ponieważ zwiększa to szansę na lepszy compliance. Przy dawkowaniu wynoszącym cztery tabletki dziennie, istnieje mniejsza szansa, że pacjent będzie oszczędny i będzie pomijał dawki leku.
To już wszystko na dzisiaj. Bardzo dziękuję za uwagę i do zobaczenia w następnych odcinkach.

Czy przedstawiony materiał był dla Ciebie interesujący?
TAKNIE

Magne B6 Forte, 100 mg jonów magnezu + 10 mg pirydoksyny chlorowodorku, tabletki powlekane. Jedna tabletka powlekana zawiera 100 mg jonów magnezu w postaci magnezu cytrynianu (Magnesii citras) i 10 mg pirydoksyny chlorowodorku (Pyridoxini hydrochloridum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza 50,57 mg.

Wskazania do stosowania: Produkt jest wskazany do stosowania w niedoborach magnezu. Występowanie poniżej wymienionych objawów może wskazywać na niedobór magnezu:

  • nerwowość, drażliwość, wahania nastroju, łagodny lęk, niepokój, przejściowe uczucie zmęczenia, ospałość, zaburzenia snu w niewielkim nasileniu;
  • objawy lęku, takie jak kurcze przewodu pokarmowego lub kołatanie serca (bez zaburzeń serca);
  • kurcze mięśni, mrowienie, drganie powiek.

Uzupełnienie magnezu może złagodzić powyższe objawy. W przypadku braku poprawy po miesiącu stosowania produktu leczniczego Magne BForte, kontynuowanie leczenia nie jest zalecane.

Dawkowanie i sposób podawania:

Dawkowanie:

Dorośli: od 3 do 4 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych podczas posiłku.

Dzieci i młodzież w wieku 6 lat lub powyżej (o masie ciała około 20 kg): od 10 do 30 mg/kg m.c. na dobę (tzn. od 0,4 do1,2 mmol/kg m.c. na dobę) tzn. od 2 do 4 tabletek na dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych, podczas posiłków.

Sposób podawania: Tabletki należy połykać, popijając dużą ilością wody.

Przeciwwskazania: nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min), jednoczesne stosowanie lewodopy.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania: W przypadku skojarzonego niedoboru magnezu i wapnia, w pierwszej kolejności należy wyrównać niedobór magnezu. W przypadku ciężkiego niedoboru magnezu i zaburzeń wchłaniania, leczenie należy rozpocząć od dożylnego podawania magnezu. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek ze względu na ryzyko wystąpienia wysokiego stężenia magnezu we krwi. Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Dotyczy tylko chlorowodorku pirydoksyny: Na skutek przyjmowania wysokich dawek pirydoksyny przez długi czas może wystąpić czuciowa neuropatia aksonalna. Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych:

Laktoza Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Działania niepożądane: Działania niepożądane są wymienione poniżej według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstość występowania jest określona jako bardzo często (> 1/10), często (> 1/100 do < 1/10), niezbyt często (> 1/1000 do < 1/100), rzadko (> 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

  • Zaburzenia układu immunologicznego: nadwrażliwość – częstość nieznana;
  • Zaburzenia żołądka i jelit: biegunka, ból brzucha – częstość nieznana;
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: reakcje skórne, w tym pokrzywka, świąd, wyprysk, rumień – częstość nieznana.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych:

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

OTC – produkt leczniczy wydawany bez przepisu lekarza.

Przed zastosowaniem należy zapoznać się z pełną informacją o leku.

Podmiot odpowiedzialny posiadający Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu: Opella Healthcare Poland Sp. z o.o. ul. Bonifraterska 17, 00-203 Warszawa.

Informacji udziela: Opella Healthcare Poland Sp. z o.o., tel.: 22 280 00 00.

Pozwolenie Prezesa URPLWMiPB na dopuszczenie do obrotu nr: 15649.

{ChPL 04/2022}

Oglądaj Dalej:

Podziel się:
0
Wyraź swoje zdanie i dodaj komentarz :)x

Poradnik Pigularza już dostępny!

Przewiń do góry

Zaloguj się