REKLAMA

Węgiel leczniczy VP i Carbo Medicinalis VP – Komu i jak rekomendować?

Węgiel leczniczy VP i Carbo Medicinalis VP – Komu polecać, jak stosować, na co uważać?

Carbo Medicinalis VP i Węgiel Leczniczy VP to dwa leki OTC, odpowiednio tabletki i kapsułki, od firmy Bausch Health Poland, które zawierają wysokie dawki węgla.

REKLAMA

Węgiel leczniczy – Komu polecać?

Tabletki i kapsułki z węglem leczniczym możesz polecać:

  • dorosłym i dzieciom powyżej 12. roku życia w przypadku leczenia biegunek oraz niestrawności i wzdęć,
  • osobom poszukującym naturalnej alternatywy dla innych środków przeciwbiegunkowych,
  • diabetykom – kapsułki (Węgiel leczniczy VP) są bez cukru,
  • pacjentom z problemami w połykaniu – Carbo medicinalis VP i Węgiel leczniczy VP można podać w formie wodnej papki (pacjent może rozkruszyć tabletki, a zawartość kapsułki wysypać do wody).

Węgiel leczniczy – Jak stosować?

Węgiel leczniczy należy przyjmować:

  • w biegunkach: 10-13 tabletek lub 20 kapsułek kilka razy na dobę,
  • w niestrawności i wzdęciach: 3-4 tabletek lub 4-6 kapsułek kilka razy na dobę,
  • nie dłużej niż:
    • 2 dni – w przypadku biegunek,
    • 7 dni – w przypadku wzdęć.[1][2]
WskazanieBiegunka
Niestrawność i wzdęcia
Zatrucie lekami i związkami chemicznymi*
WiekDorośli i dzieci >12 latDorośli i dzieci >12 latDzieci poniżej <1 rokuDorośli i dzieci > 1 roku
Carbo medicinalis VP ok. 4 g (10-13 tabletek)3-4 tabletek 1 g/kg masy ciała**Ok. 12,5 g (41-42 tabletek)***
Węgiel leczniczy VPok. 4 g (20 kapsułek)4-6 kapsułek kilka razy na dobę aż do ustąpienia objawów. 1 g/kg masy ciała**Ok. 12,5 g (62 kapsułki)***

*  W zatruciach jest podawany w formie zawiesiny wodnej do płukania żołądka.

** W razie potrzeby można ją powtarzać co 4–6 godzin.

*** W razie potrzeby można ją podawać kilka razy w ciągu doby.

Zgodnie z informacjami umieszczonymi w ChPL, węgiel aktywny może być stosowany w zatruciach związkami chemicznymi u dzieci już poniżej 1. roku życia, a w przypadku dużo mniej groźnych dolegliwości jak biegunka i wzdęcia od 12. roku życia.[1][2] Ta rozbieżność wynika z tego, że nie ustalono dawki dla dzieci poniżej 12. roku życia w innym wskazaniu niż zatrucia.[3][4]

Węgiel leczniczy – Jak działa?

Węgiel leczniczy działa w świetle przewodu pokarmowego i nie jest z niego wchłaniany. Jego zaletą jest to, że działa przyczynowo, adsorbując do swojej powierzchni związki chemiczne i toksyny bakteryjne uniemożliwiając w ten sposób drażniące działanie zarówno drobnoustrojów, jak i wytwarzanych przez nie toksyn na błonę śluzową jelit. Ze względu na swoją dużą powierzchnię adsorpcyjną, wykazuje silne działanie pochłaniające, uniemożliwiając wtórne wchłanianie zaadsorbowanych substancji.[1][2] Węgiel aktywny skutecznie adsorbuje wybrane ksenobiotyki m.in. salicylany, barbiturany, klonidynę, beta-blokery, fenytoinę, kokainę i inne substancje pobudzające,[5][4] toksyny bakteryjne[6] oraz pochłania gazy, zmniejszając wzdęcia po posiłkach.[7]

Węgiel leczniczy – Na co uważać?

Podczas stosowania węgla aktywnego mogą wystąpić zaparcia, wymioty i czarne stolce. Węgiel leczniczy nie jest skuteczny w leczeniu zatruć alkoholami, substancjami żrącymi, metalami ciężkimi, rozpuszczalnikami. Wielokrotne podawanie węgla nie jest skuteczne w przypadku przedawkowania doksepiny, tobramycyny, walproinianu oraz wankomycyny.[4] Ponadto nie wolno  go podawać pacjentom nieprzytomnym lub z zatruciem lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy ze względu na ryzyko przedostania się węgla aktywnego z żołądka do dróg oddechowych. Przed wykonaniem płukania żołądka niezbędne jest zabezpieczenie dróg oddechowych przy pomocy intubacji.

Węgla aktywnego nie powinno polecać się w trakcie ciąży, ponieważ brak jest wystarczających badań klinicznych, ponadto podczas ciąży pojawiają się zaparcia, a węgiel leczniczy może nasilać ich występowanie.[1][2]

Węgiel leczniczy – Na jakie interakcje zwracać uwagę?

Węgiel aktywny podany doustnie w różnym stopniu hamuje wchłanianie licznych, jednocześnie podanych leków, m.in. salicylanów i barbituranów. Leki należy stosować 2 godziny przed lub po przyjęciu węgla aktywnego. Nie należy go również przyjmować w trakcie ani bezpośrednio po posiłkach.[1][2]

 

 

Węgiel leczniczy – Dodatkowe informacje

Carbo Medicinalis VP zawiera 300 mg węgla aktywnego – jest to najwyższa dawka węgla aktywnego na polskim rynku. Tabletki posiadają substancje słodzące, w związku z czym nie są gorzkie w smaku. Ponadto można je rozgryzać, w celu uzyskania szybszego działania. Węgiel leczniczy VP jest dostępny w kapsułkach w dawce 200 mg. Kapsułki przyjęte w całości nie barwią języka i zębów.[1][2]

Carbo medicinalis VP i Węgiel leczniczy VP to leki OTC od wiarygodnego producenta, wytwarzane w standardach GMP, czyli podlegają kontroli jakości właściwej dla leków. W odróżnieniu od suplementów diety, dawki substancji leczniczych są ściśle określone w badaniach klinicznych, co gwarantuje bezpieczne i skuteczne leczenie.

ARTYKUŁ PRZYGOTOWANY WE WSPÓŁPRACY Z FIRMĄ BAUSCH HEALTH POLAND.
Car-PL-2012-240

Nazwa produktu leczniczego: Carbo medicinalis VP, 300 mg, tabletki. Skład jakościowy i ilościowy: Każda tabletka zawiera 300 mg węgla aktywnego (Carbo activatus). Substancja pomocnicza: Każda tabletka zawiera 253,5 mg sacharozy. Postać farmaceutyczna: tabletka. Wskazania do stosowania: Biegunki, niestrawność, wzdęcia. Zatrucia lekami i innymi związkami chemicznymi – po porozumieniu z lekarzem. Dawkowanie i sposób podawania: Niestrawność i wzdęcia: Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: Doustnie, stosuje się przeciętnie 3 – 4 tabletki kilka razy na dobę, aż do ustąpienia objawów. Tabletki można połykać w całości, jednak w celu ich szybszego działania zalecane jest ich rozgryzanie. Biegunki: Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: Jednorazowo doustnie około 4,0 g (10-13 tabletek), najlepiej w postaci przygotowanej z rozkruszonych tabletek wodnej papki. Dawkę można powtarzać co kilka godzin, jeśli to konieczne. Zatrucia lekami i związkami chemicznymi: Dorośli oraz dzieci powyżej 1 roku: Jednorazowa dawka doustna wynosi zwykle około 12,5 g (41-42 tabletki). W razie potrzeby można ją podawać kilka razy w ciągu doby. Dzieci poniżej 1 roku: Jednorazowa dawka doustna wynosi zwykle 1 g/kg mc. W razie potrzeby można ją powtarzać co 4 – 6 godzin. Osoby w wieku podeszłym, pacjenci z niewydolnością nerek i wątroby: Bez zmian dawkowania. W leczeniu zatruć lekami i substancjami chemicznymi produkt leczniczy podaje się najczęściej w zawiesinie wodnej, np. do płukania żołądka. Sporządza się ją mieszając rozkruszone tabletki z 400 ml wody destylowanej. Zawiesina powinna mieć konsystencję gęstej śmietany. Podaje się ją doustnie przez zgłębnik w zalecanej dawce i usuwa przez odessanie lub wywołanie wymiotów, odzyskując całkowitą ilość podanego węgla. Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie należy stosować u pacjentów nieprzytomnych, u których nie zabezpieczono dróg oddechowych. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania: Węgla aktywnego nie należy podawać jednocześnie z innymi lekami, ponieważ może je adsorbować i osłabiać ich działanie. W leczeniu ostrych zatruć inne niezbędne leki należy podawać parenteralnie; jeśli konieczne jest wywołanie wymiotów przez lek doustny (np. ipekakuanę), należy wywołać je przed podaniem węgla. Węgiel należy podać 30 – 60 minut po ustaniu wymiotów. Nie należy stosować węgla, kiedy niezbędne jest podanie doustne specyficznego antidotum np. metioniny. Istnieje zagrożenie aspiracją do płuc w czasie podawania produktu u pacjentów nieprzytomnych oraz w przypadku zatrucia lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy lub prowadzącymi do drgawek. W takich sytuacjach przed wykonaniem płukania żołądka, wymagane jest zabezpieczenie w postaci intubacji. Węgiel aktywny jest mało skuteczny w zatruciu między innymi: kwasem borowym, siarczanem żelaza(II) i innymi związkami metali, DDT, cyjankami, litem, etanolem, metanolem, glikolem etylenowym, produktami rafinacji ropy naftowej a także kwasami i zasadami nieorganicznymi. Pacjenci przyjmujący produkt przez 7 dni z powodu wzdęć lub 2 dni z powodu biegunki, u których pomimo leczenia objawy utrzymują się, powinni skontaktować się z lekarzem. Tak samo powinny postąpić osoby przyjmujące lek z powodu biegunki, jeśli wystąpi u nich gorączka lub krew w stolcu (leczenie wyłącznie węglem może być niewystarczające). Ostrożnie stosować w przypadku zatrucia środkami wpływającymi na perystaltykę jelit (np. środki przeciwcholinergiczne, opioidy). Środki przeczyszczające należy stosować ostrożnie i tylko sporadycznie podczas leczenia węglem aktywnym, ponieważ ciężka i długotrwała biegunka może prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. Produkt zawiera 253,5 mg sacharozy. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego. Działania niepożądane: Częstość występowania przedstawionych poniżej działań niepożądanych jest nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia żołądka i jelit: wymioty, zwłaszcza u dzieci, zaparcia. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: aspiracja do płuc (zwłaszcza podczas wymiotów po podaniu węgla). Węgiel barwi stolec na czarno. Podmiot odpowiedzialny: Bausch Health Ireland Limited, 3013 Lake Drive, Citywest Business Campus, Dublin 24, D24PPT3, Irlandia. Numer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: Pozwolenie nr R/0620. Wydane przez Prezesa URPLWMiPB.

Nazwa produktu leczniczego: Węgiel leczniczy VP, 200 mg, kapsułki, twarde. Skład jakościowy i ilościowy: Każda kapsułka, twarda zawiera 200 mg węgla aktywnego (Carbo activatus). Postać farmaceutyczna: Kapsułki, twarde. Wskazania do stosowania: Biegunki, niestrawność, wzdęcia. Zatrucia lekami i innymi związkami chemicznymi – po porozumieniu z lekarzem. Dawkowanie i sposób podawania: Niestrawność i wzdęcia: Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: Doustnie, przeciętnie 4 do 6 kapsułek kilka razy na dobę, aż do ustąpienia objawów. Kapsułki można połykać w całości, jednak w celu uzyskania szybszego działania zalecane jest stosowanie w postaci zawiesiny powstałej po wsypaniu zawartości kapsułek do niewielkiej ilości wody. Biegunki: Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: Jednorazowo doustnie około 4,0 g (20 kapsułek), najlepiej w postaci zawiesiny powstałej po wsypaniu zawartości kapsułek do niewielkiej ilości wody. Dawkę można powtarzać co kilka godzin, jeśli to konieczne. Zatrucia lekami i związkami chemicznymi: Dorośli oraz dzieci powyżej 1 roku: Jednorazowa dawka doustna wynosi zwykle około 12,5 g (około 62 kapsułek). W razie potrzeby można ją podawać kilka razy w ciągu doby. Dzieci poniżej 1 roku: Jednorazowa dawka doustna wynosi zwykle 1 g/kg mc. W razie potrzeby można ją powtarzać co 4 – 6 godzin. W leczeniu zatruć lekami i substancjami chemicznymi produkt leczniczy podaje się najczęściej w postaci zawiesiny powstałej po wsypaniu zawartości kapsułek do niewielkiej ilości wody. Zawiesinę podaje się doustnie przez zgłębnik w zalecanej dawce i usuwa przez odessanie lub wywołanie wymiotów, odzyskując całkowitą ilość podanego węgla. Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie należy stosować u pacjentów nieprzytomnych, u których nie zabezpieczono dróg oddechowych. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania: Węgla aktywnego nie należy podawać jednocześnie z innymi lekami, ponieważ może je adsorbować i osłabiać ich działanie. W leczeniu ostrych zatruć inne niezbędne leki należy podawać parenteralnie; jeśli konieczne jest wywołanie wymiotów przez lek doustny (np. ipekakuanę), należy wywołać je przed podaniem węgla. Węgiel należy podać 30 – 60 minut po ustaniu wymiotów. Nie należy stosować węgla, kiedy niezbędne jest podanie doustne specyficznego antidotum, np. metioniny. Zagrożenie aspiracją do płuc, zwłaszcza w zatruciu lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy lub prowadzącymi do drgawek i u pacjentów nieprzytomnych, wymaga przed wykonaniem płukania żołądka zabezpieczenia w postaci intubacji. Węgiel aktywny jest mało skuteczny w zatruciu między innymi: kwasem borowym, siarczanem żelaza(II) i innymi związkami metali, DDT, cyjankami, litem, etanolem, metanolem, glikolem etylenowym, produktami rafinacji ropy naftowej a także kwasami i zasadami nieorganicznymi. Pacjenci przyjmujący produkt przez 7 dni z powodu wzdęć lub 2 dni z powodu biegunki, u których pomimo leczenia objawy utrzymują się, powinni skontaktować się z lekarzem. Tak samo powinny postąpić osoby przyjmujące lek z powodu biegunki, jeśli wystąpi u nich gorączka lub krew w stolcu (leczenie wyłącznie węglem może być niewystarczające). Ostrożnie stosować w przypadku zatrucia środkami wpływającymi na perystaltykę jelit (np. środki przeciwcholinergiczne, opioidy). Środki przeczyszczające należy stosować ostrożnie i tylko sporadycznie podczas leczenia węglem aktywnym, ponieważ ciężka i długotrwała biegunka może prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. Działania niepożądane: Zaburzenia żołądka i jelit: rzadko (u ≥1/10 000 do <1/1 000 pacjentów) obserwuje się wymioty, zaparcia, biegunki, czarne zabarwienie stolca. Odnotowano przypadki aspiracji leku do płuc. Podmiot odpowiedzialny: Bausch Health Ireland Limited, 3013 Lake Drive, Citywest Business Campus, Dublin 24, D24PPT3, Irlandia. Numer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: Pozwolenie nr IL-6170/ChF. Wydane przez Prezesa URPLWMiPB.

 

 

Źródła
  1. CHPL Węgiel leczniczy VP, 200 mg, kapsułki, twarde; data zatw. 15.10.2019
  2. CHPL Carbo medicinalis VP, 300 mg, tabletki; data zatw. 15.10.2019
  3. Chyka, P. A., Seger, D., Krenzelok, E. P., Vale, J. A., American Academy of Clinical Toxicology, & European Association of Poisons Centres and Clinical Toxicologists (2005). Position paper: Single-dose activated charcoal. Clinical toxicology (Philadelphia, Pa.), 43(2), 61–87.
  4. American Academy of Clinical Toxicology, European Association of Poisons Centres and Clinical Toxicologists (1999). Position Statement and Practice Guidelines on the Use of Multi-Dose Activated Charcoal in the Treatment of Acute Poisoning, Journal of Toxicology: Clinical Toxicology, 37:6, 731-751
  5. Juurlink D. N. (2016). Activated charcoal for acute overdose: a reappraisal. British journal of clinical pharmacology, 81(3), 482–487
  6. Naka, K., Watarai, S., Tana, Inoue, K., Kodama, Y., Oguma, K., Yasuda, T., & Kodama, H. (2001). Adsorption effect of activated charcoal on enterohemorrhagic Escherichia coli. The Journal of veterinary medical science, 63(3), 281–285.
  7. Hall, R. G., Jr, Thompson, H., & Strother, A. (1981). Effects of orally administered activated charcoal on intestinal gas. The American journal of gastroenterology, 75(3), 192–196.
Podziel się:
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email
Subskrybuj
Powiadom o
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments

Pogadanki Farmaceutyczne

Ostatnie komentarze

Najnowsze na portalu

Czytaj też:

ZAKOŃCZYŁ SIĘ KONKURS Z NAGRODAMI

21.02.2021 r. zakończył się konkurs Uniben. Dziękujemy wszystkim za udział oraz gratulujemy zwycięzcom! Spośród uczestników wybierzemy 15 osób, do których zostaną wysłane nagrody. Informacje o

0
Wyraź swoje zdanie i dodaj komentarz :)x
()
x