Allopurinol Medreg

Każda tabletka zawiera 300 mg allopurynolu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:

Każda tabletka zawiera 148,39 mg laktozy.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Tabletka.

Białe lub białawe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki niepowlekane o średnicy ok. 11 mm z oznaczeniami „AL” i „300” oddzielonymi linią podziału po jednej stronie i gładkie po drugiej.

Linia podziału na tabletce ułatwia tylko jej przełamanie, w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział na równe dawki.

Produkt leczniczy Allopurinol Medreg jest wskazany w celu zmniejszenia tworzenia się moczanów/kwasu moczowego w stanach, w których odkładanie moczanów/kwasu moczowego już wystąpiło (np. dnawe zapalenie stawów, guzki skórne, kamica nerkowa) lub stanowi przewidywalne ryzyko kliniczne (np. leczenie nowotworu złośliwego potencjalnie prowadzące do ostrej nefropatii moczanowej).

Główne stany kliniczne, w których może nastąpić odkładanie moczanów/kwasu moczowego to:

• Idiopatyczna dna moczanowa;
• Kamica moczanowa;
• Ostra nefropatia moczanowa;
• Choroby nowotworowe i mieloproliferacyjne z szybkim obrotem komórkowym, w których duże stężenie moczanów występuje samoistnie lub po terapii cytotoksycznej;
• Niektóre zaburzenia enzymatyczne prowadzące do nadprodukcji moczanów, na przykład:
• - Fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, w tym zespół Lescha-Nyhana;
• - Glukozo-6-fosfataza, w tym choroba spichrzeniowa glikogenu;
• - Syntetaza fosforybozylopirofosforanowa;
• - Amidotransferaza fosforybozylopirofosforanowa;
• - Fosforybozylotransferaza adeninowa.

Produkt leczniczy Allopurinol Medreg jest wskazany w leczeniu kamicy nerkowej 2,8- dihydroksyadeninowej (2,8-DHA) związanej z niedoborem aktywności fosforybozylotransferazy adeninowej.

Produkt leczniczy Allopurinol Medreg wskazany jest w leczeniu nawracającej kamicy nerkowej z

kamieniami nerkowymi o mieszanym składzie wapniowo-szczawianowym, z towarzyszącą hiperurykemią, gdy leczenie płynami, dietą i innymi sposobami okazało się nieskuteczne.

Dawkowanie

Dorośli

Allopurynol należy podawać w małych dawkach, np. 100 mg/dobę, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych i zwiększać tylko wtedy, gdy odpowiedź na stężenie moczanów w surowicy jest niezadowalająca. Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli czynność nerek jest osłabiona (patrz punkt 4.2 Zaburzenia czynności nerek). Zalecane się następujące schematy dawkowania:

100 do 200 mg na dobę w stanach lekkich;

300 do 600 mg na dobę w stanach umiarkowanie ciężkich;

700 do 900 mg na dobę w stanach ciężkich.

Dawki większe niż 300 mg należy podawać w dawkach podzielonych, nieprzekraczających 300 mg w dowolnym momencie. Jeśli wymagane jest dawkowanie w przeliczeniu na mg/kg masy ciała, należy zastosować dawkę od 2 do 10 mg/kg masy ciała na dobę.

Dzieci i młodzież

Dzieci i młodzież w wieku poniżej 15 lat: 10 do 20 mg/kg masy ciała na dobę, do maksymalnej dawki 400 mg na dobę. Stosowanie u dzieci i młodzieży jest rzadko wskazane, z wyjątkiem chorób nowotworowych (zwłaszcza białaczki) i niektórych zaburzeń enzymatycznych, takich jak zespół Lescha-Nyhana.

Osoby w podeszłym wieku

Ze względu na brak specyficznych danych, należy stosować najmniejszą dawkę, która zapewnia zadowalające zmniejszenie stężenia moczanów. Należy zwracać szczególną uwagę na dawkowania w przypadku zaburzeń czynności nerek (patrz także punkt 4.4). Należy zwrócić szczególną uwagę na zalecenia zawarte w „punkcie 4.2 Zaburzenia czynności nerek” i punkcie 4.4.

Zaburzenia czynności nerek

W związku z tym, że allopurynol i jego metabolity wydalane są przez nerki, zaburzenia czynności nerek mogą prowadzić do retencji leku i (lub) jego metabolitów, co w konsekwencji wydłuża okres półtrwania w osoczu. W ciężkiej niewydolności nerek może być wskazane stosowanie dawki mniejszej niż 100 mg na dobę lub stosowanie pojedynczych dawek 100 mg w odstępach dłuższych niż jeden dzień.

Jeśli możliwa jest kontrola stężenia oksypurynolu w osoczu, to dawkowanie allopurynolu należy ustalić tak, aby utrzymać stężenie oksypurynolu w osoczu poniżej 100 µmol/L (15,2 mg/L).

Allopurynol i jego metabolity są usuwane z organizmu podczas dializy nerkowej. Jeśli wymagana jest dializa dwa do trzech razy w tygodniu, należy rozważyć alternatywny schemat dawkowania 300-400 mg produktu leczniczego Allopurinol Medreg bezpośrednio po każdej dializie, bez podawania go w międzyczasie.

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy stosować zmniejszone dawki produktu leczniczego. Na wczesnych etapach leczenia zaleca się okresowe badania czynności wątroby.

Leczenie chorób z intensywnym obrotem moczanowym, np. w chorobach nowotworowych, w zespole Lescha-Nyhana

Przed rozpoczęciem leczenia cytotoksycznego zaleca się skorygowanie istniejącej hiperurykemii i (lub) hiperurykozurii za pomocą produktu leczniczego Allopurinol Medreg.

Ważne jest zapewnienie odpowiedniego nawodnienia w celu utrzymania optymalnej diurezy oraz podjęcie próby alkalizacji moczu w celu zwiększenia rozpuszczalności moczanów/kwasu moczowego.

Dawkowanie produktu leczniczego Allopurinol Medreg powinno mieścić się w dolnej granicy zalecanego schematu dawkowania.

Jeśli nefropatia moczanowa lub inna patologia zaburza czynność nerek, należy postępować zgodnie z zaleceniami podanymi w punkcie 4.2 Zaburzenia czynności nerek.

Działania te mogą zmniejszyć ryzyko odkładania się ksantyny i (lub) oksypurynolu, komplikując stan kliniczny pacjenta. Patrz także punkt 4.5 i punkt 4.8.

Zalecenia dotyczące monitorowania

W odpowiednich odstępach należy oznaczać stężenie moczanów w surowicy i stężenie moczanów/kwasu moczowego w moczu, w celu dostosowania dawkowania.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Allopurinol Medreg można stosować doustnie raz na dobę po posiłku. Jest dobrze tolerowany, zwłaszcza po jedzeniu. Jeśli dawka dobowa jest większa niż 300 mg i występuje nietolerancja żołądkowo-jelitowa, właściwy może być schemat dawkowania podzielonego.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Zespół nadwrażliwości, SJS i TEN

Reakcje nadwrażliwości na allopurynol mogą objawiać się na wiele różnych sposobów, w tym wysypką grudkowo-plamkową, zespołem nadwrażliwości (znanym także jako DRESS) oraz zespołem Stevensa-Johnsona (ang. Steven-Johnson Syndrome, SJS)/ toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (ang. Toxic Epidermal Necrolysis, TEN). W razie wystąpienia takich reakcji na dowolnym etapie trwania leczenia, należy natychmiast przerwać stosowanie allopurynolu. Nie należy podejmować ponownej próby leczenia u pacjentów z zespołem nadwrażliwości oraz SJS/TEN.

Stosowanie kortykosteroidów może być korzystne w przezwyciężaniu skórnych reakcji nadwrażliwości (patrz punkt 4.8 Działania niepożądane – Zaburzenia układu immunologicznego i

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej).

Allel HLA-B*5801

Wykazano związek obecności allelu HLA-B*5801 z ryzykiem rozwoju zespołu nadwrażliwości związanego z allopurynolem i SJS/TEN. Częstość występowania allelu HLA-B*5801 różni się znacznie między populacjami etnicznymi: do 20% w populacji chińskiej (Han), 8-15% w populacji tajskiej, około 12% w populacji koreańskiej i 1-2% u osób pochodzenia japońskiego lub europejskiego. Należy rozważyć przeprowadzenie badania przesiewowego w celu wykrycia HLA- B*5801 przed rozpoczęciem leczenia allopurynolem w podgrupach pacjentów, u których częstość występowania tego allelu jest wysoka. Przewlekła choroba nerek może dodatkowo zwiększać ryzyko u tych pacjentów. W przypadku, gdy genotypowanie HLA-B*5801 nie jest możliwe u pacjentów pochodzenia chińskiego (Han), tajskiego lub koreańskiego, przed rozpoczęciem leczenia należy dokładnie ocenić korzyści i rozważyć, czy przewyższają możliwe większe ryzyko. Zastosowanie genotypowania w innych populacjach pacjentów nie zostało określone. Jeśli wiadomo, że pacjent jest nosicielem HLA-B*5801 (zwłaszcza u osób pochodzenia chińskiego (Han), tajskiego lub koreańskiego), nie należy rozpoczynać leczenia allopurynolem, chyba że nie są dostępne inne opcje

leczenia, a korzyści przewyższają ryzyka. Konieczne jest zachowanie szczególnej czujności w celu wykrycia objawów zespołu nadwrażliwości lub SJS/TEN, a pacjent powinien zostać poinformowany o konieczności natychmiastowego przerwania leczenia w przypadku wystąpienia pierwszych objawów.

Objawy SJS lub TEN mogą wystąpić nawet u pacjentów, u których wynik badania wykrywającego HLA-B*5801 był negatywny, niezależnie od ich pochodzenia etnicznego.

Zaburzenia czynności nerek lub wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy stosować mniejsze dawki. Pacjenci leczeni z powodu nadciśnienia lub niewydolności serca, na przykład diuretykami lub inhibitorami ACE,

mogą mieć jednocześnie zaburzenia czynności nerek i w tej grupie pacjentów allopurynol należy stosować ostrożnie.

Przewlekła niewydolność nerek i jednoczesne stosowanie leków moczopędnych, w szczególności tiazydów, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia SJS/TEN wywołanego allopurynolem oraz innych poważnych reakcji nadwrażliwości.

Bezobjawowa hiperurykemia

Bezobjawowa hiperurykemia na ogół nie jest wskazaniem do stosowania produktu leczniczego Allopurinol Medreg. Podawanie płynów i modyfikacja diety wraz z leczeniem podstawowej przyczyny może skorygować ten stan.

Ostre napady dny moczanowej

Nie należy rozpoczynać leczenia allopurynolem przed całkowitym ustąpieniem ostrego napadu dny moczanowej, ponieważ może to wywołać kolejne napady.

W początkowych etapach leczenia produktem leczniczym Allopurinol Medreg, podobnie jak w przypadku środków urykozurycznych, może wystąpić ostry napad dnawego zapalenie stawów.

Dlatego zaleca się profilaktyczne stosowanie odpowiedniego leku przeciwzapalnego lub kolchicyny przez co najmniej jeden miesiąc. Należy zapoznać się z literaturą, aby uzyskać szczegółowe informacje na temat odpowiedniego dawkowania oraz środków ostrożności i ostrzeżeń.

Jeśli u pacjentów przyjmujących allopurynol wystąpią ostre napady dny, należy kontynuować leczenie taką samą dawką, podczas gdy ostry napad jest leczony odpowiednim środkiem przeciwzapalnym.

Odkładanie się złogów ksantynowych

W stanach, w których szybkość powstawania moczanów jest znacznie zwiększona (np. w chorobach nowotworowych i ich leczeniu, w zespole Lescha-Nyhana) całkowite stężenie ksantyny w moczu może, w rzadkich przypadkach, wzrosnąć na tyle, aby umożliwić jej odkładanie się w drogach moczowych. Ryzyko to można zminimalizować poprzez odpowiednie nawodnienie w celu uzyskania optymalnego rozcieńczenia moczu.

Zaklinowanie moczanowych kamieni nerkowych

Odpowiednie leczenie produktem leczniczym Allopurinol Medreg prowadzi do rozpuszczenia dużych kamieni moczanowych znajdujących się w miedniczkach nerkowych, z niewielką możliwością ich zablokowania w moczowodzie.

Zaburzenia tarczycy

W długotrwałym otwartym badaniu kontynuacyjnym zaobserwowano zwiększone wartości TSH (> 5,5 µIU/mL) u pacjentów poddanych długotrwałemu leczeniu allopurynolem (5,8%). Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Allopurinol Medreg u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy.

6-merkaptopuryna i azatiopryna

Należy unikać jednoczesnego stosowania allopurynolu z 6-merkaptopuryną lub azatiopryną, ponieważ notowano przypadki zakończone zgonem (patrz punkt 4.5).

Informacja o substancjach pomocniczych

Produkt leczniczy Allopurinol Medreg zawiera laktozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

6-merkaptopuryna i azatiopryna

Azatiopryna jest metabolizowana do 6-merkaptopuryny, która jest inaktywowana przez oksydazę ksantynową. W przypadku jednoczesnego podawania 6‑merkaptopuryny lub azatiopryny z produktem leczniczym Allopurinol Medreg, inhibitorem oksydazy ksantynowej, hamowanie oksydazy ksantynowej przedłuża ich działanie. Stężenie 6-merkaptopuryny lub azatiopryny w surowicy może podczas jednoczesnego podawania tych produktów leczniczych z allopurynolem osiągnąć toksyczny poziom, czego skutkiem jest zagrażająca życiu pancytopenia i mielosupresja. Dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania allopurynolu z 6-merkaptopuryną lub azatiopryną. Jeśli uzna się, że jednoczesne podawanie z 6-merkaptopuryną lub azatiopryną jest klinicznie konieczne, dawkę należy zmniejszyć do jednej czwartej (25%) zwykle stosowanej dawki 6-merkaptopuryny lub azatiopryny oraz należy zapewnić częste kontrolowanie parametrów hematologicznych (patrz punkt 4.4).

Należy pouczyć pacjentów, aby zgłaszali wszelkie objawy przedmiotowe i podmiotowe zahamowania czynności szpiku kostnego (niewyjaśnione zasinienia lub krwawienie, ból gardła, gorączka).

Widarabina (arabinozyd adeniny)

Dostępne dane wskazują, że okres półtrwania widarabiny w osoczu wydłuża się w obecności allopurynolu. W przypadku jednoczesnego stosowania tych dwóch produktów leczniczych konieczna jest szczególna czujność, aby rozpoznać nasilone działanie toksyczne.

Salicylany i środki moczopędne

Oksypurynol, metabolit allopurynolu i sam w sobie aktywny terapeutycznie, jest wydalany przez nerki w podobny sposób jak moczany. W związku z tym leki o działaniu moczopędnym, takie jak probenecyd lub duże dawki salicylanów, mogą przyspieszać wydalanie oksypurynolu. Może to zmniejszyć aktywność terapeutyczną produktu leczniczego Allopurinol Medreg, ale znaczenie to należy oceniać indywidualnie w każdym przypadku.

Chlorpropamid

Jeśli produkt leczniczy Allopurinol Medreg jest podawany jednocześnie z chlorpropamidem, gdy czynność nerek jest zaburzona, może wystąpić zwiększone ryzyko przedłużonego działania hipoglikemizującego, ponieważ allopurynol i chlorpropamid mogą konkurować o wydalanie w cewkach nerkowych.

Leki przeciwzakrzepowe - pochodne kumaryny

Rzadko zgłaszano nasilenie działania warfaryny i innych leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny podczas jednoczesnego stosowania z allopurynolem, dlatego należy uważnie monitorować wszystkich pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe.

Fenytoina

Allopurynol może hamować utlenianie fenytoiny w wątrobie, ale nie zostało wykazane jego znaczenie kliniczne.

Teofilina

Zgłaszano hamowanie metabolizmu teofiliny. Mechanizm tej interakcji można wyjaśnić udziałem oksydazy ksantynowej w metabolizmie teofiliny u człowieka. Należy monitorować poziom stężenia teofiliny u pacjentów rozpoczynających lub podczas zwiększania dawki allopurynolu.

Ampicylina lub amoksycylina

Zgłaszano zwiększenie częstości występowania wysypki skórnej u pacjentów otrzymujących ampicylinę lub amoksycylinę jednocześnie z allopurynolem w porównaniu z pacjentami, którzy nie otrzymywali obu leków. Przyczyna zgłoszonej zależności nie została ustalona. Jednakże zaleca się, aby u pacjentów otrzymujących allopurynol stosować inne antybiotyki niż ampicylina lub amoksycyliny, jeśli są dostępne.

Cytostatyki

W przypadku podawania allopurynolu i cytostatyków (np. cyklofosfamidu, doksorubicyny, bleomycyny, prokarbazyny, halogenków alkilowych) zaburzenia morfologii krwi występują częściej niż w przypadku podawania tych substancji czynnych osobno. Dlatego należy regularnie kontrolować morfologię krwi.

Cyklosporyna

Doniesienia wskazują, że stężenie cyklosporyny w osoczu może być zwiększone podczas jednoczesnego leczenia allopurynolem. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków należy wziąć pod uwagę możliwość nasilenia toksyczności cyklosporyny.

Dydanozyna

U zdrowych ochotników i pacjentów zakażonych wirusem HIV otrzymujących dydanozynę, wartości C max i AUC didanozyny w osoczu były w przybliżeniu dwukrotnie większe podczas jednoczesnego leczenia allopurynolem (300 mg na dobę) bez wpływu na okres półtrwania w fazie eliminacji. Dlatego może być konieczne zmniejszenie dawki dydanozyny stosowanej jednocześnie z allopurynolem.

Leki moczopędne

Zgłaszano interakcję między allopurynolem i furosemidem, która powodowała zwiększenie stężenia moczanów w surowicy i oksypurynolu w osoczu.

Zgłaszano zwiększone ryzyko nadwrażliwości w przypadku podawania allopurynolu z lekami moczopędnymi, zwłaszcza tiazydami, szczególnie w przypadku zaburzeń czynności nerek.

Inhibitory konwertazy angiotensyny (ang. Angiotensin-Converting-Enzyme, ACE)

Zgłaszano zwiększone ryzyko nadwrażliwości w przypadku podawania allopurynolu z inhibitorami ACE, zwłaszcza w przypadku zaburzeń czynności nerek.

Wodorotlenek glinu

Jeśli jednocześnie przyjmowany jest wodorotlenek glinu, działanie allopurynolu może być osłabione.

Pomiędzy przyjęciem obu leków należy zachować odstęp co najmniej 3 godzin.

Ciąża

Nie ma wystarczających dowodów na bezpieczeństwo stosowania allopurynolu u kobiet w ciąży, chociaż jest on powszechnie stosowany od wielu lat bez widocznych negatywnych następstw chorobowych (patrz punkt 5.3).

Allopurynol można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy, a sama choroba niesie za sobą ryzyko dla matki lub nienarodzonego dziecka.

Karmienie piersią

Allopurynol i jego metabolit oksypurynol przenikają do mleka kobiet karmiących piersią. W mleku

kobiety przyjmującej allopurynol w dawce 300 mg/dobę wykazano stężenie allopurynolu 1,4 mg/L i oksypurynolu 53,7 mg/L. Nie ma jednak danych dotyczących wpływu allopurynolu lub jego metabolitów na dziecko karmione piersią. Nie zaleca się stosowania allopurynolu podczas karmienia piersią.

W związku z tym, że u pacjentów otrzymujących allopurynol zgłaszano działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy i ataksja, pacjenci powinni zachować ostrożność przed prowadzeniem pojazdów, obsługiwaniem maszyn lub wykonywaniem niebezpiecznych czynności, dopóki nie upewnią się, że allopurynol nie wpływa niekorzystnie na ich zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Objawy podmiotowe i przedmiotowe

Zgłaszano przypadki spożycia do 22,5 g allopurynolu bez wystąpienia działań niepożądanych.

U pacjenta, który przyjął 20 g allopurynolu zgłaszano objawy podmiotowe i przedmiotowe, w tym nudności, wymioty, biegunkę i zawroty głowy. Powrót do zdrowia nastąpił po zastosowaniu ogólnych środków podtrzymujących.

Leczenie

Znaczne wchłanianie allopurynolu może prowadzić do istotnego zahamowania aktywności oksydazy ksantynowej, co nie powinno mieć niepożądanych działań, o ile nie wpływa na jednocześnie przyjmowane leki, zwłaszcza 6-merkaptopurynę i (lub) azatioprynę. Odpowiednie nawodnienie w celu utrzymania optymalnej diurezy ułatwia wydalanie allopurynolu i jego metabolitów. W razie konieczności można zastosować hemodializę.

Mechanizm działania

Allopurynol jest inhibitorem oksydazy ksantynowej. Allopurynol i jego główny metabolit oksypurynol zmniejszają stężenie kwasu moczowego w osoczu i moczu poprzez hamowanie oksydazy ksantynowej, enzymu katalizującego utlenianie hipoksantyny do ksantyny i ksantyny do kwasu moczowego.

Laktoza jednowodna

Skrobia kukurydziana

Powidon K30

Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)

Skrobia kukurydziana, suszona

Kwas stearynowy

Nie dotyczy.

3 lata.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

2026-02-01