BCG - medac

Leczenie nieinwazyjnego raka nabłonkowego pęcherza moczowego:

• leczenie raka in situ
• leczenie profilaktyczne w celu zapobiegania nawrotom:
• raka nabłonkowego ograniczonego tylko do błony śluzowej
• Ta G1-G2, jeśli to jest guz wieloogniskowy i (lub) nawracający
• Ta G3
• raka nabłonkowego umiejscowionego w błonie właściwej, ale niemięśniowej pęcherza moczowego (T1)
• raka in situ.

Jedna fiolka po rekonstytucji zawiera:

BCG (Bacillus Calmette-Guérin), szczep RIVM wyprowadzony ze szczepu 1173-P2 od 2 x 10 8 do 3 x 10 9 żywych cząstek.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do pęcherza moczowego

Proszek:

Biały lub prawie biały proszek lub porowaty krążek z żółtymi i szarymi odcieniami Rozpuszczalnik:

Bezbarwny, klarowny roztwór

BCG-medac jest przeznaczony do podania do pęcherza moczowego, po rekonstytucji.

Dawkowanie

Dorośli i osoby w podeszłym wieku

Zawartość jednej fiolki po wymieszaniu zgodnie z zaleceniami stanowi pojedynczą dawkę do podania do pęcherza moczowego.

Leczenie indukcyjne

Leczenie BCG należy rozpocząć po około 2 – 3 tygodniach po resekcji przezcewkowej lub po biopsji pęcherza moczowego i po bezurazowym cewnikowaniu, oraz powtarzać co tydzień przez 6 tygodni. W przypadku guzów o pośrednim i wysokim ryzyku należy następnie zastosować leczenie podtrzymujące. Schematy leczenia podtrzymującego opisano poniżej.

Leczenie podtrzymujące

W oparciu o dane z badań klinicznych zdecydowanie zaleca się leczenie podtrzymujące po leczeniu indukcyjnym. Zalecany schemat leczenia podtrzymującego to cotygodniowy wlew do pęcherza moczowego przez 3 kolejne tygodnie przez okres 1 roku do 3 lat w 3., 6., 12., 18., 24., 30. i 36.

miesiącu. W ramach tego schematu leczenia podaje się do 27 wlewów w okresie do trzech lat.

Chociaż leczenie podtrzymujące zmniejsza prawdopodobieństwo nawrotu i może zmniejszyć progresję, to u niektórych pacjentów działania niepożądane oraz dyskomfort związany z leczeniem mogą przeważyć korzyści wynikające z leczenia. Dlatego przed rozpoczęciem lub kontynuacją leczenia podtrzymującego należy przeprowadzić ocenę stosunku korzyści do ryzyka oraz uwzględnić preferencje pacjenta. Należy następnie ocenić potrzebę leczenia podtrzymującego co 6 miesięcy po pierwszym roku leczenia na podstawie klasyfikacji nowotworu oraz odpowiedzi klinicznej.

Sposób podawania

Pacjent nie powinien przyjmować płynów przez 4 godziny przed podaniem wlewu i 2 godziny po jego podaniu.

Cewnik dopęcherzowy wprowadza się do pęcherza z zachowaniem warunków aseptycznych. Należy zastosować wystarczającą ilość żelu nawilżającego, aby zmniejszyć ryzyko urazu śluzówki dróg moczowych, a tym samym ryzyko poważnych powikłań, a także zmniejszyć dyskomfort pacjenta związany z zabiegiem. Pęcherz musi zostać opróżniony przed podaniem wlewu BCG. Całkowite opróżnienie pęcherza po cewnikowaniu usuwa pozostałości żelu, który mógł dostać się do pęcherza przed podaniem wlewu BCG-medac.

BCG-medac wprowadza się do pęcherza za pomocą cewnika pod małym ciśnieniem. Podaną do pęcherza moczowego zawiesinę BCG-medac należy pozostawić w pęcherzu na 2 godziny. W tym czasie zawiesina powinna mieć dostateczny kontakt z całą powierzchnią błony śluzowej pęcherza.

Dlatego pacjent powinien wstać po zabiegu tak szybko jak to możliwe, a pacjent leżący w łóżku, powinien być co 15 minut odwracany z pleców na brzuch i odwrotnie. Po 2 godzinach pacjent powinien opróżnić pęcherz z podanej zawiesiny w pozycji siedzącej.

Jeżeli nie ma przeciwwskazań, zaleca się intensywne nawadnianie pacjentów przez 48 godzin po każdym wlewie.

Pacjenci leczeni produktem leczniczym BCG-medac powinni otrzymać ulotkę dla pacjenta i kartę ostrzeżeń dla pacjenta.

Instrukcja dotycząca przygotowania zawiesiny BCG-medac przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego BCG-medac u dzieci. Dane nie są dostępne. W związku z tym tego produktu leczniczego nie należy stosować u dzieci.

Nie ma specjalnych zaleceń lub przeciwwskazań dotyczących stosowania produktu u pacjentów w podeszłym wieku.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Produktu BCG-medac nie należy stosować u pacjentów z obniżoną odpornością ani u osób z wrodzonym lub nabytym niedoborem odporności, niezależnie, czy powodem jest współistniejąca choroba (np. dodatni wynik testu na obecność wirusa HIV, białaczka, chłoniak) leczenie

przeciwnowotworowe (np. produktami leczniczymi o działaniu cytostatycznym, radioterapią) albo leczenie lekami immunosupresyjnymi (np. kortykosteroidami).

Produktu BCG-medac nie należy podawać pacjentom z czynną gruźlicą. Należy bezwzględnie wykluczyć ryzyko czynnej gruźlicy u pacjenta poprzez przeprowadzenie odpowiedniego wywiadu medycznego, a w razie wskazań zaleca się wykonanie badań diagnostycznych zgodnie z lokalnymi zasadami.

Uprzednia radioterapia pęcherza moczowego

Leczenie produktem leczniczym BCG-medac jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią (patrz punkt 4.6).

Produktu leczniczego BCG-medac nie można podawać we wlewie do pęcherza moczowego przed upływem 2 - 3 tygodni po resekcji przezcewkowej, biopsji pęcherza moczowego lub urazie podczas cewnikowania.

Perforacja pęcherza moczowego, która może zwiększać ryzyko ciężkich zakażeń ogólnoustrojowych (patrz punkt 4.4)

Ostre zakażenie dróg moczowych (patrz punkt 4.4). Bezobjawowa, sporadyczna leukocyturia i bezobjawowa bakteriuria nie są przeciwwskazaniami do podawania produktu leczniczego BCG-medac do pęcherza moczowego, a profilaktyka antybiotykowa nie jest konieczna.

Produktu leczniczego BCG-medac nie należy w żadnym wypadku stosować podskórnie, śródskórnie, domięśniowo, dożylnie ani jako szczepionki.

Lek BCG-medac musi być podawany przez osoby należące do fachowego personelu medycznego doświadczone w stosowaniu tej terapii.

Leczenie objawów, oznak i zespołów objawów

Patrz punkt 4.8.

Ostrzeżenia dotyczące przygotowywania

Produkt nie powinien być przygotowywany do podania w tym samym pomieszczeniu i przez ten sam personel, który przygotowuje inne dożylne produkty lecznicze o działaniu cytotoksycznym. BCG- medac nie powinien być przygotowywany przez osobę ze stwierdzonymi objawami obniżonej odporności. Należy unikać kontaktu produktu BCG-medac ze skórą lub błonami śluzowymi. Kontakt może prowadzić do reakcji nadwrażliwości lub zakażenia danego miejsca.

Rozlanie produktu BCG-medac

Rozlany roztwór produktu BCG-medac należy zmyć środkiem dezynfekcyjnym o potwierdzonym działaniu przeciwko mykobakteriom. Skażoną skórę należy zdezynfekować odpowiednim środkiem odkażającym.

Ogólne zalecenia dotyczące higieny osobistej

Po oddaniu moczu zaleca się umycie rąk oraz okolic genitaliów. Ma to szczególne znaczenie po pierwszym oddaniu moczu po podaniu wlewu BCG. Jeżeli dojdzie do zanieczyszczenia zmian skórnych, zaleca się stosowanie odpowiedniego środka dezynfekującego.

Próba tuberkulinowa

Test skórny

Podanie BCG-medac do pęcherza moczowego może wywoływać wrażliwość na tuberkulinę, co może skomplikować interpretację skórnych prób tuberkulinowych, stosowanych w celu diagnozowania zakażenia prątkami z rodzaju Mycobacterium. Dlatego reaktywność na tuberkulinę powinno się oznaczać przed podaniem produktu BCG-medac.

Test na obecność prątków Bacillus Calmette Guérin

Lekarze powinni zdawać sobie sprawę, że ujemny wynik biopsji na obecność prątków i ujemne wyniki testu nie wykluczają ogólnoustrojowego zakażenia BCG. W kilku przypadkach nie wykryto obecności prątków, mimo że u pacjenta wystąpiło ogólnoustrojowe zakażenie BCG. Dostępne metody (mikroskopia, badanie PCR i/lub posiewy i/lub badania histopatologiczne w kierunku gruźlicy) nie są wiarygodne.

Ciężkie ogólnoustrojowe zakażenia/reakcje BCG

W przypadku urazu podczas podawania wlewu BCG może wystąpić posocznica z możliwym wstrząsem septycznym oraz zagrożenie życia. Możliwości leczenia podano w punkcie 4.8.

Przed każdym podaniem produktu BCG-medac do pęcherza moczowego należy wykluczyć zakażenia układu moczowego, ponieważ zapalenie błony pęcherza moczowego może zwiększać ryzyko rozprzestrzeniania się bakterii BCG przez krew. Jeśli zakażenie zostanie stwierdzone w trakcie leczenia, należy przerwać leczenie do czasu normalizacji wyników badania moczu i zakończenia leczenia antybiotykowego.

Przed rozpoczęciem leczenia BCG należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia ciężkich ogólnoustrojowych zakażeń BCG z koniecznością leczenia przeciwgruźliczego, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku (patrz „Pacjenci w podeszłym wieku”) i pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Ciężkie ogólnoustrojowe zakażenia/reakcje na BCG zgłaszano u mniej niż 5% osób. Objawy przedmiotowe i podmiotowe opisano w punkcie 4.8.

W przypadku podejrzenia ogólnoustrojowego zakażenia należy skonsultować się z lekarzem specjalizującym się w chorobach zakaźnych. Zakażenie BCG może zagrażać życiu. Więcej informacji podano w punkcie 4.8.

W przeciwieństwie do zakażeń ogólnoustrojowych, zespół Reitera objawia się głównie w postaci reakcji immunologicznej, która niekoniecznie jest spowodowana rozsianiem BCG, ale może być również wywołana przez bakterie BCG zlokalizowane tylko w układzie moczowym.

Gorączka lub krwiomocz o dużym nasileniu

Leczenie należy przerwać do czasu unormowania się temperatury ciała i wyleczenia krwiomoczu.

Mała pojemność pęcherza moczowego

U pacjentów z pęcherzem o małej pojemności występuje zwiększone ryzyko wystąpienia przykurczu pęcherza moczowego.

HLA-B27

U pacjentów z antygenem zgodności tkankowej HLA-B27 mogą nasilić się objawy choroby reumatycznej lub objawy zespołu Reitera.

Uaktywnienie utajonego zakażenia BCG (w tym opóźnione rozpoznanie).

Odnotowano pojedyncze przypadki, w których bakterie BCG utrzymywały się w organizmie przez kilka lat. Te utajone zakażenia BCG mogą uaktywnić się wiele lat po pierwotnym zakażeniu, szczególnie pod postacią ziarniniakowego zapalenia płuc, ropni, zakażonych tętniaków, zakażenia implantu, przeszczepu lub otaczającej tkanki.

Należy poinformować pacjenta o możliwości późniejszego uaktywnienia utajonych zakażeń BCG i poinformować o właściwych działaniach w przypadku wystąpienia objawów takich jak gorączka i utrata masy ciała nieznanego pochodzenia.

W przypadku podejrzenia uaktywnienia utajonego zakażenia BCG należy skonsultować się z lekarzem specjalizującym się w chorobach zakaźnych.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma przeciwskazań do podawania BCG pacjentom w podeszłym wieku. Przed pierwszym podaniem należy jednak wziąć pod uwagę ryzyko ogólnoustrojowego zakażenia/reakcji na BCG. U pacjentów w podeszłym wieku mogą występować czynnościowe zaburzenia nerek lub wątroby, co może wpływać na leczenie lekami przeciwgruźliczymi w przypadku ciężkiego ogólnoustrojowego zakażenia/reakcji na BCG. Szczególną ostrożność należy zachować także u pacjentów w podeszłym wieku z osłabionym ogólnym stanem zdrowia.

Ciąża BCG-medac nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży (patrz punkt 4.6).

Pacjenci mający kontakt z osobami z obniżoną odpornością

Pacjenci leczeni produktem BCG-medac powinni stosować odpowiednie środki higieniczne w kontakcie z pacjentami z obniżoną odpornością. M. bovis jest mniej patogenny niż M. tuberculosis i nie zgłoszono dotąd przypadku transmisji bakterii pomiędzy ludźmi, ale nie można tego wykluczyć, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością.

Przenoszenie drogą płciową

Zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas stosunków płciowych przez tydzień od podania bakterii BCG, chociaż jak dotąd nie ma doniesień o przenoszeniu bakterii BCG drogą płciową.

Identyfikowalność

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.

Bakterie BCG są wrażliwe na działanie przeciwgruźliczych produktów leczniczych (np. etambutol, streptomycyna, kwas p-aminosalicylowy [PAS], izoniazyd [INH] i rifampicyna), antybiotyków i środków odkażających. Opisywano występowanie oporności na pyrazinamid i cykloserynę.

W trakcie podawania wlewów BCG-medac do pęcherza moczowego należy unikać równoczesnego podawania produktów leczniczych przeciwgruźliczych i antybiotyków, takich jak fluorochinolony, doksacyklina lub gentamycyna z powodu wrażliwości prątków BCG na te produkty lecznicze.

Ciąża

Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania bakterii BCG u kobiet w okresie ciąży. Nie przeprowadzono badań dotyczących szkodliwego wpływu na reprodukcję u zwierząt. Produkt BCG-medac nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży.

Karmienie piersią

Brak wystarczających danych dotyczących przenikania bakterii BCG/metabolitów do mleka ludzkiego. Produkt BCG-medac jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3).

Miejscowe lub ogólne objawy występujące podczas leczenia produktem BCG-medac mogą wywierać wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Istnieje małe prawdopodobieństwo przedawkowania, ponieważ zawartość jednej fiolki BCG-medac odpowiada jednej dawce.

Nie ma danych wskazujących na możliwość wystąpienia innych objawów po przedawkowaniu niż opisane działania niepożądane.

Mechanizm działania

Produkt BCG-medac pobudza układ immunologiczny i wykazuje aktywność przeciwnowotworową.

Dane z badań wskazują, że BCG działa jako nieswoisty immunostymulator za pośrednictwem nie tylko jednego mechanizmu, ale przez różnorodne działania obejmujące wpływ na komórki układu immunologicznego. BCG wpływa pobudzająco na śledzionę, nasila aktywność makrofagów w śledzionie i aktywuje komórki NK (natural killer cells - naturalne komórki cytotoksyczne). Podanie BCG we wlewie dopęcherzowym stymuluje wzrost granulocytów, monocytów/makrofagów oraz limfocytów T, co wskazuje na miejscową aktywację układu immunologicznego. Zwiększa się wydzielanie cytokin IL1, IL2, IL6 i TNFα.

Proszek: poligelina, glukoza bezwodna, polisorbat 80

Rozpuszczalnik: sodu chlorek i woda do wstrzykiwań

Produkt leczniczy BCG-medac wykazuje niezgodność z roztworami hipo- i hipertonicznymi.

2 lata.

Wykazano fizyczną i chemiczną stabilność produktu przygotowanego do stosowania przez 24 godziny, gdy jest przechowywany z dala od światła w temperaturze pokojowej (20°C – 25°C) lub w lodówce (2°C – 8°C).

Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć natychmiast.

Jeśli produkt leczniczy nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i zwykle nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że rekonstytucja została przeprowadzona w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C).

Nie zamrażać.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3.

03/2025