Imaavy

Produkt leczniczy Imaavy jest wskazany do stosowania jako dodatkowy lek do standardowej terapii w leczeniu uogólnionej miastenii (ang. generalised Myasthenia Gravis, gMG) u pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszych, u których stwierdzono obecność przeciwciał przeciwko receptorowi acetylocholiny (AChR) lub przeciwko specyficznej dla mięśni kinazie tyrozynowej (MuSK).

Każdy ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 185 mg nipokalimabu.

Jedna fiolka 1,62 ml zawiera 300 mg nipokalimabu.

Jedna fiolka 6,5 ml zawiera 1200 mg nipokalimabu.

Nipokalimab jest w pełni ludzkim przeciwciałem monoklonalnym, immunoglobuliną G1 wytwarzaną w komórkach jajnika chomika chińskiego (CHO) za pomocą technologii rekombinacji DNA.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda fiolka zawiera 0,97 mg (fiolka 300 mg) lub 3,9 mg (fiolka 1200 mg) polisorbatu 80, co odpowiada 0,60 mg/ml.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji (jałowy koncentrat) Bezbarwny do lekko brązowawego, klarowny do lekko opalizującego, pH 6,0.

Leczenie powinno być nadzorowane przez lekarza doświadczonego w leczeniu pacjentów z zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi i produkt musi być podawany przez pracownika należącego do fachowego personelu medycznego.

Dawkowanie

Zalecany schemat dawkowania przedstawiono w tabeli 1.

Tabela 1: Zalecany schemat dawkowania Zalecana dawka (iv.)

Pominięcie dawki (dawek)

W przypadku pominięcia zaplanowanej infuzji, dawkę podtrzymującą należy podać tak szybko, jak to możliwe. Następnie dawkowanie należy wznawiać co 2 tygodnie.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów w wieku 65 lat i starszych (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności nerek

Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2)

Zaburzenia czynności wątroby

Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności nipokalimabu u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Dane nie są dostępne.

Sposób podawania

Ten produkt leczniczy należy podawać wyłącznie w infuzji dożylnej przy użyciu zestawu do infuzji z wbudowanym lub dodatkowym filtrem, jak opisano w punkcie 6.6. Nie podawać w postaci wlewu dożylnego lub wstrzyknięcia w bolusie.

Początkową pojedynczą dawkę produktu leczniczego należy podawać przez około 30 minut, a dawkę podtrzymującą przez około 15 minut.

Pacjenci powinni być monitorowani przez 30 minut po każdej infuzji w celu wykrycia objawów przedmiotowych lub podmiotowych reakcji związanych z infuzją lub reakcji nadwrażliwości. Jeśli podczas leczenia wystąpi reakcja niepożądana, infuzję można spowolnić lub przerwać (patrz punkt 4.4).

Przed podaniem ten produkt leczniczy wymaga rozcieńczenia w roztworze chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do infuzji. Instrukcje dotyczące rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Identyfikowalność

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.

Pacjenci klasy V wg Myasthenia Gravis Foundation of America (MGFA)

Nie badano stosowania nipokalimabu u pacjentów klasy V wg MGFA (tj. przełom miasteniczny), zdefiniowanym jako intubacja z wentylacją mechaniczną lub bez wentylacji mechanicznej, z wyjątkiem rutynowej opieki pooperacyjnej. Należy wziąć pod uwagę kolejność rozpoczynania terapii pomiędzy ustalonymi terapiami kryzysu miastenicznego i nipokalimabem oraz ich potencjalne interakcje (patrz punkt 4.5).

Reakcje związane z infuzją i reakcje nadwrażliwości

Podawanie nipokalimabu może powodować reakcje związane z infuzją i reakcje nadwrażliwości.

Najczęściej zgłaszanymi reakcjami związanymi z infuzją były: ból głowy, wysypka, nudności, zmęczenie, zawroty głowy, dreszcze i rumień. Najczęściej zgłaszanymi reakcjami nadwrażliwości były: wysypka, pokrzywka i wyprysk. Większość reakcji związanych z infuzją i nadwrażliwością nie była poważna, była łagodna lub umiarkowana i nie prowadziła do przerwania leczenia. Zgłoszono przypadek anafilaksji, który doprowadził do przerwania leczenia.

Pacjent powinien być monitorowany przez 30 minut po każdej infuzji pod kątem klinicznych objawów przedmiotowych lub podmiotowych reakcji związanych z infuzją lub reakcji nadwrażliwości. Jeśli podczas podawania wystąpi ciężka reakcja związana z infuzją lub reakcja nadwrażliwości, należy przerwać infuzję i, w razie konieczności, zastosować odpowiednie środki wspomagające. Po ich ustąpieniu można wznowić podawanie (patrz punkt 4.2).

Zwiększone stężenie lipidów w osoczu

Zwiększone stężenie lipidów w osoczu jest bardzo częste podczas leczenia produktem Imaavy, zarówno u nastolatków, jak i dorosłych pacjentów w każdym wieku (patrz punkt 4.8). Dlatego też stężenie lipidów w osoczu należy oznaczyć około 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia. W przypadku nastolatków (w wieku od 12 do <18 lat) oraz pacjentów o dużej masie ciała/BMI (np. ≥125 kg lub BMI >35 kg/m² pc.), należy rozważyć częstsze okresowe kontrole.

Ocena konieczności kontynuowania leczenia produktem Imaavy powinna uwzględniać potencjalny negatywny wpływ na długoterminowe ryzyko sercowo-naczyniowe, biorąc pod uwagę również inne czynniki ryzyka, oraz porównać go z oczekiwanymi korzyściami wynikającymi z leczenia gMG.

Należy rozważyć dalszą kontrolę stężenia lipidów w osoczu oraz alternatywne opcje leczenia.

Zakażenia

Ponieważ nipokalimab powoduje obniżenie miana IgG, ryzyko zakażeń może wzrosnąć, w tym aktywacji utajonych infekcji wirusowych, takich jak półpasiec (patrz punkt 4.8). U pacjentów z aktywnym zakażeniem należy opóźnić rozpoczęcie podawania leku do czasu ustąpienia zakażenia.

Podczas leczenia pacjenci powinni być monitorowani pod kątem klinicznych objawów przedmiotowych lub podmiotowych zakażenia. U pacjentów z klinicznie istotnym czynnym zakażeniem należy zastosować odpowiednie leczenie i wstrzymać podawanie nipokalimabu do czasu ustąpienia zakażenia.

Immunizacje

Bezpieczeństwo immunizacji szczepionkami zawierającymi żywe lub atenuowane drobnoustroje oraz odpowiedź na immunizację tymi szczepionkami podczas leczenia nie są znane.

W przypadku pacjentów leczonych nipokalimabem nie zaleca się szczepienia szczepionkami zawierającymi żywe lub atenuowane drobnoustroje. Jeśli wymagane jest szczepienie szczepionkami zawierającymi żywe lub atenuowane drobnoustroje, szczepionki te należy podać co najmniej 4 tygodnie przed leczeniem i co najmniej 2 tygodnie po podaniu ostatniej dawki nipokalimabu.

Szczepionki inne niż żywe mogą być podawane w razie konieczności w dowolnym momencie leczenia (patrz punkty 4.5 i 5.1). Wszystkie szczepionki należy podawać zgodnie z wytycznymi dotyczącymi szczepień.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Ten produkt leczniczy zawiera 0,97 mg (fiolka 300 mg) lub 3,9 mg (fiolka 1200 mg) polisorbatu 80 w każdej fiolce do jednorazowego użycia, co odpowiada 0,60 mg/ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne.

Wpływ nipokalimabu na inne produkty lecznicze

Jednoczesne stosowanie nipokalimabu może zmniejszać ogólnoustrojową ekspozycję na produkty lecznicze wiążące się z miejscem wiązania immunoglobuliny G (IgG) ludzkiego noworodkowego receptora Fc (FcRn) (np. produkty IgG, przeciwciała monoklonalne oparte na IgG, pochodne przeciwciał zawierające ludzką domenę Fc podklasy IgG lub białka fuzyjne Fc).

W dedykowanym badaniu interakcji klinicznych u zdrowych uczestników, nipokalimab (pojedyncza dawka 30 mg/kg mc. dożylnie) zmniejszał ogólnoustrojowe C max i AUC fremanezumabu (pełne przeciwciało monoklonalne oparte na IgG), podawanego jednocześnie tego samego dnia, odpowiednio o 42% i 66%. Gdy w tym badaniu tę samą dawkę nipokalimabu podano 14 dni po dawce fremanezumabu, C max fremanezumabu nie uległo zmianie, podczas gdy jego AUC zmniejszyło się o 53%.

W innym dedykowanym badaniu interakcji klinicznych u zdrowych uczestników, jednoczesne podawanie nipokalimabu (15 mg/kg mc. dożylnie co 2 tygodnie) i etanerceptu, białka fuzyjnego Fc, zmniejszało ekspozycję ogólnoustrojową etanerceptu (C max o ~9% i AUC o ~28%).

Jeśli pacjenci stosujący nipokalimab, wymagają leczenia produktami leczniczymi, które wiążą się z miejscem wiązania IgG receptora FcRn, zaleca się rozpoczęcie leczenia tymi produktami leczniczymi 2 tygodnie po podaniu poprzedniej dawki nipokalimabu.

Jeśli jednoczesne długotrwałe stosowanie takich produktów leczniczych ma zasadnicze znaczenie dla opieki nad pacjentem, należy ściśle monitorować zmniejszoną skuteczność takich produktów leczniczych i rozważyć przerwanie stosowania nipokalimabu lub zastosowanie alternatywnych metod leczenia.

Wpływ innych produktów leczniczych na nipokalimab

Wymiana osocza, immunoadsorpcja i plazmafereza mogą zmniejszać stężenie nipokalimabu we krwi.

Szczepionki

Wpływ nipokalimabu na odpowiedź na szczepionkę zależną od limfocytów T (Tdap) lub niezależną od limfocytów T (PPSV23) oceniano u zdrowych ochotników (n=16). Uczestnicy byli w stanie wytworzyć specyficzną odpowiedź IgG na te szczepionki, jednak poziom przeciwciał IgG specyficznych dla szczepionki uległ obniżeniu podczas leczenia nipokalimabem, a po zakończeniu leczenia powrócił do poziomu podobnego do poziomu w grupie kontrolnej (patrz punkty 4.4 i 5.1).

W przypadku pacjentów leczonych nipokalimabem nie zaleca się szczepienia szczepionkami zawierającymi żywe lub atenuowane drobnoustroje. Jeśli wymagane jest szczepienie szczepionkami zawierającymi żywe lub atenuowane drobnoustroje, szczepionki te należy podać co najmniej 4 tygodnie przed leczeniem i co najmniej 2 tygodnie po podaniu ostatniej dawki nipokalimabu (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież

Dzieci i młodzież w wieku 12 lat i starsi z gMG

Te same interakcje, które zaobserwowano w populacji dorosłych, mogą wystąpić u młodzieży w wieku 12 lat i więcej.

Ciąża

Dane dotyczące stosowania nipokalimabu u kobiet w ciąży są ograniczone. Nie ma dostępnych danych dotyczących stosowania nipokalimabu u kobiet w ciąży z gMG, a jedynie są ograniczone dane z otwartego badania klinicznego fazy 2 u 13 kobiet w ciąży z grupy wysokiego ryzyka wystąpienia choroby hemolitycznej płodu i noworodka, w którym nipokalimab badano w drugim i trzecim trymestrze ciąży. W badaniu tym, podanie nipokalimabu matkom nie spowodowało wystąpienia stężeń o działaniu farmakologicznym u noworodków ani niemowląt, ze względu na wysokie powinowactwo nipokalimabu w obojętnym (pozakomórkowym) pH (patrz punkt 5.1).

W badaniu na zwierzętach, w którym ciężarnym małpom cynomolgus podawano nipokalimab w późnym pierwszym, drugim i trzecim trymestrze ciąży, obserwowano duże, centralne zawały łożyska i zakrzepicę tętnic spiralnych u matki. W niektórych przypadkach wyniki były związane z utratą płodu. Badanie to nie wykazało jednak toksyczności dla matki ani bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na rozwój pre- lub postnatalny. Wykazano odwracalne, wywołane przez nipokalimab, zmniejszenie stężenia IgG u małp (patrz punkt 5.3).

Leczenie kobiet w ciąży produktem Imaavy należy rozważać wyłącznie, jeśli korzyści kliniczne przewyższają ryzyko.

Ponieważ oczekuje się, że nipokalimab zmniejszy miano przeciwciał IgG u matki, przewiduje się zmniejszenie ochrony biernej noworodka. Przed podaniem szczepionek zawierających żywe lub atenuowane drobnoustroje niemowlętom narażonym na działanie nipokalimabu w czasie ciąży należy rozważyć ryzyko i korzyści.

Karmienie piersią

Istnieją ograniczone dane wskazujące, że nipokalimab podawany w czasie ciąży przenika do siary i mleka ludzkiego w małym stężeniu przez okres do 8 dni po porodzie.

Wiadomo, że matczyne IgG są obecne w mleku matki w pierwszych dniach po porodzie, a wkrótce potem ich stężenie spada do niskiego poziomu: w związku z tym nie można wykluczyć ryzyka dla niemowląt karmionych piersią w tym krótkim okresie. Po tym okresie leczenie kobiet karmiących piersią produktem Imaavy może być rozważane tylko wtedy, gdy korzyści kliniczne przewyższają ryzyko.

Imaavy nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

W badaniach klinicznych podawano dożylnie pojedyncze dawki do 60 mg/kg mc. bez stwierdzenia toksyczności ograniczającej dawkę. Nie są znane specyficzne przedmiotowe i podmiotowe objawy przedawkowania nipokalimabu. W przypadku przedawkowania zaleca się ścisłe monitorowanie pacjentów w celu wykrycia jakichkolwiek działań niepożądanych oraz natychmiastowe rozpoczęcie odpowiedniego leczenia objawowego i wspomagającego.

Mechanizm działania

Nipokalimab to ludzkie monoklonalne przeciwciało IgG1, które specyficznie wiąże się z miejscem wiązania fragmentu IgG Fc na receptorze FcRn z wysoką swoistością i wysokim powinowactwem zarówno w środowisku z neutralnym (zewnątrzkomórkowym), jak i kwaśnym pH (wewnątrzkomórkowym), co skutkuje redukcją krążących IgG, w tym autoprzeciwciał IgG, bez wpływu na inne immunoglobuliny (IgA, IgE lub IgM). Nipokalimab nie wykazał żadnego klinicznie istotnego wpływu na stężenia krążących albumin, które wiążą się w innym miejscu FcRn.

Autoprzeciwciała IgG są podstawową przyczyną patogenezy MG. Autoprzeciwciała IgG zaburzają przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe poprzez wiązanie się z AChR, MuSK lub LRP4.

Nipokalimab zmniejsza łożyskowy transfer IgG od matki do płodu (patrz punkt 4.6).

Argininy chlorowodorek

Histydyna

Histydyny chlorowodorek jednowodny

Metionina

Polisorbat 80 (E433)

Sacharoza

Woda do wstrzykiwań

Nie wolno mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

Nieotwarta fiolka

2 lata.

Po rozcieńczeniu

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, o ile metoda rozcieńczania wyklucza ryzyko skażenia mikrobiologicznego, przygotowany rozcieńczony roztwór (patrz punkt 6.6) należy zużyć natychmiast.

Jeśli roztwór nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania w trakcie użytkowania odpowiada użytkownik. Jeśli natychmiastowe podanie nie jest możliwe, rozcieńczony roztwór można przechowywać w lodówce przez maksymalnie 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, a przez dodatkowe 12 godzin w temperaturze pokojowej, w tym w czasie infuzji, w temperaturze od 15°C do 30°C. Nie zamrażać.

Przechowywać w lodówce (od 2 °C do 8 °C).

Nie zamrażać.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania po rozcieńczeniu produktu leczniczego, patrz punkt 6.3.

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.