Lz
Kabiven
preparat złożony
emulsja do infuzji · Fresenius Kabi AB
Warianty i ceny
| Nazwa handlowa | Postać | Dawka | Opakowanie | Kat. | 100% | 50% | 30% | R | bezpłatny | Inne refundacje | Opakowanie | Cena | Dopłata | Szczegóły |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Kabiven | Emulsja do infuzji | - | 1 × 1026 ml | Lz | - · 1 × 1026 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Lz · Postać: Emulsja do infuzji | ||||||||||||||
| Kabiven | Emulsja do infuzji | - | 1 × 1540 ml | Lz | - · 1 × 1540 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Lz · Postać: Emulsja do infuzji | ||||||||||||||
| Kabiven | Emulsja do infuzji | - | 1 × 2053 ml | Lz | - · 1 × 2053 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Lz · Postać: Emulsja do infuzji | ||||||||||||||
| Kabiven | Emulsja do infuzji | - | 1 × 2566 ml | Lz | - · 1 × 2566 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Lz · Postać: Emulsja do infuzji | ||||||||||||||
Wskazania
Żywienie pozajelitowe u dorosłych pacjentów i dzieci w wieku powyżej 2 lat, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane.
Substancja czynna i dawka
Kabiven jest dostępny w trójkomorowych workach.
Worki zawierające 3 komory produkowane są w czterech pojemnościach.
Każdy trójkomorowy worek zawiera następujące, różne objętości składników:
2566 ml 2053 ml 1540 ml 1026 ml
glukoza 19% 1316 ml 1053 ml 790 ml 526 ml roztwór aminokwasów z elektrolitami 750 ml 600 ml 450 ml 300 ml emulsja tłuszczowa (Intralipid 20%) 500 ml 400 ml 300 ml 200 ml
Odpowiada to następującym składom:
Substancje czynne: 2566 ml 2053 ml 1540 ml 1026 ml
olej sojowy oczyszczony 100 g 80 g 60 g 40 g glukoza jednowodna 275 g 220 g 165 g 110 g co odpowiada glukozie bezwodnej 250 g 200 g 150 g 100 g alanina 12,0 g 9,6 g 7,2 g 4,8 g arginina 8,5 g 6,8 g 5,1 g 3,4 g kwas asparaginowy 2,6 g 2,0 g 1,5 g 1,0 g kwas glutaminowy 4,2 g 3,4 g 2,5 g 1,7 g glicyna (kwas aminooctowy) 5,9 g 4,7 g 3,6 g 2,4 g histydyna 5,1 g 4,1 g 3,1 g 2,0 g izoleucyna 4,2 g 3,4 g 2,5 g 1,7 g leucyna 5,9 g 4,7 g 3,6 g 2,4 g lizyny chlorowodorek 8,5 g 6,8 g 5,1 g 3,4 g co odpowiada lizynie bezwodnej 6,8 g 5,4 g 4,1 g 2,7 g metionina 4,2 g 3,4 g 2,5 g 1,7 g fenyloalanina 5,9 g 4,7 g 3,6 g 2,4 g prolina 5,1 g 4,1 g 3,1 g 2,0 g seryna 3,4 g 2,7 g 2,0 g 1,4 g treonina 4,2 g 3,4 g 2,5 g 1,7 g tryptofan 1,4 g 1,1 g 0,86 g 0,57 g tyrozyna 0,17 g 0,14 g 0,10 g 0,07 g walina 5,5 g 4,4 g 3,3 g 2,2 g wapnia chlorek dwuwodny 0,74 g 0,59 g 0,44 g 0,29 g co odpowiada wapnia chlorkowi 0,56 g 0,44 g 0,33 g 0,22 g sodu glicerofosforan
co odpowiada sodu glicerofosforanowi bezwodnemu 3,8 g 3,0 g 2,3 g 1,5 g magnezu siarczan siedmiowodny 2,5 g 2,0 g 1,5 g 0,99 g co odpowiada magnezu siarczanowi 1,2 g 0,96 g 0,72 g 0,48 g potasu chlorek 4,5 g 3,6 g 2,7 g 1,8 g sodu octan trójwodny 6,1 g 4,9 g 3,7 g 2,5 g co odpowiada sodu octanowi 3,7 g 2,9 g 2,2 g 1,5 g
co odpowiada:
2566 ml 2053 ml 1540 ml 1026 ml
- aminokwasy 85 g 68 g 51 g 34 g
- azot 13,5 g 10,8 g 8,1 g 5,4 g
- tłuszcze 100 g 80 g 60 g 40 g
- węglowodany
- glukoza (dekstroza) 250 g 200 g 150 g 100 g
- Wartość energetyczna
- całkowita 2300 kcal 1900 kcal 1400 kcal 900 kcal
- pozabiałkowa 2000 kcal 1600 kcal 1200 kcal 800 kcal
- Elektrolity
- sód 80 mmol 64 mmol 48 mmol 32 mmol
- potas 60 mmol 48 mmol 36 mmol 24 mmol
- magnez 10 mmol 8 mmol 6 mmol 4 mmol
- wapń 5 mmol 4 mmol 3 mmol 2 mmol
- fosforany 1 25 mmol 20 mmol 15 mmol 10 mmol
- siarczany 10 mmol 8 mmol 6 mmol 4 mmol
- chlorki 116 mmol 93 mmol 70 mmol 46 mmol
- octany 97 mmol 78 mmol 58 mmol 39 mmol
- Osmolalność
około 1230 mOsm/kg wody
- Osmolarność
około 1060 mOsm/l
- pH
około 5,6
1 Pochodzące z emulsji tłuszczowej i roztworu aminokwasów z elektrolitami.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Postać i wygląd
Emulsja do infuzji.
Roztwory glukozy i aminokwasów z elektrolitami są przezroczyste, bezbarwne do lekko żółtych, a emulsja tłuszczowa jest biała i jednorodna.
Dawkowanie
Dawkowanie i szybkość infuzji powinny być uzależnione od zdolności pacjenta do eliminacji tłuszczów i metabolizowania glukozy (patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania).
Dawkowanie
Dawkę należy ustalić indywidualnie, a przy wyborze wielkości worka należy uwzględnić stan kliniczny pacjenta, jego masę ciała i zapotrzebowanie na substancje odżywcze.
Dorośli pacjenci
Zapotrzebowanie na azot, który jest niezbędny do utrzymania stałej ilości białka, zależy od stanu pacjenta (np. stan odżywienia, stopień stresu katabolicznego). Zapotrzebowanie wynosi 0,10-0,15 g azotu/kg mc./dobę przy prawidłowym stanie odżywienia lub w warunkach umiarkowanego stresu metabolicznego. U pacjentów z umiarkowanym do wysokiego nasileniem stresu metabolicznego, z towarzyszącym niedożywieniem lub bez, zapotrzebowanie wynosi 0,15-0,30 g azotu/kg mc./dobę (1,0-2,0 g aminokwasów/kg mc./dobę). Odpowiednie, powszechnie akceptowane zapotrzebowanie na glukozę wynosi 2,0-6,0 g, a na tłuszcze 1,0-2,0 g.
Dawka 0,10-0,20 g azotu/kg mc./dobę (0,7-1,3 g aminokwasów/kg mc./dobę) pokrywa zapotrzebowanie większości pacjentów. Odpowiada to zastosowaniu około19-38 ml produktu leczniczego Kabiven/kg mc./dobę. U pacjenta o masie ciała 70 kg odpowiada to 1330-2660 ml produktu leczniczego Kabiven na dobę.
Całkowite zapotrzebowanie na energię zależy od stanu klinicznego pacjenta i wynosi najczęściej 25-35 kcal/kg mc./dobę. U otyłych pacjentów wielkość dawki należy obliczyć na podstawie szacunkowej, prawidłowej masy ciała.
Kabiven jest produkowany w czterech opakowaniach o różnej objętości, przeznaczonych do stosowania u pacjentów o wysokim, umiarkowanie zwiększonym, podstawowym lub niskim zapotrzebowaniu na substancje odżywcze. W celu zapewnienia pełnego żywienia pozajelitowego należy stosować dodatkowo pierwiastki śladowe i witaminy.
Dzieci
Dawkę należy dostosować do zdolności metabolizowania poszczególnych składników odżywczych.
U małych dzieci (w wieku 2-10 lat) infuzję należy rozpoczynać od małej dawki, tj. 12,5-25 ml/kg mc.
(co odpowiada 0,49-0,98 g tłuszczu/kg mc./dobę, 0,41-0,83 g aminokwasów/kg mc./dobę i 1,2-2,4 g glukozy/kg mc./dobę) i zwiększać ją o 10-15 ml/kg mc./dobę, aż do maksymalnej dawki wynoszącej 40 ml/kg mc./dobę.
U dzieci w wieku powyżej 10 lat można stosować dawkowanie takie, jak u pacjentów dorosłych.
Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Kabiven u dzieci w wieku poniżej 2 lat, u których aminokwas cysteinę można uważać za warunkowo niezbędny.
Szybkość infuzji
Maksymalna szybkość infuzji glukozy wynosi 0,25 g/kg mc./godzinę.
Dawka aminokwasów nie powinna być większa niż 0,1 g/kg mc./godzinę.
Dawka tłuszczów nie powinna być większa niż 0,15 g/kg mc./godzinę.
Szybkość infuzji nie powinna być większa niż 2,6 ml/kg mc./godzinę (co odpowiada 0,25 g glukozy, 0,09 g aminokwasów i 0,1 g tłuszczów na kg masy ciała). Zalecany czas trwania infuzji wynosi od 12 do 24 godzin.
Maksymalna dawka dobowa
40 ml/kg mc./dobę. Odpowiada to zastosowaniu jednego opakowania (największa objętość) u pacjenta ważącego 64 kg i dostarcza 1,3 g aminokwasów/kg mc./dobę (0,21 g azotu/kg mc./dobę), 31 kcal energii pozabiałkowej/kg mc./dobę (3,9 g glukozy/kg mc./dobę i 1,6 g tłuszczu/kg mc./dobę).
Maksymalna dawka dobowa zależy od stanu pacjenta i może się zmieniać nawet z dnia na dzień.
Sposób i czas podawania
Podanie dożylne, infuzja wyłącznie do żyły centralnej. Infuzję można kontynuować tak długo, jak wymaga tego stan kliniczny pacjenta.
Przeciwwskazania
− Nadwrażliwość na białko jaja kurzego, soi lub orzeszków ziemnych, na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
− Ciężka hiperlipidemia.
− Ciężka niewydolność wątroby.
− Ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi.
− Wrodzone wady metabolizmu aminokwasów.
− Ciężka niewydolność nerek, bez możliwości zastosowania hemofiltracji lub dializoterapii.
− Ciężki wstrząs.
− Hiperglikemia wymagająca więcej niż 6 jednostek insuliny na godzinę.
− Patologicznie zwiększone stężenie w surowicy któregokolwiek z elektrolitów zawartych w produkcie leczniczym.
− Ogólne przeciwwskazania do dożylnej infuzji płynów: ostry obrzęk płuc, przewodnienie, niewyrównana niewydolność krążenia i odwodnienie hipotoniczne.
− Zespół hemofagocytarny.
− Niestabilny stan ogólny [np. ciężki stan pourazowy, niewyrównana cukrzyca, ostry zawał serca, kwasica metaboliczna, ciężki zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (ciężka posocznica) i śpiączka hiperosmolarna].
− Stosowanie u noworodków i dzieci w wieku poniżej 2 lat.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Zdolność eliminacji tłuszczów powinna być kontrolowana przez lekarza. W tym celu zaleca się oznaczanie stężenia triglicerydów w surowicy po upływie 5-6 godzin od zakończenia podawania tłuszczów.
Podczas infuzji stężenie triglicerydów w surowicy nie powinno przekraczać 3 mmol/l.
Należy starannie dobierać wielkość worka, zwłaszcza objętość i skład ilościowy. Objętości należy dobierać odpowiednio do stanu nawodnienia i odżywienia dzieci. Każdy worek, po zmieszaniu zawartości, przeznaczony jest do jednorazowego użycia.
Przed rozpoczęciem infuzji należy wyrównać zaburzenia elektrolitowe i bilans płynowy (np. nieprawidłowo wysokie lub niskie stężenie elektrolitów w surowicy).
Na początku każdej infuzji konieczna jest wnikliwa obserwacja kliniczna pacjenta. W przypadku wystąpienia jakiegokolwiek nieprawidłowego objawu, należy przerwać infuzję. Ponieważ wykorzystanie żyły centralnej do infuzji wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zakażenia, podczas zakładania i obsługi cewnika zalecane jest dokładne przestrzeganie zasad postępowania aseptycznego, aby uniknąć jakiegokolwiek zakażenia.
Kabiven należy stosować ze szczególną ostrożnością w przypadku zaburzeń gospodarki tłuszczowej, mogącej wystąpić u pacjentów z niewydolnością nerek, niewyrównaną cukrzycą, zapaleniem trzustki, nieprawidłową czynnością wątroby, niedoczynnością tarczycy (z hipertriglicerydemią) lub zespołem ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (posocznicą). W przypadku stosowania produktu leczniczego Kabiven u pacjentów, u których występują powyższe zaburzenia, należy ściśle kontrolować stężenie triglicerydów w surowicy.
Zaleca się również kontrolowanie stężenia glukozy i elektrolitów w surowicy, osmolarności jak również bilansu płynowego, równowagi kwasowo-zasadowej oraz wykonywanie enzymatycznych prób wątrobowych (fosfataza alkaliczna, AspAT, AlAT).
W przypadku długotrwałego podawania tłuszczów konieczne jest dodatkowo kontrolowanie liczby krwinek i parametrów krzepnięcia krwi.
U pacjentów z niewydolnością nerek należy dokładnie kontrolować ilość podawanych fosforanów i potasu, aby zapobiec hiperfosfatemii i hiperkaliemii.
Ilość poszczególnych elektrolitów dodawanych do infuzji uzależniona jest od stanu klinicznego pacjenta i wyników regularnych oznaczeń ich stężeń w surowicy.
Kabiven nie zawiera witamin i pierwiastków śladowych.
Zawsze zaleca się stosowanie dodatkowo witamin i pierwiastków śladowych.
Żywienie pozajelitowe powinno być stosowane ze szczególną ostrożnością u pacjentów z kwasicą metaboliczną, kwasicą mleczanową, niewystarczającym dostarczeniem tlenu do komórek i zwiększoną osmolarnością surowicy.
Kabiven należy stosować ostrożnie u pacjentów z tendencją do retencji elektrolitów.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek oznak lub jakiegokolwiek objawu reakcji anafilaktycznej (takiego jak gorączka, dreszcze, wysypka lub duszność) należy natychmiast przerwać infuzję.
Tłuszcze zawarte w produkcie leczniczym Kabiven mogą mieć wpływ na wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. stężenie bilirubiny, dehydrogenazy mleczanowej, natlenowanie, stężenie hemoglobiny), jeśli krew zostanie pobrana zanim tłuszcze zostaną usunięte z krążenia. U większości pacjentów tłuszcze usuwane są z organizmu w ciągu 5 do 6 godzin od podania produktu leczniczego.
Ten produkt leczniczy zawiera olej sojowy oraz fosfolipidy jaja kurzego, które rzadko mogą powodować reakcje alergiczne. Obserwowano alergiczne reakcje krzyżowe pomiędzy soją i orzeszkami ziemnymi.
Infuzji dożylnej aminokwasów towarzyszy zwiększone wydalanie z moczem pierwiastków śladowych
- miedzi oraz, w szczególności, cynku. Należy to uwzględnić podczas ustalania dawki tych pierwiastków, zwłaszcza w długotrwałym żywieniu dożylnym.
U pacjentów niedożywionych rozpoczęcie żywienia pozajelitowego może spowodować przemieszczanie płynów w organizmie i w wyniku tego prowadzić do obrzęku płuc i zastoinowej niewydolności krążenia, jak również do zmniejszenia stężenia w surowicy potasu, fosforu, magnezu i witamin rozpuszczalnych w wodzie. Do zmian tych może dojść w ciągu 24 do 48 godzin, w związku z tym w tej grupie pacjentów zaleca się ostrożne i powolne rozpoczynanie żywienia pozajelitowego, w połączeniu ze ścisłym monitorowaniem i odpowiednim podawaniem płynów, elektrolitów, soli mineralnych i witamin.
Nie należy podawać produktu leczniczego Kabiven jednocześnie z krwią w tym samym zestawie infuzyjnym, ze względu na ryzyko wystąpienia pseudoaglutynacji.
U pacjentów z hiperglikemią konieczne może być podanie egzogennej insuliny.
Interakcje – z czym nie łączyć
Niektóre produkty lecznicze, jak np. insulina mogą wpływać na aktywność lipazy. Wydaje się jednak, że ten rodzaj interakcji ma jedynie ograniczone znaczenie kliniczne.
Heparyna podana w dawkach leczniczych powoduje przejściowe uwalnianie lipazy lipoproteinowej do krążenia. Może to początkowo spowodować zwiększoną lipolizę osoczową, a w następstwie przejściowo zmniejszyć klirens triglicerydów.
Olej sojowy zawiera naturalną witaminę K 1 . Może to wpływać na efekt terapeutyczny stosowanych pochodnych kumaryny, dlatego zaleca się ścisłe kontrolowanie stanu zdrowia pacjentów otrzymujących te produkty lecznicze.
Brak danych klinicznych potwierdzających, że powyższe interakcje mają istotne znaczenie kliniczne.
Lek a ciąża
Nie przeprowadzono badań nad oceną bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Kabiven u kobiet w okresie ciąży i podczas karmienia piersią. Lekarz powinien rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przed podaniem produktu leczniczego Kabiven kobietom w okresie ciąży lub podczas karmienia piersią.
Antykoncepcja i planowanie ciąży
Nie przeprowadzono badań nad oceną bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Kabiven u kobiet w okresie ciąży i podczas karmienia piersią. Lekarz powinien rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przed podaniem produktu leczniczego Kabiven kobietom w okresie ciąży lub podczas karmienia piersią.
Lek a karmienie piersią
Nie przeprowadzono badań nad oceną bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Kabiven u kobiet w okresie ciąży i podczas karmienia piersią. Lekarz powinien rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przed podaniem produktu leczniczego Kabiven kobietom w okresie ciąży lub podczas karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów
Nie dotyczy.
Przedawkowanie
Patrz „Zespół przedawkowania tłuszczu” w punkcie 4.8 Działania niepożądane.
Podczas infuzji aminokwasów z szybkością większą niż maksymalna zalecana szybkość, obserwowano nudności, wymioty i nadmierną potliwość.
W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania należy zmniejszyć szybkość infuzji lub przerwać ją.
Dodatkowo przedawkowanie może prowadzić do przewodnienia, zaburzeń gospodarki elektrolitowej, hiperglikemii oraz wystąpienia hiperosmolalności.
Rzadko, w niektórych ciężkich przypadkach przedawkowania, może okazać się niezbędne zastosowanie hemodializy, hemofiltracji lub hemodiafiltracji.
Mechanizm działania
Emulsja tłuszczowa
Intralipid, emulsja tłuszczowa stosowana w produkcie leczniczym Kabiven, dostarcza niezbędnych i nieniezbędnych długołańcuchowych kwasów tłuszczowych, stanowiących źródło energii oraz zapewniających integralność strukturalną błon komórkowych.
Intralipid stosowany w zalecanych dawkach nie wywołuje zmian hemodynamicznych.
Nie obserwowano także istotnych klinicznie zmian w czynności układu oddechowego, jeśli przestrzegano zaleceń dotyczących szybkości infuzji. Przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych obserwowane u niektórych pacjentów jest odwracalne i ustępuje po przerwaniu żywienia pozajelitowego. Podobne zmiany obserwowano również u pacjentów żywionych pozajelitowo bez emulsji tłuszczowych.
Aminokwasy i elektrolity
Aminokwasy, będące składnikami białek normalnego pożywienia, służą do syntezy białek tkankowych, a ich nadwyżki są kierowane na różne szlaki metaboliczne.
Badania wykazały, że infuzja aminokwasów powoduje termogenezę.
Glukoza
Glukoza nie powinna wywierać żadnego efektu farmakodynamicznego poza wpływem na utrzymanie lub przywrócenie prawidłowego stanu odżywienia.
Substancje pomocnicze
Fosfolipidy jaja kurzego oczyszczone
Glicerol
Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)
Kwas octowy lodowaty (do ustalenia pH)
Woda do wstrzykiwań
Niezgodności
Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.
Przechowywanie i termin
2 lata w worku zewnętrznym.
Okres ważności po zmieszaniu zawartości komór worka
Wykazano stabilność fizyczną i chemiczną zmieszanej zawartości worka trójkomorowego przez 48 godzin w temperaturze 20-25°C, włączając czas trwania infuzji. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. W przeciwnym razie, za okres przechowywania podczas użytkowania i za warunki przechowywania przed zastosowaniem odpowiada użytkownik.
Okres ten nie powinien zasadniczo przekraczać 24 godzin w temperaturze 2-8°C, chyba że mieszanie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
Okres ważności po zmieszaniu z dodatkowymi substancjami
Po przerwaniu zabezpieczeń i zmieszaniu zawartości komór worka, można dodać inne składniki przez port do podawania dodatkowych substancji.
Wykazano stabilność fizyko-chemiczną zmieszanej zawartości worka trójkomorowego z dodatkowymi substancjami (patrz punkt 6.6) przez okres do 8 dni, tj. 6 dni w temperaturze 2-8°C, a następnie 48 godzin w temperaturze 20-25°C włączając czas trwania infuzji; lub z dodatkiem produktu leczniczego Omegaven przez 48 godzin w temperaturze 20-25°C, włączając czas trwania infuzji. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy zużyć natychmiast po dodaniu innych składników. W przeciwnym razie, za okres przechowywania podczas użytkowania i za warunki przechowywania przed zastosowaniem odpowiada użytkownik. Okres ten nie powinien zasadniczo przekraczać 24 godzin w temperaturze 2-8°C, chyba że mieszanie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w worku zewnętrznym.
Nie zamrażać.
Data zatwierdzenia tekstu
16.11.2023 r.
Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) Kabiven
Dokument wczyta się, gdy tu dojedziesz.
Ulotka dla pacjenta
- Kabiven, - — do pobrania