Kalipoz prolongatum

Profilaktyka i leczenie stanów niedoboru potasu.

Niedobory potasu w organizmie powstają najczęściej na skutek:

• podawania leków moczopędnych, produktów glikokortykosteroidowych, glikozydów nasercowych,
• przewlekłych biegunek i wymiotów,
• przebiegu niektórych chorób nerek.

Niedobór potasu towarzyszy także takim chorobom, jak:

• wtórny hiperaldosteronizm,
• marskość wątroby z wodobrzuszem,
• choroby układu krążenia,

cukrzyca.

1 tabletka zawiera 750 mg potasu chlorku (Kalii chloridum), co jest równoważne 391 mg jonów potasu (10 mEq K + ).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 1 tabletka zawiera 71,25 mg laktozy jednowodnej i 1,125 mg laku czerwieni koszenilowej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Tabletka o przedłużonym uwalnianiu.

Tabletki są barwy różowej, w przełomie białej, o kształcie obustronnie wypukłego krążka, o gładkiej powierzchni, bez odprysków.

Dorośli

Przeciętnie stosuje się:

• nieznaczna hipokaliemia, np. dieta uboga w potas lub uzupełnianie niedoboru potasu w trakcie stosowania leków moczopędnych:

1-2 tabletki (10-20 mEq)/dobę

• znaczna hipokaliemia, w zależności od stopnia niedoboru potasu:

2-6 tabletek (20-60 mEq)/dobę

Przy ustalaniu dawki należy uwzględnić zawartość potasu w pożywieniu (owoce, warzywa, soki).

W celu zmniejszenia drażniącego działania na błonę śluzową przewodu pokarmowego produkty zawierające chlorek potasu należy

• przyjmować podczas posiłku lub po posiłku
• popijać dużą ilością wody.

Tabletki Kalipoz Prolongatum należy połykać w całości. Pozwala to na równomierne i stopniowe uwalnianie leku ze szkieletu tabletki, który jest wydalany z kałem.

Dzieci

Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci, dlatego stosowanie chlorku potasu w tej populacji nie jest zalecane.

Pacjenci w podeszłym wieku

Produkty zawierające chlorek potasu należy stosować ze szczególną ostrożnością u osób w wieku podeszłym. Należy często kontrolować stężenie potasu w surowicy ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii.

Zaburzenia czynności nerek

Produkty zawierające chlorek potasu są przeciwwskazane u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkt 4.3).

Zaburzenia czynności wątroby

Nie przeprowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować bardzo dużą ostrożność podczas stosowania chlorku potasu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, z uwagi na zwiększone ryzyko zaburzeń elektrolitowych (patrz punkt 4.3).

• nadwrażliwość na substancję czynną – chlorek potasu lub którąkolwiek substancję pomocniczą,

hiperkaliemia,

• nadwrażliwość na suplementację potasu (np. napadowy niedowład hiperkaliemiczny),
• niewydolność nerek,
• jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas (np. spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd) w monoterapii lub w skojarzeniu z diuretykami pętlowymi (patrz punkt 4.5),
• niewydolność nadnerczy (choroba Addisona),

hipoaldosteronizm hiporeninowy,

wrodzona paramiotonia,

• zaburzenia metabolizmu (kwasica towarzysząca śpiączce cukrzycowej),
• ciężkie odwodnienie,
• stany obejmujące rozległe zniszczenie komórek (np. ciężkie oparzenia),

krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4),

choroba wrzodowa (zaostrzenia),

• zaburzenia strukturalne lub czynnościowe utrudniające pasaż produktu leczniczego przez przewód pokarmowy (na przykład spowodowane uciskiem na przełyk wynikającym z powiększenia lewego przedsionka lub zwężeniem jelita).

Monitorowanie leczenia

Produkt leczniczy Kalipoz Prolongatum należy podawać z zachowaniem ostrożności, ponieważ stopień niedoboru potasu lub właściwe dzienne zapotrzebowanie na potas często nie są dokładnie znane. Zbyt duża dawka może prowadzić do wystąpienia objawów zatrucia (patrz punkt 4.9).

Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia należy dokonać klinicznej oceny stanu pacjenta, wykonać EKG i (lub) oznaczyć stężenie potasu w surowicy.

Pacjenci w podeszłym wieku

Produkty zawierające chlorek potasu należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów w wieku podeszłym.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek należy wziąć pod uwagę konieczność zastosowania mniejszych dawek potasu. Podczas stosowania produktów zawierających potas należy okresowo monitorować kaliemię, EKG oraz czynność nerek.

Objawy ze strony przewodu pokarmowego

W razie silnych bólów brzucha, fusowatych wymiotów, czarnych stolców produkt należy odstawić (patrz punkt 4.3). Chlorek potasu w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi może wywoływać owrzodzenia przewodu pokarmowego, w szczególności dolnej części przełyku i jelita cienkiego. Ryzyko zwiększa się u pacjentów z miejscowymi, czynnościowymi lub mechanicznymi zaburzeniami przewodu pokarmowego, z chorobami układu sercowo-naczyniowego, u pacjentów leczonych długotrwale lub przyjmujących leki cholinolityczne. Objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazujące na owrzodzenie lub niedrożność przewodu pokarmowego należy uznać za kwalifikujące do natychmiastowego przerwania leczenia.

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z chorobami wątroby sole potasu należy stosować z bardzo dużą ostrożnością (z uwagi na ryzyko hiperkaliemii).

Zaburzenia czynności serca

Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu u pacjentów z chorobami serca.

Inne

U niektórych pacjentów niedobory magnezu wywołane przez stosowanie diuretyków uniemożliwiają wewnątrzkomórkowe wyrównanie niedoboru potasu, dlatego należy skorygować hipomagnezemię jednocześnie z hipokaliemią.

U pacjentów ze stomią zmianie może ulec czas pasażu jelitowego i bardziej wskazane jest u nich leczenie innymi postaciami soli potasu.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Laktoza

Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Lak czerwieni koszenilowej (E 124)

Ze względu na zawartość laku czerwieni koszenilowej produkt może powodować reakcje alergiczne.

Sód

Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

Przy jednoczesnym podawaniu leków wchodzących w interakcje z chlorkiem potasu należy okresowo kontrolować stężenie potasu.

Zwiększenie stężenia potasu w surowicy krwi może wystąpić podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Kalipoz Prolongatum z:

• lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (patrz punkt 4.3),

inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE),

antagonistami receptora AT1 dla angiotensyny II,

• cyklosporyną
• niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi – NLPZ (np. indometacyną),
• heparyną,

glikozydami nasercowymi,

• lekami β-adrenolitycznymi,
• innymi produktami zawierającymi potas (patrz punkt 4.3).

Leki moczopędne oszczędzające potas

Jednoczesne stosowanie chlorku potasu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, takimi jak spironolakton, kanrenon, amiloryd, triamteren, eplerenon (pojedynczo lub w skojarzeniu) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Ryzyko potencjalnie zakończonej zgonem hiperkaliemii jest szczególnie duże u pacjentów z niewydolnością nerek (nakładający się efekt działania diuretyków oszczędzających potas).

Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE)

Jednoczesne stosowanie chlorku potasu z inhibitorami konwertazy angiotensyny (np. enalaprylem, kaptoprylem) poza przypadkami hipokaliemii nie jest zalecane. Jednoczesne stosowanie tych leków wymaga szczególnej ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko potencjalnie zakończonej zgonem hiperkaliemii, szczególnie u osób z niewydolnością nerek.

Glikozydy nasercowe

Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowaniu chlorku potasu z glikozydami nasercowymi. Hiperkaliemia może powodować zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne

Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowaniu chlorku potasu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (np. indometacyną). Niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą powodować hiperkaliemię, dlatego konieczna jest kontrola stężenia potasu w surowicy krwi.

Bezpośrednie inhibitory reniny, inhibitory pompy protonowej

Stosowanie bezpośrednich inhibitorów reniny (np. aliskiren) i inhibitorów pompy protonowej w skojarzeniu z chlorkiem potasu może powodować hiperkaliemię. Z tego względu należy zachować ostrożność podczas ich skojarzonego stosowania.

Leki cholinolityczne

Z uwagi na wpływ leków cholinolitycznych na motorykę przewodu pokarmowego, należy stosować je z dużą ostrożnością w skojarzeniu ze stałymi doustnymi postaciami produktów zawierających potas, szczególnie, jeśli podawane są w dużych dawkach (patrz punkt 4.4).

Ciąża

Ciąża nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania do leczenia produktem Kalipoz Prolongatum.

Brak danych na temat zagrożenia dla płodu u ludzi i zwierząt, gdyż nie przeprowadzono odpowiednio kontrolowanych badań klinicznych.

Produkt leczniczy może być stosowany w ciąży jedynie, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.

Karmienie piersią

Produkt leczniczy może być stosowany w okresie karmienia piersią jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla dziecka.

Produkt leczniczy nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Hiperkaliemia może być spowodowana znacznym przedawkowaniem albo też jednoczesnym podaniem leków oszczędzających potas lub inhibitorów konwertazy angiotensyny.

Objawy

Intensywność objawów zależy od stopnia hiperkaliemii.

Do objawów przedawkowania chlorku potasu należą: incydenty sercowo-naczyniowe (niedociśnienie, wstrząs, niemiarowości komorowe, blok odnogi pęczka przedsionkowo-komorowego, migotanie komór mogące prowadzić do zatrzymania akcji serca) oraz zaburzenia nerwowo-mięśniowe (parestezje, drgawki, arefleksja, paraliż wiotki mięśni poprzecznie prążkowanych mogący prowadzić do niewydolności oddechowej). Poza zwiększeniem stężenia potasu w surowicy, obserwuje się również typowe zmiany w zapisie EKG (zwiększenie amplitudy oraz wydłużenie odległości do szczytu załamka T, brak załamka P, wydłużenie zespołu QRS oraz skrócenie odcinka ST).

Farmakobezoar

Obserwowano rzadkie przypadki powstawania farmakobezoarów w następstwie znacznego przedawkowania chlorku potasu. Tworzenie farmakobezoarów może powodować ciągłe uwalnianie chlorku potasu, wiele godzin po jego przyjęciu.

Leczenie

W razie wystąpienia objawów przedawkowania produkt leczniczy należy odstawić. Znaczne przedawkowanie wymaga leczenia szpitalnego. Dalsze postępowanie powinno być zgodne ze wskazaniami klinicznymi lub z zaleceniami krajowego centrum zatruć.

W lżejszych przypadkach przedawkowania wystarczy odstawić produkt leczniczy i powstrzymać się od spożywania pokarmów bogatych w potas.

Potas jest najważniejszym kationem wewnątrzkomórkowym biorącym udział w wielu procesach fizjologicznych. Warunkuje prawidłową kurczliwość mięśni, odgrywa ważną rolę w przewodnictwie nerwowym i przemianie węglowodanowej. Jony potasowe są kationami niezbędnymi do prawidłowego funkcjonowania organizmu.

Skład rdzenia tabletki: laktoza jednowodna, amoniowego metakrylanu kopolimer (typ B), talk, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.

Skład otoczki tabletki: talk, tytanu dwutlenek, amoniowego metakrylanu kopolimer (typ B), amoniowego metakrylanu kopolimer (typ A), lak czerwieni koszenilowej (E 124), makrogol 6000

Nie dotyczy.

2 lata

Produkt przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Chronić od wilgoci.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.