Minjuvi

Jedna fiolka proszku zawiera 200 mg tafasytamabu.

Po rekonstytucji każdy ml roztworu zawiera 40 mg tafasytamabu.

Tafasytamab to humanizowane, swoiste wobec antygenu CD19 przeciwciało monoklonalne podklasy immunoglobulin G (IgG), wytwarzane w komórkach ssaczych (jajnika chomika chińskiego) z wykorzystaniem technologii rekombinacji DNA.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda fiolka produktu leczniczego MINJUVI zawiera 7,4 mg sodu i 1,0 mg polisorbatu 20. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (proszek do sporządzania koncentratu).

Biały do lekko żółtego liofilizowany proszek.

Produkt MINJUVI jest wskazany do stosowania w skojarzeniu z lenalidomidem, a następnie w monoterapii w leczeniu pacjentów dorosłych z nawrotową albo oporną na leczenie postacią chłoniaka nieziarniczego rozlanego z dużych komórek B (diffuse large B-cell lymphoma, DLBCL), którzy nie kwalifikują się do autologicznego przeszczepu komórek macierzystych (autologous stem cell transplant, ASCT).

Produkt MINJUVI jest wskazany w skojarzeniu z lenalidomidem i rytuksymabem w leczeniu dorosłych pacjentów z nawrotowym albo opornym na leczenie chłoniakiem grudkowym (ang. follicular lymphoma, FL) (stopnia 1‒3a) po co najmniej jednej linii leczenia ogólnoustrojowego.

Produkt leczniczy MINJUVI musi być podawany przez fachowy personel medyczny posiadający doświadczenie w leczeniu pacjentów z nowotworami.

Zalecana premedykacja

W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia reakcji związanych z infuzją należy zastosować premedykację na 30 minut do dwóch godzin przed podaniem infuzji tafasytamabu. W przypadku pacjentów, u których podczas pierwszych trzech infuzji nie występowały reakcje związane z infuzją, premedykacja przed podaniem kolejnych infuzji jest nieobowiązkowa.

Premedykacja może obejmować leki przeciwgorączkowe (np. paracetamol), antagonistów receptora histaminowego H1 (np. difenhydraminę), antagonistów receptora histaminowego H2 (np. cymetydynę) i (lub) glikokortykosteroidy (np. metyloprednizolon).

Leczenie reakcji związanych z infuzją

W przypadku wystąpienia reakcji związanej z infuzją (stopnia 2 albo wyższego) należy przerwać podawanie infuzji. Ponadto należy zastosować odpowiednie leczenie objawów. Po ustąpieniu objawów przedmiotowych i podmiotowych albo ich złagodzeniu do stopnia 1 można wznowić podawanie infuzji produktu leczniczego MINJUVI ze zmniejszoną szybkością podawania infuzji (patrz Tabela 1).

Jeśli u pacjenta wystąpi reakcja związana z infuzją stopnia 1–3, przed podaniem kolejnych infuzji tafasytamabu należy zastosować premedykację.

W skojarzeniu z lenalidomidem

Ponieważ produkt leczniczy MINJUVI jest wskazany do stosowania w skojarzeniu z lenalidomidem, zalecenia dotyczące profilaktycznych leków przeciwzakrzepowych znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego dotyczącej lenalidomidu (ChPL).

Dawkowanie

Zalecana dawka w leczeniu dorosłych pacjentów z nawrotową lub oporną na leczenie postacią DLBCL

Zalecana dawka produktu leczniczego MINJUVI to 12 mg na kg masy ciała podawane w infuzji dożylnej według następującego schematu:

• cykl 1: infuzja w dniach 1, 4, 8, 15 i 22 cyklu;
• cykle 2 i 3: infuzja w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego cyklu;
• od cyklu 4 do momentu wystąpienia progresji choroby: infuzja w dniach 1 i 15 każdego cyklu.

Każdy cykl trwa 28 dni.

Ponadto pacjenci powinni samodzielnie przyjmować lenalidomid w kapsułkach w zalecanej dawce początkowej wynoszącej 25 mg w dniach od 1 do 21 każdego cyklu. Dawkę początkową i późniejszy sposób dawkowania można dostosować zgodnie z ChPL dotyczącą lenalidomidu.

PRODUKT LECZNICZY MINJUVI w skojarzeniu z lenalidomidem podaje się przez maksymalnie 12 cykli.

Leczenie lenalidomidem należy zakończyć po maksymalnie 12 cyklach leczenia skojarzonego.

Pacjenci powinni kontynuować przyjmowanie infuzji produktu leczniczego MINJUVI w monoterapii w dniach 1 i 15 każdego 28-dniowego cyklu do momentu wystąpienia progresji choroby albo niemożliwej do zaakceptowania toksyczności.

Zalecana dawka w leczeniu dorosłych pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie FL po co najmniej jednej linii leczenia ogólnoustrojowego

Zalecana dawka produktu leczniczego MINJUVI to 12 mg/kg masy ciała podawana w infuzji dożylnej zgodnie z poniższym schematem:

• cykle od 1. do 3.: infuzja w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego cyklu;
• cykle od 4. do 12.: infuzja w dniach 1 i 15 każdego cyklu.

Każdy cykl ma 28 dni.

Zalecana dawka początkowa rytuksymabu to 375 mg/m 2 pc. podawana w infuzji dożylnej zgodnie z poniższym schematem:

• cykl 1.: w dniach 1, 8, 15 i 22;
• cykle od 2. do 5.: w dniu 1 każdego cyklu.

Każdy cykl ma 28 dni. Należy zapoznać się z ChPL rytuksymabu w postaci dożylnej, aby uzyskać informacje na temat jego metody podawania, premedykacji i leków profilaktycznych.

Ponadto pacjenci powinni samodzielnie przyjmować lenalidomid w kapsułkach w zalecanej dawce początkowej 20 mg na dobę w dniach od 1 do 21 każdego 28-dniowego cyklu. Dawkę początkową i kolejne dawki można dostosować zgodnie z ChPL lenalidomidu.

Produkt leczniczy MINJUVI w skojarzeniu z lenalidomidem i rytuksymabem jest podawany maksymalnie przez dwanaście cykli w przypadku produktu leczniczego MINJUVI i lenalidomidu oraz maksymalnie przez pięć cykli w przypadku rytuksymabu. Leczenie rytuksymabem należy zakończyć po pięciu cyklach leczenia skojarzonego. Pacjenci powinni nadal otrzymywać infuzje produktu leczniczego MINJUVI w skojarzeniu z lenalidomidem przyjmowanym doustnie maksymalnie do dwunastego cyklu. Leczenie tafasytamabem i lenalidomidem należy zakończyć po maksymalnie dwunastu cyklach.

Modyfikacje dawki

W Tabeli 1 przedstawiono modyfikacje dawki produktu leczniczego MINJUVI w przypadku wystąpienia działań niepożądanych. Informacje dotyczące modyfikacji dawki lenalidomidu znajdują się w ChPL dotyczącej lenalidomidu.

Tabela 1: Modyfikacje dawki w przypadku wystąpienia działań niepożądanych Działanie Stopień nasilenia Modyfikacja dawki niepożądane

Szczególne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego MINJUVI u dzieci w wieku poniżej 18 lat.

Dane nie są dostępne.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat).

Zaburzenia czynności nerek

Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi albo umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). Nie są dostępne dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, które umożliwiałyby sformułowanie zaleceń dotyczących dawkowania.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). Nie są dostępne dane dotyczące pacjentów z umiarkowanymi albo ciężkimi

zaburzeniami czynności wątroby, które umożliwiałyby sformułowanie zaleceń dotyczących dawkowania.

Sposób podawania

Produkt leczniczy MINJUVI jest przeznaczony do podania dożylnego po rekonstytucji i rozcieńczeniu.

• W przypadku pierwszej infuzji w cyklu 1 szybkość podawania infuzji dożylnej powinna wynosić 70 ml/h przez pierwsze 30 minut. Następnie należy zwiększyć szybkość, aby zakończyć podawanie pierwszej infuzji w czasie 2,5 godziny.
• Wszystkie kolejne infuzje należy podawać w czasie 1,5 godziny do 2 godzin.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy rozważyć zalecane modyfikacje dawki przedstawione w Tabeli 1.
• Produktu leczniczego MINJUVI nie wolno podawać jednocześnie z innymi produktami leczniczymi przy użyciu tego samego drenu do infuzji.
• Produktu leczniczego MINJUVI nie wolno podawać we wstrzyknięciu dożylnym ani w bolusie.

Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Identyfikowalność

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.

Reakcje związane z infuzją

Mogą występować reakcje związane z infuzją, przy czym ich występowanie zgłaszano częściej podczas pierwszej infuzji (patrz punkt 4.8). Pacjentów należy uważnie monitorować przez cały czas trwania infuzji. Należy zalecić pacjentom, aby w przypadku wystąpienia w ciągu 24 godzin po podaniu infuzji objawów przedmiotowych i podmiotowych reakcji związanych z infuzją, w tym gorączki, dreszczy, wysypki albo problemów z oddychaniem, natychmiast skontaktowali się z pracownikiem służby zdrowia. Przed rozpoczęciem podawania infuzji tafasytamabu należy zastosować u pacjentów premedykację. W zależności od stopnia nasilenia reakcji związanej z infuzją należy przerwać albo zakończyć podawanie infuzji tafasytamabu i zastosować odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.2).

Supresja szpiku kostnego

Leczenie tafasytamabem może wywołać poważną lub ciężką supresję szpiku kostnego, w tym neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość (patrz punkt 4.8). Przez cały czas trwania badania i przed rozpoczęciem każdego cyklu leczenia należy kontrolować morfologię krwi. W zależności od stopnia nasilenia działania niepożądanego należy wstrzymać podawanie infuzji tafasytamabu (patrz Tabela 1). Informacje dotyczące modyfikacji dawki znajdują się w ChPL dotyczącej lenalidomidu.

Neutropenia

W trakcie leczenia tafasytamabem zgłaszano neutropenię, w tym gorączkę neutropeniczną. Należy rozważyć podanie czynników stymulujących tworzenie kolonii granulocytów (granulocyte colony- stimulating factors, G-CSF), w szczególności u pacjentów z neutropenią stopnia 3 albo 4. Pacjenta należy obserwować pod kątem wszelkich objawów podmiotowych i przedmiotowych rozwoju zakażenia, dokonać ich oceny i zastosować leczenie.

Małopłytkowość

W trakcie leczenia tafasytamabem zgłaszano trombocytopenię. Należy rozważyć wstrzymanie podawania produktów leczniczych, które mogą powodować zwiększenie ryzyka krwawienia (np.

inhibitorów agregacji płytek krwi, leków przeciwzakrzepowych). Pacjentom należy zalecić, aby niezwłocznie zgłaszali objawy przedmiotowe albo podmiotowe w postaci zasinienia bądź krwawienia.

Zakażenia

W trakcie leczenia z zastosowaniem tafasytamabu u pacjentów występowały zakażenia prowadzące do zgonu i poważne zakażenia, w tym zakażenia oportunistyczne. Tafasytamab należy podawać pacjentom z czynnym zakażeniem wyłącznie w przypadku, gdy zakażenie jest odpowiednio leczone i dobrze kontrolowane. Pacjenci ze stwierdzonymi w wywiadzie nawracającymi albo przewlekłymi zakażeniami mogą być narażeni na zwiększone ryzyko zakażenia, w związku z czym należy odpowiednio ich monitorować.

Należy zalecić pacjentom, aby w przypadku wystąpienia gorączki albo innych objawów potencjalnego zakażenia, takich jak dreszcze, kaszel albo ból podczas oddawania moczu, natychmiast skontaktowali się z pracownikiem służby zdrowia.

Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia

Postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (progressive multifocal leukoencephalopathy, PML) zgłaszano podczas leczenia skojarzonego z tafasytamabem. Pacjentów należy monitorować w zakresie nowych neurologicznych objawów przedmiotowych i podmiotowych lub ich nasilenia, które mogą wskazywać na PML. Objawy PML są nieswoiste i mogą się różnić w zależności od zajętego obszaru mózgu. Należą do nich zmieniony stan psychiczny, utrata pamięci, upośledzenie mowy, deficyty ruchowe (niedowład połowiczy lub monopareza), ataksja kończyn, ataksja chodu i objawy dotyczące wzroku, takie jak niedowidzenie połowicze i podwójne widzenie. W przypadku podejrzenia PML należy natychmiast przerwać dalsze podawanie tafasytamabu. Należy rozważyć skierowanie pacjenta do neurologa. Odpowiednie środki diagnostyczne mogą obejmować badanie metodą rezonansu magnetycznego (MR), badanie płynu mózgowo-rdzeniowego w kierunku obecności DNA wirusa JC i powtórne oceny neurologiczne. Jeśli PML zostanie potwierdzona, należy trwale odstawić tafasytamab.

Zespół rozpadu guza

Pacjenci z dużą łączną objętością guzów i szybko rosnącymi guzami mogą być narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia zespołu rozpadu guza. W trakcie leczenia tafasytamabem zgłaszano zespół rozpadu guza. Przed rozpoczęciem leczenia tafasytamabem należy podjąć odpowiednie działania/zastosować odpowiednią profilaktykę zgodnie z miejscowymi wytycznymi. W trakcie leczenia tafasytamabem pacjentów należy bardzo dokładnie monitorować pod kątem zespołu rozpadu guza.

Pacjenci z chorobą CD19-ujemną lub CD20-ujemną

Brak dostępnych danych dotyczących pacjentów z FL CD19-ujemnym lub FL CD20-ujemnym leczonych tafasytamabem w skojarzeniu z lenalidomidem i rytuksymabem, i jest możliwe, że pacjenci z FL CD19-ujemnym lub CD20-ujemnym mogą odnieść mniejsze korzyści w porównaniu z pacjentami z FL CD19-dodatnim i CD20-dodatnim. Należy rozważyć potencjalne ryzyko i korzyści związane z leczeniem tafasytamabem w skojarzeniu z lenalidomidem i rytuksymabem pacjentów z FL CD19-ujemnym lub CD20-ujemnym.

Szczepienia

Nie badano bezpieczeństwa szczepień szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje po leczeniu tafasytamabem i nie zaleca się szczepienia szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje jednocześnie z leczeniem tafasytamabem.

Substancja pomocnicza

Produkt leczniczy zawiera 37,0 mg sodu na 5 fiolek (dawka dla pacjenta o masie ciała 83 kg), co odpowiada 1,85% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Ten produkt leczniczy zawiera 5,0 mg polisorbatu 20 w 5 fiolkach. Polisorbat 20 może powodować reakcje alergiczne.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.

U kobiet nie należy rozpoczynać leczenia tafasytamabem w skojarzeniu z lenalidomidem, o ile nie wykluczono ciąży. Patrz także ChPL dotycząca lenalidomidu.

Kobiety w wieku rozrodczym/Metody antykoncepcji u kobiet

Kobietom w wieku rozrodczym należy zalecić stosowanie skutecznej metody antykoncepcji w trakcie leczenia tafasytamabem i przez co najmniej trzy miesiące po jego zakończeniu.

Ciąża

Nie prowadzono badań dotyczących szkodliwego wpływu tafasytamabu na reprodukcję i rozwój.

Brak danych dotyczących stosowania tafasytamabu u kobiet w okresie ciąży. Wiadomo jednak, że IgG przenikają przez łożysko, a na podstawie właściwości farmakologicznych tafasytamabu uważa się, że może on spowodować zmniejszenie liczby limfocytów B u płodu (patrz punkt 5.1). W przypadku narażenia w okresie ciąży należy monitorować noworodki pod kątem zmniejszenia liczby limfocytów B i należy odroczyć szczepienia przy użyciu szczepionek zawierających żywe wirusy do momentu, w którym liczba limfocytów B u niemowlęcia powróci do wartości prawidłowej (patrz punkt 4.4).

Nie zaleca się stosowania tafasytamabu w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących antykoncepcji.

Lenalidomid może powodować uszkodzenie zarodka i płodu, i jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży i przez kobiety w wieku rozrodczym, chyba że spełnione są wszystkie warunki określone w programie zapobiegania ciąży podczas stosowania lenalidomidu.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy tafasytamab przenika do mleka ludzkiego. Wiadomo jednak, że matczyne IgG przenikają do mleka ludzkiego. Brak danych dotyczących stosowania tafasytamabu u kobiet karmiących piersią. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dzieci karmionych piersią. Kobietom należy zalecić, aby nie karmiły piersią w trakcie leczenia tafasytamabem i przez co najmniej trzy miesiące po przyjęciu ostatniej dawki tafasytamabu.

Produkt MINJUVI nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U pacjentów przyjmujących tafasytamab zgłaszano jednak zmęczenie i należy wziąć to pod uwagę w przypadku prowadzenia pojazdów czy obsługiwania maszyn.

W przypadku przedawkowania należy uważnie obserwować pacjentów pod kątem objawów przedmiotowych albo podmiotowych działań niepożądanych i zastosować odpowiednie leczenie wspomagające.

Mechanizm działania

Tafasytamab to przeciwciało monoklonalne o zwiększonym powinowactwie wiązania się z receptorem Fc skierowane przeciwko antygenowi CD19 ulegającemu ekspresji na powierzchni limfocytów pre-B i dojrzałych limfocytów B.

Po związaniu się z CD19 tafasytamab wywołuje lizę limfocytów B poprzez:

• zaangażowanie komórek efektorowych układu odpornościowego, takich jak komórki naturalnej cytotoksyczności, limfocyty Tγδ i fagocyty;
• bezpośrednią indukcję śmierci komórki (apoptozę).

Modyfikacja fragmentu Fc powoduje zwiększenie cytotoksyczności komórkowej zależnej od przeciwciał i fagocytozy komórek zależnej od przeciwciał.

Sodu cytrynian dwuwodny

Kwas cytrynowy jednowodny

Trehaloza dwuwodna

Polisorbat 20

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

Nie zaobserwowano żadnych niezgodności w przypadku standardowych materiałów stosowanych do infuzji.

Nieotwarta fiolka

5 lat

Roztwór po rekonstytucji (przed rozcieńczeniem)

Wykazano stabilność fizyczną i chemiczną w warunkach użytkowania przez maksymalnie 30 dni, jeśli produkt leczniczy jest przechowywany w temperaturze 2°C – 8°C lub przez maksymalnie 24 godziny, jeśli produkt leczniczy jest przechowywany w temperaturze 25°C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia roztwór po rekonstytucji powinien zostać natychmiast wykorzystany. Jeśli produkt nie zostanie użyty natychmiast, odpowiedzialność za przestrzeganie okresu i warunków przechowywania po przygotowaniu ponosi użytkownik, a okres ten zazwyczaj nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze 2–8°C, chyba że rekonstytucję przeprowadzono w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Nie zamrażać i nie wstrząsać.

Rozcieńczony roztwór (do infuzji)

Wykazano stabilność fizyczną i chemiczną w warunkach użytkowania przez maksymalnie 14 dni, jeśli produkt jest przechowywany w temperaturze 2°C – 8°C, a następnie przez maksymalnie 24 godziny w temperaturze maksymalnie 25°C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia rozcieńczony roztwór powinien zostać natychmiast wykorzystany. Jeśli produkt nie zostanie użyty natychmiast, odpowiedzialność za przestrzeganie okresu i warunków przechowywania przed wykorzystaniem ponosi użytkownik, a okres ten zazwyczaj nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze 2–8°C, chyba że produkt rozcieńczono w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Nie zamrażać i nie wstrząsać.

Przechowywać w lodówce (2°C–8°C).

W celu ochrony przed światłem fiolkę przechowywać w opakowaniu zewnętrznym.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3.

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.