opieka.farm
Portal tylko dla farmaceutów i techników farmaceutycznych.Tylko dla farmaceutów i techników Załóż konto Zaloguj się

Indeks leków

Rpz

Nulojix

belatacept Belataceptum

proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji · Bristol-Myers Squibb Pharma EEIG

ATC L04AA28Leki immunosupresyjnesubstancjainne leki z: belatacept

Warianty i ceny

Nazwa handlowaPostaćDawkaOpakowanieKat.100%50%30%RbezpłatnyInne refundacjeOpakowanieCenaDopłataSzczegóły
NulojixProszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji250 mg1 × 20 mlRpz250 mg · 1 × 20 ml
NulojixProszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji250 mg2 × 20 mlRpz250 mg · 2 × 20 ml

Wskazania

Produkt NULOJIX, w skojarzeniu z kortykosteroidami i kwasem mykofenolowym (MPA), jest wskazany w profilaktyce odrzucania przeszczepu u dorosłych biorców przeszczepu nerki (patrz punkt 5.1, dane dotyczące czynności nerek).

Substancja czynna i dawka

Każda fiolka zawiera 250 mg belataceptu.

Po rekonstytucji każdy ml koncentratu zawiera 25 mg belataceptu.

Belatacept jest białkiem fuzyjnym produkowanym w komórkach jajnika chomika chińskiego za pomocą technologii rekombinowanego DNA.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda fiolka zawiera: 0,55 mmol sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Postać i wygląd

Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (proszek do sporządzania koncentratu).

Proszek występuje jako biała lub biaława bryłka, rozdrobniona bądź w całości.

Dawkowanie

Leczenie powinno być przepisane i nadzorowane przez lekarzy specjalistów, doświadczonych w prowadzeniu terapii immunosupresyjnej oraz w prowadzeniu pacjentów po przeszczepieniu nerki.

Belatacept nie był badany u pacjentów z przeciwciałami przeciwnarządowymi (PRA) > 30% (którzy wymagają często zwiększonej immunosupresji). Z powodu ryzyka dużego ogólnego obciążenia immunosupresją belatacept u tych pacjentów należy stosować jedynie po rozważeniu alternatywnego leczenia (patrz punkt 4.4).

Dawkowanie

Rozpoczynanie leczenia w czasie przeszczepienia

U biorców przeszczepu leczonych produktem NULOJIX od czasu przeszczepienia (“pacjenci po przeszczepieniu”) zaleca się dodanie antagonisty receptora interleukiny (IL)-2.

Zalecaną dawkę określa się na podstawie masy ciała (kg). Dawkowanie i częstość podawania produktu leczniczego podano poniżej.

Tabela 1: Dawka belataceptu u biorców przeszczepu nerki Faza początkowa Dawka

Dzień przeszczepienia, przed implantacją (dzień 1.) 10 mg/kg mc.

Dzień 5., dzień 14. i dzień 28. 10 mg/kg mc.

Koniec 8. tygodnia i 12. tydzień po przeszczepieniu 10 mg/kg mc.

Faza podtrzymująca Dawka

Co 4 tygodnie (± 3 dni), rozpoczynając od końca 16. tygodnia po 6 mg/kg mc.

przeszczepieniu

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących obliczenia dawki, patrz punkt 6.6.

Przed podaniem belataceptu pacjenci nie wymagają premedykacji.

W czasie przeszczepienia, produkt NULOJIX powinien być podawany w połączeniu z indukcją bazyliksymabem, z mykofenolanem mofetylu i kortykosteroidami. Stopniowe zmniejszanie dawki kortykosteroidu u pacjentów przyjmujących belatacept powinno przebiegać z zachowaniem ostrożności, szczególnie u pacjentów z 4 do 6 niezgodnościami antygenów leukocytów ludzkich (ang. HLA, human leukocyte antigen) (patrz punkty 4.4 oraz 5.1).

Zmiana schematu z zastosowaniem inhibitora kalcyneuryny (CNI) po upływie co najmniej 6 miesięcy po przeszczepieniu

W przypadku zmiany schematu z zastosowaniem CNI na schemat podtrzymujący z zastosowaniem produktu NULOJIX u pacjentów po upływie co najmniej 6 miesięcy po przeszczepieniu, zalecana dawka produktu NULOJIX wynosi 6 mg/kg mc. co 2 tygodnie przez pierwsze 8 tygodni, a następnie ta sama dawka co 4 tygodnie. Po rozpoczęciu leczenia produktem NULOJIX, należy kontynuować stosowanie inhibitora kalcyneuryny w coraz mniejszych dawkach, przez co najmniej 4 tygodnie po infuzji początkowej dawki produktu NULOJIX (patrz punkt 5.1). Zaleca się częstsze monitorowanie w kierunku ostrego odrzucenia, zgodne z lokalnym standardem opieki, przez okres co najmniej 6 miesięcy po zmianie na NULOJIX (patrz punkt 4.4).

W badaniach klinicznych, w których podawano belatacept, zgłaszano występowanie reakcji związanych z podaniem infuzji. W przypadku wystąpienia poważnej reakcji alergicznej lub anafilaktycznej terapię belataceptem należy jak najszybciej przerwać i wdrożyć odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.4).

Monitorowanie terapeutyczne belataceptu nie jest wymagane.

W badaniach klinicznych nie modyfikowano dawki belataceptu, jeśli zmiana masy ciała była mniejsza niż 10%.

Szczególne populacje

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie jest wymagane dostosowanie dawki (patrz punkty 5.1 i 5.2).

Zaburzenia czynności nerek

Nie zaleca się dostosowania dawki produktu leczniczego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub poddawanych dializie (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby nie brali udziału w badaniach dotyczących przeszczepienia nerki, dlatego też nie można zalecić dostosowania dawki belataceptu u takich pacjentów.

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności belataceptu u dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 18 lat. Brak dostępnych danych.

Sposób podawania

Produkt leczniczy NULOJIX przeznaczony jest wyłącznie do podawania dożylnego.

Rozcieńczony roztwór należy podawać w postaci infuzji dożylnej z względnie stałą szybkością w ciągu 30 minut. Wlew pierwszej dawki należy podać bezpośrednio w okresie pooperacyjnym lub w czasie zabiegu operacyjnego, ale przed zakończeniem tworzenia anastomoz naczyniowych przeszczepu.

Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Przeciwwskazania

Biorcy przeszczepu z ujemnym wynikiem badania serologicznego w kierunku zakażenia wirusem Epstein-Barr (EBV) lub u których status serologiczny jest nieznany.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 (patrz punkt 4.4).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Identyfikowalność

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.

Choroba limfoproliferacyjna po otrzymaniu przeszczepu (ang. post-transplant lymphoproliferative disorder, PTLD)

W badaniach 2. i 3. fazy (3 badania) u pacjentów po przeszczepieniu, częstość PTLD była większa u pacjentów leczonych belataceptem, niż u pacjentów leczonych cyklosporyną (patrz punkt 4.8). Biorcy przeszczepu leczeni belataceptem, u których uzyskano ujemny wynik badania serologicznego w kierunku zakażenia EBV, są narażeni na zwiększone ryzyko PTLD w porównaniu z pacjentami z pozytywnym wynikiem w kierunku EBV (patrz punkt 4.8). Status serologiczny wobec EBV należy określić przed rozpoczęciem podawania belataceptu. Biorcy przeszczepu z ujemnym wynikiem badania serologicznego w kierunku EBV lub o nieznanym statusie serologicznym nie powinni otrzymywać belataceptu (patrz punkt 4.3).

Inne znane czynniki ryzyka PTLD, oprócz seronegatywnego statusu w kierunku EBV, obejmują zakażenie wirusem cytomegalii (CMV) oraz terapię niszczącą limfocyty T, która była częściej stosowana w leczeniu ostrego odrzucania przeszczepów u pacjentów leczonych belataceptem w badaniach klinicznych 3. fazy (patrz punkt 5.1).

PTLD u pacjentów leczonych belataceptem najczęściej dotyczy ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Lekarze powinni uwzględniać PTLD w diagnostyce różnicowej u pacjentów ze świeżo stwierdzonymi lub pogarszającymi się przedmiotowymi i podmiotowymi objawami neurologicznymi, poznawczymi lub behawioralnymi.

Zakażenia

Stosowanie leków immunosupresyjnych, w tym belataceptu, może zwiększać podatność na zakażenia, w tym zakażenia o przebiegu śmiertelnym, zakażenia oportunistyczne, gruźlicę oraz zakażenie wirusem opryszczki (patrz poniżej ostrzeżenie przed postępującą wieloogniskową leukoencefalopatią oraz punkt 4.8).

Zaleca się profilaktykę zakażenia CMV przez co najmniej 3 miesiące po przeszczepieniu, szczególnie u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem infekcji CMV. Profilaktykę zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis zaleca się przez co najmniej 6 miesięcy po przeszczepieniu.

W badaniach klinicznych gruźlicę obserwowano częściej u pacjentów przyjmujących belatacept, niż u pacjentów leczonych cyklosporyną (patrz punkt 4.8). Większość przypadków gruźlicy dotyczyła pacjentów, którzy obecnie lub w przeszłości mieszkali w krajach o dużym rozpowszechnieniu gruźlicy. Przed rozpoczęciem leczenia belataceptem pacjentów należy zbadać w kierunku gruźlicy oraz utajonego zakażenia tą chorobą. Przed zastosowaniem belataceptu należy wdrożyć odpowiednie leczenie utajonej gruźlicy.

Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (ang. progressive multifocal leukoencephalopathy, PML)

PML jest rzadkim, często szybko postępującym i prowadzącym do zgonu zakażeniem oportunistycznym OUN, które jest spowodowane przez wirus Johna Cunninghama (JC). W badaniach klinicznych z zastosowaniem belataceptu zgłoszono 2 przypadki PML u pacjentów otrzymujących belatacept w dawkach większych niż zalecane. W badaniach belataceptu u biorców przeszczepu nerki zgłoszono jeden przypadek PML u pacjenta, który jednocześnie otrzymał antagonistę receptora IL-2, mykofenolan mofetylu (MMF) i kortykosteroidy. W badaniu dotyczącym przeszczepów wątroby pacjent otrzymywał jednocześnie MMF i kortykosteroidy. Zwiększone ryzyko PML i innych zakażeń związane było z głęboką immunosupresją ogólną, nie należy stosować dawek belataceptu większych niż zalecane i jednocześnie stosowanych leków immunosupresyjnych, w tym MMF oraz MPA (patrz punkt 4.5).

Wczesne rozpoznanie i leczenie może złagodzić przebieg PML. Lekarze powinni uwzględniać PML w diagnostyce różnicowej u pacjentów ze świeżo stwierdzonymi lub pogarszającymi się przedmiotowymi i podmiotowymi objawami neurologicznymi, poznawczymi lub behawioralnymi.

PML jest zwykle rozpoznawana na podstawie badań obrazowych mózgu, w tym w rezonansie magnetycznym (MRI) lub tomografii komputerowej (CT) oraz na podstawie badania płynu mózgowo- rdzeniowego na obecność DNA wirusa JC metodą polimerazowej reakcji łańcuchowej (ang. polymerase chain reaction, PCR). Przy znaczącym klinicznym podejrzeniu PML należy rozważyć biopsję mózgu u osób, u których rozpoznania PML nie można ustalić na podstawie badania płynu mózgowo-rdzeniowego metodą PCR oraz neuroobrazowania. W przypadku podejrzewania lub potwierdzenia PML zaleca się konsultację neurologiczną.

Po rozpoznaniu PML zaleca się zmniejszenie dawki lub odstawienie leków immunosupresyjnych, z uwzględnieniem ryzyka odrzucenia przeszczepu. Plazmafereza może przyspieszyć usunięcie belataceptu z ustroju.

Nowotwory

Oprócz PTLD, pacjenci otrzymujący leczenie immunosupresyjne, w tym belataceptem, narażeni są na zwiększone ryzyko nowotworów, w tym raka skóry (patrz punkt 4.8). Należy ograniczyć ekspozycję na światło słoneczne i ultrafioletowe (UV) poprzez noszenie odzieży ochronnej i stosowanie kremów przeciwsłonecznych z wysokim filtrem.

Zakrzepica przeszczepionego narządu

W badaniach klinicznych, u biorców alloprzeszczepów od dawców z rozszerzonymi kryteriami zanotowano zwiększoną częstość występowania zakrzepicy po przeszczepieniu. Po wprowadzeniu do obrotu, u pacjentów z innymi czynnikami predysponującymi do wystąpienia zakrzepicy naczyń w przeszczepionej nerce, podczas jednoczesnego stosowania dawki początkowej globuliny antytymocytowej w indukcji immunosupresji, w tym samym lub prawie tym samym czasie, co pierwsza dawka belataceptu, wystąpiła zakrzepica naczyń w przeszczepionej nerce. (patrz punkt 4.8).

Zmiana schematu podtrzymującego z zastosowaniem CNI

U stabilnych klinicznie pacjentów otrzymujących schemat podtrzymujący z zastosowaniem CNI, zmiana na schemat z zastosowaniem belataceptu może początkowo zwiększać ryzyko ostrego odrzucenia. Zaleca się dokładniejsze monitorowanie w kierunku ostrego odrzucenia, zgodne z lokalnym standardem opieki, przez okres co najmniej 6 miesięcy po zmianie na belatacept. Nie ma danych dotyczących zmiany schematu leczenia u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka immunologicznego, którzy zostali wykluczeni z badań dotyczących zmian schematu leczenia na podstawie kryteriów zdefiniowanych w protokole, związanych z ich wcześniejszą historią odrzucania (patrz punkt 5.1). Po zmianie na belatacept pacjenci ci mogą początkowo być narażeni na dodatkowe ryzyko ostrego odrzucenia niż pacjenci, którzy byli badani. U osób z wysokim ryzykiem immunologicznym zmianę schematu leczenia należy rozważać tylko wtedy, gdy przewiduje się, że potencjalne korzyści przewyższają ryzyko.

Przeszczepienie wątroby

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania oraz skuteczności belataceptu u pacjentów po przeszczepieniu wątroby, dlatego też stosowanie u tych pacjentów nie jest zalecane. W pojedynczym badaniu klinicznym 2. fazy u pacjentów po ponownym przeszczepieniu wątroby, zaobserwowano zwiększoną liczbę przypadków śmiertelnych w 2 na 3 badane schematy z zastosowaniem belataceptu.

Powyższe schematy z zastosowaniem belataceptu różniły się od tych badanych u biorców przeszczepu nerki (patrz punkt 5.1).

Jednoczesne stosowanie innych leków immunosupresyjnych

W badaniach klinicznych belatacept był podawany z następującymi lekami immunosupresyjnymi:

bazyliksymabem, MPA i kortykosteroidami.

Terapie niszczące limfocyty oraz MPA: należy unikać jednoczesnego podawania większych niż zalecane dawek leków immunosupresyjnych, ponieważ całkowite narażenie na immunosupresję jest czynnikiem ryzyka wystąpienia nowotworów i zakażeń oportunistycznych. Terapie niszczące limfocyty, stosowane w leczeniu ostrego odrzucania przeszczepu, należy stosować ostrożnie.

Pacjenci z wysokimi PRA wymagają często zwiększonej immunosupresji. Belatacept nie był badany u pacjentów z PRA > 30% (patrz punkt 4.2).

Zmniejszanie dawki kortykosteroidu: stopniowe zmniejszanie dawki kortykosteroidu u pacjentów przyjmujących belatacept powinno przebiegać z zachowaniem ostrożności, szczególnie u pacjentów z 4 do 6 niezgodnościami antygenów leukocytów ludzkich (HLA) (patrz punkty 4.4 oraz 5.1).

Doświadczenia po wprowadzeniu produktu do obrotu, po zastosowaniu belataceptu w połączeniu z indukcją bazyliksymabem, mykofenolanem mofetylu oraz zmniejszaniem dawki kortykosteroidu do 5 mg/dobę do 6 tygodnia po przeszczepieniu, były związane ze zwiększonym stopniem ostrego odrzucenia, w szczególności z trzecim stopniem odrzucenia. Te odrzucenia trzeciego stopnia pojawiały się u pacjentów z 4 do 6 niezgodnościami HLA (patrz punkty 4.2 oraz 5.1).

W przypadku pacjentów, u których można zamienić belatacept na inny lek immunosupresyjny, lekarze powinni pamiętać o 9–10 dniowym okresie półtrwania belataceptu, aby nie dopuścić do niedostatecznej lub nadmiernej immunosupresji po zaprzestaniu podawania belataceptu.

Reakcje alergiczne

W badaniach klinicznych po podaniu belataceptu zgłaszano reakcje związane z podaniem infuzji.

Pacjenci nie wymagają premedykacji w celu zapobiegania reakcjom alergicznym (patrz punkt 4.8).

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z reakcjami alergicznymi na belatacept w wywiadzie lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Podczas nadzoru nad bezpieczeństwem po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano anafilaksję (patrz punkt 4.8). Jeśli wystąpi poważna reakcja alergiczna lub anafilaktyczna, należy jak najszybciej przerwać podawanie produktu NULOJIX i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Szczepienia

Terapia immunosupresyjna może wpływać na odpowiedź na szczepienie. Dlatego w czasie leczenia belataceptem szczepienia mogą być mniej skuteczne, choć nie badano tego w badaniach klinicznych.

Należy unikać szczepionek zawierających żywe drobnoustroje (patrz punkt 4.5).

Procesy autoimmunologiczne

Istnieją teoretyczne obawy, że leczenie belataceptem może spowodować wzrost ryzyka rozwoju procesów autoimmunologicznych (patrz punkt 4.8).

Immunogenność

Chociaż tylko u bardzo nielicznych pacjentów doszło do rozwoju przeciwciał i nie stwierdzono wyraźnej korelacji pomiędzy pojawieniem się przeciwciał i odpowiedzią kliniczną lub działaniami niepożądanymi, dane są zbyt ograniczone, aby dokonać jednoznacznej oceny tego zjawiska (patrz punkt 4.8).

Bezpieczeństwo stosowania oraz skuteczność podczas ponownego włączenia leczenia z zastosowaniem belataceptu nie była badana. Podczas ponownego włączenia leczenia belataceptem, po dłuższej przerwie w stosowaniu, powinno się wziąć pod uwagę możliwy wpływ przeciwciał przeciwko belataceptowi, obecnych w ustroju, szczególnie u pacjentów którzy nie otrzymywali stałego leczenia immunosupresyjnego.

Zawartość sodu

Produkt leczniczy zawiera 0,55 mmol lub 13 mg sodu w fiolce, co odpowiada 0,64% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Należy to uwzględnić lecząc pacjentów stosujących dietę ubogosodową.

Interakcje – z czym nie łączyć

Interakcje leku Nulojix z innymi lekami

Belatacept jest białkiem fuzyjnym, które, jak się uważa, nie jest metabolizowane przez enzymy cytochromu P450 (CYPs) i UDP-glukuronozylotransferazy (UGTs). Nie wydaje się, aby belatacept miał jakikolwiek istotny, bezpośredni wpływ na stężenie cytokin u pacjentów po przeszczepieniu wątroby lub u zdrowych ochotników. Dlatego też nie przewiduje się, aby belatacept wpływał na enzymy cytochromu P450 poprzez wpływ na cytokiny.

Uważa się, że belatacept nie zaburza krążenia wątrobowo-jelitowego MPA. Dla określonej dawki MMF, ekspozycja na MPA jest około 40% większa jeśli jednocześnie podawany jest belatacept niż w czasie jednoczesnego podawania cyklosporyny.

Leczenie immunosupresyjne może wpływać na odpowiedź na szczepienie. W związku z tym, podczas leczenia belataceptem, szczepienia mogą być mniej skuteczne, choć nie było to badane w trakcie badań klinicznych. Należy unikać stosowania żywych szczepionek (patrz punkt 4.4).

Lek a ciąża

Ciąża

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania belataceptu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ produktu na rozwój zarodka lub płodu po zastosowaniu dawek do 16 razy i 19 razy większych niż dawka 10 mg/kg mc. stosowana u ludzi, określona na podstawie AUC. W badaniach rozwoju pre- i postnatalnego u szczurów obserwowano niewielkie zmiany funkcji układu odpornościowego po podaniu dawek 19 razy większych niż dawka 10 mg/kg mc. stosowana u ludzi i określona na podstawie AUC (patrz punkt 5.3). Nie należy stosować belataceptu u kobiet w ciąży, o ile nie jest to wyraźnie wskazane.

Antykoncepcja i planowanie ciąży

Kobiety w wieku rozrodczym/Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję w czasie leczenia belataceptem oraz przez okres do 8 tygodni po przyjęciu ostatniej dawki leku, gdyż potencjalne ryzyko wpływu na rozwój zarodka lub płodu jest nieznane.

Lek a karmienie piersią

Karmienie piersią

Badania na szczurach wykazały, że belatacept jest wydzielany z mlekiem. Nie wiadomo, czy belatacept jest wydzielany z mlekiem ludzkim (patrz punkt 5.3). W czasie leczenia schematami zawierającymi belatacept kobiety nie powinny karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów

Belatacept wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, gdyż może powodować zmęczenie, złe samopoczucie i(lub) nudności. Pacjentów należy poinstruować, aby w przypadku wystąpienia takich objawów unikali potencjalnie niebezpiecznych aktywności, w tym prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Przedawkowanie

Pojedyncze dawki do 20 mg/kg mc. podawano bez wyraźnego działania toksycznego. W przypadku przedawkowania zaleca się monitorowanie pacjenta pod kątem działań niepożądanych i wdrożenie odpowiedniego leczenia objawowego.

Mechanizm działania

Mechanizm działania

Belatacept wiąże się z CD80 i CD86 na komórkach prezentujących antygen. W rezultacie belatacept blokuje zależną od CD28 kostymulację limfocytów T, hamując ich aktywację. Aktywowane limfocyty T są głównymi mediatorami odpowiedzi immunologicznej w przeszczepionej nerce.

Belatacept, zmodyfikowana forma CTLA4-Ig, wiąże się z CD80 i CD86 chętniej niż pierwotna cząsteczka CTLA4-Ig, z której pochodzi. Zwiększone powinowactwo daje odpowiedni poziom immunosupresji, niezbędny do przeciwdziałania zależnej od układu immunologicznego dysfunkcji i odrzucaniu alloprzeszczepu.

Substancje pomocnicze

Sacharoza

Sodu diwodorofosforan jednowodny

Sodu chlorek

Sodu wodorotlenek (w celu dostosowania pH)

Kwas solny (w celu dostosowania pH)

Niezgodności

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

Podczas stosowania produktu leczniczego NULOJIX nie należy używać silikonizowanych strzykawek, aby nie dopuścić do tworzenia się grudek (patrz punkt 6.6).

Przechowywanie i termin

Nieotwarte fiolki

3 lata

Po rekonstytucji

Przygotowany roztwór powinien być jak najszybciej przeniesiony z fiolki do torebki lub butelki infuzyjnej.

Po rozcieńczeniu

Wykazano, że roztwór do infuzji jest trwały pod względem chemicznym i fizycznym przez 24 godziny, jeśli jest przechowywany w lodówce (2°C – 8°C). Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli roztwór do infuzji nie zostanie zużyty od razu, można go przechowywać w lodówce (2°C – 8°C) przez okres do 24 godzin. Poza tymi 24 godzinami, roztwór do infuzji można przechowywać w temperaturze poniżej 25°C maksymalnie przez 4 godziny. Nie zamrażać.

Infuzję produktu leczniczego NULOJIX należy zakończyć przed upływem 24 godzin od rekonstytucji proszku.

Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C).

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji lub rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

Data zatwierdzenia tekstu

Szczegółowa informacja o tym produkcie jest dostępna na stronie internetowej Europejskiej Agencji

Leków http://www.ema.europa.eu.

Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) Nulojix

Dokument wczyta się, gdy tu dojedziesz.

z 49Strzałki albo przesunięcie palcem