Rp
Olimel Peri N4E
preparat złożony
emulsja do infuzji · Baxter Polska Sp. z o.o.
ATC B05BA10roztwory do żywienia pozajelitowego/mieszaniny Kod ATC: B05 BA10
Warianty i ceny
| Nazwa handlowa | Postać | Dawka | Opakowanie | Kat. | 100% | 50% | 30% | R | bezpłatny | Inne refundacje | Opakowanie | Cena | Dopłata | Szczegóły |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Olimel Peri N4E | Emulsja do infuzji | 2 × 2500 ml | Rp | · 2 × 2500 ml | ||||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rp · Postać: Emulsja do infuzji | ||||||||||||||
| Olimel Peri N4E | Emulsja do infuzji | 5 × 1000 ml | Rp | · 5 × 1000 ml | ||||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rp · Postać: Emulsja do infuzji | ||||||||||||||
| Olimel Peri N4E | Emulsja do infuzji | 6 × 1000 ml | Rp | · 6 × 1000 ml | ||||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rp · Postać: Emulsja do infuzji | ||||||||||||||
| Olimel Peri N4E | Emulsja do infuzji | 4 × 1500 ml | Rp | · 4 × 1500 ml | ||||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rp · Postać: Emulsja do infuzji | ||||||||||||||
| Olimel Peri N4E | Emulsja do infuzji | 5 × 1500 ml | Rp | · 5 × 1500 ml | ||||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rp · Postać: Emulsja do infuzji | ||||||||||||||
| Olimel Peri N4E | Emulsja do infuzji | 4 × 2000 ml | Rp | · 4 × 2000 ml | ||||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rp · Postać: Emulsja do infuzji | ||||||||||||||
| Olimel Peri N4E | Emulsja do infuzji | 5 × 2000 ml | Rp | · 5 × 2000 ml | ||||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rp · Postać: Emulsja do infuzji | ||||||||||||||
Wskazania
OLIMEL PERI jest wskazany do żywienia pozajelitowego osób dorosłych oraz dzieci w wieku powyżej 2 lat, w przypadkach, gdy doustne lub jelitowe odżywianie jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane.
Substancja czynna i dawka
OLIMEL PERI ma postać trójkomorowego worka. Każdy worek zawiera roztwór glukozy z wapniem, emulsję tłuszczową oraz roztwór aminokwasów z innymi elektrolitami:
| Zawartości | na worek | |||
|---|---|---|---|---|
| 1000 ml | 1500 ml | 2000 ml | 2500 ml | |
| 18,75% roztwór glukozy (co odpowiada 18,75 g/100 ml) | 400 ml | 600 ml | 800 ml | 1000 ml |
| 6,3% roztwór aminokwasów (co odpowiada 6,3 g/100 ml) | 400 ml | 600 ml | 800 ml | 1000 ml |
| 15% emulsja tłuszczowa (co odpowiada 15 g/100 ml) | 200 ml | 300 ml | 400 ml | 500 ml |
Skład gotowej emulsji po wymieszaniu zawartości trzech komór:
| Substancje czynne | 1000 ml | 1500 ml | 2000 ml | 2500 ml |
|---|---|---|---|---|
| Oczyszczony olej z oliwek + oczyszczony olej sojowy a | 30,00 g | 45,00 g | 60,00 g | 75,00 g |
| Alanina | 3,66 g | 5,50 g | 7,33 g | 9,16 g |
| Arginina | 2,48 g | 3,72 g | 4,96 g | 6,20 g |
| Kwas asparaginowy | 0,73 g | 1,10 g | 1,46 g | 1,83 g |
| Kwas glutaminowy | 1,26 g | 1,90 g | 2,53 g | 3,16 g |
| Glicyna | 1,76 g | 2,63 g | 3,51 g | 4,39 g |
| Histydyna | 1,51 g | 2,26 g | 3,02 g | 3,77 g |
| Izoleucyna | 1,26 g | 1,90 g | 2,53 g | 3,16 g |
| Leucyna | 1,76 g | 2,63 g | 3,51 g | 4,39 g |
| Lizyna (co odpowiada octanowi lizyny) | 1,99 g (2,81 g) | 2,99 g (4,21 g) | 3,98 g (5,62 g) | 4,98 g (7,02 g) |
| Metionina | 1,26 g | 1,90 g | 2,53 g | 3,16 g |
| Fenyloalanina | 1,76 g | 2,63 g | 3,51 g | 4,39 g |
| Prolina | 1,51 g | 2,26 g | 3,02 g | 3,77 g |
| Seryna | 1,00 g | 1,50 g | 2,00 g | 2,50 g |
| Treonina | 1,26 g | 1,90 g | 2,53 g | 3,16 g |
| Tryptofan | 0,42 g | 0,64 g | 0,85 g | 1,06 g |
| Tyrozyna | 0,06 g | 0,10 g | 0,13 g | 0,16 g |
| Walina | 1,62 g | 2,43 g | 3,24 g | 4,05 g |
| Sodu octan trójwodny | 1,16 g | 1,73 g | 2,31 g | 2,89 g |
| Sodu glicerofosforan uwodniony | 1,91 g | 2,87 g | 3,82 g | 4,78 g |
| Potasu chlorek | 1,19 g | 1,79 g | 2,38 g | 2,98 g |
| Magnezu chlorek sześciowodny | 0,45 g | 0,67 g | 0,90 g | 1,12 g |
| Wapnia chlorek dwuwodny | 0,30 g | 0,44 g | 0,59 g | 0,74 g |
| Glukoza (co odpowiada glukozie jednowodnej) | 75,00g (82,50 g) | 112,50 g (123,75g) | 150,00 g (165,00 g) | 187,50 g (206,25 g) |
(co odpowiada glukozie jednowodnej) (82,50 g) (123,75g) (165,00 g) (206,25 g) a: Mieszanina oczyszczonego oleju z oliwek (ok. 80%) i oczyszczonego oleju sojowego (ok. 20%), co odpowiada stosunkowi niezbędnych kwasów tłuszczowych do całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych równemu 20%
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Wartości odżywcze gotowej emulsji, odpowiednio do wielkości worków:
| 1000 ml | 1500 ml | 2000 ml | 2500 ml | |
|---|---|---|---|---|
| Tłuszcze | 30 g | 45 g | 60 g | 75 g |
| Aminokwasy | 25,3 g | 38,0 g | 50,6 g | 63,3 g |
| Azot | 4,0 g | 6,0 g | 8,0 g | 10,0 g |
| Glukoza | 75,0 g | 112,5 g | 150,0 g | 187,5 g |
| Wartość energetyczna: Całkowita wartość energetyczna w przybliżeniu Wartość energetyczna niebiałkowa Wartość energetyczna glukozy Wartość energetyczna tłuszczów a Stosunek: wartość energetyczna niebiałkowa/azot Stosunek: wartość energetyczna glukoza/tłuszcze Tłuszcze/całkowita ilość kalorii | 700 kcal 600 kcal 300 kcal 300 kcal 150 kcal/g 50/50 43% | 1050 kcal 900 kcal 450 kcal 450 kcal 150 kcal/g 50/50 43% | 1400 kcal 1200 kcal 600 kcal 600 kcal 150 kcal/g 50/50 43% | 1750 kcal 1500 kcal 750 kcal 750 kcal 150 kcal/g 50/50 43% |
| Elektrolity: Sód Potas Magnez Wapń Fosforany b Octany Chlorki | 21 mmol 16,0 mmol 2,2 mmol 2,0 mmol 8,5 mmol 27 mmol 24 mmol | 31,5 mmol 24,0 mmol 3,3 mmol 3,0 mmol 12,7 mmol 41 mmol 37 mmol | 42,0 mmol 32,0 mmol 4,4 mmol 4,0 mmol 17,0 mmol 55 mmol 49 mmol | 52,5 mmol 40,0 mmol 5,5 mmol 5,0 mmol 21,2 mmol 69 mmol 61 mmol |
| pH | 6,4 | 6,4 | 6,4 | 6,4 |
| Osmolarność | 760 mOsm/l | 760 mOsm/l | 760 mOsm/l | 760 mOsm/l |
pH 6,4 6,4 6,4 6,4 Osmolarność 760 mOsm/l 760 mOsm/l 760 mOsm/l 760 mOsm/l a: W tym wartość energetyczna z oczyszczonych fosfolipidów z jaja kurzego.
b: W tym fosforany dostarczone z emulsji tłuszczowej.
Postać i wygląd
Po zmieszaniu:
Emulsja do infuzji.
Wygląd przed zmieszaniem:
- Roztwory aminokwasów i glukozy są przezroczyste, bezbarwne lub lekko żółte,
- Emulsja tłuszczowa jest jednorodna o mlecznym wyglądzie.
Dawkowanie
Dawkowanie
OLIMEL PERI nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat, ze względu na nieodpowiedni skład oraz objętość (patrz punkty 4.4; 5.1 i 5.2).
Nie należy przekraczać podanej niżej maksymalnej dawki dobowej. Ze względu na stały skład worka wielokomorowego zaspokojenie jednocześnie wszystkich potrzeb żywieniowych pacjenta może nie być możliwe. Mogą występować sytuacje kliniczne, w których pacjenci potrzebują innych ilości substancji odżywczych niż znajdujące się w worku o stałym składzie. W takiej sytuacji każda zmiana objętości (dawki) powinna uwzględniać wpływ, jaki będzie to miało na dawkowanie wszystkich pozostałych substancji odżywczych produktu leczniczego OLIMEL PERI.
Dorośli
Dawkowanie zależy od wydatku energetycznego pacjenta, stanu klinicznego, masy ciała oraz możliwości metabolizowania składników produktu OLIMEL PERI, jak również od składników energetycznych lub białek dodatkowo dostarczanych doustnie/dojelitowo, dlatego należy odpowiednio dobrać wielkość worka.
Średnie dobowe zapotrzebowanie to:
- 0,16 do 0,35 g azotu/kg masy ciała (1 – 2 g aminokwasów/kg), w zależności od stanu odżywienia pacjenta oraz stopnia katabolizmu,
- 20 do 40 kcal/kg,
- 20 do 40 ml płynu/kg lub 1 do 1,5 ml na zużywaną kcal.
Dla produktu OLIMEL PERI, maksymalną dawkę dobową określono wg przyjęcia 40 ml płynu/kg, co odpowiada 1 g aminokwasów/kg, 3 g glukozy/kg, 1,2 g tłuszczów/kg, 0,8 mmol sodu/kg oraz 0,6 mmol potasu/kg. Dla pacjenta ważącego 70 kg odpowiadałoby to 2800 ml produktu OLIMEL PERI na dobę, co oznacza przyjęcie 71 g aminokwasów, 210 g glukozy oraz 84 g tłuszczów (tzn. 1680 kcal niebiałkowych oraz całkowitej ilości 1960 kcal).
Zazwyczaj szybkość podawania musi zwiększać się stopniowo podczas pierwszej godziny, a następnie szybkość infuzji musi być odpowiednio dostosowana pod kątem dawki, dobowej objętości przyjmowanego produktu leczniczego oraz czasu trwania infuzji.
Dla produktu OLIMEL PERI, maksymalna szybkość infuzji wynosi 3,2 ml/kg/godz., co odpowiada 0,08 g aminokwasów/kg/godz., 0,24 g glukozy/kg/godz. oraz 0,10 g tłuszczów/kg/godz.
Dzieci w wieku powyżej 2 lat i młodzież
Nie przeprowadzono badań w populacji pediatrycznej.
Dawkowanie jest uzależnione od wydatku energetycznego pacjenta, stanu klinicznego, masy ciała oraz możliwości metabolizowania składników produktu OLIMEL PERI, jak również od składników energetycznych lub białek dodatkowo podawanych doustnie/dojelitowo; dlatego należy odpowiednio dobrać wielkość worka.
Ponadto, dobowe zapotrzebowanie na płyny, azot oraz energię stale maleje wraz z wiekiem. Wzięto pod uwagę dwie grupy, w wieku od 2 do 11 lat i od 12 do 18 lat.
Dla produktu OLIMEL PERI N4E w obu grupach wiekowych, czynnikiem ograniczającym dla dawki dobowej jest stężenie magnezu. W grupie wiekowej 2 do 11 lat, czynnikiem ograniczającym dla szybkości podania na godzinę jest stężenie tłuszczów. W grupie wiekowej 12 do 18 lat, czynnikiem ograniczającym dla szybkości podania na godzinę jest stężenie glukozy. Wynikające z tego pobory przedstawiono poniżej:
| Składnik | 2 do | 11 lat | 12 | do 18 lat |
|---|---|---|---|---|
| Zalecane a | Maksymalna objętość OLIMEL PERI N4E | Zalecane a | Maksymalna objętość OLIMEL PERI N4E | |
| Maksymalna dawka dobowa | ||||
| Płyny (ml/kg/doba) | 60 – 120 | 45 | 50 - 80 | 45 |
| Aminokwasy (g/kg/doba) | 1 – 2 (do 2,5) | 1,1 | 1 - 2 | 1,1 |
| Glukoza (g/kg/doba) | 1,4 – 8,6 | 3,4 | 0,7 – 5,8 | 3,4 |
| Tłuszcze (g/kg/doba) | 0,5 - 3 | 1,4 | 0,5 - 2 (do 3) | 1,4 |
| Całkowita wartość energetyczna (kcal/kg/doba) | 30 – 75 | 31,5 | 20 – 55 | 31,5 |
| Maksymalna szybkość | podania na godzinę | |||
| OLIMEL PERI N4E (ml/kg/godz.) | 4,3 | 3,2 | ||
| Aminokwasy (g/kg/godz.) | 0,20 | 0,11 | 0,12 | 0,08 |
| Glukoza (g/kg/godz.) | 0,36 | 0,33 | 0,24 | 0,24 |
| Tłuszcze (g/kg/godz.) | 0,13 | 0,13 | 0,13 | 0,10 |
a: wartości zalecane przez wytyczne ESPGHAN/ESPEN/ESPR z 2018 roku
Zazwyczaj, szybkość podawania musi zwiększać się stopniowo podczas pierwszej godziny, a następnie należy ją dostosować uwzględniając podawaną dawkę, dobową objętość przyjmowanego produktu leczniczego oraz czas trwania infuzji.
Na ogół, u małych dzieci zaleca się rozpoczynać infuzję od małej dawki dobowej i zwiększać ją stopniowo do maksymalnego dawkowania (patrz powyżej).
Sposób i czas podawania
Wyłącznie do jednorazowego użycia.
Zaleca się, aby po otwarciu niezwłocznie zużyć zawartość worka i nie przechowywać do następnej infuzji.
Po zmieszaniu otrzymuje się jednorodną mieszaninę o mlecznym wyglądzie.
Instrukcje dotyczące przygotowania i stosowania emulsji do infuzji, patrz punkt 6.6.
Z powodu małej osmolarności OLIMEL PERI można podawać do żyły obwodowej lub centralnej.
Zalecany czas trwania infuzji w przypadku worka do odżywiania pozajelitowego wynosi od 12 do 24 godzin.
Leczenie za pomocą odżywiania pozajelitowego można kontynuować tak długo, jak tego wymaga stan kliniczny pacjenta.
Przeciwwskazania
Stosowanie produktu OLIMEL PERI jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- u wcześniaków, noworodków oraz dzieci w wieku poniżej 2 lat;
- nadwrażliwość na jaja, soję, białka orzeszków ziemnych, kukurydzę/produkty zawierające kukurydzę (patrz punkt 4.4) lub na którąkolwiek substancję czynną lub pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;
- wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów;
- ciężka hiperlipidemia lub ciężkie zaburzenia metabolizmu tłuszczów z występowaniem hipertriglicerydemii;
- ciężka hiperglikemia;
- patologicznie podwyższone stężenie w osoczu sodu, potasu, magnezu, wapnia i (lub) fosforu.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Zbyt szybkie podawanie roztworów do całkowitego żywienia pozajelitowego może skutkować poważnymi lub śmiertelnymi powikłaniami.
Jeśli nasilają się jakiekolwiek oznaki lub objawy reakcji alergicznej (takie jak poty, gorączka, dreszcze, ból głowy, wysypka skórna lub duszności), infuzję należy natychmiast przerwać.
Produkt zawiera olej sojowy oraz fosfolipidy z jaja kurzego. Białka soi oraz jaja mogą powodować reakcje nadwrażliwości. Obserwowano krzyżowe reakcje alergiczne pomiędzy białkami soi i orzeszków ziemnych.
Produkt OLIMEL PERI zawiera glukozę uzyskaną z kukurydzy, która może powodować reakcje nadwrażliwości u pacjentów z alergią na kukurydzę lub produkty zawierające kukurydzę (patrz punkt 4.3).
Nie wolno mieszać ani podawać ceftriaksonu jednocześnie z jakimikolwiek dożylnymi roztworami zawierającymi wapń, nawet przez różne linie do infuzji albo inne miejsca infuzji. Ceftriakson i roztwory zawierające wapń można podawać kolejno jeden po drugim, jeśli linie do infuzji są wkłute w różne miejsca lub są wymieniane albo dokładnie płukane roztworem soli fizjologicznej między infuzjami, aby uniknąć wytrącania osadów. U pacjentów wymagających ciągłego wlewu roztworów do całkowitego żywienia pozajelitowego zawierających wapń, fachowy personel medyczny może rozważyć zastosowanie alternatywnych sposobów leczenia przeciwbakteryjnego, które nie powodują podobnego ryzyka wytrącania osadów. Jeśli stosowanie ceftriaksonu uznaje się za konieczne u pacjentów wymagających żywienia ciągłego, roztwory do całkowitego żywienia pozajelitowego i ceftriakson można podawać jednocześnie, jednak przez inne linie do infuzji, wkłute w różnych miejscach. Zamiast tego można zatrzymać infuzję roztworu do całkowitego żywienia pozajelitowego na czas infuzji ceftriaksonu, uwzględniając zalecenie dotyczące płukania linii do infuzji między infuzjami roztworów (patrz punkty 4.5 i 6.2).
U pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe zgłaszano występowanie osadów w naczyniach płucnych, powodujących zator naczyń płucnych lub niewydolność oddechową. Niektóre przypadki kończyły się zgonem. Dodanie nadmiernej ilości wapnia i fosforanu zwiększa ryzyko wytrącenia osadów wapnia fosforanu (patrz punkt 6.2).
Zgłoszono również podejrzenie powstania osadu we krwi.
Oprócz sprawdzania roztworu, należy również okresowo sprawdzać zestaw do infuzji oraz cewnik w kierunku występowania osadów.
W przypadku wystąpienia objawów niewydolności oddechowej należy przerwać infuzję i rozpocząć ocenę medyczną.
Nie należy dodawać innych produktów leczniczych ani substancji do którejkolwiek z komór ani do gotowej emulsji bez wcześniejszego sprawdzenia ich zgodności oraz stabilności otrzymanej mieszaniny (w szczególności stabilności emulsji tłuszczowej). Powstanie osadów lub destabilizacja emulsji tłuszczowej może spowodować okluzję naczyń (patrz punkty 6.2 i 6.6).
Przed rozpoczęciem infuzji należy skorygować ciężkie zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, ciężkie stany przeciążenia płynami oraz ciężkie zaburzenia metaboliczne.
Po rozpoczęciu infuzji dożylnej wymagane jest odpowiednie monitorowanie kliniczne pacjenta.
Zakażenie dostępu żylnego i sepsa są powikłaniami, które mogą wystąpić u pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe, szczególnie w przypadku niewystarczającej dbałości o cewniki, immunosupresyjnych skutków choroby lub produktów leczniczych. Dokładne monitorowanie oznak, objawów oraz wyników badań laboratoryjnych celem wykrycia gorączki/dreszczy, leukocytozy, komplikacji technicznych związanych ze sprzętem do dostępu żylnego oraz hiperglikemii może pomóc we wczesnym rozpoznawaniu zakażenia. Pacjenci wymagający żywienia pozajelitowego często są predysponowani do powikłań infekcyjnych z powodu niedożywienia i (lub) stanu choroby zasadniczej.
Występowanie powikłań septycznych można zmniejszyć poprzez zwiększenie nacisku na stosowanie technik aseptycznych podczas umieszczania i utrzymywania cewnika oraz w trakcie przygotowywania produktu do żywienia.
Przez cały okres leczenia należy przeprowadzać badania gospodarki wodno-elektrolitowej, osmolarności surowicy, triglicerydów w surowicy, bilansu kwasowo-zasadowego, glukozy we krwi, czynności wątroby i nerek, testy krzepnięcia i liczby komórek krwi, w tym płytek krwi.
Dla podobnych produktów zgłaszano podwyższenie stężenia enzymów wątrobowych i cholestazę. W przypadku podejrzenia niewydolności wątroby, należy rozważyć monitorowanie amoniaku w surowicy.
Jeśli odżywianie nie jest dostosowane do potrzeb pacjenta lub pojemność metaboliczna któregokolwiek ze składników żywieniowych nie jest dokładnie oceniona, mogą wystąpić nieprawidłowości metaboliczne.
Niepożądane skutki metaboliczne mogą wynikać z niewłaściwego lub nadmiernego podania substancji odżywczych lub z niewłaściwej kompozycji dodatkowych składników do potrzeb danego pacjenta.
Podanie roztworu aminokwasów może doprowadzić do ciężkiego niedoboru folanu, dlatego zaleca się codzienne podawanie kwasu foliowego.
Wynaczynienie
Miejsce założenia cewnika należy regularnie monitorować pod kątem oznak wynaczynienia.
W przypadku wynaczynienia należy natychmiast przerwać podawanie preparatu pozostawiając na miejscu wprowadzony cewnik lub kaniulę w celu natychmiastowego wdrożenia postępowania leczniczego. O ile to możliwe, przed wyjęciem wprowadzonego cewnika/kaniuli należy dokonać aspiracji
płynu przez cewnik/kaniulę w celu zmniejszania ilości płynu w tkankach. W przypadku, gdy do wynaczynienia doszło w obrębie kończyny, kończynę tę należy unieść.
W zależności od rodzaju wynaczynionego produktu (w tym produktu(-ów) mieszanych z produktem OLIMEL PERI, jeśli dotyczy) oraz stopnia/rozległości ewentualnego urazu, należy podjąć właściwe szczególne środki zaradcze. Opcje postępowania leczniczego mogą obejmować leczenie niefarmakologiczne, farmakologiczne i (lub) interwencję chirurgiczną. W przypadku dużego wynaczynienia należy przed upływem 72 godzin skonsultować się z chirurgiem plastycznym.
Miejsce wynaczynienia należy monitorować co najmniej co cztery godziny w okresie pierwszych 24 godzin, a następnie raz na dobę.
Nie należy wznawiać wlewu do tej samej żyły obwodowej lub centralnej.
Niewydolność wątroby
Należy zachować ostrożność stosując produkt u pacjentów z niewydolnością wątroby, ponieważ istnieje ryzyko rozwoju lub nasilenia zaburzeń neurologicznych związanych z hiperamonemią. Należy regularnie przeprowadzać badania kliniczne i laboratoryjne, w szczególności parametrów czynności wątroby, stężenia glukozy, elektrolitów oraz triglicerydów we krwi.
Niewydolność nerek
Należy zachować ostrożność stosując produkt u pacjentów z niewydolnością nerek, szczególnie w przypadku występowania hiperkaliemii, gdyż istnieje ryzyko rozwoju lub nasilenia kwasicy metabolicznej oraz hiperazotemii, jeśli nie wykonuje się dodatkowego usuwania produktów metabolizmu wydalanych przez nerki. U tych pacjentów należy uważnie monitorować stan płynów i elektrolitów oraz stężenie triglicerydów.
Hematologia
Należy zachować ostrożność stosując produkt u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia oraz niedokrwistością. Należy uważnie monitorować morfologię krwi i parametry krzepliwości.
Endokrynologia i metabolizm
Należy zachować ostrożność, stosując produkt u pacjentów w następujących okolicznościach:
- kwasica metaboliczna. Nie zaleca się podawania wodorowęglanów w przypadku kwasicy mleczanowej. Należy regularnie przeprowadzać badania kliniczne i laboratoryjne;
- cukrzyca. Należy monitorować stężenie glukozy we krwi, glukozurię, ketonurię i w razie potrzeby dostosować dawkowanie insuliny;
- hiperlipidemia spowodowana obecnością lipidów w emulsji do infuzji. Należy regularnie przeprowadzać badania kliniczne i laboratoryjne;
- zaburzenia metabolizmu aminokwasów.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
U niektórych pacjentów żywionych pozajelitowo dochodzi do zaburzeń wątroby i dróg żółciowych, w tym cholestazy, stłuszczenia, zwłóknienia i marskości wątroby, mogących powodować niewydolność wątroby, a także zapalenie pęcherzyka żółciowego i kamicę żółciową. Uważa się, że etiologia tych chorób jest wieloczynnikowa i może być różna u poszczególnych pacjentów. Pacjenci, u których wystąpią nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych lub inne oznaki zaburzeń wątroby i dróg żółciowych, powinni zostać jak najwcześniej poddani badaniu przez lekarza posiadającego wiedzę z zakresu chorób wątroby w celu ustalenia przyczyn oraz możliwych dzialań leczniczych i profilaktycznych.
Regularnie należy sprawdzać stężenie triglicerydów w surowicy oraz zdolność organizmu do wydalania tłuszczów.
Stężenie triglicerydów w surowicy podczas infuzji nie może przekroczyć 3 mmol/l.
Podejrzewając nieprawidłowości w metabolizmie tłuszczów, należy codziennie przeprowadzać pomiary stężenia triglicerydów w surowicy, z przerwą 5 do 6 godzin od ostatniego podania tłuszczów. U dorosłych surowica musi być przezroczysta w ciągu mniej niż 6 godzin od zaprzestania infuzji zawierającej emulsję tłuszczową. Następną infuzję można podać dopiero wtedy, gdy stężenie triglicerydów w surowicy powróci do wartości wyjściowych.
Podczas stosowania podobnych produktów opisywano występowanie zespołu przeciążenia tłuszczami.
Zmniejszona lub ograniczona zdolność metabolizowania lipidów zawartych w preparacie OLIMEL PERI może skutkować wystąpieniem zespołu przeciążenia tłuszczami spowodowanego przedawkowaniem, jednak oznaki i objawy zespołu mogą pojawić się również przy podawaniu produktu zgodnie z zaleceniami (patrz również punkt 4.8).
W przypadku wystąpienia hiperglikemii należy dostosować szybkość infuzji produktu OLIMEL PERI i (lub) podać insulinę.
W przypadku podawania do żył obwodowych, może wystąpić zakrzepowe zapalenie żył. Miejsce wprowadzenia cewnika należy codziennie monitorować, w celu zlokalizowania miejscowych oznak zakrzepowego zapalenia żył.
W przypadku wprowadzania dodatkowych składników, przed podaniem należy zmierzyć ostateczną osmolarność mieszaniny. Uzyskaną mieszaninę należy podawać do żyły centralnej lub obwodowej w zależności od jej ostatecznej osmolarności. Jeśli podawana ostateczna mieszanina jest hipertoniczna, może powodować podrażnienie żyły, w przypadku podawania do żyły obwodowej.
Mimo naturalnej obecności w produkcie pierwiastków śladowych i witamin, ich ilość jest niewystarczająca, by pokryć zapotrzebowanie organizmu. Pierwiastki śladowe i witaminy należy dodawać w wystarczających ilościach dla indywidualnego pacjenta i aby zapobiec rozwojowi niedoborów. Należy zapoznać się z instrukcjami dotyczącymi wprowadzania dodatkowych składników do produktu.
Należy zachować ostrożność przy podawaniu produktu OLIMEL PERI pacjentom z podwyższoną osmolarnością, niewydolnością nadnerczy, niewydolnością serca lub zaburzeniami płuc.
W przypadku pacjentów niedożywionych, wprowadzenie odżywiania pozajelitowego może spowodować przesunięcia płynów, powodując obrzęk płuc oraz zastoinową niewydolność serca, jak również spadek stężenia w surowicy potasu, fosforu, magnezu lub witamin rozpuszczalnych w wodzie. Zmiany te mogą wystąpić w ciągu 24 do 48 godzin, dlatego zaleca się ostrożne i powolne wprowadzanie odżywiania pozajelitowego, razem ze ścisłym monitorowaniem i odpowiednim dostosowaniem płynów, elektrolitów, pierwiastków śladowych oraz witamin.
W celu uniknięcia powstania zatorów powietrznych spowodowanych obecnością gazu resztkowego zawartego w pierwszym worku, nie należy podłączać worków seryjnie.
Aby uniknąć ryzyka związanego ze zbyt szybkim wlewem, należy stosować kontrolowany wlew ciągły.
OLIMEL PERI N4E musi być podawany z ostrożnością pacjentom z tendencją do zatrzymywania elektrolitów.
Dożylnej infuzji aminokwasów towarzyszy zwiększone wydalanie w moczu pierwiastków śladowych, w szczególności miedzi i cynku. Należy wziąć to pod uwagę dawkując pierwiastki śladowe, zwłaszcza przy długotrwałym żywieniu dożylnym.
Wpływ na wyniki testów laboratoryjnych
Tłuszcze zawarte w emulsji mogą wpływać na wyniki niektórych testów laboratoryjnych (patrz punkt 4.5).
Specjalne środki ostrożności u pacjentów pediatrycznych
W przypadku podawania dzieciom w wieku powyżej 2 lat, istotne jest stosowanie worka o objętości odpowiadającej dawce dobowej.
OLIMEL PERI jest nieodpowiedni do stosowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat, ponieważ:
- przyjmowanie glukozy jest zbyt małe, prowadząc do małej wartości stosunku glukoza/tłuszcze;
- nieobecność cysteiny sprawia, że profil aminokwasów jest nieodpowiedni;
- stężenie wapnia jest zbyt małe;
- objętości worków są nieodpowiednie.
Maksymalna szybkość infuzji wynosi 4,3 ml/kg/godz. u dzieci w wieku 2 do 11 lat i 3,2 ml/kg/godz. u dzieci w wieku 12 do 18 lat.
Należy zawsze stosować uzupełnianie witaminami oraz pierwiastkami śladowymi. Należy stosować składy i ilości pediatryczne.
Pacjenci w podeszłym wieku
Zasadniczo, u pacjentów w podeszłym wieku dawkę należy dobierać z ostrożnością, biorąc pod uwagę zwiększoną częstość występowania obniżonej czynności wątroby, nerek lub serca oraz choroby współistniejące lub inną farmakoterapię.
Interakcje – z czym nie łączyć
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.
Z powodu możliwości wystąpienia pseudoaglutynacji, nie należy podawać produktu OLIMEL PERI jednocześnie z krwią przez ten sam zestaw do infuzji.
Tłuszcze zawarte w emulsji mogą wpływać na wyniki niektórych testów laboratoryjnych (np. dotyczących bilirubiny, dehydrogenazy mleczanowej, nasycenia tlenem, hemoglobiny we krwi) w przypadku, gdy próbka krwi jest pobierana przed usunięciem tłuszczów (które zazwyczaj są usuwane z krwi po upływie 5 do 6 godzin od ostatniego przyjęcia tłuszczów).
Gdy ceftriakson zostanie wymieszany z roztworami zawierającymi wapń w tej samej linii do podawania dożylnego, może wystąpić wytrącenie osadów soli wapniowej ceftriaksonu. Nie wolno mieszać ani podawać ceftriaksonu jednocześnie z roztworami dożylnymi zawierającymi wapń, w tym z produktem leczniczym OLIMEL PERI, przez tę samą linię do infuzji (np. przez łącznik typu Y). Ceftriakson i roztwory zawierające wapń można jednak podawać kolejno jeden po drugim, jeśli linie do infuzji są między wlewami dokładnie płukane płynem wykazującym zgodność (patrz punkty 4.4 i 6.2).
OLIMEL PERI zawiera witaminę K, obecną naturalnie w emulsjach lipidowych. Ilość witaminy K w zalecanych dawkach produktu OLIMEL PERI nie powinna mieć wpływu na działanie pochodnych kumaryny.
Ze względu na zawartość w produkcie OLIMEL PERI potasu, należy zachować szczególną ostrożność, stosując go u pacjentów leczonych diuretykami oszczędzającymi potas (np. amiloryd, spironolakton, triamteren), inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), antagonistami receptora angiotensyny II oraz produktami immunosupresyjnymi (takrolimus lub cyklosporyny), z powodu ryzyka hiperkaliemii.
Niektóre produkty lecznicze, jak insulina, mogą wpływać na aktywność lipazy. Wydaje się jednak, że ten rodzaj interakcji ma jedynie ograniczone znaczenie kliniczne.
Heparyna podawana w dawkach leczniczych powoduje przemijające uwalnianie lipazy lipoproteinowej do krążenia. Może to początkowo spowodować zwiększoną lipolizę osoczową, a w następstwie przejściowo zmniejszyć klirens triglicerydów.
Lek a ciąża
Ciąża
Brak jest danych klinicznych dotyczących zastosowania produktu OLIMEL PERI N4E u kobiet w ciąży.
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu OLIMEL PERI N4E na reprodukcję u zwierząt (patrz punkt 5.3). Biorąc pod uwagę zastosowanie i wskazania produktu OLIMEL PERI N4E, jeśli zajdzie taka konieczność, można rozważyć podanie produktu w okresie ciąży.
Produkt OLIMEL PERI N4E należy podawać kobietom w ciąży tylko po dokładnym rozważeniu.
Antykoncepcja i planowanie ciąży
Lek a karmienie piersią
Karmienie piersią
Brak wystarczających informacji dotyczących przenikania składników/metabolitów produktu OLIMEL PERI N4E do mleka kobiet. Żywienie pozajelitowe może okazać się konieczne w okresie karmienia piersią. Produkt OLIMEL PERI N4E należy podawać kobietom karmiącym piersią tylko po dokładnym rozważeniu.
Prowadzenie pojazdów
Nie dotyczy.
Przedawkowanie
W przypadku niewłaściwego podania produktu leczniczego (przedawkowania i (lub) wyższej od zalecanej szybkości infuzji) mogą pojawić się oznaki hiperwolemii oraz kwasicy.
Zbyt szybka infuzja lub podawanie nieodpowiednio dużej objętości produktu może spowodować nudności, wymioty, dreszcze, ból głowy, uderzenia gorąca, hiperhydrozę oraz zaburzenia elektrolitowe. W takich sytuacjach należy natychmiast przerwać infuzję.
Jeśli szybkość infuzji glukozy przekroczy klirens, mogą pojawić się: hiperglikemia, cukromocz oraz syndrom hiperosmolarny.
Zmniejszona lub ograniczona zdolność metabolizowania tłuszczów może skutkować tzw. zespołem przeciążenia tłuszczami, którego skutki zazwyczaj są odwracalne po zaprzestaniu infuzji emulsji tłuszczowej (patrz również punkt 4.8).
W niektórych poważnych przypadkach niezbędna może być hemodializa, hemofiltracja lub hemodiafiltracja.
Mechanizm działania
Zawartość azotu (L-aminokwasy) oraz składników energetycznych (glukoza i triglicerydy) w produkcie OLIMEL PERI umożliwia utrzymanie właściwego bilansu azotu/energii.
Składnikami produktu leczniczego są również elektrolity.
Emulsja tłuszczowa zawarta w produkcie OLIMEL PERI jest związkiem oczyszczonego oleju z oliwek oraz oczyszczonego oleju sojowego (w stosunku 80/20), o następującym przybliżonym rozkładzie kwasów tłuszczowych:
- 15% nasyconych kwasów tłuszczowych (NKT)
- 65% mononienasyconych kwasów tłuszczowych (MNKT)
- 20% wielonienasyconych niezbędnych kwasów tłuszczowych (NNKT)
Stosunek fosfolipidów/triglicerydów wynosi 0,06.
Olej z oliwek zawiera znaczne ilości alfa-tokoferolu, który w połączeniu z umiarkowanym przyjmowaniem kwasów NNKT przyczynia się do zwiększenia dostępności witaminy E i ograniczania peroksydacji tłuszczów.
Roztwór aminokwasów zawiera 17 L-aminokwasów (w tym 8 niezbędnych), koniecznych do syntezowania białek.
Aminokwasy są również źródłem energii. Ich utlenianie skutkuje wydalaniem z organizmu azotu w postaci mocznika.
Profil aminokwasów jest następujący:
- niezbędne aminokwasy/aminokwasy łącznie: 44,8%
- niezbędne aminokwasy (g)/azot całkowity (g): 2,8%
- aminokwasy o rozgałęzionych łańcuchach/aminokwasy łącznie: 18,3%.
Glukoza stanowi źródło węglowodanów.
Substancje pomocnicze
Komora zawierająca emulsję tłuszczową:
Oczyszczone fosfolipidy z jaja kurzego,
Glicerol,
Sodu oleinian,
Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH),
Woda do wstrzykiwań
Komora zawierająca roztwór aminokwasów z elektrolitami:
Kwas octowy lodowaty (do ustalenia pH),
Woda do wstrzykiwań
Komora zawierająca roztwór glukozy i wapnia:
Kwas solny (do ustalenia pH),
Woda do wstrzykiwań
Niezgodności
Nie należy dodawać żadnych produktów leczniczych ani substancji do któregokolwiek ze składników worka albo do gotowej emulsji, bez uprzedniego potwierdzenia ich zgodności oraz stabilności otrzymanego produktu (zwłaszcza stabilności emulsji tłuszczowej).
Niezgodności mogą wynikać np. z powodu nadmiernej kwasowości (niskie pH) lub nieodpowiedniej zawartości kationów dwuwartościowych (Ca 2+ oraz Mg 2+ ), mogących destabilizować emulsję tłuszczową.
Tak jak w przypadku tworzenia innych mieszanin do żywienia pozajelitowego, należy wziąć pod uwagę stosunek zawartości wapnia i fosforanów. Nadmierny dodatek wapnia i fosforanu, szczególnie w postaci soli nieorganicznych, może spowodować powstanie osadów wapnia fosforanu.
OLIMEL PERI zawiera jony wapnia stwarzające dodatkowe ryzyko wytrącania skrzepów w preparatach krwi lub składników krwi z dodatkiem cytrynianu jako środka przeciwzakrzepowego/konserwującego.
Nie wolno mieszać ani podawać ceftriaksonu jednocześnie z roztworami dożylnymi zawierającymi wapń, w tym z preparatem OLIMEL PERI, przez tę samą linię do infuzji (np. przez łącznik typu Y) ze względu na ryzyko wytrącenia się soli wapniowych ceftriaksonu (patrz punkty 4.4 i 4.5).
Ze względu na ryzyko wytrącenia się osadu, produktu leczniczego OLIMEL PERI nie należy podawać przez tę samą linię do infuzji ani dodawać do ampicyliny lub fosfenytoiny.
Należy sprawdzić zgodność z roztworami podawanymi jednocześnie przez ten sam zestaw do infuzji, cewnik lub kaniulę.
Z powodu ryzyka wystąpienia pseudoaglutynacji, nie należy podawać tego produktu przed, w trakcie lub po podaniu krwi przez ten sam zestaw do infuzji.
Przechowywanie i termin
2 lata, jeśli opakowanie ochronne nie jest uszkodzone.
Po zmieszaniu:
Zaleca się podanie produktu natychmiast po rozerwaniu spawów rozdzielających zawartość trzech komór.
Wykazano jednak, że przygotowana emulsja zachowuje stabilność przez 7 dni (w temperaturze od 2°C do 8°C) i następnie przez 48 godzin przechowywania w temperaturze nieprzekraczającej 25°C.
Po wprowadzeniu dodatkowych składników (elektrolitów, pierwiastków śladowych oraz witamin; patrz
punkt 6.6)
Po wprowadzeniu dodatkowych składników, gotowa emulsja zachowuje stabilność przez 7 dni (w temperaturze od 2°C do 8°C) i następnie przez 48 godzin przechowywania w temperaturze nieprzekraczającej 25°C.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, mieszaninę zawierającą dodatkowe składniki należy zużyć natychmiast. Jeśli taki produkt nie zostanie wykorzystany od razu, za warunki i czas przechowywania do momentu jego zastosowania odpowiada użytkownik. Nie należy przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że wprowadzenie dodatkowych składników odbyło się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
Nie zamrażać.
Przechowywać w workach ochronnych.
W celu zapoznania się z warunkami przechowywania gotowej emulsji, patrz punkt 6.3.
Data zatwierdzenia tekstu
PRODUKTU LECZNICZEGO
01/2026
Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) Olimel Peri N4E
Dokument wczyta się, gdy tu dojedziesz.
Ulotka dla pacjenta
- Olimel Peri N4E — do pobrania