Roztwór Ringera

1000 ml roztworu zawiera:

sodu chlorek 8,60 g potasu chlorek 0,30 g wapnia chlorek dwuwodny 0,33 g

Stężenia elektrolitów

Sód 147 mmol/l

Potas 4,0 mmol/l

Wapń 2,2 mmol/l

Chlorki 156 mmol/l

Osmolarność teoretyczna 309 mOsm/1

Kwasowość miareczkowa < 0,3 mmol/l

pH 5,0-7,0

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz: pkt. 6.1.

Roztwór do wstrzykiwań

Przezroczysty, bezbarwny roztwór wodny

• – uzupełnianie płynów i elektrolitów w przypadku alkalozy hipochloremicznej,
• – utrata chlorków,
• – odwodnienie izotoniczne lub hipotoniczne,
• – krótkotrwałe uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej,
• – rozcieńczalnik dla zgodnych koncentratów elektrolitów lub leków.

Zalecane dawkowanie

Dawkowanie Roztworu Ringera zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta.

Ogólne wytyczne dla dorosłych

Do 40 ml dziennie na każdy kg masy ciała.

Szybkość podawania: maksymalnie 5 ml na godzinę na każdy kg masy ciała, co odpowiada maksymalnie 1,7 kropli na minutę na każdy kg masy ciała.

Dzieci i osoby w podeszłym wieku

Według indywidualnych potrzeb.

Jeśli Roztwór Ringera jest stosowany jako rozcieńczalnik, należy przestrzegać instrukcji podawania rozcieńczanego w nim leku.

Metoda podawania

Podanie dożylne.

Informacje na temat środków ostrożności dotyczących infuzji ciśnieniowej podano w sekcji 4.4

Ostrzeżenia i zalecane środki ostrożności.

Ogólne wytyczne dotyczące podawania płynów ustrojowych i elektrolitów

Podaż płynów na poziomie 30 ml/kg masy ciała pokrywa tylko fizjologiczne podstawowe zapotrzebowanie na płyny. Pacjenci w okresie pooperacyjnym oraz wymagający intensywnej terapii mają zwiększone zapotrzebowanie na płyny związane z ograniczoną zdolnością nerek do zagęszczania moczu oraz zwiększonym wydalaniem metabolitów, dlatego konieczne jest zwiększenie podaży płynów do ok. 40 ml/kilogram masy ciała na dobę. Dodatkowe straty (spowodowane gorączką, biegunką, przetokami, wymiotami, itp.) muszą być wyrównywane poprzez jeszcze wyższą, indywidualnie dobraną podaż płynów. W każdym przypadku aktualne i indywidualne zapotrzebowanie na płyny musi być związane z monitorowaniem diurezy, osmolarności surowicy i moczu, i określeniem substancji wydalonych.

Podstawowa podaż najważniejszych kationów sodu i potasu wynosi odpowiednio około 1,5 - 3 mmol/kilogram masy ciała na dobę i 0,8-1,0 mmol/kilogram masy ciała na dobę. Podczas infuzji aktualne zapotrzebowanie zależy od odpowiedniego określenia równowagi elektrolitowej oraz od określonego badaniami laboratoryjnymi poziomu w surowicy.

Roztworu Ringera nie wolno podawać pacjentom w stanie przewodnienia.

Ostrzeżenia

Roztwór Ringera powinien być podawany ze szczególną ostrożnością w następujących sytuacjach:

• – odwodnienie hipertoniczne;
• – hiperkaliemia;
• – hipernatremia;
• – hiperchloremia;
• – niewydolność nerek z tendencją do hiperkaliemii;
• – zaburzenia, przy których zaleca się ograniczenie spożycia sodu, takie jak niewydolność serca, uogólnione obrzęki, obrzęk płuc, nadciśnienie, rzucawka, poważna niewydolność nerek.

Zalecane środki ostrożności

Nadzór kliniczny winien obejmować kontrolę jonogramu osocza i bilansu wodnego.

Jeśli roztwór ma być podawany metodą ciśnieniową (z zastosowaniem np. mankietu ciśnieniowego lub pompy infuzyjnej), przed rozpoczęciem infuzji należy zadbać o całkowite usunięcie powietrza z pojemnika i układu infuzyjnego.

Nie stwierdzono żadnych oddziaływań farmakologicznych.

Jeśli do roztworu mają być dodane jakieś inne leki, należy rozpatrzyć kwestię ich zgodności z roztworem.

Roztwór Ringera można podawać podczas ciąży i karmienia piersią, lecz należy zachować ostrożność w przypadku rzucawki.

Roztwór Ringera można podawać podczas ciąży i karmienia piersią, lecz należy zachować ostrożność w przypadku rzucawki.

Nie dotyczy.

Objawy

Przedawkowanie może powodować przewodnienie ze zwiększonym napięciem skóry, wypełnieniem żył, obrzękami – łącznie z obrzękami płuc i mózgu, zaburzeniami elektrolitowymi, hiperosmolarnością osocza i kwasicą metaboliczną.

Postępowanie w sytuacjach nagłych, antidotum

Zaprzestanie infuzji, podanie środków moczopędnych, stałe monitorowanie stężeń elektrolitów osocza, korygowanie zaburzeń elektrolitowych i równowagi kwasowo-zasadowej.

Roztwór Ringera ma podobny skład elektrolitów jak płyn zewnątrzkomórkowy. Jest stosowany do korygowania zaburzeń elektrolitowych i przywracania równowagi kwasowo-zasadowej.

Elektrolity podaje się aby osiągnąć lub utrzymać prawidłową sytuację osmotyczną zarówno w przestrzeni zewnątrz- jak i wewnątrzkomórkowej. Ze względu na stosunkowo wysokie stężenie chlorków roztwór ma łagodne działanie zakwaszające.

Woda do wstrzykiwań

Leki zawierające szczawiany, fosforany lub węglany/wodorowęglany mogą powodować wytrącenie osadu po zmieszaniu z roztworem Ringera.

Do roztworu nie wolno dodawać żadnych leków ani innych substancji, dla których nie stwierdzono zgodności z roztworem.

Okres ważności produktu leczniczego w opakowaniu do sprzedaży

Butelki szklane: 3 lata

Butelki polietylenowe: 3 lata

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

2023-04-19