Tarczyca okiem farmaceuty

Jak rozpoznać niedoczynność tarczycy?

Rozpoznanie pierwotnej niedoczynności tarczycy polega na prostym badaniu – oznaczeniu w surowicy krwi stężenia TSH i stwierdzeniu jego podwyższonego stężenia, z jednoczesnym obniżeniem stężenia wolnej frakcji tyroksyny (fT4).

W przypadku wtórnej lub trzeciorzędowej niedoczynności TSH może być w normie, jednak obniżone będzie stężenie fT4.

Dalsza diagnostyka obejmuje oznaczenie poziomu przeciwciał, które pozwala zidentyfikować możliwe procesy autoimmunologiczne, a także wykonanie USG tarczycy.^[1]

Jakie badania polecać?

Badanie TSH jest pierwszym krokiem w rozpoznaniu niedoczynności tarczycy.

• Ma charakter przesiewowy i powinno być wykonane jako pierwsze, gdy u pacjenta podejrzewa się zaburzenia czynności tarczycy.
• Pozwala ono ocenić funkcję tarczycy poprzez pomiar stężenia hormonu tyreotropowego we krwi.
• Na początkowym etapie rozpoznania nie są potrzebne inne badania, ponieważ samo badanie TSH dostarcza wystarczających informacji do dalszego postępowania.
• Wynik tego badania może wskazać, czy konieczne jest pogłębienie badań, czy też wystarczy monitorowanie stanu pacjenta.

Czym jest badanie TSH?

TSH to hormon produkowany przez przysadkę mózgową, który stymuluje tarczycę do wydzielania hormonów tarczycy – T3 i T4. Oznaczenie jego stężenia jest podstawowym testem, który pozwala określić funkcję tarczycy.

U osób dorosłych stężenie TSH powinno się znajdować w przedziale od 0,4 do 4,0 ml U/l. Norma ta jest jednak ogólna i może różnić w zależności od indywidualnych cech pacjenta, np. im młodszy pacjent to norma będzie niższa.

Badanie można wykonać w każdym laboratorium diagnostycznym bez skierowania.

Jest ono proste, niedrogie, a ze skierowaniem jest bezpłatne.^[2]