Pytanie
Na rynku dostępnych jest wiele preparatów przeciwkaszlowych. W czym Levofree jest lepszym wyborem od innych leków na kaszel?
Krótka odpowiedź
Preparat Levofree, czyli lek z lewodropropizyną, może być lepszym wyborem od innych preparatów na rynku, ponieważ:
- nie zawiera cukru, który jest pożywką dla bakterii i niszczy szkliwo, a także daje nieświeży oddech. Dzięki temu, że nie zawiera cukru, może być polecony cukrzykowi oraz pacjentowi, u którego występuje męczący kaszel w nocy, bez konieczności ponownego mycia zębów,
- nie zawiera alkoholu, dzięki czemu pacjent po zażyciu leku może prowadzić samochód,
- nie zawiera barwników, które mogą uczulać niektórych pacjentów i budzić obawy opiekunów,
- nie zawiera parabenów, czyli konserwantów, które mogą powodować podrażnienia śluzówki żołądka, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wrzodową oraz odczyny alergiczne,1
- nie uzależnia i nie może być używany do celów pozamedycznych – wykazuje przewagę w stosunku do preparatów z kodeiną i dekstrometorfanem, których stosowanie wiąże się z ryzykiem nadużywania. Preparaty z lewodropropizyną nie wykazują działania uzależniającego i mogą być bezpiecznie stosowane w leczeniu kaszlu poinfekcyjnego, który może utrzymywać się nawet kilka tygodni po chorobie,
- lewodropropizyna jest skutecznym środkiem przeciwkaszlowym zarówno dla dzieci i dorosłych, może być stosowana już powyżej 2. roku życia – preparaty przeciwkaszlowe z kodeiną mogą być stosowane dopiero powyżej 12. roku życia,
- lewodropropizyna zawarta w preparacie wykazuje lepszy profil bezpieczeństwa niż kodeina lub dekstrometorfan, nie wchodzi w istotne interakcje i nie wywołuje działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, gdyż działa jedynie w drogach oddechowych,2
- może być stosowany przez astmatyków – lewodropropizyna nie prowadzi do obturacji, lecz wręcz znosi skurcz oskrzeli, w odróżnieniu od kodeiny i dekstrometorfanu, które są przeciwwskazane przy astmie.3
Levofree to nie syrop, lecz roztwór, więc nie zawiera cukru i dzięki temu może być bez przeszkód stosowany przez diabetyków, a także podany dzieciom na noc – nie niszczy szkliwa.
Wyjaśnienie
Kaszel jest istotnym mechanizmem obronnym, który umożliwia oczyszczenie wydzieliny z dróg oddechowych i zapobiega przenikaniu ciał obcych do dróg oddechowych. Jednak w pewnych przypadkach przewlekły suchy kaszel jest stanem patologicznym i mogą mu towarzyszyć ból w klatce piersiowej, bezsenność, zmęczenie czy ból głowy, co niekorzystnie wpływa na jakość życia. Odruch kaszlowy jest wytwarzany przez tę samą pulę neuronów, która zaangażowana jest w generowanie odruchu oddychania. Leki przeciwkaszlowe o działaniu ośrodkowym takie jak opioidy mogą w ten sposób hamować wentylację. Lewodropropizyna jest to nieopioidowy lek przeciwkaszlowy, który działa na poziomie nerwów czuciowych dróg oddechowych, przez co nie wpływa na odruch oddychania.4 Kaszel nocny powoduje wybudzanie, co wpływa na jakość życia. Preparat Levofree dzięki temu, że nie zawiera cukru może być stosowany również w nocy bez konieczności mycia zębów po jego zastosowaniu.5
Kolejną cechą wyróżniającą preparat Levofree jest to, że nie zawiera parabenów, które mogą uczulać niektórych pacjentów. Substancje pomocnicze są powszechnie stosowane w produktach leczniczych i mogą być odpowiedzialne za reakcje nadwrażliwości na konkretny lek. Parabeny to alifatyczne estry kwasu parahydroksybenzoesowego, które u niektórych pacjentów mogą powodować ciężkie kontaktowe zapalenie skóry.6
U dorosłych pacjentów z patologicznym kaszlem, randomizowane, podwójne zaślepione badanie wykazało, że lewodropropizyna jest skuteczniejsza od placebo w leczeniu kaszlu oskrzelowego, porównywalnie do dekstrometorfanu w przypadku kaszlu nieproduktywnego i porównywalne z dihydrokodeiną w leczeniu kaszlu związanego z rakiem płuc.7,8 W przypadku osób dorosłych dwa badania kliniczne porównujące lewodropropizynę z lekami przeciwkaszlowymi o działaniu ośrodkowym, takimi jak dekstrometorfan i dihydrokodeina wykazały, że lewodropropizyna rzadziej powoduje senność. Dodatkowo w odróżnieniu od preparatów z kodeiną i dekstrometorfanem lewodropropizyna może być bezpiecznie stosowania u astmatyków.
W randomizowanym podwójnie zaślepionym badaniu porównywano skuteczność i tolerancję lewodropropizyny w porównaniu do dekstrometorfanu u dzieci z zapaleniem oskrzeli. Nasilenie kaszlu było znacznie mniejsze po 2-3 dniach podawania w grupie lewodropropizyny w porównaniu do pacjentów przyjmujących dekstrometorfan.9
-
mgr farm. Milena JanuszekJestem redaktorem w wydawnictwie 3PG. Wolny czas staram spędzać się aktywnie, najlepiej na łonie natury.
Piśmiennictwo
- Andreozzi, L., Giannetti, A., Cipriani, F., Caffarelli, C., Mastrorilli, C., & Ricci, G. (2019). Hypersensitivity reactions to food and drug additives: problem or myth?. Acta bio-medica : Atenei Parmensis, 90(3-S), 80–90. https://doi.org/10.23750/abm.v90i3-S.8168 ⬏
- Zanasi, A., Lanata, L., Fontana, G., Saibene, F., Dicpinigaitis, P., & De Blasio, F. (2015). Lewodropropizine for treating cough in adult and children: a meta-analysis of published studies. Multidisciplinary respiratory medicine, 10(1), 19. https://doi.org/10.1186/s40248-015-0014-3 ⬏
- V. Papa (1994). Codeine-induced Bronchoconstriction and Putative Bronchial Opiate Receptors in Asthmatic Subjects. Pulmonary Pharmacology 5(7), 333-341. https://doi.org/10.1006/pulp.1994.1039 ⬏
- Mannini, C., Lavorini, F., Zanasi, A., Saibene, F., Lanata, L., & Fontana, G. (2017). A Randomized Clinical Trial Comparing the Effects of Antitussive Agents on Respiratory Center Output in Patients With Chronic Cough. Chest, 151(6), 1288–1294. https://doi.org/10.1016/j.chest.2017.02.001 ⬏
- Lee, K. K., & Birring, S. S. (2010). Cough and sleep. Lung, 188 Suppl 1, S91–S94. https://doi.org/10.1007/s00408-009-9176-0 ⬏
- Simon R. A. (1984). Adverse reactions to drug additives. The Journal of allergy and clinical immunology, 74(4 Pt 2), 623–630. https://doi.org/10.1016/0091-6749(84)90116-7 ⬏
- Catena, E., & Daffonchio, L. (1997). Efficacy and tolerability of levodropropizine in adult patients with non-productive cough. Comparison with dextromethorphan. Pulmonary pharmacology & therapeutics, 10(2), 89–96. https://doi.org/10.1006/pupt.1997.0083 ⬏
- Luporini, G., Barni, S., Marchi, E., & Daffonchio, L. (1998). Efficacy and safety of levodropropizine and dihydrocodeine on nonproductive cough in primary and metastatic lung cancer. The European respiratory journal, 12(1), 97–101. https://doi.org/10.1183/09031936.98.12010097 ⬏
- Zanasi, A., Lanata, L., Fontana, G., Saibene, F., Dicpinigaitis, P., & De Blasio, F. (2015). Levodropropizine for treating cough in adult and children: a meta-analysis of published studies. Multidisciplinary respiratory medicine, 10(1), 19. https://doi.org/10.1186/s40248-015-0014-3 ⬏




