Dlaczego lerkanidypinę zaleca się przyjmować na pusty żołądek, skoro z posiłkiem wchłania się w znacznie większym stopniu? – Wyjaśniamy!

Pytanie 

Wchłanianie lerkanidypiny przyjętej z posiłkiem może wzrosnąć nawet kilkukrotnie. Dlaczego więc nie zaleca się jej przyjmowania łącznie z posiłkiem?  

Krótka odpowiedź 

Lerkanidypina przyjęta z posiłkiem faktycznie wchłania się nawet kilkukrotnie lepiej, jednak nie należy zalecać pacjentom przyjmowania jej z pokarmem, gdyż różne posiłki (a nieprawdopodobne jest, aby pacjent przez cały okres terapii przyjmował lek z takim samym posiłkiem) różnie wpłyną na biodostępność leku, a co za tym idzie trudno byłoby przewidzieć efekty leczenia. Dlatego zaleca się przyjmowanie lerkanidypiny na pusty żołądek – co prowadzi do gorszego wchłaniania, ale zawsze porównywalnej ilości leku.      

Wyjaśnienie 

Lerkanidypina po podaniu doustnym z posiłkiem wchłania się w różnym stopniu w zależności od ilości i jakości posiłku. Według danych z wewnętrznych badań farmakokinetycznych producenta leku, posiłek o wysokiej zawartości tłuszczu zwiększa biodostępność lerkanidypiny trzykrotnie.^[1]  

Natomiast w badaniu klinicznym z randomizacją z 2012 roku wykazano, że przyjęcie leku nawet 15 minut po spożyciu standardowego posiłku prowadzi do dwukrotnego wzrostu maksymalnego stężenia leku we krwi. Autorzy sugerują nawet, że zalecana 15-minutowa przerwa między przyjęciem leku a posiłkiem jest zbyt krótka.^[2]  

Faktem jest więc, że lerkanidypina wchłania się lepiej przyjęta z posiłkiem. Jednak ze względu na to, że nie jest prawdopodobne, aby pacjent przez cały okres terapii przyjmował lek z takim samym posiłkiem, nie zaleca się stosowania lerkanidypiny z pokarmem. Różnice w jakości i ilości pokarmu spowodowałyby trudne do przewidzenia wahania w biodostępności leku, więc również wpłynęłyby na efekty leczenia.  

W praktyce więc lepszym wyjściem jest zalecenie przyjęcia wyższej dawki lerkanidypiny na pusty żołądek, co zmniejsza biodostępność leku, ale zapobiega wahaniom jego stężenia we krwi. 

Czytaj też: Co dokładnie znaczy “na pusty żołądek” i “na czczo”? – Wyjaśniamy!

Piśmiennictwo

1. Barchielli, M., Dolfini, E., Farina, P., Leoni, B., Targa, G., Vinaccia, V., & Tajana, A. (1997). Clinical Pharmacokinetics of Lercanidipine. Journal of Cardiovascular Pharmacology, 29, S1–S15. ⬏
2. Álvarez, C., Gómez, E., Simón, M., Govantes, C., Guerra, P., Frías, J., & García-Arieta, A. (2012). Differences in lercanidipine systemic exposure when administered according to labelling: in fasting state and 15 minutes before food intake. European journal of clinical pharmacology, 68(7), 1043–1047. https://doi.org/10.1007/s00228-012-1215-8 ⬏