Aciclovir Accord

Produkt leczniczy Aciclovir Accord jest wskazany w następujących przypadkach:

• leczenie i profilaktyka zakażeń wirusem opryszczki pospolitej (Herpes simplex)
• u pacjentów poddawanych transplantacji szpiku kostnego;
• podczas indukcyjno-remisyjnej terapii pacjentów z ostrą białaczką;
• leczenie pierwotnych i nawracających zakażeń wirusem ospy wietrznej i półpaśca (Varicella zoster) u pacjentów z obniżoną odpornością;
• leczenie półpaśca o ciężkim przebiegu (zakażenia wirusem Varicella zoster) u pacjentów z prawidłową odpornością;
• leczenie ciężkiego, pierwotnego opryszczkowego zakażenia narządów płciowych;
• leczenie opryszczkowego zapalenia mózgu;
• leczenie zakażenia wirusem opryszczki u noworodków.

Każdy ml koncentratu zawiera sól sodową acyklowiru odpowiadającą 25 mg acyklowiru.

Każda fiolka z 10 ml koncentratu zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej acyklowiru.

Każda fiolka z 20 ml koncentratu zawiera 500 mg acyklowiru w postaci soli sodowej acyklowiru.

Każda fiolka z 40 ml koncentratu zawiera 1 g acyklowiru w postaci soli sodowej acyklowiru.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:

Każdy ml koncentratu zawiera 2,67 mg sodu (około 0,116 mmol).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.

Przezroczysty, bezbarwny lub prawie bezbarwny roztwór w szklanej fiolce. Podczas badania w odpowiednich warunkach widoczności, powinien być praktycznie wolny od cząstek obcych.

Wartość pH wynosi 10,7-11,7.

Produkt leczniczy Aciclovir Accord należy podawać jedynie w powolnej infuzji dożylnej podawanej przez godzinę. Produktu leczniczego Aciclovir Accord nigdy nie należy podawać we wstrzyknięciu dożylnym w bolusie (patrz punkt 6.6).

Czas trwania leczenia

U pacjentów z opryszczkowym zapaleniem mózgu leczenie produktem leczniczym Aciclovir Accord

trwa 10 dni. U noworodków z zakażeniem wirusem opryszczki leczenie produktem leczniczym Aciclovir Accord trwa zwykle 14 - 21 dni. U pacjentów z innymi zakażeniami wirusem opryszczki pospolitej oraz u pacjentów z półpaścem czas leczenia produktem leczniczym Aciclovir Accord to zwykle 5 dni, ale czas ten może ulec zmianie w zależności od stanu pacjenta i reakcji na leczenie.

Czas trwania zapobiegawczego stosowania produktu leczniczego Aciclovir Accord określa długość okresu zagrożenia zakażeniem.

Dawkowanie

Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat

U pacjentów z zakażeniem wywołanym przez wirusa opryszczki pospolitej (z prawidłową oraz z obniżoną odpornością) oraz u pacjentów z zakażeniem wywołanym przez wirusa ospy wietrznej i półpaśca (z prawidłową odpornością) należy stosować produkt leczniczy Aciclovir Accord w dawce 5 mg/kg masy ciała (mc.) co 8 godzin, jeśli nie występuje u tych pacjentów zaburzenie czynności nerek.

U pacjentów z obniżoną odpornością i z zakażeniami wywołanymi przez wirusa ospy wietrznej i półpaśca oraz u pacjentów z opryszczkowym zapaleniem mózgu, produkt leczniczy Aciclovir Accord należy stosować w dawce 10 mg/kg mc. co 8 godzin, jeśli nie występuje u tych pacjentów zaburzenie czynności nerek.

Noworodki, niemowlęta i dzieci w wieku 12 lat i poniżej

Dawka produktu leczniczego Aciclovir Accord u niemowląt i dzieci jest obliczana na podstawie masy ciała.

U dzieci z zakażeniem wywołanym przez wirusa opryszczki pospolitej (z prawidłową lub z obniżoną odpornością) oraz u dzieci z zakażeniem wywołanym przez wirusa ospy wietrznej i półpaśca (z prawidłową odpornością) należy stosować produkt leczniczy Aciclovir Accord w dawce 10 mg/kg mc. co 8 godzin, jeśli nie występuje u tych pacjentów zaburzenie czynności nerek.

U dzieci z obniżoną odpornością i z zakażeniami wywołanymi przez wirusa ospy wietrznej i półpaśca oraz u dzieci z opryszczkowym zapaleniem mózgu, produkt leczniczy Aciclovir Accord należy stosować w dawce 20 mg/kg mc. co 8 godzin, jeśli nie występuje u tych pacjentów zaburzenie czynności nerek.

U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek wymagana jest odpowiednia modyfikacja dawkowania zależna od stopnia zaburzenia czynności nerek (patrz „Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek”).

Zalecany schemat dawkowania w leczeniu rozpoznanej lub podejrzewanej opryszczki noworodków obejmuje podawanie produktu leczniczego Aciclovir Accord w dawce 20 mg/kg mc. co 8 godzin przez 21 dni w przypadku zakażenia rozsianego lub zakażenia ośrodkowego układu nerwowego albo przez 14 dni w przypadku choroby ograniczonej do skóry i błon śluzowych. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wymagana jest odpowiednia modyfikacja dawki uzależniona od stopnia zaburzenia (patrz „Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek”).

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

U osób w podeszłym wieku należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia zaburzeń czynności nerek i odpowiednio dostosować dawkowanie (patrz „Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek”).

Należy zadbać o odpowiednie nawodnienie pacjentów.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Aciclovir Accord u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy zadbać o odpowiednie nawodnienie pacjentów.

Dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ustala się na podstawie klirensu kreatyniny wyrażonego w ml/minutę u osób dorosłych i młodzieży oraz w ml/minutę/1,73 m 2

powierzchni ciała (pc.) u niemowląt i dzieci w wieku poniżej 13 lat. Sugerowane są następujące modyfikacje dawkowania:

Tabela 1. Zalecane dostosowanie dawki u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat z zaburzeniami czynności nerek w leczeniu zakażeń wywołanych przez wirus opryszczki pospolitej lub ospy wietrznej i półpaśca

Dostosowanie dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny większym niż 50 ml/min nie jest konieczne.

Tabela 2. Zalecane dostosowanie dawki u noworodków, niemowląt i dzieci w wieku 12 lat i poniżej, w tym u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek w leczeniu zakażenia wywołanego przez wirusa opryszczki pospolitej lub wirusa ospy wietrznej i półpaśca

Dostosowanie dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny większym niż 50 ml/min nie jest konieczne.

U pacjentów z otyłością, którym acyklowir podawany jest dożylnie w dawce wyliczonej na podstawie ich rzeczywistej masy ciała, mogą wystąpić zwiększone stężenia w osoczu (patrz punkt 5.2 Właściwości farmakokinetyczne). Z tego powodu należy rozważyć zmniejszenie dawki u pacjentów z otyłością, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub u pacjentów w podeszłym wieku.

Nadwrażliwość na acyklowir lub walacyklowir, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą

wymienioną w punkcie 6.1.

Dawki podawane drogą dożylną należy podawać w postaci infuzji trwającej jedną godzinę w celu uniknięcia wytrącania się acyklowiru w nerkach. Należy unikać szybkiego podawania produktu leczniczego ani nie podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus).

Acyklowir jest wydalany z organizmu przez nerki, toteż dawkę produktu leczniczego u osób z zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć. Również u pacjentów w podeszłym wieku, u których ryzyko wystąpienia zaburzenia czynności nerek jest podwyższone, należy rozważyć zmniejszenie dawki produktu leczniczego (patrz punkt 4.2). Pacjenci w podeszłym wieku oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek należą do grupy zwiększonego ryzyka działań niepożądanych dotyczących układu nerwowego i z tego względu obie tegrupy należy uważnie obserwować. Zgłaszane dotąd objawy były zwykle przemijające i ustępowały po przerwaniu podawania produktu leczniczego Aciclovir Accord (patrz punkt 4.8).

Należy utrzymywać odpowiednie nawodnienie organizmu pacjentów leczonych produktem leczniczym Aciclovir Accord. Należy zwrócić szczególną uwagę na czynność nerek u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Aciclovir Accord w dużych dawkach, np. z powodu opryszczkowego zapalenia mózgu, zwłaszcza w przypadku pacjentów odwodnionych lub mających jakiekolwiek zaburzenie czynności nerek.

Ryzyko zaburzenia czynności nerek zwiększa się wraz z jednoczesnym stosowaniem innych leków nefrotoksycznych. Zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku podawania dożylnego acyklowiru łącznie z innymi lekami nefrotoksycznymi.

Długotrwałe lub wielokrotne stosowanie acyklowiru u pacjentów ze znacznie zaburzoną odpornością może powodować wyselekcjonowanie szczepów wirusa o zmniejszonej wrażliwości, mogących nie reagować na dalsze leczenie acyklowirem (patrz punkt 5.1).

Ten produkt leczniczy zawiera

26,7 mg sodu na fiolkę 10 ml, co odpowiada 1,41% zalecanej przez WHO maksymalnej 2g dobowej dawki sodu u osób dorosłych,

53,4 mg sodu na fiolkę 20 ml, co odpowiada 2,82% zalecanej przez WHO maksymalnej 2g dobowej dawki sodu u osób dorosłych,

106,8 mg sodu na fiolkę 40 ml, co odpowiada 5,65 % zalecanej przez WHO maksymalnej 2g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Interakcje leku Aciclovir Accord z innymi lekamiInterakcje leku Aciclovir Accord z alkoholem

Acyklowir jest usuwany z organizmu głównie w postaci niezmienionej z moczem poprzez mechanizm aktywnego wydzielania w kanalikach nerkowych. Każdy stosowany jednocześnie lek, który współzawodniczy o ten mechanizm, może zwiększyć stężenie acyklowiru w osoczu. Probenecyd i cymetydyna poprzez ten mechanizm zwiększają wartość AUC acyklowiru i zmniejszają klirens nerkowy acyklowiru. Jednak z uwagi na szeroki indeks terapeutyczny acyklowiru nie ma konieczności dostosowywania dawkowania.

U pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Aciclovir Accord drogą dożylną należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leków, które współzawodniczą z acyklowirem o mechanizm wydalania, ze względu na możliwość zwiększenia stężenia osoczowego jednego lub obu leków bądź ich metabolitów. W przypadku jednoczesnego podawania acyklowiru i mykofenolanu mofetylu, leku immunosupresyjnego stosowanego u pacjentów po przeszczepieniu narządu, wykazano zwiększenie wartości AUC acyklowiru i nieczynnego metabolitu mykofenolanu mofetylu.

W przypadku jednoczesnego podawania litu wraz z dużymi dożylnymi dawkami acyklowiru należy dokładnie monitorować stężenie litu w surowicy krwi ze względu na ryzyko jego toksyczności.

Należy ponadto zachować ostrożność (i monitorować czynność nerek), podczas jednoczesnego stosowania dożylnie produktu leczniczego Aciclovir Accord z lekami, które wpływają na inne aspekty czynności nerek (np. cyklosporyną, takrolimusem).

Badanie eksperymentalne przeprowadzone z udziałem pięciu mężczyzn wykazało, że jednocześnie stosowanie acyklowiru zwiększa wartość AUC całkowitej podawanej teofiliny o około 50%. Zaleca się oznaczanie stężenia teofiliny w osoczu podczas leczenia skojarzonego z acyklowirem.

Ciąża

Brak wystarczających danych dotyczących acyklowiru stosowanego dożylnie przez kobiety w czasie ciąży. Dane dotyczące acyklowiru stosowanego doustnie u dużej liczby kobiet w ciąży wskazują, że acyklowir nie działa szkodliwie na przebieg ciąży lub zdrowie płodu/noworodka. Dane z badań prowadzonych na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane, ale prawdopodobnie jest małe. O ile wiadomo, nie ma zagrożenia w przypadku krótkotrwałego stosowania acyklowiru w ciężkich przypadkach. Podawanie acyklowiru kobietom w ciąży należy rozważać jedynie wtedy, gdy oczekiwane korzyści ze stosowania u matki przewyższają możliwość wystąpienia zagrożeń u płodu.

Karmienie piersią

Acyklowir przenika do mleka ludzkiego w ograniczonych ilościach. Maksymalna ilość acyklowiru, jaką niemowlę może spożywać przez mleko matki, stanowi tylko niewielki procent dawki dozwolonej dla niemowlęcia. W związku z tym nie ma zastrzeżeń, aby karmić piersią podczas krótkotrwałego leczenia. W przypadku długotrwałego stosowania zaleca się przerwanie karmienia piersią.

Acyklowir podawany w postaci infuzji dożylnych jest zwykle stosowany u pacjentów hospitalizowanych, toteż informacja o wpływie produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie ma tu zazwyczaj zastosowania. Nie przeprowadzono żadnych badań mających na celu ocenę wpływu acyklowiru na wykonywanie tych czynności.

Przedawkowanie acyklowiru podawanego dożylnie powoduje zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, azotu mocznikowego we krwi i następnie niewydolność nerek. Opisywano również związane z przedawkowaniem objawy ze strony układu nerwowego, w tym splątanie, omamy, pobudzenie, napady drgawek i śpiączkę.

Pacjentów należy uważnie obserwować, czy nie występują u nich objawy zatrucia. Hemodializa w znacznym stopniu usuwa acyklowir z krwi i może być brana pod uwagę jako metoda postępowania w przypadku objawów przedawkowania.

Mechanizm działania

Acyklowir jest syntetycznym analogiem nukleozydu purynowego, który w warunkach in vitro i in vivo hamuje namnażanie się wirusów typu herpes, w tym Herpes simplex (HSV) typu 1 i 2, wirusa Varicella-zoster (VZV), wirusa Epsteina-Barr (EBV), a także wirusa cytomegalii (CMV).

W hodowlach komórkowych acyklowir wykazuje najsilniejsze działanie przeciwwirusowe na wirusa HSV-1, a następnie (wg. malejącej aktywności) na wirusa HSV-2, VZV, EBV oraz CMV.

Hamujące działanie acyklowiru na wirusy HSV-1, HSV-2, VZV i EBV jest wysoce wybiórcze.

Acyklowir nie stanowi substratu enzymu kinazy tymidynowej (TK) w zdrowych, niezakażonych komórkach, dlatego jego toksyczność w odniesieniu do komórek ssaków jako gospodarzy jest niewielka, jednak TK kodowana przez HSV, VZV i EBV konwertuje acyklowiru do monofosforanu acyklowiru, analogu nukleozydu, który w dalszej kolejności podlega przekształceniu do difosforanu, a następnie trifosforanu wskutek działania enzymów komórkowych. Trifosforan acyklowiru stanowi substrat wirusowej polimerazy DNA. Jest przez nią wbudowywany w wirusowe DNA i hamuje jego replikację, wskutek czego powoduje przerwanie syntezy łańcucha DNA.

Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)

Kwas solny, stężony (do ustalenia pH)

Woda do wstrzykiwań

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

18 miesięcy

Po rozcieńczeniu: Pod względem chemicznym i fizycznym roztwór zachowuje stabilność przez

24 godziny w temperaturze pokojowej (20ºC - 25ºC). Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. W przeciwnym razie odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania roztworu spoczywa na użytkowniku. Jeśli rozcieńczenie jest wykonywane w zwalidowanych warunkach aseptycznych, produkt można przechowywać przez maksymalnie 24 godziny w temperaturze pokojowej, poniżej 25ºC.

Ostrzeżenie: Istnieje różnica w okresie przydatności do użycia po rozcieńczeniu w przypadku podobnych zatwierdzonych produktów.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

15.05.2025

Aciclovir Accord, 200 mg i 400 mg, tabletki

Acyklowir jest wskazany w leczeniu zakażeń skóry i błon śluzowych wywołanych przez wirus opryszczki pospolitej (łac. Herpes simplex), w tym pierwotnego i nawracającego opryszczkowego zakażenia narządów płciowych (z wyjątkiem zakażeń wirusem opryszczki pospolitej u noworodków i ciężkich zakażeń wirusem opryszczki pospolitej u dzieci z obniżoną odpornością).

Acyklowir jest wskazany w hamowaniu nawracających zakażeń (zapobieganiu nawrotom) wywołanych przez wirus opryszczki pospolitej u pacjentów z prawidłową odpornością.

Acyklowir jest wskazany w zapobieganiu zakażeniom wywołanym przez wirus opryszczki pospolitej u pacjentów ze zmniejszoną odpornością.

Acyklowir jest wskazany w leczeniu zakażeń wywołanych przez wirus ospy wietrznej (łac. Varicella- Zoster) i półpaśca (łac. Herpes zoster).

Aciclovir Accord, 800 mg, tabletki

Leczenie zakażeń wywołanych przez wirus półpaśca (łac. Herpes zoster) i ospy wietrznej (łac. Varicella-

Zoster).

Profilaktyka półpaśca i ospy wietrznej u osób ze znacznie zmniejszoną odpornością.

Każda tabletka zawiera 200 mg acyklowiru.

Każda tabletka zawiera 400 mg acyklowiru.

Każda tabletka zawiera 800 mg acyklowiru.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Tabletki

Aciclovir Accord, 200 mg: Białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie tabletki o ściętych krawędziach, z wytłoczonym napisem „LG1” z jednej strony i gładkie z drugiej.

Aciclovir Accord, 400 mg: Białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie tabletki o ściętych krawędziach, z wytłoczonym napisem „LG” powyżej i „2” poniżej linii podziału z jednej strony i gładkie z drugiej.

Aciclovir Accord, 800 mg: Białe lub prawie białe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki, z wytłoczonym napisem „LG” i „3” po obu stronach linii podziału z jednej strony i gładkie z drugiej.

Aciclovir Accord, 400 mg i 800 mg: Linia podziału ma jedynie ułatwić przełamanie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podział na równe dawki.

LECZENIE ZAKAŻEŃ WYWOŁANYCH PRZEZ WIRUS OPRYSZCZKI POSPOLITEJ

• Dorośli

Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 200 mg acyklowiru, 5 razy na dobę w odstępach około 4 godzin, pomijając dawkę nocną. Leczenie należy zwykle kontynuować przez 5 dni, ale w przypadku ciężkich zakażeń leczenie można przedłużyć.

Pacjentom ze znacznie zmniejszoną odpornością (np. po przeszczepieniu szpiku) lub z zaburzeniami wchłaniania jelitowego dawkę można podwoić do 400 mg; można też rozważyć podanie dożylne.

Aby osiągnąć jak najlepszy wynik leczenia, acyklowir należy zastosować jak najszybciej po wystąpieniu objawów.

• Dzieci i młodzież

W leczeniu zakażeń wirusem opryszczki pospolitej u dzieci w wieku 2 lat i starszych należy podawać dawki jak dla dorosłych, a niemowlętom i dzieciom w wieku poniżej 2 lat należy podawać dawki odpowiadające połowie dawek dla dorosłych.

W leczeniu zakażeń wirusem opryszczki u noworodków zaleca się podawanie acyklowiru dożylnie.

• Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia zaburzeń czynności nerek i dlatego należy dostosować dawkę (patrz punkt „Zaburzenia czynności nerek”).

Ważne jest utrzymanie odpowiedniego nawodnienia u pacjentów w podeszłym wieku otrzymujących doustnie duże dawki acyklowiru.

• Zaburzenia czynności nerek

Należy zachować ostrożność stosując acyklowir u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Ważne jest utrzymanie odpowiedniego nawodnienia.

Podczas leczenia zakażeń wirusem opryszczki pospolitej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek stosowanie zalecanych dawek doustnych nie doprowadzi do kumulacji acyklowiru w organizmie w stężeniach większych niż uznane za bezpieczne podczas podawania acyklowiru w infuzji dożylnej.

Jednak pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) zaleca się dostosowanie dawki do 200 mg acyklowiru podawanego dwa razy na dobę.

HAMOWANIE ZAKAŻEŃ OPRYSZCZKI POSPOLITEJ U PACJENTÓW Z PRAWIDŁOWĄ ODPORNOŚCIĄ

• Dorośli

W celu zahamowania zakażenia wirusem opryszczki pospolitej u osób z prawidłową odpornością należy przyjmować acyklowir w dawce 200 mg w odstępach co 6 godzin.

U wielu pacjentów wystarczające jest podawanie 400 mg acyklowiru dwa razy na dobę.

Skuteczne może być stopniowe podawanie acyklowiru w dawce do 200 mg w odstępach co 8 godzin lub dwa razy na dobę.

U niektórych pacjentów nawet po podaniu całkowitej dawki dobowej acyklowiru wynoszącej 800 mg może wystąpić zaostrzenie zakażenia.

Podawanie leku należy przerywać regularnie, co 6 do 12 miesięcy, w celu obserwacji ewentualnych zmian w prawidłowym rozwoju choroby.

• Dzieci i młodzież

Brak szczegółowych danych na temat hamowania zakażeń wirusem opryszczki pospolitej u dzieci z prawidłową odpornością.

• Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia zaburzeń czynności nerek i dlatego należy dostosować dawkę (patrz punkt „Zaburzenia czynności nerek”).

Ważne jest utrzymanie odpowiedniego nawodnienia u pacjentów w podeszłym wieku otrzymujących doustnie duże dawki acyklowiru.

• Zaburzenia czynności nerek

Należy zachować ostrożność stosując acyklowir u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Ważne jest utrzymanie odpowiedniego nawodnienia.

Podczas zapobiegania zakażeniom wirusem opryszczki pospolitej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek stosowanie zalecanych dawek doustnych nie doprowadzi do kumulacji acyklowiru w organizmie w stężeniach większych niż uznane za bezpieczne podczas podawania acyklowiru dożylnie.

Jednak pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) zaleca się dostosowanie dawki do 200 mg acyklowiru podawanego dwa razy na dobę.

ZAPOBIEGANIE ZAKAŻENIOM WYWOŁANYM PRZEZ WIRUS OPRYSZCZKI POSPOLITEJ U PACJENTÓW ZE ZMNIEJSZONĄ ODPORNOŚCIĄ

• Dorośli

Zazwyczaj stosowana dawka w zapobieganiu zakażeniom wirusem opryszczki pospolitej u pacjentów ze zmniejszoną odpornością wynosi 200 mg leku Aciclovir Accord w odstępach co 6 godzin.

Pacjentom ze znacznie zmniejszoną odpornością (np. po przeszczepieniu szpiku) lub z zaburzeniami wchłaniania jelitowego dawkę acyklowiru można podwoić do 400 mg; można też rozważyć podanie dożylne.

Czas leczenia zapobiegawczego zależy od długości okresu ryzyka.

• Dzieci i młodzież

W zapobieganiu zakażeniom wirusem opryszczki pospolitej u dzieci w wieku 2 lat i starszych ze zmniejszoną odpornością należy podawać dawki jak dla dorosłych. Niemowlętom i dzieciom w wieku poniżej 2 lat należy podawać dawki odpowiadające połowie dawek dla dorosłych.

• Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia zaburzeń czynności nerek i dlatego należy dostosować dawkę (patrz punkt „Zaburzenia czynności nerek”).

Ważne jest utrzymanie odpowiedniego nawodnienia u pacjentów w podeszłym wieku otrzymujących doustnie duże dawki acyklowiru.

• Zaburzenia czynności nerek

Należy zachować ostrożność stosując acyklowir u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Ważne jest utrzymanie odpowiedniego nawodnienia.

W zapobieganiu zakażeniom wirusem opryszczki pospolitej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek stosowanie zalecanych dawek doustnych nie doprowadzi do kumulacji acyklowiru w organizmie w stężeniach większych niż uznane za bezpieczne podczas podawania acyklowiru dożylnie.

Jednak pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) zaleca się dostosowanie dawki do 200 mg acyklowiru podawanego dwa razy na dobę.

LECZENIE ZAKAŻEŃ WYWOŁANYCH PRZEZ WIRUS PÓŁPAŚCA I OSPY WIETRZNEJ

• Dorośli

Zazwyczaj stosowana dawka w leczeniu ospy wietrznej i półpaśca wynosi 800 mg, 5 razy na dobę w odstępach około 4 godzin, pomijając dawkę nocną. Leczenie należy zwykle kontynuować przez 7 dni.

Pacjentom ze znacznie zmniejszoną odpornością (np. po przeszczepieniu szpiku) lub z zaburzeniami wchłaniania jelitowego można rozważyć podanie dożylne.

Aby osiągnąć jak najlepszy wynik leczenia, acyklowir należy zastosować jak najszybciej po wystąpieniu objawów.

• Dzieci i młodzież

Leczenie zakażeń wirusem ospy wietrznej u dzieci:

6 lat i więcej 800 mg acyklowiru co 6 godzin

2 do < 6 lat 400 mg acyklowiru co 6 godzin

poniżej 2 lat 200 mg acyklowiru co 6 godzin

Dawkę można też określić dokładniej podając 20 mg/kg masy ciała, do maksymalnej dawki 800 mg co 6 godzin. Leczenie należy kontynuować przez 5 dni.

Pacjenci, którzy mają trudności z połknięciem tabletek, mogą rozpuścić je w minimum 50 ml wody, którą należy wymieszać przed wypiciem.

Brak szczegółowych danych na temat leczenia półpaśca u dzieci z prawidłową odpornością.

W leczeniu zakażenia wirusem opryszczki u noworodków zaleca się dożylne podanie acyklowiru.

• Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia zaburzeń czynności nerek i dlatego należy dostosować dawkę (patrz punkt „Zaburzenia czynności nerek”).

Ważne jest utrzymanie odpowiedniego nawodnienia u pacjentów w podeszłym wieku otrzymujących doustnie duże dawki acyklowiru.

• Zaburzenia czynności nerek

Należy zachować ostrożność stosując acyklowir u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Ważne jest utrzymanie odpowiedniego nawodnienia.

W leczeniu ospy wietrznej i półpaśca u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) zaleca się dostosowanie dawki do 800 mg acyklowiru podawanego dwa razy na dobę, natomiast u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 10 do

25 ml/min) zaleca się dostosowanie dawki do 800 mg acyklowiru podawanego w odstępach co 8 godzin.

LECZENIE ZAKAŻEŃ WYWOŁANYCH PRZEZ WIRUS PÓŁPAŚCA I OSPY WIETRZNEJ U OSÓB ZE ZNACZNIE ZMNIEJSZONĄ ODPORNOŚCIĄ

• Dorośli

Podczas leczenia pacjentów ze znacznie zmniejszoną odpornością acyklowir należy podawać w dawce 800 mg w odstępach co 6 godzin.

Pacjenci po przeszczepieniu szpiku kostnego powinni zwykle otrzymywać acyklowir dożylnie przez okres do 1 miesiąca przed przeszczepieniem.

W badaniach klinicznych czas leczenia pacjentów po przeszczepieniu szpiku kostnego wynosił 6 miesięcy (od 1 do 7 miesięcy po przeszczepieniu). W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z zaawansowanym stadium HIV leczenie trwało 12 miesięcy, ale dłuższe leczenie prawdopodobnie miałoby pozytywny wpływ na takich pacjentów.

• Dzieci i młodzież

Ograniczone dane dotyczące leczenia dzieci ze znacznie zmniejszoną odpornością wskazują, że dzieci w wieku powyżej 2 lat mogą otrzymywać taką samą dawkę jak pacjenci dorośli.

• Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia zaburzeń czynności nerek i dlatego należy dostosować dawkę (patrz punkt „Zaburzenia czynności nerek”).

Ważne jest utrzymanie odpowiedniego nawodnienia u pacjentów w podeszłym wieku otrzymujących doustnie duże dawki acyklowiru.

• Zaburzenia czynności nerek

Należy zachować ostrożność stosując acyklowir u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Ważne jest utrzymanie odpowiedniego nawodnienia.

W leczeniu ospy wietrznej i półpaśca u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) zaleca się dostosowanie dawki do 800 mg acyklowiru podawanego dwa razy na dobę, natomiast u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 10 do 25 ml/min) zaleca się dostosowanie dawki do 800 mg acyklowiru podawanego w odstępach co 8 godzin.

Ważne jest utrzymanie odpowiedniego nawodnienia u pacjentów otrzymujących doustnie duże dawki acyklowiru.

Ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek zwiększa się podczas stosowania innych leków nefrotoksycznych.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku:

Acyklowir jest wydalany z organizmu przez nerki, dlatego dawkę leku u osób z niewydolnością nerek należy zmniejszyć (patrz punkt 4.2). U pacjentów w podeszłym wieku należy brać pod uwagę

zaburzenia czynności nerek, dlatego w tej grupie pacjentów należy rozważyć zmniejszenie dawki leku.

Osoby w podeszłym wieku oraz pacjenci z niewydolnością nerek należą do grupy zwiększonego ryzyka działań niepożądanych dotyczących układu nerwowego i z tego względu obie te grupy należy uważnie obserwować. Zgłaszane dotąd objawy zwykle ustępowały po przerwaniu podawania leku (patrz punkt 4.8).

Długotrwałe podawanie acyklowiru lub powtarzane cykle leczenia u pacjentów ze znacznie zmniejszoną odpornością, mogą spowodować selekcję szczepów wirusa o zmniejszonej wrażliwości na acyklowir, niereagujących na dalsze leczenie (patrz punkt 5.1).

W przypadku długotrwałego leczenia wskazane jest wykonanie morfologii krwi oraz kontrola czynności wątroby i nerek.

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

Acyklowir jest wydalany głównie w postaci niezmienionej, w mechanizmie aktywnego wydzielania w kanalikach nerkowych. Jakiekolwiek leki podawane jednocześnie, które współzawodniczą o ten mechanizm, mogą zwiększać stężenia acyklowiru w osoczu.

Probenecyd i cymetydyna w wyniku działania takiego mechanizmu zwiększają pole pod krzywą (AUC) acyklowiru oraz zmniejszają klirens nerkowy acyklowiru. Podobne zwiększenia stężeń acyklowiru w osoczu i nieaktywnego metabolitu mykofenolanu mofetylu, leku immunosupresyjnego stosowanego u pacjentów po przeszczepach, obserwowano podczas jednoczesnego podawania tych leków. Jednak nie ma konieczności zmiany dawkowania ze względu na szeroki indeks terapeutyczny acyklowiru.

Doświadczenie przeprowadzone u pięciu pacjentów płci męskiej wykazało, że jednoczesne stosowanie acyklowiru i podawanej ogólnie teofiliny powoduje zwiększenie AUC teofiliny o około 50%. Zaleca się kontrolowanie stężenia teofiliny w osoczu podczas jednoczesnego stosowania z acyklowirem.

Acyklowir może zmniejszać stężenie walproinianu sodu i fenytoiny w osoczu.

Ciąża

Podawanie acyklowiru kobietom w ciąży należy rozważać jedynie wtedy, gdy oczekiwane korzyści ze stosowania leku u matki przewyższają możliwość wystąpienia zagrożeń u płodu.

W badaniach przeprowadzonych po wprowadzeniu do obrotu produktów zawierających acyklowir udokumentowano przypadki stosowania acyklowiru przez kobiety w ciąży i stwierdzono występowanie zaburzeń. Wyniki tych badań nie wykazały jednak zwiększenia liczby wad u dzieci urodzonych przez kobiety, które stosowały acyklowir, w porównaniu do ogólnej populacji. Nie wykazano związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy występowaniem wad u dzieci, a stosowaniem acyklowiru przez matki w czasie ciąży.

W uznanych międzynarodowych badaniach ogólnoustrojowe podawanie acyklowiru królikom, myszom i szczurom nie było embriotoksyczne ani teratogenne. W niestandardowych badaniach przeprowadzonych u samic szczura obserwowano wady płodów jedynie po podskórnym podaniu tak dużych dawek, że u matek występowały objawy toksyczności. Nie określono klinicznego znaczenia tych obserwacji.

Brak danych dotyczących wpływu acyklowiru na płodność kobiet.

Karmienie piersią

Po doustnym podaniu acyklowiru w dawce 200 mg pięć razy na dobę stężenie acyklowiru w mleku kobiecym wynosiło od 60% do 410% stężenia leku mierzonego w osoczu. Takie stężenie acyklowiru w mleku matki mogłoby spowodować przyjmowanie leku przez niemowlę w dawce dobowej do

0,3 mg/kg masy ciała, dlatego kobietom karmiącym piersią należy podawać lek wyłącznie z uzasadnionych przypadkach.

Podczas oceny zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy brać pod uwagę jego stan kliniczny i profil działań niepożądanych acyklowiru. Nie przeprowadzono badań wpływu acyklowiru na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie można przewidzieć szkodliwego wpływu na wykonywanie tych czynności na podstawie właściwości farmakologicznych substancji czynnej.

Objawy

Acyklowir tylko częściowo jest wchłaniany z przewodu pokarmowego. Jednorazowe przyjęcie przez pacjenta dawki acyklowiru do 20 g zwykle nie wywołuje objawów toksyczności. Nieumyślne, powtarzające się doustne przedawkowanie acyklowiru przez okres kilku dni związane było z objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty) i objawami neurologicznymi (ból głowy, splątanie).

Po przedawkowaniu dożylnej postaci acyklowiru obserwowano zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, azotu mocznikowego w surowicy i następnie niewydolności nerek. W związku z przedawkowaniem zgłaszano objawy neurologiczne, w tym splątanie, omamy, pobudzenie, napady drgawek i śpiączkę.

Postępowanie

Należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy toksyczności. Hemodializa znacząco zwiększa usuwanie acyklowiru z krwi i może być rozważana, jako sposób leczenia w przypadku wystąpienia objawów przedawkowania.

Mechanizm działania

Acyklowir jest syntetycznym analogiem nukleozydu purynowego, który w warunkach in vitro i in vivo hamuje namnażanie się wirusów typu herpes, w tym Herpes simplex (HSV) typu 1 i 2, wirusa Varicella zoster (VZV), wirusa Epsteina-Barr (EBV), a także wirusa cytomegalii (CMV). W hodowlach komórkowych acyklowir wykazuje najsilniejsze działanie przeciwwirusowe na wirusa HSV-1, a następnie (wg malejącej aktywności) na wirusa HSV-2, VZV, EBV oraz CMV.

Hamujące działanie acyklowiru na wirusy HSV-1, HSV-2, VZV i EBV jest wysoce wybiórcze.

Acyklowir nie stanowi substratu enzymu kinazy tymidynowej (TK) w zdrowych, niezakażonych komórkach, dlatego jego toksyczność w odniesieniu do komórek ssaków jako gospodarzy jest niewielka,

jednak TK kodowana przez HSV, VZV i EBV konwertuje acyklowir do monofosforanu acyklowiru, analogu nukleozydu, który w dalszej kolejności podlega przekształceniu do difosforanu, a następnie trifosforanu wskutek działania enzymów komórkowych. Trifosforan acyklowiru stanowi substrat wirusowej polimerazy DNA. Jest przez nią wbudowywany w wirusowe DNA i hamuje jego replikację, wskutek czego powoduje przerwanie syntezy łańcucha DNA.

Celuloza mikrokrystaliczna typ 101

Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)

Powidon K25

Krzemionka koloidalna bezwodna

Magnezu stearynian

Nie dotyczy.

3 lata

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.