Kyinsu

Produkt leczniczy Kyinsu jest wskazany w leczeniu dorosłych z cukrzycą typu 2 niedostatecznie kontrolowaną za pomocą insuliny bazowej lub agonistów receptora glukagonopodobnego peptydu 1 (GLP-1) łącznie z odpowiednią dietą i wysiłkiem fizycznym oraz w skojarzeniu z przeciwcukrzycowymi produktami leczniczymi stosowanymi doustnie.

Wyniki badań uwzględniające leczenie skojarzone, wpływ na kontrolę glikemii oraz badane populacje, patrz punkty 4.4, 4.5 oraz 5.1.

1 ml roztworu zawiera 700 jednostek insuliny icodec* oraz 2 mg semaglutydu*.

Jeden wstrzykiwacz zawiera 300 jednostek insuliny icodec i 0,86 mg semaglutydu w 0,43 ml roztworu.

Jeden wstrzykiwacz zawiera 700 jednostek insuliny icodec i 2 mg semaglutydu w 1 ml roztworu.

Jeden wstrzykiwacz zawiera 1050 jednostek insuliny icodec i 3 mg semaglutydu w 1,5 ml roztworu.

10 dawek jednostkowych zawiera 10 jednostek insuliny icodec i 0,029 mg semaglutydu.

*Otrzymywane w Saccharomyces cerevisiae w wyniku rekombinacji DNA.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu (FlexTouch).

Przezroczysty, bezbarwny lub prawie bezbarwny izotoniczny roztwór o pH wynoszącym około 7,4.

Dawkowanie

Produkt leczniczy Kyinsu podawany jest podskórnie raz w tygodniu.

Produkt leczniczy Kyinsu należy podawać w tym samym dniu tygodnia. Produkt leczniczy Kyinsu można podawać o dowolnej porze dnia.

Produkt leczniczy Kyinsu podaje się w dawkach jednostkowych.

Dziesięć (10) dawek jednostkowych zawiera 10 jednostek insuliny icodec i 0,029 mg semaglutydu.

Licznik dawki na wstrzykiwaczu pokazuje liczbę dawek jednostkowych.

Maksymalna zalecana dawka tygodniowa wynosi 350 dawek jednostkowych, tj. 350 jednostek insuliny icodec i 1 mg semaglutydu.

Produkt leczniczy Kyinsu należy podawać zgodnie z indywidualnym zapotrzebowaniem pacjenta.

Zaleca się optymalizację kontroli glikemii za pomocą dostosowania dawki na podstawie samodzielnych pomiarów stężenia glukozy w osoczu na czczo.

Ze względu na długi okres półtrwania produktu leczniczego Kyinsu, nie zaleca się dostosowywania dawki w trakcie ostrej choroby ani w przypadku krótkotrwałych zmian w poziomie aktywności fizycznej lub stosowanej diecie. W takich sytuacjach należy poinstruować pacjentów, aby skonsultowali się z lekarzem prowadzącym w celu uzyskania dalszych wskazówek dotyczących innych dostępnych modyfikacji, np. przyjmowania glukozy lub zmian dotyczących stosowania innych produktów leczniczych obniżających stężenie glukozy.

Rozpoczęcie stosowania produktu leczniczego Kyinsu

Przed rozpoczęciem stosowania produktu leczniczego Kyinsu należy przerwać leczenie insuliną bazową lub agonistą receptora GLP-1. Zalecana dawka początkowa produktu leczniczego Kyinsu to 40 dawek jednostkowych (40 jednostek insuliny icodec i 0,114 mg semaglutydu), następnie dawki podawane raz w tygodniu są dostosowywane indywidualnie. W czasie zmiany stosowanego leczenia i kilka tygodni po zmianie zaleca się częste monitorowanie stężenia glukozy we krwi.

W przypadku dodania produktu leczniczego Kyinsu do leczenia pochodną sulfonylomocznika należy rozważyć przerwanie leczenia lub zmniejszenie dawki pochodnej sulfonylomocznika.

Zmiana z insuliny bazowej stosowanej raz na dobę lub z agonisty receptora GLP-1 stosowanego raz na dobę

W przypadku zmiany z insuliny bazowej podawanej raz na dobę lub agonisty receptora GLP-1 podawanego raz na dobę, leczenie produktem leczniczym Kyinsu należy rozpocząć następnego dnia po podaniu ostatniej dawki w poprzednim schemacie raz na dobę (patrz punkt 4.4).

W przypadku zmiany z insuliny bazowej podawanej raz na dobę na produkt leczniczy Kyinsu, można rozważyć dostosowanie dawki innych przeciwcukrzycowych produktów leczniczych. Stężenie glukozy we krwi powinno być ściśle monitorowane (patrz punkt 4.4).

Zmiana z insuliny bazowej stosowanej raz w tygodniu

Nie ma doświadczenia dotyczącego zmiany z insuliny bazowej stosowanej raz w tygodniu na produkt leczniczy Kyinsu. W przypadku zmiany z insuliny bazowej podawanej raz w tygodniu, czas rozpoczęcia leczenia produktem leczniczym Kyinsu powinien być oparty na stężeniu glukozy w osoczu na czczo tydzień po podaniu ostatniej dawki insuliny bazowej stosowanej raz w tygodniu u danego pacjenta.

Zmiana z agonisty receptora GLP-1 stosowanego raz w tygodniu

W przypadku zmiany ze stosowanego raz w tygodniu agonisty receptora GLP-1, leczenie produktem leczniczym Kyinsu należy rozpocząć tydzień po podaniu ostatniej dawki stosowanego raz w tygodniu agonisty receptora GLP-1.

Dostosowanie dawki

Dawkę produktu leczniczego Kyinsu należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Zaleca się optymalizację kontroli glikemii poprzez dostosowywanie dawki raz w tygodniu na podstawie stężenia glukozy w osoczu na czczo (patrz punkt 5.1).

Dawkę należy dostosować na podstawie samodzielnie monitorowanego stężenia glukozy w osoczu na czczo w dniu dostosowania dawki i w ciągu dwóch dni poprzedzających zmianę dawki.

Pominięcie dawki

W przypadku pominięcia dawki należy ją podać jak najszybciej. Jeśli upłynęło nie więcej niż 3 dni od daty pominięcia dawki, pacjent może kontynuować ustalony wcześniej schemat dawkowania raz na tydzień.

Jeśli upłynęło więcej niż 3 dni, pominięta dawka również powinna zostać podana jak najszybciej.

Schemat dawkowania raz w tygodniu zostanie następnie zmieniony na dzień tygodnia, w którym podano pominiętą dawkę. Jeżeli pacjent chce wrócić do pierwotnego dnia dawkowania, może sukcesywnie wydłużać odstęp pomiędzy kolejnymi dawkami, aby ostatecznie uzyskać ten sam dzień podawania.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności nerek

Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się częstsze monitorowanie stężenia glukozy.

Stosowanie produktu leczniczego Kyinsu nie jest zalecane u pacjentów z chorobą nerek w stadium końcowym, ze względu na ograniczone dane dotyczące semaglutydu podanego oddzielnie (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby

Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się częstsze monitorowanie stężenia glukozy.

Doświadczenie w stosowaniu produktu leczniczego Kyinsu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby jest ograniczone. Leczenie tych pacjentów produktem leczniczym Kyinsu wymaga zachowania ostrożności.

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Kyinsu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne.

Sposób podawania

Wyłącznie do podawania podskórnego.

Produktu leczniczego Kyinsu nie podawać dożylnie, gdyż może to spowodować ciężką hipoglikemię.

Produktu leczniczego Kyinsu nie podawać domięśniowo, gdyż może to wpłynąć na jego wchłanianie.

Produktu leczniczego Kyinsu nie stosować w pompach insulinowych.

Produktu leczniczego Kyinsu nie pobierać do strzykawki z wkładu wstrzykiwacza (patrz punkt 4.4).

Produkt leczniczy Kyinsu podaje się we wstrzyknięciu podskórnym w udo, ramię lub okolicę brzucha.

Miejsca wstrzyknięć należy zmieniać w obrębie tego samego obszaru w celu zmniejszenia ryzyka lipodystrofii i amyloidozy skórnej (patrz punkt 4.4).

Pacjentów należy poinformować, że do każdego wstrzyknięcia trzeba użyć nowej igły. Wielokrotne użycie igieł wstrzykiwacza zwiększa ryzyko blokowania się igieł, co może doprowadzić do podania zbyt małej dawki produktu. W przypadku zablokowania się igły, pacjent musi postępować zgodnie z instrukcją użycia zamieszczoną na końcu ulotki dla pacjenta (patrz punkt 6.6).

Produkt leczniczy Kyinsu jest dostępny we wstrzykiwaczu.

Na liczniku dawki widoczna jest liczba dawek jednostkowych produktu leczniczego Kyinsu, która zostanie wstrzyknięta.

Ponowne przeliczenie dawki nie jest wymagane.

Wstrzykiwacze z produktem leczniczym Kyinsu mogą zawierać następujące dawki:

• Wstrzykiwacz 0,43 ml dostarcza 10–300 dawek jednostkowych w jednym wstrzyknięciu w odstępach co 10 dawek jednostkowych.
• Wstrzykiwacz 1 ml dostarcza 10–350 dawek jednostkowych w jednym wstrzyknięciu w odstępach co 10 dawek jednostkowych.
• Wstrzykiwacz 1,5 ml dostarcza 10–350 dawek jednostkowych w jednym wstrzyknięciu w odstępach co 10 dawek jednostkowych.

Dalsze informacje dotyczące przygotowania produktu leczniczego do podania znajdują się w punkcie 6.6.

Identyfikowalność

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.

Informacje ogólne

Produktu leczniczego Kyinsu nie należy stosować u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej.

Nie ma doświadczenia dotyczącego leczenia pacjentów z zastoinową niewydolnością serca klasy IV według klasyfikacji Nowojorskiego Towarzystwa Kardiologicznego (NYHA).

Hipoglikemia

Hipoglikemia może wystąpić, jeśli dawka produktu leczniczego Kyinsu jest większa niż wymagana (patrz punkty 4.5, 4.8 i 4.9).

Pominięcie posiłku lub nieplanowany duży wysiłek fizyczny mogą prowadzić do hipoglikemii.

Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty przytomności i (lub) drgawek, a w następstwie do przemijającego lub trwałego zaburzenia funkcji mózgu, a nawet do śmierci.

Objawy hipoglikemii zwykle pojawiają się nagle. Mogą to być: zimne poty, chłodna blada skóra, znużenie, pobudzenie nerwowe lub drżenia, niepokój, nienaturalne uczucie zmęczenia lub osłabienia, stan splątania, zaburzenia koncentracji, senność, uczucie silnego głodu, zaburzenia widzenia, ból głowy, nudności i kołatanie serca.

U pacjentów, u których kontrola glikemii znacznie się poprawiła (np. w wyniku intensywnego leczenia), mogą zmieniać się typowe dla nich objawy zapowiadające hipoglikemię, o czym muszą zostać poinformowani. U pacjentów długo chorujących na cukrzycę objawy zapowiadające hipoglikemię mogą nie występować.

Czynniki zwiększające podatność na hipoglikemię wymagają szczególnie ścisłego monitorowania.

Obejmują one zmianę aktywności fizycznej, zmianę diety lub pominięcie posiłków, spożywanie

alkoholu, jednoczesne leczenie określonymi innymi produktami leczniczymi (patrz punkt 4.5), infekcję, zwiększenie wrażliwości na insulinę (np. poprzez usunięcie czynników stresowych lub zmianę masy ciała), zmianę obszaru wstrzyknięcia oraz określone niewyrównane zaburzenia endokrynologiczne.

Przedłużone działanie insulin bazowych może opóźnić powrót do zdrowia po wystąpieniu hipoglikemii. W przypadku wystąpienia epizodu hipoglikemii, pacjentowi należy zalecić dokładne monitorowanie stężenia glukozy we krwi aż do powrotu do zdrowia.

Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego

Podczas stosowania agonistów receptora GLP-1, takich jak semaglutyd, składnik produktu leczniczego Kyinsu, mogą wystąpić działania niepożądane ze strony układu pokarmowego (patrz punkt 4.8). Należy mieć to na uwadze podczas leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ponieważ nudności, wymioty i biegunka mogą spowodować odwodnienie, które może prowadzić do pogorszenia czynności nerek. Pacjenci powinni zostać poinformowani o możliwym ryzyku odwodnienia związanym z działaniami niepożądanymi ze strony układu pokarmowego oraz o konieczności zapobiegania niedoborom płynów.

Zachłyśnięcie podczas stosowania znieczulenia ogólnego lub głębokiej sedacji

U pacjentów poddanych znieczuleniu ogólnemu lub głębokiej sedacji i przyjmujących agonistów receptora GLP-1 występowały przypadki zachłystowego zapalenia płuc. Dlatego przed procedurą znieczulenia ogólnego lub głębokiej sedacji należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko występowania zawartości resztkowej w żołądku spowodowane opóźnionym opróżnianiem żołądka (patrz punkt 4.8).

Hiperglikemia

Częstość występowania epizodów hiperglikemii była większa w przypadku stosowania produktu leczniczego Kyinsu w porównaniu z insuliną glargine w skojarzeniu z insuliną aspart (4,1% w porównaniu z 1,2%) i insuliną icodec (4,2% w porównaniu z 2,6%). W przypadku produktu leczniczego Kyinsu większość epizodów hiperglikemii zgłaszano podczas pierwszych 12 tygodni leczenia. U pacjentów, którzy w okresie przed badaniem leczeni byli większymi dobowymi dawkami insuliny bazowej (≥ 40 jednostek) i mieli większą wyjściową wartość hemoglobiny glikowanej A 1c (HbA 1c ) (≥ 8,5%), stężenie glukozy w osoczu na czczo zwiększyło się do 3 mmol/l w ciągu pierwszych dwóch tygodni po rozpoczęciu przyjmowania produktu leczniczego Kyinsu, po czym zaczęło się zmniejszać i powróciło do wartości wyjściowych w tygodniu 7-9 , a wartość docelową (< 7,2 mmol) osiągnęło w tygodniu 14-17. Podczas rozpoczynania leczenia należy uważnie monitorować stężenie glukozy we krwi pacjenta. Początkowe zwiększenie stężenia glukozy w osoczu na czczo ustąpi po ciągłym dostosowywaniu dawki (patrz punkt 4.2).

Nieodpowiednie dawkowanie i (lub) przerwanie stosowania przeciwcukrzycowych produktów leczniczych może prowadzić do hiperglikemii i potencjalnie do cukrzycowej kwasicy ketonowej.

Ponadto, choroby współistniejące, zwłaszcza infekcje, mogą doprowadzić do hiperglikemii i w konsekwencji do zwiększenia zapotrzebowania na przeciwcukrzycowe produkty lecznicze.

Zwykle pierwsze objawy hiperglikemii rozwijają się stopniowo w ciągu kilku godzin lub dni. Są to:

wzmożone pragnienie, częstsze oddawanie moczu, nudności, wymioty, senność, zaczerwieniona sucha skóra, suchość w ustach, utrata apetytu oraz zapach acetonu w wydychanym powietrzu. Nieleczona hiperglikemia może ostatecznie prowadzić do wystąpienia cukrzycowej kwasicy ketonowej, która może stanowić zagrożenie życia. W przypadku wystąpienia ciężkiej hiperglikemii należy rozważyć podanie insuliny szybkodziałającej.

Ostre zapalenie trzustki

Podczas stosowania agonistów receptora GLP-1, w tym semaglutydu, zaobserwowano występowanie ostrego zapalenia trzustki (patrz punkt 4.8). Pacjentów należy poinformować o charakterystycznych objawach ostrego zapalenia trzustki. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy zaprzestać stosowania produktu leczniczego Kyinsu; po potwierdzeniu zapalenia trzustki leczenia produktem leczniczym Kyinsu nie należy wznawiać. Należy zachować ostrożność podczas stosowania u pacjentów z zapaleniem trzustki w wywiadzie.

Retinopatia cukrzycowa

U pacjentów z retinopatią cukrzycową leczonych insuliną i semaglutydem zaobserwowano wcześniej zwiększone ryzyko wystąpienia powikłań wynikających z retinopatii cukrzycowej. Pacjentów z retinopatią cukrzycową w wywiadzie należy ściśle monitorować i leczyć zgodnie z zaleceniami klinicznymi. Nagła poprawa kontroli glikemii może wiązać się z czasowym nasileniem retinopatii cukrzycowej (patrz punkt 4.8), ale inne mechanizmy nie mogą być wykluczone. Brak dostępnych danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Kyinsu u pacjentów z niekontrolowaną i potencjalnie niestabilną retinopatią cukrzycową lub makulopatią, dlatego nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Kyinsu w tej grupie pacjentów.

Pacjenci bez retinopatii cukrzycowej w punkcie wyjściowym, patrz punkt 4.8.

Reakcje nadwrażliwości

Natychmiastowe reakcje alergiczne na insulinę icodec lub semaglutyd mogą być zagrożeniem życia.

W badaniach klinicznych z zastosowaniem produktu leczniczego Kyinsu, u pacjentów leczonych produktem leczniczym Kyinsu zgłaszano reakcje nadwrażliwości (patrz punkt 4.8).

Lipodystrofia i amyloidoza skórna (reakcje w miejscu wstrzyknięcia)

Pacjentów należy poinformować o konieczności ciągłego zmieniania miejsca wstrzyknięcia, w celu zmniejszenia ryzyka lipodystrofii i amyloidozy skórnej (patrz punkt 4.8). Po wstrzyknięciu insuliny w obszarze występowania takich reakcji niepożądanych, istnieje ryzyko opóźnionego wchłaniania insuliny i pogorszenia kontroli glikemii. Zgłaszano, że nagła zmiana miejsca wstrzyknięcia na obszar niedotknięty zmianami skutkuje wystąpieniem hipoglikemii. Po zmianie miejsca wstrzyknięcia z obszaru występowania takich zmian na obszar niedotknięty zmianami, zaleca się kontrolę stężenia glukozy we krwi. Można też rozważyć dostosowanie dawki przeciwcukrzycowych produktów leczniczych.

Stosowanie pioglitazonu w skojarzeniu z insulinowymi produktami leczniczymi

Zgłaszane przypadki niewydolności serca związane z leczeniem pioglitazonem w skojarzeniu z insuliną dotyczyły w szczególności pacjentów obciążonych czynnikami ryzyka rozwoju zastoinowej niewydolności serca. Powinno to być brane pod uwagę w przypadku rozważania leczenia skojarzonego pioglitazonem i produktem leczniczym Kyinsu. Jeśli stosuje się leczenie skojarzone, należy obserwować czy u pacjentów występują przedmiotowe i podmiotowe objawy zastoinowej niewydolności serca, przyrost masy ciała i obrzęki. Należy zaprzestać stosowania pioglitazonu w przypadku nasilenia się objawów kardiologicznych.

Unikanie błędów w leczeniu

W celu uniknięcia pomylenia produktu leczniczego Kyinsu z innymi produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu cukrzycy podawanymi we wstrzyknięciach, pacjentów należy poinformować o konieczności sprawdzania etykiety wstrzykiwacza przed każdym wstrzyknięciem.

Pacjenci muszą sprawdzić ilość nastawionych jednostek na liczniku dawki wstrzykiwacza. Pacjenci niewidomi lub niedowidzący muszą być poinformowani o konieczności uzyskania pomocy osoby dobrze widzącej, przeszkolonej w zakresie obsługi wstrzykiwacza.

W celu uniknięcia błędów w dawkowaniu oraz ewentualnego przedawkowania, zarówno pacjenci jak i fachowy personel medyczny nigdy nie powinni używać strzykawki w celu pobrania produktu leczniczego z wkładu wstrzykiwacza.

W przypadku zablokowania się igły, pacjent musi postępować zgodnie z instrukcją użycia zamieszczoną na końcu ulotki dla pacjenta.

Zmiana leczenia z innego produktu leczniczego stosowanego w leczeniu cukrzycy podawanego we wstrzyknięciach na produkt leczniczy Kyinsu podawany raz w tygodniu

Podczas zmiany leczenia z innego produktu leczniczego stosowanego w leczeniu cukrzycy podawanego we wstrzyknięciach mogą wystąpić błędy w przyjmowaniu leków, np. przedawkowanie lub błędy w dawkowaniu. Błędy te mogą prowadzić do hipoglikemii, hiperglikemii lub działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Pacjentów zmieniających leczenie cukrzycy z produktu we wstrzyknięciach stosowanego raz na dobę lub innego produktu we wstrzyknięciach stosowanego raz w tygodniu należy poinformować, aby sprawdzali, czy wstrzykują właściwą przepisaną dawkę raz w tygodniu. Pacjentów, którzy nie są pewni co do właściwej dawki, należy poinformować, aby skonsultowali się z lekarzem w celu uzyskania dalszych wskazówek.

Immunogenność

Podawanie produktu leczniczego Kyinsu może powodować powstanie przeciwciał skierowanych przeciwko insulinie icodec i (lub) semaglutydowi. Rzadko w razie obecności takich przeciwciał może być konieczne dostosowanie dawki produktu leczniczego Kyinsu w celu zmniejszenia skłonności do występowania hiperglikemii lub hipoglikemii (patrz punkty 5.1 i 5.2).

Zawartość sodu

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy, że produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

Interakcje: semaglutyd

Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących interakcji między lekami, żywnością i alkoholem a produktem leczniczym Kyinsu. Poniżej przedstawiono interakcje z innymi produktami leczniczymi zidentyfikowane z zastosowaniem poszczególnych składników, insuliny icodec i semaglutydu.

Insulina icodec

Wiele produktów leczniczych ma wpływ na metabolizm glukozy.

Produkty, które mogą zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę

Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze, agoniści receptora GLP-1, pochodne sulfonylomocznika, inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACEI), salicylany, steroidy anaboliczne i sulfonamidy.

Produkty, które mogą zwiększać zapotrzebowanie na insulinę

Doustne środki antykoncepcyjne, leki tiazydowe, glikokortykosteroidy, hormony tarczycy, leki sympatykomimetyczne, hormon wzrostu i danazol.

Oktreotyd i lanreotyd mogą zarówno zmniejszać jak i zwiększać zapotrzebowanie na insulinę.

Alkohol może nasilać lub zmniejszać hipoglikemizujące działanie insuliny.

Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne mogą maskować objawy hipoglikemii.

Semaglutyd

Semaglutyd może powodować opóźnienie opróżniania żołądka i może wpływać na wchłanianie jednocześnie podawanych doustnych produktów leczniczych. Potencjalny wpływ semaglutydu na wchłanianie podawanych jednocześnie doustnych produktów leczniczych badano dla semaglutydu w dawce 1 mg przy ekspozycji w stanie równowagi.

Podczas przeprowadzonej oceny produktów leczniczych (warfaryna i inne pochodne kumaryny, paracetamol, doustne środki antykoncepcyjne, atorwastatyna, digoksyna i metformina) nie zaobserwowano klinicznie istotnych interakcji między lekami. Dlatego też nie ma konieczności dostosowania dawki w przypadku jednoczesnego podawania tych produktów leczniczych z semaglutydem.

• Warfaryna i inne pochodne kumaryny: Po rozpoczęciu leczenia semaglutydem u pacjentów przyjmujących warfarynę lub inne pochodne kumaryny zaleca się częstsze monitorowanie międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (ang. International Normalised Ratio, INR). Semaglutyd nie zmienił całkowitej ekspozycji na R-warfarynę i S-warfarynę ani wartości C max R-warfaryny i S-warfaryny po podaniu pojedynczej dawki warfaryny (25 mg), a działanie farmakodynamiczne warfaryny zmierzone z zastosowaniem międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (ang. International Normalised Ratio, INR) nie zmieniło się w sposób istotny klinicznie. Odnotowano jednak przypadki obniżenia INR podczas jednoczesnego stosowania acenokumarolu i semaglutydu.
• Paracetamol: Semaglutyd opóźnia opróżnianie żołądka, co wykazano podczas badania farmakokinetyki paracetamolu po spożyciu standardowego posiłku. Wartości AUC 0­60min oraz C max paracetamolu zmniejszyły się odpowiednio o 27% i 23%, gdy jednocześnie zastosowano semaglutyd w dawce 1 mg. Całkowita ekspozycja na paracetamol (AUC 0-5h ) nie uległa zmianie.

Nie zaobserwowano klinicznie istotnego wpływu semaglutydu na paracetamol. Nie ma konieczności dostosowywania dawki paracetamolu w przypadku jednoczesnego podawania z semaglutydem.

• Doustne środki antykoncepcyjne: Nie przewiduje się, by semaglutyd zmniejszał skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych, ponieważ semaglutyd nie zmienił całkowitej ekspozycji na etynyloestradiol i na lewonorgestrel w stopniu istotnym klinicznie podczas stosowania złożonego doustnego antykoncepcyjnego produktu leczniczego (0,03 mg etynyloestradiolu/0,15 mg lewonorgestrelu) jednocześnie z semaglutydem. Ekspozycja na etynyloestradiol nie uległa zmianie; zauważono wzrost ekspozycji na lewonorgestrel o 20% w stanie równowagi. Wartość C max żadnego ze związków nie uległa zmianie.
• Atorwastatyna: Semaglutyd nie zmienił całkowitej ekspozycji na atorwastatynę po podaniu pojedynczej dawki atorwastatyny (40 mg). Wartość C max atorwastatyny zmniejszyła się o 38%, co zostało ocenione jako nieistotne klinicznie.
• Digoksyna: Semaglutyd nie zmienił całkowitej ekspozycji na digoksynę ani jej wartości C max po podaniu pojedynczej dawki digoksyny (0,5 mg).
• Metformina: Semaglutyd nie zmienił całkowitej ekspozycji na metforminę ani jej wartości C max po podawaniu dawki 500 mg dwa razy na dobę przez 3,5 dnia.

Brak dostępnych informacji dotyczących wpływu produktu leczniczego Kyinsu na płodność, ciążę i laktację.

Ostrzeżenia i środki ostrożności dla poszczególnych składników przedstawiono poniżej.

Ciąża

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania insuliny icodec u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach z zastosowaniem insuliny icodec nie wykazały żadnego wpływu na embriotoksyczność i teratogenność.

Dane dotyczące stosowania semaglutydu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach z zastosowaniem semaglutydu wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

Dlatego ze względu na wyniki badań na zwierzętach dotyczących semaglutydu i ograniczone doświadczenie kliniczne produktu leczniczego Kyinsu nie należy stosować w okresie ciąży.

Jeśli pacjentka planuje zajść w ciążę lub jest w ciąży, należy zaprzestać stosowania produktu leczniczego Kyinsu.

Należy zaprzestać stosowania produktu leczniczego Kyinsu co najmniej 2 miesiące przed planowaną ciążą z uwagi na jego długi okres półtrwania (patrz punkt 5.2).

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie i do 2 miesięcy po okresie stosowania produktu leczniczego Kyinsu.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy insulina icodec przenika do mleka ludzkiego. Dostępne dane farmakodynamiczne/toksykologiczne dotyczące szczurów wykazały przenikanie insuliny icodec do mleka. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/niemowląt.

U szczurów w okresie laktacji semaglutyd przenikał do mleka. Nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią.

W związku z tym, ze względu na wyniki uzyskane u szczurów w okresie laktacji dotyczące poszczególnych składników, produkt leczniczy Kyinsu nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią.

Produkt leczniczy Kyinsu nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Zdolność pacjenta do koncentracji i reagowania może być upośledzona w wyniku wystąpienia hipoglikemii lub hiperglikemii, lub na przykład w wyniku upośledzenia widzenia. Może to stwarzać zagrożenie w sytuacjach, kiedy zdolności te są szczególnie ważne (np. podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn).

Pacjenci muszą zostać poinformowani o sposobie zapobiegania hipoglikemii podczas kierowania pojazdami. Jest to szczególnie ważne u tych pacjentów, u których objawy zapowiadające hipoglikemię są słabo nasilone albo nie występują lub u których hipoglikemia występuje często. W takich przypadkach należy dokładnie rozważyć, czy możliwe jest prowadzenie pojazdów.

Hipoglikemia i reakcje niepożądane ze strony przewodu pokarmowego mogą wystąpić, jeśli pacjent otrzyma większą dawkę produktu leczniczego Kyinsu niż jest to konieczne.

Hipoglikemia może rozwijać się stopniowo:

• Łagodna hipoglikemia może być leczona doustnym podaniem glukozy lub innych produktów zawierających cukier. Zaleca się, aby pacjenci z cukrzycą zawsze mieli przy sobie produkty zawierające cukier.
• Ciężka hipoglikemia, kiedy pacjent nie jest w stanie sam sobie pomóc, może być leczona glukagonem podanym domięśniowo, podskórnie lub donosowo przez osobę przeszkoloną lub glukozą podaną dożylnie przez pracownika ochrony zdrowia. Glukozę należy podać dożylnie w przypadku, gdy stan pacjenta nie poprawia się w ciągu 10 do 15 minut po podaniu glukagonu. Po odzyskaniu przytomności przez pacjenta zaleca się doustne podanie węglowodanów, aby zapobiec nawrotowi hipoglikemii.

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego należy wdrożyć odpowiednie leczenie zgodnie z klinicznymi objawami przedmiotowymi i podmiotowymi. Może istnieć konieczność przedłużenia obserwacji i leczenia objawów ze strony przewodu pokarmowego z uwagi na długi okres półtrwania semaglutydu wynoszący około 1 tygodnia.

Mechanizm działania

Insulina icodec/semaglutyd łączy dwie substancje czynne o uzupełniających się mechanizmach działania w celu poprawy kontroli glikemii: insulinę icodec, analog insuliny bazowej i semaglutyd, agonistę receptora GLP-1.

Cynku octan

Glicerol (E 422)

Fenol

Metakrezol

Sodu chlorek

Sodu wodorotlenek (do dostosowania pH) (E 524)

Kwas solny (do dostosowania pH) (E 507)

Woda do wstrzykiwań

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi.

Nie wolno dodawać produktu leczniczego Kyinsu do płynów infuzyjnych.

3 lata.

Okres ważności po pierwszym otwarciu wstrzykiwacza

Po pierwszym otwarciu lub jako doraźny zapas: przechowywać przez maksymalnie:

• 6 tygodni (Kyinsu (700 jednostek + 2 mg)/ml roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu (0,43 ml));
• 8 tygodni (Kyinsu (700 jednostek + 2 mg)/ml roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu (1,5 ml i 1 ml)).

Przechowywać w temperaturze poniżej 30 °C.

Można przechowywać w lodówce (2 °C – 8 °C).

W celu ochrony przed światłem, nakładać nasadkę na wstrzykiwacz.

Przed pierwszym otwarciem

Przechowywać w lodówce (2 °C – 8 °C).

Nie zamrażać. Przechowywać z dala od elementu chłodzącego.

W celu ochrony przed światłem, nakładać nasadkę na wstrzykiwacz.

Po pierwszym otwarciu lub jako doraźny zapas

Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3.