AHCC

Nazwa AHCC pochodzi od angielskiego active hexose correlated compound, czyli aktywnego związku skorelowanego z heksozą. Jest to standaryzowany kompleks pozyskiwany z grzybni, głównie twardnika japońskiego (shiitake, Lentinula edodes), w którym ponad 70% masy stanowią oligosacharydy, w tym charakterystyczny α-1,4-glukan. Pozostałą część tworzą beta-glukany, hemiceluloza, aminokwasy i lipidy. AHCC jest składnikiem suplementów diety wywodzących się z tradycyjnej medycyny wschodniej.

Dane o skuteczności AHCC pochodzą w większości z badań przedklinicznych i małych prób klinicznych, dlatego pozostają wstępne. W modelach komórkowych i zwierzęcych suplement wpływał na aktywność komórek NK, limfocytów oraz na produkcję interferonów, co ma tłumaczyć jego działanie immunomodulujące. Przełożenia tych obserwacji na wymierną korzyść kliniczną nie potwierdzono jednak w dużych badaniach z randomizacją.

Najlepiej udokumentowanym kierunkiem jest wsparcie w usuwaniu przetrwałego zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego wysokiego ryzyka. W niewielkim badaniu drugiej fazy z randomizacją i kontrolą placebo AHCC w dawce 3 g na dobę przez 6 miesięcy pozwolił uzyskać ujemny wynik HPV u 63,6% kobiet wobec 10,5% w grupie placebo, przy dobrej tolerancji¹. Wynik jest zachęcający, ale pochodzi z jednego małego, jednoośrodkowego badania i wymaga potwierdzenia.

W onkologii dowody są słabsze i sprzeczne. Obserwacje dotyczące przeżycia i jakości życia w nowotworach przewodu pokarmowego czy wątroby opierają się głównie na badaniach obserwacyjnych, a w zapaleniu wątroby typu C i raku prostaty suplement prawdopodobnie nie działa, więc jego skuteczności w chorobie nowotworowej nie da się dziś potwierdzić. W badaniach AHCC było na ogół dobrze tolerowane w dawkach od 3 do 6 g na dobę, choć zdarzały się nudności, biegunka, wzdęcia i ból głowy. Opisano też in vitro indukcję cytochromu CYP2D6 oraz teoretyczne osłabianie leków immunosupresyjnych, co warto brać pod uwagę u pacjentów onkologicznych i po przeszczepieniach.