Analizator Niezgodności Recepturowych + jak im zaradzić

Sprawdź szybko, czy zachodzi niezgodność/interakcja pomiędzy składnikami leku robionego w aptece. Na czym polega trudność i jak problem rozwiązać.

Niezgodności recepturowe to nieprzewidziane zmiany cech fizycznych, chemicznych i/lub farmakologicznych leku recepturowego, które prowadzą do zmiany lub zaniku jego działania leczniczego.[1]Jachowicz R. (red.). Receptura apteczna. Podręcznik dla studentów farmacji. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2004, 2008, 2015.[2]Fagron, Poradnik Receptury Współczesnej cz. 1;   2015 (wydanie II poprawione) Nie wszystkie niezgodności są dostrzegalne podczas przygotowywania leku recepturowego, bo niektóre z nich mogą wystąpić po pewnym czasie od wydania leku z apteki. W zależności od niezgodności i sposobu jej rozwiązania wyróżnia się trzy rodzaje postępowania:

  1. Farmaceuta ma prawo do drobnych zmian, które nie naruszają w sposób istotny składu leku i mogą być poprawione bez porozumienia z lekarzem. Przykładem może być zmiana rozpuszczalnika do 5% masy leku czy wydanie z osadem obojętnym i etykietą „zmieszać przed użyciem”. Zmiany takie powinny być jednak odnotowane na rewersie recepty lub w odpisie.
  2. W przypadku gdy recepta wymaga wprowadzenia zasadniczych zmian w składzie (np. usunięcie składnika) lub gdy np. konieczne jest rozdzielenie składników i podanie ich osobno farmaceuta może poprawić niezgodność w recepcie po konsultacji z lekarzem.
  3. Gdy zaistniała  niezgodność wymaga podania leku w innej postaci niż przepisana  lub innego składu recepty konieczne jest przepisanie przez lekarza nowej recepty na lek recepturowy.

Jak korzystać? Zacznij pisać w polu Szukaj polską nazwę składnika leku robionego. Możesz wpisać kilka składników rozdzielając je spacją, np. mentol rezorcyna  albo fenobarbital fosforan kodeiny

Patrz też: Szybka wyszukiwarka synonimów

Dalsza część dostępna jedynie dla osób związanych zawodowo z ochroną zdrowia. Zaloguj się.

zamknij

Źródła:   [ + ]

Podziel się:
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Powiązane opracowania:

Dyskusja

Ten temat zawiera 9 odpowiedzi, ma 7 głosów, i został ostatnio zaktualizowany przez  Maria Kowalczuk 8 miesiące temu.

  • Autor
    Wpisy
  • #17347 Punkty: 1

    Alicja Cieślar mgr farm.
    68 pkt.

    Sprawdź szybko, czy zachodzi niezgodność/interakcja pomiędzy składnikami leku robionego w aptece. Na czym polega trudność i jak problem rozwiązać.

    (…)

    [Czytaj cały artykuł tu: Analizator Niezgodności Recepturowych + jak im zaradzić]

    Zapraszam do dyskusji.

    1 użytkownik uznał wpis za pomocny.
  • #17583 Punkty: 2

    Tomasz Cholewa mgr farm.
    17 pkt.

    można tez dodać erytromcyna z kw. salic lub kazdym innym

    2 użytkowników uznało wpis za pomocny.
  • #29273 Punkty: 1

    Klaudia Bator mgr farm.
    1 pkt.

    Czy jest gdzieś zapisane prawnie że zmiana ilości rozpuszczalnika musi wynosić do 5% ? Mam receptę gdzie mam 30 g mocznika / 200 g maści i zero wody, dodanie 30 g wody to juz zmiana 0 15%. Czy powinnam taka rp odesłac do poprawki przez lekarza?

    1 użytkownik uznał wpis za pomocny.
  • #29317 Punkty: 0

    Konrad Tuszyński mgr farm.
    1.2K pkt.

    Prawnie jeśli nie ma istotnych zmian w składzie leku, nie jest wymagany kontakt z przepisującym. Różnica większa niż 5% może być istotną zmianą (zmieniają się właściwości maści), jednak wymienione podręczniki nie stanowią prawa. Ponadto nawet istotne zmiany w składzie nie oznaczają konieczności odsyłania Rp do poprawy, tylko wymagają kontaktu z lekarzem i odnotowania ustaleń telefonicznych na rewersie recepty.

    Osoba sporządzająca lek:

    http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20021831531/O/D20021531.pdf

    • Ta odpowiedź została zmodyfikowana 6 miesiące, 2 tygodnie temu przez  Rafal B.
  • #37279 Punkty: 2

    Maria Kowalczuk mgr farm.
    316 pkt.

    Nie widzę niezgodności ichtiolu z wodą wapienną?

    Za Aptekarzem Polskim:

    “Woda wapienna charakteryzuje się silnie zasadowym pH (około 13), w którym ichtiol się rozkłada. pH ichtiolu jest lekko zasadowe (niektóre źródła podają 7,9-8,5, inne – 8,7 lub nawet 9). Następuje wydzielenie się amoniaku (uwaga na charakterystyczny zapach), sam zaś ichtiol wytrąca się w postaci soli wapniowej. Sól ta obrazowo opisywana jest jako “pływające farflocle”, a sam preparat nie nadaje się do wydania pacjentowi – ciastowata masa sulfobituminianu wapnia nie wywiera działania leczniczego. Nie da się tej recepty skorygować za pomocą zabiegów recepturowych. Jeden z niezgodnych składników należy usunąć (na przykład wodę wapienną zastąpić zwykłą wodą destylowaną). Aqua Calcis należałoby wówczas wydać osobno.
        W przypadku recept, w których woda wapienna występuje “aa ad” wraz z innym roztworem, na przykład z kwasem bornym (który zmniejsza finalne pH roztworu) można spróbować uniknąć tej niezgodności dodając wodę wapienną na końcu.”

    2 użytkowników uznało wpis za pomocny.
  • #37290 Punkty: 1

    Redakcja mgr farm.
    112 pkt.

    Dziękujemy za cenną uwagę! Był rekord w bazie: ichtiol – związki alkaliczne, ale faktycznie warto napisać też konkretnie o wodzie wapiennej. Dodajemy więc taką informację i przypis (Sierpniowska Olga: Ichtiol jako problematyczny składnik leku recepturowego. Aptekarz Polski. grudzień 2014, nr 100/78.).

    Pozdrawiamy 🙂

    1 użytkownik uznał wpis za pomocny.
  • #45919 Punkty: 1

    Maria Kowalczuk mgr farm.
    316 pkt.

    Ukradłam problematyczną receptę z innego forum

    “Rp.
    Zinci oxydati
    Aqua calcis
    Ol. Rapae aa ad 100, 0”

    Podobno podczas różnych wariantów w kolejności mieszania i tak powstawały farfocle.

    Mam pytanie, czy możliwa jest praktycznie niezgodność miedzy tlenkiem cynku i wodą wapienną? Doszukałam się, że teoretycznie tak, ale liczyłabym tutaj na tęgie głowy 🙂

    1 użytkownik uznał wpis za pomocny.
  • #49286 Punkty: 2

    Maria Kowalczuk mgr farm.
    316 pkt.

    A co z niezgodnością neomycyny z etanolem 70%(v/v). Takie stężenie etanolu, powoduje wytrącenie się antybiotyku z roztworu. Pamiętam, że w takiej sytuacji, należało wydać osobno roztwór wodny neomycyny. Czy coś się zmieniło?

    2 użytkowników uznało wpis za pomocny.
    • #49374 Punkty: 1

      Anna Wadowska tech. farm.
      14 pkt.

      Rozumiem, że chodzi o słabą rozpuszczalność neomycyny w etanolu? Przesłanie recepty ułatwiłoby odpowiedź. Można przeliczyć jaka ilość wody jest potrzebna do rozpuszczenia takiej ilości neomycyny i jak zmniejszyłoby się stężenie etanolu. Skonsultować z lekarzem zmniejszenie stężenia etanolu.

      1 użytkownik uznał wpis za pomocny.
  • #50039 Punkty: 1

    Maria Kowalczuk mgr farm.
    316 pkt.

    Spotkałam się z opisem niezgodności recepturowej benzokainy i silnie zasadowego tetraboranu sodu (boraksu) w glicerolu. Benzokaina w takim środowisku również ulega hydrolizie. Autor zalecił rozdzielenie tych substancji i stosowanie ich w odstępie czasowym. Dane z zamieszczonej tabeli mówią o hydrolizie benzokainy w środowisku kwaśnym. Rozumiem, że czteroboran sodu to sól słabego kwasu i mocnej zasady. I nie wiem co dalej? 🙂

    W związku z tym zaczęłam się zastanawiać nad składem “Dentoseptu A”. Pytanie zadałam również na innym forum. Jestem ciekawa odpowiedzi.

     

    1 użytkownik uznał wpis za pomocny.

Musisz być zalogowany aby odpowiedzieć na ten temat.

Nasze projekty
Partnerzy Pilotażu Opieki Farmaceutycznej
Partner Usługi Przegląd Lekowy Pilotaż opieki farmaceutycznej
Partner Usługi Przegląd Domowej Apteczki Pilotaż opieki farmaceutycznej
Partner Usług Pilotaż opieki farmaceutycznej
Partner Usług Pilotaż opieki farmaceutycznej