Hymekromon

Pochodna kumaryny działająca żółciopędnie i rozkurczowo na drogi żółciowe, stosowana pomocniczo w objawowym leczeniu stanów skurczowych dróg żółciowych oraz zaburzeń związanych ze zmniejszonym wydzielaniem żółci. Dostępny na receptę (tabletki 200 mg i 400 mg) oraz bez recepty (tabletki 200 mg), wyłącznie w preparatach jednoskładnikowych.

Działanie hymekromonu

Hymekromon jest pochodną kumaryny stosowaną w chorobach dróg żółciowych. Rozkurcza mięśniówkę gładką dróg żółciowych i zwieracza Oddiego, jednocześnie zwiększając wydzielanie żółci i przyspieszając jej odpływ. Dzięki temu zmniejsza zastój żółci i związane z nim dolegliwości, a przy okazji utrudnia powstawanie złogów cholesterolowych i kamieni żółciowych.

Łączy więc dwa mechanizmy przydatne w dolegliwościach dróg żółciowych – rozkurczowy i żółciopędny – co odróżnia go od leków wyłącznie rozkurczowych.

Farmakologia

Hymekromon jest pochodną kumaryny. Działa spazmolitycznie na mięśniówkę gładką dróg żółciowych i zwieracza Oddiego, zwiększa wydzielanie żółci i przyspiesza jej wydalanie przez drogi żółciowe. Działanie to zmniejsza zastój żółci i związane z tym dolegliwości oraz utrudnia tworzenie się złogów cholesterolowych i kamieni żółciowych¹.

Farmakokinetyka

Hymekromon po podaniu doustnym szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, a maksymalne stężenie (C_max) w osoczu osiąga po 2–3 godzinach.

W osoczu wiąże się z białkami, a średnia objętość dystrybucji przedziału środkowego wynosi 20,8 ± 11,4 l. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie hymekromon jest przekształcany do glukuronidu oraz metabolitów siarczanowych².

Wydalanie odbywa się z moczem – w 93% w postaci glukuronidu, w 1,4% w postaci sulfonianu i w 0,3% w postaci niezmienionej – a okres półtrwania (t_½) w osoczu wynosi około jednej godziny¹.

Wskazania leków z hymekromonem

Wszystkie preparaty, niezależnie od kategorii dostępności, stosuje się pomocniczo w objawowym leczeniu stanów skurczowych dróg żółciowych, dyskinez i zaburzeń dyspeptycznych, w stanach po operacji pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, a także w braku łaknienia, nudnościach i zaparciach związanych ze zmniejszonym wydzielaniem żółci³.

Preparaty na receptę (tabletki 200 mg i 400 mg) mają dodatkowe wskazanie – czynnościowe zaburzenia dróg żółciowych u pacjentów z niepowikłaną kamicą żółciową, którego nie ma preparat bez recepty^1,2.

Dawkowanie hymekromonu

Preparat	Dawka jednorazowa (pół godziny przed posiłkiem)	Maksymalnie na dobę
Cholestil 200 mg (Rp), dorośli	200–400 mg (1–2 tabletki) trzy razy na dobę przez dwa tygodnie	1200 mg
Cholestil 400 mg (Rp), dorośli	400 mg (1 tabletka) trzy razy na dobę przez dwa tygodnie	1200 mg
Cholestil Max 200 mg (OTC), dorośli	200–400 mg (1–2 tabletki) trzy razy na dobę przez tydzień	1200 mg

Tabletki przyjmuje się pół godziny przed posiłkiem i nie należy ich dzielić¹. Preparat bez recepty stosuje się krócej – przez tydzień, a nie przez dwa tygodnie jak preparaty na receptę³.

Istotne przeciwwskazania do stosowania hymekromonu

Niedrożność dróg żółciowych

Hymekromon jest przeciwwskazany u pacjentów z niedrożnością dróg żółciowych¹.

Ciężka niewydolność wątroby lub nerek

Hymekromon jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i (lub) nerek¹.

Wrzodziejące zapalenie okrężnicy i choroba Crohna

Hymekromon jest przeciwwskazany u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy oraz z chorobą Crohna².

Środki ostrożności przy wydawaniu hymekromonu

Objawy niewydolności wątroby lub nerek

W przypadku wystąpienia objawów niewydolności wątroby i (lub) nerek lek należy odstawić¹.

Zawartość sodu

Preparaty zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, czyli uznaje się je za wolne od sodu³.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Preparaty na receptę uznaje się za bezpieczne i niemające wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn^1,2. Dla preparatu bez recepty brakuje danych dotyczących wpływu hymekromonu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn³.

Interakcje hymekromonu

Morfina + hymekromon

Morfina osłabia działanie hymekromonu¹.

Metoklopramid + hymekromon

Podczas jednoczesnego stosowania hymekromonu z metoklopramidem dochodzi do osłabienia działania obu leków².

Działania niepożądane hymekromonu

Hymekromon jest na ogół dobrze tolerowany.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Biegunka oraz uczucie pełności lub ucisku w jamie brzusznej występują rzadko ()^2,3. Charakterystyka Cholestil 200 mg wymienia biegunki oraz uczucie pełności lub ucisku w jamie brzusznej bez przypisanej częstości¹.

Reakcje nadwrażliwości i reakcje skórne

Reakcje nadwrażliwości oraz wysypka lub inne skórne reakcje alergiczne występują rzadko ()^2,3. Charakterystyka Cholestil 200 mg wymienia reakcje nadwrażliwości bez przypisanej częstości i nie wyodrębnia reakcji skórnych¹.

Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.

Ciąża a hymekromon

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania hymekromonu w ciąży. Charakterystyki Cholestil 400 mg i Cholestil Max w celu zachowania ostrożności zalecają unikanie stosowania hymekromonu w okresie ciąży^2,3, natomiast charakterystyka Cholestil 200 mg dopuszcza podanie hymekromonu kobiecie w ciąży tylko wtedy, gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu¹.

Karmienie piersią a hymekromon

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych brak jest danych dotyczących przenikania hymekromonu do mleka matki. Charakterystyki Cholestil 400 mg i Cholestil Max zalecają podjęcie decyzji, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie leku, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki^2,3. Charakterystyka Cholestil 200 mg zaznacza jedynie, że nie ma danych o wydzielaniu hymekromonu do mleka kobiecego¹.

Produkty handlowe z hymekromonem

Preparat	Postać	Kategoria dostępności
Cholestil	tabletki 200 mg	Rp
Cholestil	tabletki 400 mg	Rp
Cholestil Max	tabletki 200 mg	OTC