Ryzatryptan

Selektywny agonista receptorów serotoninowych 5-HT1B/1D z grupy tryptanów, stosowany doraźnie w ostrej fazie napadu migreny. Dostępny wyłącznie na receptę, w jednym preparacie jednoskładnikowym, którym jest Migrenofen w postaci lamelek rozpadających się w jamie ustnej 10 mg. Charakterystyka wprost zastrzega, że produktu nie należy stosować profilaktycznie¹.

Działanie ryzatryptanu

Ryzatryptan należy do tryptanów, czyli leków przerywających napad migreny przez pobudzenie receptorów serotoninowych w naczyniach wewnątrzczaszkowych. Uważa się, że podczas napadu migreny naczynia te ulegają rozszerzeniu, a pobudzenie receptorów 5-HT1B i 5-HT1D prowadzi do ich skurczu.

Drugim elementem działania jest wpływ na włókna czuciowe nerwu trójdzielnego, w których lek hamuje uwalnianie neuropeptydu, zmniejszając odczyn zapalny i osłabiając przewodzenie sygnałów bólowych.

Lek podaje się w ostrej fazie napadu, a nie zapobiegawczo. Postać lamelki rozpadającej się w jamie ustnej wyróżnia Migrenofen na tle zwykłych tabletek, ponieważ pozwala przyjąć dawkę bez popijania wodą.

Farmakologia

Ryzatryptan jest selektywnym agonistą o wysokim powinowactwie do ludzkich receptorów 5-HT1B i 5-HT1D, a jego wpływ na aktywność farmakologiczną receptorów 5-HT2, 5-HT3, alfa1, alfa2 i beta-adrenergicznych, D1, D2, dopaminergicznych, histaminowych H1, muskarynowych oraz benzodiazepinowych jest niewielki¹.

Działanie lecznicze w migrenowych bólach głowy przypisuje się agonistycznemu wpływowi na receptory 5-HT1B i 5-HT1D w pozamózgowych wewnątrzczaszkowych naczyniach krwionośnych oraz w unerwiających je włóknach czuciowych nerwu trójdzielnego. Aktywacja tych receptorów może spowodować skurcz naczyń wewnątrzczaszkowych będących źródłem bólu migrenowego oraz zahamowanie uwalniania neuropeptydu, co prowadzi do zmniejszenia odczynu zapalnego we wrażliwych tkankach i osłabienia ośrodkowej transmisji sygnałów bólowych przez włókna nerwu trójdzielnego¹.

Skuteczność w ostrej fazie napadu ustalono w dwóch wieloośrodkowych badaniach z randomizacją i grupą kontrolną placebo, prowadzonych z ryzatryptanem w postaci liofilizatu doustnego. W pierwszym badaniu (n=311) dwie godziny po podaniu dawek 5 mg i 10 mg złagodzenie dolegliwości bólowych uzyskało około 66% pacjentów wobec 47% w grupie placebo, a w większym badaniu (n=547) po dwóch godzinach było to 59% dla dawki 5 mg i 74% dla dawki 10 mg wobec 28% w grupie placebo¹.

Liofilizat doustny łagodził także towarzyszące napadom migreny nudności, światłowstręt i wrażliwość na dźwięki oraz zmniejszał stopień zaburzeń funkcjonalnych, a w jednym z dwóch badań z dawką 10 mg znaczne złagodzenie bólu wystąpiło już po 30 minutach od podania leku¹. Na podstawie wyników badań z tabletkami doustnymi charakterystyka uznaje ryzatryptan za skuteczny w migrenie menstruacyjnej, czyli pojawiającej się w okresie 3 dni poprzedzających krwawienie miesięczne lub po jego wystąpieniu¹.

Charakterystyka podkreśla, że postać liofilizatu doustnego umożliwia leczenie napadów migrenowych bólów głowy bez konieczności popicia leku płynem, dzięki czemu lek można przyjąć szybko nawet wtedy, gdy brakuje płynu do popicia, albo po to, by uniknąć nasilenia objawów żołądkowo-jelitowych wywołanych spożyciem płynów¹.

Farmakokinetyka

Po podaniu doustnym ryzatryptan jest szybko i całkowicie wchłaniany, a dostępność biologiczna po podaniu liofilizatu doustnego wynosi średnio około 40–45%. Stężenie maksymalne (C_max) w osoczu osiągane jest średnio w ciągu 1,58 godziny (T_max) i jest opóźnione o 30–60 minut w porównaniu z podaniem standardowych tabletek¹.

Wpływu pokarmu na wchłanianie ryzatryptanu z lamelek rozpadających się w jamie ustnej nie badano. W przypadku ryzatryptanu w tabletkach T_max wydłuża się o około godzinę, jeśli tabletki przyjmowane są po posiłku, a wchłanianie może się dodatkowo opóźnić, jeśli liofilizat doustny zostanie przyjęty po posiłku¹.

Ryzatryptan wiąże się z białkami osocza w niewielkim stopniu (14%), a objętość dystrybucji wynosi około 140 litrów u mężczyzn i około 110 litrów u kobiet¹.

Metabolizm przebiega głównie przez oksydacyjną deaminację z udziałem monoaminooksydazy typu A (MAO-A) do farmakologicznie nieaktywnego kwasu indolooctowego. W mniejszym zakresie powstaje metabolit N-monodemetylowy o aktywności wobec receptorów 5-HT1B/1D zbliżonej do związku macierzystego, którego stężenie w osoczu stanowi około 14% stężenia związku macierzystego i który nie wpływa istotnie na farmakodynamiczne działanie ryzatryptanu¹. Z tą drogą metabolizmu charakterystyka wiąże zarówno przeciwwskazanie do łączenia z inhibitorami monoaminooksydazy, jak i interakcję z propranololem¹.

Okres półtrwania (t_½) w osoczu u mężczyzn i kobiet wynosi około 2–3 godzin, a klirens osoczowy około 1000–1500 ml/min u mężczyzn i około 900–1100 ml/min u kobiet, z czego około 20–30% stanowi klirens nerkowy¹.

Wydalanie metabolitów odbywa się głównie przez nerki. Po podaniu doustnym około 80% dawki wydalane jest z moczem, a około 10% z kałem, przy czym około 14% podanej dawki wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej, a 51% w postaci kwasu indolilooctowego. Przy podawaniu maksymalnych dawek dobowych nie obserwuje się kumulacji leku w osoczu w kolejnych dniach¹.

Dane dotyczące szczególnych grup pacjentów pochodzą z badań prowadzonych z lekiem w postaci standardowych tabletek. Sam napad migrenowego bólu głowy nie wpływa na farmakokinetykę ryzatryptanu, a u osób w podeszłym wieku, od 65 do 77 lat, stężenie osoczowe ryzatryptanu po podaniu tabletek było zbliżone do stężeń obserwowanych u młodych osób dorosłych¹.

U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 punktów w skali Childa-Pugha) obserwowano wzrost AUC o 50% i C_max o 25%, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby powyżej 7 punktów parametrów farmakokinetycznych nie badano¹. U pacjentów z klirensem kreatyniny 10–60 ml/min/1,73 m² wartość AUC nie różniła się istotnie od wartości u osób zdrowych, natomiast u pacjentów hemodializowanych, z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min/1,73 m², była około 44% większa niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek¹.

Wskazania leków z ryzatryptanem

Ryzatryptan jest dostępny wyłącznie na receptę, a jedynym zarejestrowanym wskazaniem jest leczenie ostrej fazy napadu migrenowego bólu głowy z towarzyszącą aurą lub bez aury u osób dorosłych¹.

Postać lamelek rozpadających się w jamie ustnej nie zmienia zakresu wskazania, zmienia natomiast sposób przyjęcia dawki. Lamelkę umieszcza się na języku, gdzie rozpuszcza się w ciągu kilku sekund i zostaje połknięta ze śliną, a popicie płynem nie jest konieczne¹.

Leku nie stosuje się w zapobieganiu napadom. Charakterystyka wprost zastrzega, że Migrenofenu w postaci lamelek rozpadających się w jamie ustnej nie należy stosować profilaktycznie¹.

Dawkowanie ryzatryptanu

Grupa	Dawka jednorazowa (odstęp)	Maksymalnie na dobę
Dorośli powyżej 18 lat	10 mg, kolejna dawka nie wcześniej niż po 2 godzinach	2 dawki na 24 godziny
Dorośli przyjmujący propranolol	5 mg, kolejna dawka nie wcześniej niż po 2 godzinach	2 dawki na 24 godziny
Dorośli z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek	5 mg, kolejna dawka nie wcześniej niż po 2 godzinach	2 dawki na 24 godziny
Dorośli z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby	5 mg, kolejna dawka nie wcześniej niż po 2 godzinach	2 dawki na 24 godziny
Pacjenci powyżej 65 lat	10 mg, bez systematycznej oceny bezpieczeństwa i skuteczności powyżej 65 lat	2 dawki na 24 godziny
Dzieci i młodzież poniżej 18 lat	nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności	brak zaleceń dotyczących dawkowania

Przerwa między kolejnymi dawkami powinna wynosić co najmniej dwie godziny, a w ciągu 24 godzin nie należy przyjmować więcej niż dwóch dawek¹.

Jeżeli po ustąpieniu objawów pierwszego napadu w ciągu 24 godzin wystąpi ponowny napad bólu głowy, można przyjąć następną dawkę z zachowaniem powyższych ograniczeń¹.

Inaczej wygląda postępowanie przy braku skuteczności. Jeżeli pierwsza dawka była nieskuteczna, drugiej dawki nie należy przyjmować podczas tego samego napadu, ponieważ skuteczności takiego postępowania nie oceniano w kontrolowanych badaniach klinicznych¹. Brak poprawy w jednym napadzie nie przesądza o kolejnych, ponieważ w badaniach klinicznych wykazano, że u pacjentów bez poprawy po podaniu leku w czasie jednego napadu nadal możliwe jest uzyskanie poprawy podczas napadów następnych¹.

Mniejszą dawkę 5 mg charakterystyka zaleca pacjentom przyjmującym propranolol oraz pacjentom z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek albo wątroby¹. Migrenofen występuje w mocy 10 mg¹.

Pacjenci przyjmujący propranolol powinni przyjmować go co najmniej dwie godziny przed przyjęciem ryzatryptanu lub co najmniej dwie godziny po nim¹.

Lamelkę należy wyjąć z saszetki suchymi rękami, bezpośrednio przed przyjęciem leku, i umieścić na języku, gdzie rozpuści się i zostanie połknięta ze śliną. W razie potrzeby można popić płynem, natomiast lamelki nie wolno dotykać mokrymi rękami¹.

Istotne przeciwwskazania do stosowania ryzatryptanu

Jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy

Ryzatryptan jest przeciwwskazany przy równoczesnym stosowaniu inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) oraz w ciągu dwóch tygodni po przerwaniu leczenia takim inhibitorem¹.

Ciężka niewydolność wątroby lub nerek

Ryzatryptan jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek¹.

Przebyty incydent naczyniowo-mózgowy lub przemijający napad niedokrwienny

Ryzatryptan jest przeciwwskazany u pacjentów po przebytym incydencie naczyniowo-mózgowym lub po przemijającym napadzie niedokrwiennym (TIA)¹.

Nadciśnienie tętnicze

Przeciwwskazaniem jest umiarkowanie ciężkie i ciężkie nadciśnienie tętnicze oraz nieleczone łagodne nadciśnienie tętnicze¹.

Choroba wieńcowa i choroba niedokrwienna serca

Przeciwwskazaniem jest rozpoznana choroba wieńcowa, w tym choroba niedokrwienna serca obejmująca dławicę piersiową, przebyty zawał mięśnia sercowego lub udokumentowane bezobjawowe niedokrwienie mięśnia sercowego, a także objawy podmiotowe i przedmiotowe choroby niedokrwiennej serca oraz dławica Prinzmetala¹.

Choroba naczyń obwodowych

Ryzatryptan jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą naczyń obwodowych¹.

Jednoczesne stosowanie ergotaminy, pochodnych sporyszu i innych tryptanów

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ryzatryptanu i ergotaminy, pochodnych sporyszu, w tym metysergidu, lub innych agonistów receptora 5-HT1B/1D¹.

Środki ostrożności przy wydawaniu ryzatryptanu

Wyłącznie przy jednoznacznym rozpoznaniu migreny

Ryzatryptan może być stosowany tylko u pacjentów z jednoznacznym rozpoznaniem migreny i nie należy go stosować u pacjentów z migreną podstawną lub porażenną¹.

Nietypowe bóle głowy

Leku nie należy stosować u pacjentów z nietypowymi bólami głowy, które mogą się wiązać z innymi potencjalnie ciężkimi schorzeniami, takimi jak incydent naczyniowo-mózgowy czy pęknięty tętniak mózgu, ponieważ u tych pacjentów zwężenie naczyń krążenia mózgowego może być szkodliwe¹.

Ból i ucisk w klatce piersiowej

Ryzatryptan może wywoływać przemijające objawy w postaci bólu i ucisku w klatce piersiowej, przy czym ból ten może być silny i może obejmować również gardło. Jeśli istnieje podejrzenie, że objawy te wynikają z choroby niedokrwiennej serca, kolejnych dawek nie należy przyjmować do czasu wykonania odpowiednich badań¹.

Pacjenci z ryzykiem choroby niedokrwiennej serca

Leku nie należy podawać bez wcześniejszej oceny pacjentom, u których istnieje prawdopodobieństwo nierozpoznanej choroby serca, ani pacjentom z grupy ryzyka choroby niedokrwiennej serca, do której charakterystyka zalicza osoby z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą, palące tytoń lub stosujące farmakologiczne substytuty nikotyny, mężczyzn powyżej 40 lat, kobiety po menopauzie, osoby z blokiem odnogi pęczka Hisa oraz osoby z istotnie obciążonym wywiadem rodzinnym w kierunku choroby niedokrwiennej serca¹.

Badania kardiologiczne mogą nie wykazać istniejących chorób serca, a w bardzo rzadkich przypadkach podawanie agonistów 5-HT1 powodowało poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe u pacjentów bez jawnej choroby układu sercowo-naczyniowego¹.

Skurcz naczyń wieńcowych

Stosowanie leków z grupy agonistów receptora 5-HT1B/1D wiązano z występowaniem skurczu naczyń wieńcowych, a w rzadkich przypadkach obserwowano niedokrwienie mięśnia sercowego lub zawał serca podczas stosowania tych leków, w tym ryzatryptanu¹.

Odstępy między ryzatryptanem a pochodnymi sporyszu

Zaleca się, aby czas między zastosowaniem ryzatryptanu a lekami z grupy pochodnych sporyszu, takimi jak ergotamina, dihydroergotamina lub metysergid, wynosił co najmniej sześć godzin, a przed podaniem ryzatryptanu powinny upłynąć 24 godziny od podania preparatu zawierającego ergotaminę¹.

Obrzęk naczynioruchowy

U pacjentów przyjmujących tryptany, w tym ryzatryptan, może wystąpić obrzęk naczynioruchowy obejmujący twarz, język i gardło. Jeśli wystąpi obrzęk naczynioruchowy języka lub gardła, pacjenta należy otoczyć opieką medyczną aż do ustąpienia objawów, a leczenie ryzatryptanem niezwłocznie przerwać i zastąpić lekiem z innej grupy terapeutycznej¹.

Polekowy ból głowy

Długotrwałe stosowanie jakichkolwiek leków przeciwbólowych może spowodować nasilenie bólu głowy. Polekowy ból głowy należy podejrzewać u pacjentów, u których codzienne lub częste bóle głowy występują pomimo regularnego przyjmowania leków stosowanych w celu ich złagodzenia albo z powodu tego przyjmowania, a pacjent powinien wtedy przerwać leczenie i zasięgnąć porady lekarza¹.

Wpływ na płodność

Wpływu ryzatryptanu na płodność u człowieka nie badano, a badania na zwierzętach wykazały tylko minimalny wpływ na płodność przy stężeniach w osoczu ponad 500-krotnie przewyższających stężenia terapeutyczne stosowane u ludzi¹.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Migrena lub leczenie ryzatryptanem mogą u niektórych pacjentów wywoływać senność, a u części pacjentów przyjmujących lek obserwowano zawroty głowy. Z tego względu pacjenci powinni dokonać samooceny możliwości wykonywania skomplikowanych czynności podczas napadów migreny i po podaniu ryzatryptanu¹.

Interakcje ryzatryptanu

Inhibitory monoaminooksydazy + ryzatryptan

Ryzatryptan metabolizowany jest głównie przez monoaminooksydazę typu A (MAO-A), a podczas jednoczesnego stosowania selektywnego i odwracalnego inhibitora MAO-A stwierdzono wzrost stężenia osoczowego ryzatryptanu i jego aktywnego metabolitu N-monodemetylowego. Podobnego lub silniejszego działania można oczekiwać przy zastosowaniu nieselektywnych inhibitorów MAO, zarówno odwracalnych, na przykład linezolidu, jak i nieodwracalnych, dlatego ze względu na ryzyko skurczu tętnic wieńcowych i nadciśnienia tętniczego takie skojarzenie jest przeciwwskazane¹.

Ergotamina i pochodne sporyszu + ryzatryptan

Ze względu na działanie addytywne jednoczesne stosowanie ryzatryptanu i ergotaminy lub pochodnych alkaloidów sporyszu, w tym metysergidu, wiąże się ze zwiększeniem ryzyka wywołania skurczu tętnic wieńcowych i wzrostu ciśnienia tętniczego, przez co takie skojarzenie leków jest przeciwwskazane¹.

Inne tryptany + ryzatryptan

Jednoczesne stosowanie ryzatryptanu i innych agonistów receptora 5-HT1B/1D, takich jak sumatryptan, zolmitryptan czy naratryptan, zwiększa ryzyko skurczu tętnic wieńcowych i wzrostu ciśnienia tętniczego, a takie skojarzenie jest przeciwwskazane¹.

Propranolol + ryzatryptan

Stężenie ryzatryptanu w osoczu może być zwiększone przez jednoczesne podawanie propranololu, a prawdopodobną przyczyną jest interakcja na poziomie pierwszego przejścia przez wątrobę, ponieważ MAO-A pełni ważną rolę w metabolizmie obu leków. Interakcja ta prowadzi do wzrostu wartości AUC oraz C_max średnio o 70–80%, dlatego u pacjentów przyjmujących propranolol należy stosować ryzatryptan w dawce 5 mg¹. W badaniu dotyczącym interakcji leków wykazano natomiast, że nadolol i metoprolol nie wpływają na stężenie ryzatryptanu w osoczu¹.

Leki z grupy SSRI i SNRI + ryzatryptan

Po zastosowaniu selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) razem z tryptanami zgłaszano przypadki objawów odpowiadających zespołowi serotoninowemu, obejmujących zaburzenia stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego i zaburzenia nerwowo-mięśniowe. Reakcje te mogą mieć ciężki przebieg, dlatego przy klinicznie uzasadnionym leczeniu skojarzonym zaleca się dokładną obserwację pacjenta, szczególnie na początku leczenia, przy zwiększeniu dawki oraz przy dołączeniu innego leku serotoninergicznego¹.

Ziele dziurawca + ryzatryptan

Występowanie działań niepożądanych może się nasilić podczas jednoczesnego podawania tryptanów i preparatów roślinnych zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum)¹.

Substraty CYP2D6 + ryzatryptan

Wyniki badań in vitro wskazują, że ryzatryptan hamuje aktywność cytochromu P450 2D6, natomiast dane kliniczne dotyczące tej interakcji nie są dostępne. Możliwość jej wystąpienia należy rozważyć u pacjentów przyjmujących substraty CYP2D6¹.

Działania niepożądane ryzatryptanu

Ocenę ryzatryptanu przeprowadzono w kontrolowanych badaniach klinicznych trwających rok, u 8630 dorosłych pacjentów. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi w badaniach klinicznych były zawroty głowy, senność oraz osłabienie i (lub) zmęczenie¹.

⚠ Niedokrwienie i zawał mięśnia sercowego oraz incydenty naczyniowo-mózgowe

Niedokrwienie lub zawał mięśnia sercowego są działaniem o nieznanej częstości (), a incydenty naczyniowo-mózgowe występują rzadko (). Charakterystyka zaznacza przy obu pozycjach, że większość tych działań niepożądanych dotyczyła pacjentów, u których istniały czynniki ryzyka choroby niedokrwiennej serca¹.

Kołatanie serca i zaburzenia rytmu

Kołatanie serca jest działaniem częstym (), arytmia, nieprawidłowości w zapisie EKG i tachykardia występują niezbyt często (), a bradykardia rzadko ()¹.

Ból w klatce piersiowej i dyskomfort w gardle

Ból brzucha lub ból w klatce piersiowej oraz uczucie dyskomfortu w gardle są działaniami częstymi (), a uczucie miejscowego ucisku występuje niezbyt często ()¹. Objawy te charakterystyka opisuje także w środkach ostrożności jako przemijający ból i ucisk w klatce piersiowej, który może być silny i obejmować gardło, i wskazuje, że przy podejrzeniu tła niedokrwiennego kolejnych dawek nie należy przyjmować do czasu wykonania badań¹.

Zawroty głowy, senność i inne zaburzenia układu nerwowego

Zawroty głowy, senność, parestezje, bóle głowy, niedoczulica i osłabienie sprawności umysłowej są działaniami częstymi (), natomiast ataksja, zaburzenia smaku lub nieprzyjemny smak, drżenie i omdlenia występują niezbyt często (). Niezbyt często () obserwowano również niewyraźne widzenie¹.

⚠ Napady drgawkowe i zespół serotoninowy

Napady drgawkowe oraz zespół serotoninowy są działaniami o nieznanej częstości ()¹.

Bezsenność, dezorientacja i nerwowość

Bezsenność jest działaniem częstym (), a dezorientacja i nerwowość występują niezbyt często ()¹.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Nudności, suchość jamy ustnej, wymioty, biegunka i niestrawność są działaniami częstymi (), a uczucie pragnienia występuje niezbyt często ()¹.

⚠ Niedokrwienne zapalenie okrężnicy i niedokrwienie kończyn

Niedokrwienne zapalenie okrężnicy oraz niedokrwienie kończyn są działaniami o nieznanej częstości ()¹.

Nadciśnienie tętnicze, uderzenia gorąca i zaczerwienienie twarzy

Nadciśnienie tętnicze i uderzenia gorąca są działaniami niezbyt częstymi ()¹. Zaczerwienienie twarzy charakterystyka wymienia dwukrotnie i przypisuje mu dwie różne kategorie, niezbyt często () wśród zaburzeń naczyniowych oraz często () wśród zaburzeń skóry i tkanki podskórnej¹.

⚠ Reakcje nadwrażliwości i reakcje anafilaktyczne

Reakcje nadwrażliwości oraz reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne występują rzadko ()¹.

⚠ Obrzęk naczynioruchowy i ciężkie reakcje skórne

Obrzęk naczynioruchowy obejmujący twarz, język i gardło występuje niezbyt często (), podobnie jak świąd, pokrzywka, wysypka i potliwość, natomiast martwica toksyczno-rozpływna naskórka jest działaniem o nieznanej częstości ()¹.

Duszność i świszczący oddech

Duszność występuje niezbyt często (), a świszczący oddech rzadko ()¹.

Osłabienie, zmęczenie i objawy mięśniowo-szkieletowe

Osłabienie i zmęczenie są działaniami częstymi (), podobnie jak miejscowe uczucie ciężkości, bóle szyi i sztywność, natomiast osłabienie siły mięśni, ból twarzy i ból mięśni występują niezbyt często ()¹.

Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.

Ciąża a ryzatryptan

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych umiarkowana liczba danych dotyczących kobiet w ciąży, obejmująca od 300 do 1000 wyników ciąż, wskazuje na brak toksyczności powodującej wady rozwojowe po narażeniu na ryzatryptan w pierwszym trymestrze ciąży, a badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na reprodukcję. Dane dotyczące stosowania w drugim i trzecim trymestrze są ograniczone, dlatego stosowanie ryzatryptanu w czasie ciąży można rozważyć, jeśli jest to klinicznie konieczne¹.

Karmienie piersią a ryzatryptan

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych ryzatryptan jest wydzielany do mleka ludzkiego w małych stężeniach, a średnia względna dawka dla niemowlęcia jest mniejsza niż 1%, przy czym w najgorszym przypadku, oszacowanym na podstawie C_max w mleku kobiecym, wynosi mniej niż 6%. Podając ryzatryptan kobiecie karmiącej piersią, należy zachować ostrożność, a narażenie niemowlęcia można zminimalizować, unikając karmienia piersią przez 12 godzin po przyjęciu leku¹.

Produkty handlowe z ryzatryptanem

Preparat	Postać	Kategoria dostępności
Migrenofen	lamelki rozpadające się w jamie ustnej 10 mg	Rp