Zolmitryptan

Lek przeciwmigrenowy z grupy tryptanów, selektywny agonista naczyniowych receptorów serotoninowych 5HT1B/1D. Dostępny wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych, w jednej postaci – tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o mocy 2,5 mg i 5 mg. Służy do przerywania trwającego napadu migreny, nie do zapobiegania kolejnym napadom.

Działanie zolmitryptanu

Zolmitryptan należy do tryptanów, czyli leków przerywających napad migreny. Nie działa jak zwykły lek przeciwbólowy, który tylko tłumi odczuwanie bólu. Pobudza receptory serotoninowe 5HT1B/1D w ścianach naczyń krwionośnych, przez co obkurcza rozszerzone naczynia mózgowe, i hamuje przewodzenie bodźców bólowych w nerwie trójdzielnym.

Odpowiada to za ustępowanie nie tylko samego bólu głowy, ale też towarzyszących mu nudności, światłowstrętu i dźwiękowstrętu.

W badaniach klinicznych początek działania zolmitryptanu w postaci tabletek konwencjonalnych następował po godzinie od zażycia, a wyraźne zwiększenie skuteczności obserwowano w przedziale od 2 do 4 godzin^1,2.

Farmakologia

Zolmitryptan jest selektywnym agonistą naczyniowych receptorów 5HT1B/1D, odpowiedzialnych za skurcz naczyń. Wykazuje duże powinowactwo do ludzkich rekombinowanych receptorów 5HT1B i 5HT1D oraz umiarkowane do receptorów 5HT1A, natomiast nie ma znaczącego powinowactwa ani aktywności farmakologicznej wobec innych podtypów receptorów 5HT (5HT2, 5HT3, 5HT4) oraz receptorów adrenergicznych, histaminowych, muskarynowych i dopaminergicznych^1,2.

W badaniach na zwierzętach zolmitryptan powodował skurcz naczyń tętniczych w obrębie krążenia tętnicy szyjnej. Wyniki tych badań wskazują też, że hamuje ośrodkową i obwodową czynność nerwu trójdzielnego przez zmniejszenie uwalniania neuropeptydu CGRP, naczynioaktywnego peptydu jelitowego VIP oraz substancji P^1,2.

Zolmitryptan w postaci doustnych tabletek konwencjonalnych jest jednakowo skuteczny w napadach migreny poprzedzonych aurą, bez aury oraz w migrenie związanej z miesiączką. Przyjęty w okresie aury nie zapobiega wystąpieniu migreny, dlatego należy go zażywać jak najszybciej po wystąpieniu bólu głowy^1,2.

W jednym kontrolowanym badaniu klinicznym w grupie 696 nastolatków z migreną nie wykazano przewagi tabletek zolmitryptanu w dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg nad placebo, a skuteczność nie została wykazana^1,2.

Farmakokinetyka

Po podaniu doustnym w postaci tabletek konwencjonalnych zolmitryptan wchłania się szybko i dobrze, co najmniej w 64%, a jego przeciętna bezwzględna biodostępność wynosi około 40%. W ciągu jednej godziny osiąga u zdrowych ochotników 75% stężenia maksymalnego, a osiągnięte stężenie w osoczu utrzymuje się do 4–5 godzin po podaniu. Spożyty posiłek nie ma wpływu na wchłanianie, nie ma też dowodów na akumulację po wielokrotnym podaniu^1,2.

Stężenie maksymalne (C_max) oraz pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) zolmitryptanu i jego N-demetylowego metabolitu są wprost proporcjonalne dla dawek w przedziale od 2,5 mg do 50 mg^1,2.

Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej są biorównoważne z tabletkami konwencjonalnymi w zakresie AUC i C_max zolmitryptanu oraz jego czynnego metabolitu N-desmetylozolmitryptanu. Dane kliniczne wskazują natomiast, że t_max zolmitryptanu może być dla tej postaci dłuższy (zakres od 0,6 do 5 godzin, średnio 3 godziny) niż dla tabletek konwencjonalnych (zakres od 0,5 do 3 godzin, średnio 1,5 godziny), a czas t_max czynnych metabolitów jest dla obu postaci podobny i wynosi średnio 3 godziny^1,2.

Stężenie zolmitryptanu i jego metabolitów w osoczu w pierwszych 4 godzinach od zażycia jest mniejsze w okresie trwania migreny niż wtedy, gdy objawów migreny nie ma, co jest prawdopodobnie związane z opóźnionym opróżnianiem żołądka podczas napadu^1,2.

Objętość dystrybucji po podaniu dożylnym wynosi 2,4 l/kg, a wiązanie zolmitryptanu i jego N-demetylowego metabolitu z białkami osocza jest niskie i sięga około 25%^1,2.

Metabolizm zolmitryptanu zależy od CYP1A2, a przemiana czynnego metabolitu N-desmetylozolmitryptanu odbywa się za pośrednictwem monoaminooksydazy A. Trzy główne metabolity to kwas indolilooctowy (główny metabolit w surowicy i w moczu) oraz pochodne N-tlenkowa i N-demetylowa. Jedynym czynnym metabolitem jest pochodna N-demetylowa, która także jest agonistą receptora 5HT1B/1D i w modelach zwierzęcych działa od 2 do 6 razy silniej niż zolmitryptan, a jej stężenie w surowicy osiąga połowę wartości stężenia związku wyjściowego^1,2.

Eliminacja zachodzi głównie w wyniku biotransformacji w wątrobie, a metabolity są wydalane przez nerki. Ponad 60% pojedynczej dawki doustnej jest wydalane z moczem, głównie w postaci kwasu indolilooctowego, a około 30% z kałem, głównie w postaci niezmienionej. Średni całkowity klirens osoczowy po podaniu dożylnym wynosi 10 ml/min/kg masy ciała, z czego jedną czwartą stanowi klirens nerkowy, a ponieważ przewyższa on wskaźnik filtracji kłębuszkowej, w wydalaniu bierze udział także wydzielanie kanalikowe. Średni okres półtrwania (t_½) w surowicy wynosi od 2,5 do 3 godzin, a okresy półtrwania metabolitów są podobne^1,2.

U pacjentów z umiarkowaną i zaawansowaną niewydolnością nerek klirens nerkowy zolmitryptanu i jego metabolitów jest 7–8-krotnie mniejszy niż u osób zdrowych, choć AUC związku wyjściowego i czynnego metabolitu zwiększa się tylko nieznacznie (odpowiednio o 16% i 35%), a okres półtrwania wydłuża się o godzinę, do 3–3,5 godziny^1,2.

Zaburzenia czynności wątroby zwiększają ekspozycję na lek znacznie silniej. AUC i C_max wzrastają odpowiednio o 94% i 50% u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami oraz o 226% i 47% u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, przy jednoczesnym zmniejszeniu narażenia na czynny metabolit. Farmakokinetyka u zdrowych osób w podeszłym wieku była podobna do farmakokinetyki u zdrowych młodych ochotników^1,2.

Wskazania leków z zolmitryptanem

Obie moce dostępne na receptę mają to samo wskazanie, czyli doraźne leczenie bólu migrenowego, z aurą lub bez aury, u osób dorosłych w wieku 18 lat i starszych^1,2.

Zolmitryptan nie jest wskazany w profilaktyce napadów migreny, co odróżnia go od leków przyjmowanych przewlekle w celu zmniejszenia liczby napadów^1,2.

Postać ulegająca rozpadowi w jamie ustnej jest przydatna wtedy, gdy pacjent nie ma dostępu do płynów, oraz gdy chce uniknąć nudności i wymiotów towarzyszących przyjmowaniu tabletek z płynem. Trzeba jednak liczyć się z tym, że wchłanianie zolmitryptanu z tej postaci może być spowolnione, co opóźnia początek działania leku^1,2.

Dawkowanie zolmitryptanu

Grupa	Dawka jednorazowa (z odstępem)	Maksymalnie na dobę
Dorośli od 18 lat, napad migreny	2,5 mg, druga dawka nie wcześniej niż po 2 godzinach od pierwszej	10 mg, nie więcej niż 2 dawki w ciągu 24 godzin
Dorośli, brak ulgi po dawce 2,5 mg	5 mg w kolejnych napadach	10 mg, nie więcej niż 2 dawki w ciągu 24 godzin
Umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności wątroby	wg zaleceń lekarza	5 mg
Łagodne zaburzenia czynności wątroby	bez dostosowania dawki	10 mg
Zaburzenia czynności nerek, klirens kreatyniny powyżej 15 ml/min	bez dostosowania dawki	10 mg
Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO-A, cymetydyny lub inhibitorów CYP1A2	wg zaleceń lekarza	5 mg
Osoby powyżej 65 lat	nie zaleca się	–
Dzieci i młodzież poniżej 18 lat	nie zaleca się	–

Zolmitryptan należy zażyć jak najszybciej po wystąpieniu migrenowego bólu głowy, choć jest skuteczny także wtedy, gdy zostanie zastosowany później^1,2.

Drugą dawkę można zastosować wtedy, gdy w ciągu 24 godzin od dawki początkowej wystąpi nawrót objawów. Jeśli natomiast po pierwszej dawce nie wystąpiła odpowiedź, jest mało prawdopodobne, żeby kolejna dawka okazała się skuteczna w tym samym napadzie^1,2.

Jeżeli pacjent nie odczuwa ulgi po przyjęciu dawki 2,5 mg, kolejne napady można leczyć dawką 5 mg².

Tabletki nie należy wyciskać przez folię blistra, tylko odkleić folię pokrywającą i wyjąć tabletkę. Tabletkę umieszcza się na języku, gdzie ulega rozpadowi, i połyka ze śliną, bez popijania płynem^1,2.

Istotne przeciwwskazania do stosowania zolmitryptanu

Choroba niedokrwienna serca i przebyty zawał mięśnia sercowego

Agoniści receptora 5HT1B/1D powodują skurcz naczyń wieńcowych, dlatego w badaniach klinicznych nie uczestniczyli pacjenci z chorobą niedokrwienną serca. Zolmitryptanu nie należy stosować u pacjentów po zawale mięśnia sercowego, z chorobą niedokrwienną serca ani u pacjentów z przedmiotowymi i podmiotowymi objawami tej choroby^1,2.

Dławica Prinzmetala i choroba naczyń obwodowych

Zolmitryptanu nie należy stosować u pacjentów ze skurczem naczyń wieńcowych, czyli dławicą Prinzmetala, ani u pacjentów z chorobą naczyń obwodowych^1,2.

Nadciśnienie tętnicze umiarkowane, ciężkie lub niekontrolowane

Przeciwwskazaniem jest umiarkowane lub ciężkie nadciśnienie tętnicze oraz nadciśnienie łagodne, jeśli nie jest kontrolowane lekami^1,2.

Przebyty udar mózgu lub przemijające niedokrwienie mózgu

Zolmitryptanu nie należy stosować u pacjentów z incydentem naczyniowo-mózgowym lub z napadami przemijającego niedokrwienia mózgu w wywiadzie^1,2.

Jednoczesne stosowanie ergotaminy i innych agonistów receptora 5HT1B/1D

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie zolmitryptanu z ergotaminą, pochodnymi ergotaminy (w tym metysergidem), sumatryptanem, naratryptanem oraz innymi agonistami receptorów 5HT1B/1D^1,2.

Ciężkie zaburzenia czynności nerek

Zolmitryptan jest przeciwwskazany u pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 15 ml/min. Przy klirensie powyżej tej wartości dostosowanie dawki nie jest wymagane^1,2.

Środki ostrożności przy wydawaniu zolmitryptanu

Jednoznaczne rozpoznanie migreny

Zolmitryptan należy stosować tylko wtedy, gdy migrena została jednoznacznie rozpoznana. U pacjentów, u których wcześniej migreny nie rozpoznano, oraz u tych, u których ból przebiega z nietypowymi objawami, trzeba zachować ostrożność i wykluczyć inne ciężkie schorzenia neurologiczne^1,2.

Nietypowe postaci migreny

Zolmitryptan nie jest wskazany do stosowania w migrenie hemiplegicznej, podstawnej ani oftalmoplegicznej^1,2.

Ryzyko zdarzeń mózgowo-naczyniowych

U pacjentów leczonych agonistami receptorów 5HT1B/1D występuje zwiększone ryzyko udaru i innych zdarzeń mózgowo-naczyniowych. Charakterystyka zaznacza przy tym, że sami pacjenci z migreną mogą należeć do grupy ryzyka wystąpienia niektórych incydentów mózgowo-naczyniowych^1,2.

Czynniki ryzyka choroby niedokrwiennej serca

Zolmitryptanu nie należy stosować u pacjentów z czynnikami ryzyka choroby niedokrwiennej serca, takimi jak palenie tytoniu, nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca i czynniki dziedziczne, bez wcześniejszych badań wykluczających choroby układu krążenia. Zalecenie to dotyczy przede wszystkim kobiet po menopauzie i mężczyzn powyżej 40 lat, u których takie czynniki występują^1,2.

Badania nie u każdego pacjenta pozwalają wykryć chorobę niedokrwienną serca. W bardzo rzadkich przypadkach odnotowano ciężkie zdarzenia sercowe u pacjentów, u których w przeprowadzonych badaniach nie wykryto chorób sercowo-naczyniowych^1,2.

Ból i ucisk w klatce piersiowej

Po zastosowaniu zolmitryptanu opisywano uczucie ciężaru, ucisku lub napięcia w okolicy przedsercowej. Jeżeli pojawia się ból w klatce piersiowej albo inne objawy charakterystyczne dla choroby niedokrwiennej serca, zolmitryptan należy odstawić do czasu uzyskania wyników odpowiednich badań^1,2.

Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a i zaburzenia rytmu serca

Zolmitryptanu nie należy stosować u pacjentów z objawowym zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a ani z zaburzeniami rytmu serca związanymi z obecnością dodatkowych dróg przewodzenia w mięśniu sercowym^1,2.

Przemijający wzrost ciśnienia tętniczego

Zolmitryptan może powodować przemijający wzrost ciśnienia tętniczego zarówno u pacjentów z nadciśnieniem w wywiadzie, jak i u tych, u których ciśnienie było dotychczas prawidłowe. Bardzo rzadko wzrost ten był istotny klinicznie. Nie należy przekraczać zalecanego dawkowania^1,2.

Zespół serotoninowy

Podczas jednoczesnego stosowania tryptanów i leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny oraz inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, obserwowano zespół serotoninowy. Jest to stan potencjalnie zagrażający życiu, a jego rozpoznanie jest prawdopodobne, gdy w obecności czynnika serotoninergicznego wystąpi spontaniczny klonus, klonus indukowany lub oczny z pobudzeniem albo poceniem się, drżenie z hiperrefleksją, albo hipertonia z temperaturą ciała powyżej 38°C i klonusem indukowanym lub ocznym^1,2.

Jeśli jednoczesne stosowanie Zolmilesu z tymi lekami jest konieczne, zaleca się uważną obserwację pacjenta, szczególnie na początku leczenia i podczas zwiększania dawki. Odstawienie leków serotoninergicznych zazwyczaj przynosi szybką poprawę, a dalsze leczenie zależy od rodzaju i nasilenia objawów^1,2.

Ból głowy z nadużywania leków

Długotrwałe stosowanie jakiegokolwiek rodzaju leków przeciwbólowych może nasilać bóle głowy. Rozpoznanie bólów głowy z powodu nadużycia leków należy podejrzewać u pacjentów, którzy mają częste lub codzienne bóle głowy pomimo regularnego stosowania leków przeciwbólowych albo z jego powodu. W takiej sytuacji nie należy kontynuować leczenia i trzeba zasięgnąć porady lekarza^1,2.

Aspartam i glukoza w składzie tabletek

Tabletki zawierają aspartam, który po podaniu doustnym jest hydrolizowany w przewodzie pokarmowym do fenyloalaniny, przez co może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. Zawierają też glukozę jako składnik maltodekstryny, dlatego pacjenci z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni ich przyjmować^1,2.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Zolmitryptan nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, a w badaniach na małej grupie zdrowych osób nie stwierdzono istotnego zaburzenia sprawności psychomotorycznej po dawce nieprzekraczającej 20 mg. Ostrożność jest jednak potrzebna u pacjentów wykonujących czynności wymagające uwagi, ponieważ podczas samego napadu migreny może wystąpić senność lub inne objawy^1,2.

Interakcje zolmitryptanu

Ergotamina i pochodne ergotaminy + zolmitryptan

Badania u zdrowych ochotników nie wykazały znaczących interakcji farmakokinetycznych ani klinicznych między zolmitryptanem a ergotaminą, jednak teoretyczne ryzyko skurczu naczyń wieńcowych sprawia, że jednoczesne stosowanie tych leków jest przeciwwskazane. Po zastosowaniu leków zawierających ergotaminę należy odczekać co najmniej 24 godziny przed podaniem zolmitryptanu, a po podaniu zolmitryptanu co najmniej 6 godzin przed zażyciem leków zawierających ergotaminę^1,2.

Inne tryptany i agoniści receptora 5HT1B/1D + zolmitryptan

Należy unikać zastosowania innych agonistów 5HT1B/1D w ciągu 24 godzin od przyjęcia zolmitryptanu, a także przyjmowania zolmitryptanu w ciągu 24 godzin od podania innego agonisty 5HT1B/1D^1,2.

Inhibitory MAO-A i moklobemid + zolmitryptan

Po podaniu moklobemidu, specyficznego inhibitora MAO-A, AUC zolmitryptanu zwiększa się nieznacznie, o 26%, a AUC czynnego metabolitu trzykrotnie. Dlatego u pacjentów przyjmujących jednocześnie inhibitory MAO-A zalecana maksymalna dawka zolmitryptanu wynosi 5 mg na dobę. Zolmitryptanu nie należy stosować jednocześnie z moklobemidem, jeżeli jego dawki są większe niż 150 mg dwa razy na dobę^1,2.

Cymetydyna + zolmitryptan

Po podaniu cymetydyny, inhibitora cytochromu P450, okres półtrwania zolmitryptanu zwiększył się o 44%, a jego AUC o 48%, natomiast okres półtrwania i AUC czynnego metabolitu N-desmetylozolmitryptanu uległy podwojeniu. U pacjentów stosujących jednocześnie cymetydynę zalecana maksymalna dawka zolmitryptanu wynosi 5 mg na dobę^1,2.

Fluwoksamina i antybiotyki chinolonowe + zolmitryptan

Na podstawie przeglądu profilu interakcji nie można wykluczyć interakcji zolmitryptanu ze specyficznymi inhibitorami izoenzymu CYP1A2, dlatego to samo ograniczenie dawki zaleca się dla związków tego typu, takich jak fluwoksamina i antybiotyki z grupy chinolonów, na przykład cyprofloksacyna. Maksymalna dawka zolmitryptanu wynosi wtedy 5 mg na dobę^1,2.

Leki z grupy SSRI i SNRI + zolmitryptan

Selegilina, będąca inhibitorem MAO-B, oraz fluoksetyna z grupy SSRI nie wchodzą z zolmitryptanem w interakcję farmakokinetyczną. Istnieją jednak doniesienia opisujące przypadki pacjentów z objawami charakterystycznymi dla zespołu serotoninowego, obejmującymi zaburzenia stanu psychicznego, zaburzenia układu autonomicznego i zaburzenia nerwowo-mięśniowe, po jednoczesnym przyjęciu tryptanu oraz inhibitora zwrotnego wychwytu serotoniny lub noradrenaliny^1,2.

Ziele dziurawca + zolmitryptan

Działania niepożądane mogą występować częściej podczas jednoczesnego stosowania tryptanów i preparatów roślinnych zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum)^1,2.

Inne leki doustne + zolmitryptan

Podobnie jak inne leki z grupy agonistów receptora 5HT1B/1D, zolmitryptan może opóźniać wchłanianie innych produktów leczniczych^1,2.

Kofeina, paracetamol, metoklopramid, pizotyfen, ryfampicyna i propranolol + zolmitryptan

Badania interakcji obejmowały jednoczesne stosowanie zolmitryptanu z kofeiną, ergotaminą, dihydroergotaminą, paracetamolem, metoklopramidem, pizotyfenem, fluoksetyną, ryfampicyną i propranololem i nie stwierdzono klinicznie znaczących różnic w farmakokinetyce zolmitryptanu ani jego czynnych metabolitów. Brak interakcji farmakokinetycznej nie znosi przy tym przeciwwskazania do łączenia zolmitryptanu z ergotaminą i jej pochodnymi, które wynika z teoretycznego ryzyka skurczu naczyń wieńcowych. Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych^1,2.

Działania niepożądane zolmitryptanu

Działania niepożądane zolmitryptanu są zwykle przemijające, z tendencją do wystąpienia w ciągu czterech godzin od zażycia leku, a ich częstość jest taka sama po kolejnych dawkach i ustępują samoistnie bez dodatkowego leczenia. Część objawów może być przy tym elementem samego napadu migreny^1,2.

⚠ Zawał serca, dławica piersiowa i skurcz tętnicy wieńcowej

Zawał serca, dławica piersiowa i skurcz tętnicy wieńcowej występują bardzo rzadko (), ale są najpoważniejszym powikłaniem leczenia tryptanem i wynikają z naczyniozwężającego mechanizmu działania leku^1,2.

⚠ Niedokrwienie i zawał w obrębie jamy brzusznej

Bardzo rzadko () opisywano niedokrwienie lub zawał, na przykład niedokrwienie jelita cienkiego, zawał jelit i zawał śledziony. Objawami mogą być krwawa biegunka lub bóle brzucha^1,2.

⚠ Reakcje nadwrażliwości i reakcje anafilaktyczne

Reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, występują rzadko ()^1,2.

Kołatanie serca i tachykardia

Kołatanie serca jest działaniem częstym (), a tachykardia niezbyt częstym ()^1,2.

Wzrost ciśnienia tętniczego

Nieznaczny wzrost ciśnienia krwi oraz przemijające zwiększenie ciśnienia krwi występują niezbyt często ()^1,2.

Uczucie ucisku w klatce piersiowej, gardle i kończynach

Astenia, ociężałość, sztywność oraz ból lub ucisk w gardle, szyi, kończynach lub klatce piersiowej to działania częste (). Ten zespół objawów jest typowy dla całej grupy tryptanów i bywa mylony z objawami sercowymi, dlatego charakterystyka nakazuje przy bólu w klatce piersiowej odstawić lek do czasu wyjaśnienia przyczyny^1,2.

Zaburzenia czucia, zawroty głowy i senność

Często () występują nieprawidłowości lub zaburzenia czucia, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, ból głowy, przeczulica, parestezja, senność i uczucie gorąca^1,2.

Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego

Bóle brzucha, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej i dysfagia są działaniami częstymi ()^1,2.

Osłabienie siły mięśni i ból mięśni

Osłabienie siły mięśni i ból mięśni występują często ()^1,2.

Zaburzenia oddawania moczu

Wielomocz i zwiększenie częstości oddawania moczu są działaniami niezbyt częstymi (), a parcie na mocz występuje bardzo rzadko ()^1,2.

Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.

Ciąża a zolmitryptan

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych bezpieczeństwo stosowania zolmitryptanu u kobiet w ciąży nie zostało ustalone. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego działania teratogennego, jednak wyniki niektórych badań embriotoksyczności wskazują na zmniejszenie żywotności zarodka. Stosowanie zolmitryptanu w ciąży należy rozważyć tylko wtedy, gdy w opinii lekarza spodziewane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu^1,2.

Karmienie piersią a zolmitryptan

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych badania na zwierzętach wykazały, że zolmitryptan przenika do mleka samic w okresie laktacji, natomiast brak danych o przenikaniu do mleka ludzkiego. Zaleca się szczególną ostrożność u kobiet karmiących piersią, a ekspozycję niemowlęcia na lek trzeba zminimalizować przez przerwanie karmienia piersią na 24 godziny po leczeniu^1,2.

Produkty handlowe z zolmitryptanem

Preparat	Postać	Kategoria dostępności
Zolmiles	tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej 2,5 mg	Rp
Zolmiles	tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej 5 mg	Rp