Loperamid – Pogadanki Farmaceutyczne

Cześć, tu Karolina Sulowska. Witam w programie Pogadanki Farmaceutyczne. W tym odcinku opowiem o loperamidzie. Jakich informacji udzielić pacjentowi i na co uważać. Zapraszam. Loperamid został zsyntetyzowany w 1969 roku. Był odpowiedzią na difenoksylat, to również związek o działaniu przeciwbiegunkowym, ale o gorszym profilu bezpieczeństwa. Loperamid, mimo bycia pochodną opioidową, w dawkach terapeutycznych nie wykazuje działania przeciwbólowego ani ośrodkowego, co odróżnia go od klasycznych opioidów. W Polsce jest dostępny m.in. w postaci kapsułek jako lek stoperan. Loperamid możesz polecić do leczenia biegunki ostrej jak i przewlekłej. Jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz dzieci w wieku powyżej 6 lat. Przejdźmy teraz do sedna. Jakie informacje warto przekazać pacjentowi przy każdym wydaniu preparatu z apteki? O czym poinformować w razie dodatkowych pytań, a o czym po prostu warto wiedzieć? Podczas wydawania leku z apteki przekaż pacjentowi, że loperamid hamuje nadmierną perystaltykę, zmniejsza wydzielanie wody i elektrolitów do światła przewodu pokarmowego oraz zwiększa napięcie zwieracza odbytu, przez to zmniejsza częstotliwość i liczbę wypróżnień, a więc będzie skuteczny w przypadku biegunki ostrej, którą najczęściej wywołują wirusy, jak i przewlekłej, czyli np. związanej ze stresem. Dorosłemu zaleć początkowo dwie kapsułki, a następnie jedną kapsułkę po każdym luźnym stolcu. Poucz pacjenta, aby nie przekraczał maksymalnej dawki dobowej 16 mg, czyli 8 kapsułek. Dodaj, że loperamid zaczyna działać już w ciągu 1 godziny od przyjęcia. Jeżeli pacjent poprosi o węgiel na biegunkę, przekaż mu, że nie ma dowodów klinicznych na jego skuteczność. Nie został również wymieniony w żadnych wytycznych dotyczących leczenia biegunki. Dodaj, że to właśnie loperamid jest lekiem bez recepty w Polsce, który jest rekomendowany przez lekarskie towarzystwa naukowe do leczenia biegunki u dorosłych. Jeśli biegunka będzie utrzymywać się dłużej niż 2 dni mimo leczenia, pacjent powinien je przerwać i skonsultować się z lekarzem. Największym zagrożeniem biegunki jest odwodnienie, dlatego poza loperamidem zaleć nawadnianie, najlepiej doustnym płynem nawadniającym, zwłaszcza gdy biegunka się utrzymuje i dodatkowo występują wymioty. Jeśli pacjent oprócz biegunki zgłasza wysoką gorączkę lub krew w stolcu, zaleć konsultację lekarską. Te objawy mogą wskazywać na bakteryjne pochodzenie biegunki. W tym przypadku stosowanie loperamidu należy połączyć z odpowiednią antybiotykoterapią. Samo zwolnienie perestaltyki zwiększa ryzyko działań niepożądanych związanych z produkcją toksyn bakteryjnych. Dodaj, że loperamid jest również rekomendowany do stosowania w przypadku biegunki podróżnych, dlatego warto, by pacjent zaopatrzył w niego swoją apteczkę. Jeżeli pacjent poprosi o loperamid dla dziecka, upewnij się, że ukończyło 6 lat. Loperamidu nie należy podawać dzieciom poniżej 6 roku życia. Dla dzieci w przedziale wiekowym 6 do 8 lat zaleć 1 kapsułkę po każdym luźnym wypróżnieniu w przypadku biegunki ostrej jak i przewlekłej. Dobowa dawka maksymalna to 3 kapsułki w biegunce ostrej i 2 kapsułki w biegunce przewlekłej. Dla dzieci w przedziale wiekowym 9 do 12 lat zaleć 1 kapsułkę po każdym luźnym wypróżnieniu. Dobowa dawka maksymalna to 3 kapsułki. Nie zalecaj loperamidu kobietom w ciąży. Decyzję w tym przypadku powinien podjąć lekarz. Według producenta w przypadku karmienia piersią loperamid nie jest zalecany. Taką pacjentkę również odeślij do lekarza. Wytyczne leczenia biegunki wskazują, że równoczesne stosowanie loperamidu podczas antybiotykoterapii pozwala zredukować liczbę oddawanych stolców, co zwiększa szansę antybiotyku na zadziałanie w świetle jelita. Loperamid w normalnych warunkach nie przenika do ośrodkowego układu nerwowego. Jest substratem glikoproteiny P, która usuwa go z komórek bariery krew-mózg. Ryzyko związane z jego stosowaniem pojawia się po przekroczeniu maksymalnej dawki dobowej, czyli 16 mg. To już wszystko. Dziękuję za uwagę i do zobaczenia w kolejnym odcinku.