| NLPZ: | Diuretyki pętlowe: |
|---|---|
| · ketoprofen (Bi-Profenid, Ketonal, Febrofen), | · furosemid (Furosemidum Polpharma) |
| · deksketoprofen (Dexak, Ketesse), | · torasemid (Diuver, Toramide). |
| · indometacyna (Metindol), | |
| · Ibuprofen (Nurofen, Ibum, Ibufen), | |
| · deksibuprofen (Seractil), | |
| · naproksen (Aleve, Anapran), | |
| · kwas mefenamowy (Mefacit), | |
| · kwas tolfenamowy (Migea), | |
| · piroksykam (Feldene, Piroxicam), | |
| · lornoksykam (Xefo), | |
| · diklofenak (Majamil, DicloDuo, Diclac), | |
| · aceklofenak (Biofenac), | |
| · nabumeton (Nabuton), | |
| · nimesulid (Nimesil, Aulin), | |
| · meloksykam (Movalis, Aspicam, Mel), | |
| · kwas acetylosalicylowy (Aspirin, Polopiryna), | |
| · propyfenazon (w: Saridon, w: Cefalgin). |
Mechanizm interakcji
Mechanizm tej interakcji jest złożony. Prawdopodobnie jedną z przyczyn znoszenia działania diuretyków jest zatrzymywanie wody i sodu przez NLPZ, co może mieć szczególne znaczenie u pacjentów, u których wcześniej dochodziło do takich zaburzeń, np. z chorobami zastoinowymi serca lub marskością wątroby. NLPZ hamują wytwarzanie prostaglandyn i prostacyklin z COX-1, które pełnią funkcję ochronną, pozwalają utrzymać przepływ nerkowy krwi. Diuretyki pętlowe wykazują silniejsze działanie moczopędne od diuretyków tiazydowych.
Wnioski z badań
Leki NLPZ zmniejszają działanie przeciwnadciśnieniowe i moczopędne diuretyków pętlowych i tiazydowych i tiazydopodobnych. Wykazano, że zarówno diuretyki tiazydowe i tiazydopodobne, jak i pętlowe stosowane z NLPZ mogą zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek oraz mogą nasilać zastoinową niewydolność serca i podwyższać ryzyko hospitalizacji. Ponadto, NLPZ z diuretykami pętlowymi mogą nieść ryzyko ototoksyczności, a przy diuretykach tiazydowych i tiazydopodobnych zaobserwowano możliwy, niewielki wzrok masy ciała:
- badanie kohortowe opublikowane w 1998 roku, przeprowadzone na 10519 chorych stosujących diuretyki oraz NLPZ, wykazało dwukrotny wzrost hospitalizacji w porównaniu z pacjentami przyjmującymi tylko leki moczopędne.[1]
Proponowana interwencja
Pacjentowi, który potrzebuje leczenia przeciwbólowego zaproponuj najpierw paracetamol lub miejscowo stosowane żele albo maści lub zarekomenduj je łącznie. Zauważ, że połączenie NLPZ z diuretykami jest szczególnie niebezpieczne dla osób starszych. NLPZ mogą nasilać zastoinową niewydolność serca, a diuretyki pętlowe stosuje się głównie przy niewydolności serca. Należy poinstruować pacjenta o konieczności uzupełniania płynów, aby zapobiec odwodnieniu i powikłaniom. Jeżeli pacjent będzie potrzebował silniejszego leku przeciwbólowego, możesz zasugerować kurację lekiem skojarzonym, zawierającym paracetamol i tramadol. Pacjentom nie mającym problemów z nerkami można polecić trwającą do 3 dni kuracją NLPZ np. meloksykamem.
Piśmiennictwo
- Heerdink, E.R., Leufkens, H.G., Herings, R.M., Ottervanger, J.P., Stricker, B.H., Bakker, A. (1998). NSAIDs associated with increased risk of congestive heart failure in elderly patients taking diuretics. Archives of internal medicine, 158(10), 1108–1112. https://doi.org/10.1001/archinte.158.10.1108⬏