Austedo

Austedo 12 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 12 mg deutetrabenazyny.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 0,32 mg czerwieni allura AC.

Austedo 24 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 24 mg deutetrabenazyny.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 0,94 mg czerwieni allura AC.

Austedo 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 30 mg deutetrabenazyny.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 0,45 mg czerwieni allura AC i 0,14 mg żółcieni pomarańczowej FCF.

Austedo 36 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 36 mg deutetrabenazyny.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 0,70 mg czerwieni allura AC i 0,03 mg żółcieni pomarańczowej FCF.

Austedo 42 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 42 mg deutetrabenazyny.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 1,21 mg czerwieni allura AC i 1,17 mg żółcieni pomarańczowej FCF.

Austedo 48 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 48 mg deutetrabenazyny.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 0,83 mg czerwieni allura AC.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Tabletka o przedłużonym uwalnianiu

Austedo 12 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu

Tabletki są okrągłe, niebieskie, powlekane, o średnicy ok. 9 mm i z napisem „Q12” nadrukowanym czarnym tuszem z jednej strony.

Austedo 24 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu

Tabletki są okrągłe, fioletowe, powlekane, o średnicy ok. 9 mm i z napisem „Q24” nadrukowanym czarnym tuszem z jednej strony.

Austedo 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu

Tabletki są okrągłe, jasnopomarańczowe, powlekane, o średnicy ok. 10 mm i z napisem „Q30” nadrukowanym czarnym tuszem z jednej strony.

Austedo 36 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu

Tabletki są okrągłe, jasnofioletowe, powlekane, o średnicy ok. 10 mm i z napisem „Q36” nadrukowanym czarnym tuszem z jednej strony.

Austedo 42 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu

Tabletki są okrągłe, pomarańczowe, powlekane, o średnicy ok. 10 mm i z napisem „Q42” nadrukowanym czarnym tuszem z jednej strony.

Austedo 48 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu

Tabletki są okrągłe, różowe, powlekane, o średnicy ok. 10 mm i z napisem „Q48” nadrukowanym czarnym tuszem z jednej strony.

Produkt leczniczy Austedo jest wskazany w leczeniu umiarkowanej do ciężkiej dyskinezy późnej u dorosłych.

Rozpoczynanie leczenia i ustalanie dawki produktu leczniczego Austedo powinno być nadzorowane przez lekarza mającego doświadczenie w leczeniu polekowych zaburzeń ruchowych.

Dawkowanie

Dawkowanie produktu leczniczego Austedo należy ustalać indywidualnie dla każdego pacjenta, w oparciu o pożądane zmniejszenie objawów dyskinezy późnej i tolerancję.

Leczenie należy rozpocząć od dawki 12 mg raz na dobę przez tydzień. Dawkę należy następnie zwiększyć do 24 mg raz na dobę, podawanych przez kolejny tydzień. Po drugim tygodniu zaleca się zwiększanie dawki w odstępach tygodniowych o 6 mg raz na dobę, w zależności od zmniejszenia objawów dyskinezy późnej i tolerancji. Za skuteczny uważa się zakres dawek od 24 mg do 48 mg.

Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 48 mg.

U pacjentów otrzymujących silne inhibitory CYP2D6 lub słabo metabolizujący z udziałem CYP2D6 dawka dobowa deutetrabenazyny nie powinna przekraczać 36 mg (patrz punkty 4.5 i 5.2).

Decyzję o kontynuowaniu leczenia deutetrabenazyną należy podejmować indywidualnie dla każdego pacjenta. Leczenie należy kontynuować dopóki obserwowane są korzyści terapeutyczne, a pacjent toleruje leczenie.

Leczenie deutetrabenazyną można przerwać bez konieczności stopniowego zmniejszania dawki.

Pominięte dawki

Jeśli pacjent pominie dawki przez okres krótszy niż jeden tydzień, leczenie można wznowić od dotychczasowej dawki. Jeśli pacjent pominie dawki dłużej niż przez jeden tydzień, leczenie produktem leczniczym Austedo należy wznowić od dawki 12 mg raz na dobę.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania deutetrabenazyny u pacjentów w wieku ≥65 lat.

Na podstawie wyników populacyjnej analizy farmakokinetycznej nie jest wymagane dostosowanie dawki (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby

Stosowanie deutetrabenazyny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 5.2).

Zaburzenia czynności nerek

Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież

Stosowanie produktu leczniczego Austedo u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu dyskinezy późnej.

Sposób podawania

Do podania doustnego.

Tabletki o przedłużonym uwalnianiu można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Aby zachować właściwości przedłużonego uwalniania, tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, a nie należy ich żuć, kruszyć ani dzielić.

Substancja czynna znajduje się w niewchłanialnej otoczce, która przystosowana jest do uwalniania substancji czynnej w kontrolowanym tempie. Otoczka tabletki jest usuwana z organizmu. Należy poinformować pacjentów, że mogą czasami zauważyć w stolcu coś, co wygląda jak tabletka.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 4.2).

Jednoczesne leczenie rezerpiną (patrz punkt 4.5).

Jednoczesne leczenie inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) (patrz punkt 4.5).

Jednoczesne leczenie innymi inhibitorami pęcherzykowego transportera monoamin 2 (ang. vesicular monoamine transporter 2, VMAT2) (patrz punkt 4.5).

Depresja

Deutetrabenazyna może powodować depresję lub nasilać istniejącą depresję (patrz punkt 4.8).

Pacjentów należy uważnie monitorować pod kątem ujawnienia się takich działań niepożądanych.

Pacjentów i ich opiekunów należy poinformować o zagrożeniach i poinstruować, aby niezwłocznie zgłaszali lekarzowi wszelkie niepokojące objawy. Jeśli depresja nie ustępuje, należy rozważyć przerwanie leczenia deutetrabenazyną.

Wydłużenie odstępu QTc

Deutetrabenazyna może wydłużać odstęp QTc, jednak stopień wydłużenia QTc nie jest klinicznie istotny, gdy deutetrabenazyna jest podawana w zalecanym zakresie dawek, (patrz punkt 5.1).

Deutetrabenazynę należy stosować z zachowaniem ostrożności w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi wydłużającymi odstęp QTc (patrz punkt 4.5) oraz u pacjentów z wrodzonym zespołem długiego odstępu QT, bradykardią, hipokaliemią, hipomagnezemią lub zaburzeniami rytmu serca w wywiadzie.

Złośliwy zespół neuroleptyczny (ang. neuroleptic malignant syndrome, NMS)

Istnieje ryzyko wystąpienia NMS związane ze stosowaniem produktów leczniczych zmniejszających przekaźnictwo dopaminergiczne (patrz punkt 4.5). Głównymi objawami NMS są zaburzenia psychiczne, sztywność, hipertermia, zaburzenia czynności autonomicznego układu nerwowego oraz zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej. W razie podejrzenia NMS należy natychmiast przerwać stosowanie deutetrabenazyny i rozpocząć odpowiednie leczenie objawowe.

Akatyzja, pobudzenie i niepokój

Deutetrabenazyna może zwiększać ryzyko wystąpienia akatyzji, pobudzenia i niepokoju u pacjentów z dyskinezą późną (patrz punkt 4.8). Pacjentów otrzymujących deutetrabenazynę należy monitorować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych niepokoju i pobudzenia, ponieważ mogą one wskazywać na rozwój akatyzji. Jeśli podczas leczenia deutetrabenazyną u pacjenta wystąpi akatyzja, dawkę należy zmniejszyć; u niektórych pacjentów może być konieczne przerwanie leczenia.

Senność

Senność jest bardzo częstym działaniem niepożądanym deutetrabenazyny ograniczającym wielkość dawki (patrz punkt 4.8), dlatego należy zalecić pacjentom zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.7). Ze względu na możliwe działanie addytywne należy również zachować ostrożność, jeśli pacjenci przyjmują inne produkty uspokajające lub alkohol w skojarzeniu z deutetrabenazyną (patrz punkt 4.5).

Parkinsonizm

Deutetrabenazyna może powodować parkinsonizm u pacjentów z dyskinezą późną (patrz punkt 4.8).

Jeśli u pacjenta wystąpi parkinsonizm, należy zmniejszyć dawkę deutetrabenazyny i rozważyć przerwanie leczenia, jeśli zdarzenie nie ustąpi.

Wiązanie z tkankami zawierającymi melaninę

Deutetrabenazyna lub jej metabolity wiążą się z tkankami zawierającymi melaninę (np. skórą i oczami), dlatego może ona z czasem gromadzić się w tych tkankach. Rodzi to możliwość spowodowania toksycznego działania deutetrabenazyny w tych tkankach po dłuższym stosowaniu.

Znaczenie kliniczne wiązania deutetrabenazyny z tkankami zawierającymi melaninę jest nieznane.

Substancje pomocnicze

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę o przedłużonym uwalnianiu, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

Produkt leczniczy zawiera żółcień pomarańczową FCF i (lub) czerwień allura AC, co może powodować reakcje alergiczne (patrz punkt 2).

Rezerpina

Deutetrabenazyny i rezerpiny nie wolno stosować jednocześnie (patrz punkt 4.3). Rezerpina wiąże się nieodwracalnie z VMAT2, a czas jej działania wynosi kilka dni. Po zakończeniu stosowania rezerpiny musi upłynąć co najmniej 20 dni przed rozpoczęciem stosowania deutetrabenazyny. Lekarze przepisujący lek przed podaniem deutetrabenazyny powinni poczekać na ponowne wystąpienie dyskinezy, aby zmniejszyć ryzyko przedawkowania i znacznego wyczerpania zapasów serotoniny i noradrenaliny w ośrodkowym układzie nerwowym.

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)

Deutetrabenazyny nie wolno stosować w skojarzeniu z IMAO (np. moklobemidem, tranylcyprominą, izokarboksazydem, selegiliną, rasagiliną, safinamidem, linezolidem) (patrz punkt 4.3). Po zakończeniu stosowania IMAO musi upłynąć co najmniej 14 dni przed rozpoczęciem stosowania deutetrabenazyny.

Inne inhibitory VMAT2

Deutetrabenazyny nie wolno stosować u pacjentów aktualnie przyjmujących inne inhibitory VMAT2 (np. tetrabenazynę) (patrz punkt 4.3). Przyjmowanie deutetrabenazyny można rozpocząć następnego dnia po przerwaniu stosowania tetrabenazyny, w dawce stanowiącej w przybliżeniu połowę dawki dobowej tetrabenazyny.

Produkty lecznicze o znanym działaniu zmniejszającym przekaźnictwo dopaminergiczne

Ryzyko wystąpienia parkinsonizmu, NMS i akatyzji może być zwiększone przez jednoczesne stosowanie produktów leczniczych zmniejszających przekaźnictwo dopaminergiczne (np. haloperydol, chlorpromazyna, metoklopramid, zyprazydon, promazyna), dlatego zaleca się zachowanie ostrożności (patrz punkt 4.4).

Produkty lecznicze o znanym działaniu wydłużającym odstęp QTc

Deutetrabenazyna może wydłużać odstęp QTc. Deutetrabenazynę należy stosować z zachowaniem ostrożności w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi wydłużającymi odstęp QTc (patrz punkt 4.4). Przykłady produktów leczniczych wydłużających odstęp QTc to: leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid) i klasy III (np. amiodaron, sotalol), leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperydol, droperydol, zyprazydon), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. cytalopram, escytalopram), leki przeciwbakteryjne (np. fluorochinony, pochodne triazolu (np. worykonazol), erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciwmalaryczne) i leki przeciwhistaminowe (np. hydroksyzyna, mizolastyna).

Alkohol lub inne leki uspokajające

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania alkoholu lub innych leków uspokajających, ponieważ mogą one mieć działanie addytywne i nasilać sedację i senność (patrz punkt 4.4). Przykłady leków uspokajających obejmują benzodiazepiny (np. midazolam, diazepam, lorazepam), leki przeciwdepresyjne (np. mirtazapina, amitryptylina, trazodon), leki przeciwpsychotyczne (np.

prometazyna, chloroprotyksen), opioidy (np. oksykodon, buprenorfina), leki przeciwhistaminowe (np. difenhydramina, dimenhydrynat) i działające ośrodkowo leki przeciwnadciśnieniowe (np. klonidyna, moksonidyna).

Silne inhibitory CYP2D6

Wykazano, że jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP2D6, takich jak chinidyna (lek przeciwarytmiczny i przeciwmalaryczny) oraz paroksetyna, fluoksetyna i bupropion (leki przeciwdepresyjne), zwiększa ogólnoustrojową ekspozycję na aktywne dihydro-metabolity deutetrabenazyny. W obecności silnego inhibitora CYP2D6 (paroksetyny) ogólnoustrojowa ekspozycja na poszczególne aktywne metabolity wzrosła 1,9-krotnie w przypadku deuterowanej α-dihydrotetrabenazyny [HTBZ] i 6,5-krotnie w przypadku deuterowanej β-HTBZ, co skutkowało ogólnym 3-krotnym zwiększeniem aktywnych metabolitów, deuterowanej całkowitej (α + β)-HTBZ (patrz punkt 5.2). Zmniejszenie dawki deutetrabenazyny może być konieczne w przypadku dodania silnego inhibitora CYP2D6 u pacjentów otrzymujących stabilną dawkę deutetrabenazyny. Dawka dobowa deutetrabenazyny nie powinna przekraczać 36 mg u pacjentów przyjmujących silne inhibitory CYP2D6 (patrz punkt 4.2).

Lewodopa i inne dopaminergiczne produkty lecznicze

Lewodopa i inne dopaminergiczne produkty lecznicze (np. pramipeksol, ropinirol) mogą zmniejszać działanie deutetrabenazyny. Należy zachować ostrożność w razie stosowania deutetrabenazyny z lewodopą i innymi dopaminergicznymi produktami leczniczymi.

Ciąża

Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania deutetrabenazyny u kobiet w ciąży.

Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję są niewystarczające (patrz punkt 5.3).

Produkt leczniczy Austedo nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy deutetrabenazyna lub jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać/wstrzymać podawanie produktu Austedo, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Deutetrabenazyna wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Deutetrabenazyna może powodować senność, dlatego pacjentom leczonym deutetrabenazyną należy zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów lub obsługiwania niebezpiecznych maszyn do czasu osiągnięcia dawki podtrzymującej i poznania wpływu produktu leczniczego na ich organizm (patrz punkt 4.4).

Doświadczenie z dawkami większymi niż zalecana maksymalna dawka dobowa 48 mg jest ograniczone. Pojedyncze przypadki przedawkowania deutetrabenazyny (do 240 mg na dobę) pochodzą z raportów po wprowadzeniu produktu do obrotu i z literatury. Najczęściej obserwowanymi

objawami były: senność, wzmożone ruchy, zmęczenie, pobudzenie i niepokój, bezsenność oraz myśli samobójcze. Ponadto, w literaturze opisano jeden przypadek pacjenta przyjmującego 720 mg, u którego wystąpiła toksyczna encefalopatia, dyskineza i nadpobudliwość psychoruchowa.

W razie wystąpienia objawów sugerujących przedawkowanie zaleca się monitorowanie pacjenta pod kątem jakichkolwiek objawów przedmiotowych lub podmiotowych działań niepożądanych i w razie potrzeby zastosowanie odpowiedniego leczenia objawowego. Należy zawsze brać pod uwagę możliwy udział wielu produktów leczniczych.

Nie jest znane specyficzne antidotum. Wymuszona diureza i dializa prawdopodobnie nie przyniosą korzyści.

Mechanizm działania

Deutetrabenazyna i jej główne krążące metabolity (deuterowana α-HTBZ i deuterowana β-HTBZ) są odwracalnymi inhibitorami VMAT2, powodującymi zmniejszenie wychwytu monoamin do pęcherzyków synaptycznych i wyczerpanie zapasów monoamin w dopaminergicznych regionach mózgu (np. prążkowiu i korze) (patrz punkt 5.2 „Dystrybucja”). Chociaż dokładny mechanizm działania deutetrabenazyny w leczeniu dyskinez późnych nie jest znany, uważa się, że jest on związany z jej działaniem polegającym na zmniejszaniu ilości monoamin (takich jak dopamina, serotonina, noradrenalina i histamina) w zakończeniach nerwowych.

Rdzeń tabletki

Butylohydroksyanizol (E 320)

Butylohydroksytoluen (E 321)

Makrogol o dużej masie cząsteczkowej 200K

Makrogol o dużej masie cząsteczkowej 5000K

Hypromeloza 2910

Sodu chlorek

Czerwień allura AC (E 129)

Magnezu stearynian

Celulozy octan

Makrogol 3350

Hydroksypropyloceluloza

Otoczka

Poli(alkohol winylowy)

Tytanu dwutlenek (E 171)

Makrogol 3350

Talk

Austedo 12 mg

Indygokarmin (E 132)

Austedo 24 mg

Indygokarmin (E 132)

Czerwień allura AC (E 129)

Austedo 30 mg

Żółcień pomarańczowa FCF (E 110)

Austedo 36 mg

Indygokarmin (E 132)

Żółcień pomarańczowa FCF (E 110)

Czerwień allura AC (E 129)

Austedo 42 mg

Żółcień pomarańczowa FCF (E 110)

Czerwień allura AC (E 129)

Austedo 48 mg

Czerwień allura AC (E 129)

Tusz do nadruku

Szelak

Żelaza tlenek czarny (E 172)

Glikol propylenowy

Nie dotyczy.

Austedo 12 mg, 24 mg, 30 mg, 36 mg, 42 mg, 48 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu (opakowanie na rozpoczęcie leczenia) 2 lata.

Austedo 24 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu (opakowanie na leczenie podtrzymujące) 3 lata.

Austedo 30 mg, 36 mg, 42 mg, 48 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu (opakowania na leczenie podtrzymujące) 2 lata.

Austedo 12 mg, 24 mg, 30 mg, 36 mg, 42 mg, 48 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu (opakowanie na rozpoczęcie leczenia) Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

Austedo 24 mg, 30 mg, 36 mg, 42 mg, 48 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu (opakowania na leczenie podtrzymujące) Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

Blistry PVC/PCTFE/PVC-Aluminium Austedo 12 mg, 24 mg, 30 mg, 36 mg, 42 mg, 48 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu (opakowanie na rozpoczęcie leczenia) Opakowanie 42 tabletek o przedłużonym uwalnianiu zawierające dwa etui: jedno z 21 tabletkami o przedłużonym uwalnianiu (7 × 12 mg, 7 × 24 mg, 7 × 30 mg) i drugie z 21 tabletkami o przedłużonym uwalnianiu (7 × 36 mg, 7 × 42 mg, 7 × 48 mg).

Austedo 24 mg, 30 mg, 36 mg, 42 mg, 48 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu (opakowania na

leczenie podtrzymujące)

Opakowania zawierające 28 i 84 tabletek o przedłużonym uwalnianiu.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania 6.6

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA 7.

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

TEVA GmbH

Graf-Arco-Str. 3

89079 Ulm

Niemcy

NUMER POZWOLENIA (NUMERY POZWOLEŃ) NA DOPUSZCZENIE DO 8.

OBROTU

Austedo 12 mg, 24 mg, 30 mg, 36 mg, 42 mg, 48 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu (opakowanie na rozpoczęcie leczenia)

EU/1/25/1956/001

Austedo 24 mg, 30 mg, 36 mg, 42 mg, 48 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu (opakowania na leczenie podtrzymujące)

EU/1/25/1956/002 - 24 mg (28 tabletek o przedłużonym uwalnianiu)

EU/1/25/1956/003 - 24 mg (84 tabletki o przedłużonym uwalnianiu)

EU/1/25/1956/004 - 30 mg (28 tabletek o przedłużonym uwalnianiu)

EU/1/25/1956/005 - 30 mg (84 tabletki o przedłużonym uwalnianiu)

EU/1/25/1956/006 - 36 mg (28 tabletek o przedłużonym uwalnianiu)

EU/1/25/1956/007 - 36 mg (84 tabletki o przedłużonym uwalnianiu)

EU/1/25/1956/008 - 42 mg (28 tabletek o przedłużonym uwalnianiu)

EU/1/25/1956/009 - 42 mg (84 tabletki o przedłużonym uwalnianiu)

EU/1/25/1956/010 - 48 mg (28 tabletek o przedłużonym uwalnianiu)

EU/1/25/1956/011 - 48 mg (84 tabletki o przedłużonym uwalnianiu)