Bellapan

1 tabletka zawiera zespół alkaloidów tropanowych w przeliczeniu na atropiny siarczan - 0,25 mg.

(Atropini sulfas)

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna 64 mg.

Pełen wykaz substancji pomocniczych, patrz pkt. 6.1.

Tabletka

Biała, okrągła, obustronnie lekko wypukła.

Stany skurczowe w obrębie:

• - przewodu pokarmowego (kolka żołądkowa, jelitowa),
• - dróg moczowych,
• - dróg żółciowych.

Stany, w których konieczne jest zmniejszenie wydzielania śliny i wydzieliny oskrzelowej.

Dawkowanie

Dorośli: 1 do 2 tabletek 2 do 3 razy na dobę

Sposób podawania

Podanie doustne, popijając wodą.

Bellapan można przyjmować niezależnie od posiłku.

Produktu leczniczego Bellapan nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Nadwrażliwość na atropinę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, jaskra, astma oskrzelowa, rozrost gruczołu krokowego, zatrzymanie moczu, tachykardia, niewydolność krążenia, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zwężenie odźwiernika, ciąża, karmienie piersią.

Długotrwałe podawanie produktu leczniczego Bellapan wywołuje wysuszanie błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, przyspieszenie czynności serca, zaburzenia akomodacji.

U mężczyzn z rozrostem gruczołu krokowego może nasilać dolegliwości związane z trudnościami w oddawaniu moczu.

Bellapan może powodować reakcje nadwrażliwości w postaci wysypki na skórze.

Lek (ze względu na obecność laktozy) nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy - galaktozy.

Amantadyna, chinidyna, niektóre preparaty przeciwhistaminowe, niektóre leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona, pochodne fenotiazyny, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, meperydyna, inhibitory MAO, neuroleptyki nasilają działanie cholinolityczne.

Bellapan działa antagonistycznie w stosunku do preparatów pobudzających perystaltykę przewodu pokarmowego, np. metoklopramidu, inhibitorów cholinesterazy i parasympatykomimetyków.

Bellapan osłabia działanie fenotiazyny.

Na skutek spowolnienia perystaltyki zwiększa się wchłanianie z przewodu pokarmowego atenololu, digoksyny, diuretyków tiazydowych, natomiast zmniejsza cymetydyny i lewodopy.

Atropina przenika przez barierę łożyska.

Nie prowadzono badań stosowania atropiny u kobiet ciężarnych, a dane uzyskane w badaniach prowadzonych na zwierzętach są ograniczone.

Dożylne podanie atropiny w okresie ciąży lub podczas porodu może wywołać tachykardię u płodu. Atropina może być stosowana u kobiet ciężarnych wyłącznie w przypadkach, gdy w opinii lekarza spodziewana korzyść przewyższa możliwe ryzyko.

Niewielkie ilości atropiny przenikają do mleka, co może doprowadzić do wystąpienia działań antymuskarynowych u dziecka karmionego piersią; atropina może ponadto hamować laktację.

Nie zaleca się stosowania atropiny w okresie karmienia piersią.

Atropina przenika przez barierę łożyska.

Nie prowadzono badań stosowania atropiny u kobiet ciężarnych, a dane uzyskane w badaniach prowadzonych na zwierzętach są ograniczone.

Dożylne podanie atropiny w okresie ciąży lub podczas porodu może wywołać tachykardię u płodu. Atropina może być stosowana u kobiet ciężarnych wyłącznie w przypadkach, gdy w opinii lekarza spodziewana korzyść przewyższa możliwe ryzyko.

Niewielkie ilości atropiny przenikają do mleka, co może doprowadzić do wystąpienia działań antymuskarynowych u dziecka karmionego piersią; atropina może ponadto hamować laktację.

Nie zaleca się stosowania atropiny w okresie karmienia piersią.

Bellapan może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i urządzeń mechanicznych w ruchu ze względu na możliwość wywoływania takich objawów niepożądanych, jak zaburzenia akomodacji, czy omamy wzrokowe.

Po przedawkowaniu występuje zmniejszenie wydzielania śliny i potu, podwójne widzenie, fotofobia, zaczerwienienia skóry, wysypka, podwyższona temperatura ciała, rozszerzenie źrenic, tachykardia, kołatanie serca.

Ze strony ośrodkowego układu nerwowego: podniecenie, dezorientacja, chód ataktyczny, omamy, zaburzenia mowy, delirium, drgawki, śpiączka, ból głowy, hipertermia.

W przypadku przedawkowania w stanach delirycznych stosuje się dożylnie krótko działające pochodne kwasu barbiturowego.

W utracie przytomności stosuje się sztuczne oddychanie za pomocą odpowiednich aparatów.

W przypadku zatrucia wskazane jest płukanie żołądka zawiesiną węgla aktywowanego w wodzie.

Odtrutkami są preparaty o antagonistycznym działaniu, pobudzające układ przywspółczulny (fizostygmina, neostygmina).

Rozszerza źrenice, poraża akomodację, podwyższa ciśnienie płynu w gałce ocznej, hamuje wydzielanie gruczołów - potowych, łzowych, ślinowych, śluzowych, nieznacznie rozszerza oskrzela.

Hamuje wpływ nerwu błędnego na układ sercowo-naczyniowy, przyspiesza czynność serca. Rozszerza naczynia krwionośne skóry, powodując jej zaczerwienienie. Zmniejsza napięcie mięśni gładkich przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, moczowodów i pęcherza moczowego.

Działa ośrodkowo, wywołując w zależności od dawki stan pobudzenia lub depresji.

Atropina podana w dawkach leczniczych nie wywiera wyraźnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy.

W dawce 5 mg powoduje stan podniecenia ruchowego i psychicznego, zaburzenia mowy i uczucie zmęczenia.

W dawce 10 mg nasila się stan pobudzenia psychoruchowego, występują omamy (halucynacje) oraz silne podniecenie psychiczne (delirium).

Laktoza jednowodna

Skrobia ziemniaczana

Dekstryna

Talk

Magnezu stearynian.

Nie dotyczy

3 lata

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.