Dimethyl Fumarate Teva

w

Produkt leczniczy Fumaran dimetylu Teva jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych oraz z

u dzieci i młodzieży w be wieku 13 lat i starszych z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego (ang. relapsing-remitting multiple sclerosis, RRMS).

y

icz

Leczenie powinno zn być rozpoczęte przez lekarza mającego doświadczenie w leczeniu stwardnienia rozsianego. ec

t l

Dawkowanie

uk

Dawka początkowa wynosi 120 mg dwa razy na dobę. Po 7 dniach dawkę należy zwiększyć do od zalecanej dawki podtrzymującej, czyli 240 mg dwa razy na dobę (patrz punkt 4.4).

Pr

Jeżeli pacjent pominie dawkę, nie powinien przyjmować podwójnej dawki. Pacjent może przyjąć pominiętą dawkę, tylko jeśli zostanie zachowany odstęp 4 godzin pomiędzy dawkami. W przeciwnym razie pacjent powinien poczekać do planowanego czasu przyjęcia kolejnej dawki.

Tymczasowe zmniejszenie dawki do 120 mg dwa razy dziennie może ograniczyć występowanie działań niepożądanych, takich jak nagłe zaczerwienienie skóry oraz reakcje ze strony układu pokarmowego. Po upływie miesiąca należy wznowić stosowanie zalecanej dawki podtrzymującej,

czyli 240 mg dwa razy dziennie.

tu Produkt leczniczy Fumaran dimetylu Teva należy przyjmować z posiłkiem (patrz punkt 5.2). U pacjentów, u których występują działania niepożądane ze strony układu pokarmowego lub nagłe ro zaczerwienienie skóry, przyjmowanie produktu leczniczego Fumaran dimetylu Teva z posiłkiem może ob poprawić tolerancję leku (patrz punkt 4.4, 4.5 i 4.8)

do

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku e ni W badaniach klinicznych fumaran dimetylu stosowano u zbyt ograniczonej liczby pacjentów w wieku 55 lat i starszych, a także u niewystarczającej liczby pacjentów w wieku e 65 lat i starszych, aby cz ustalić, czy reagują oni na produkt inaczej niż młodsi dorośli (patrz punkt 5.2). Biorąc pod uwagę mechanizm działania substancji czynnej, teoretycznie nie ma powodów, dla sz których konieczne byłoby dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku.

pu

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

do Fumaranu dimetylu nie badano u pacjentów z zaburzeniami nerek lub wątroby. Kliniczne badania farmakologiczne nie wskazują na konieczność dostosowania dawki (patrz punkt 5.2). Produkt należy na jednak stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub wątroby (patrz punkt 4.4).

ia

Dzieci i młodzież

Dawkowanie u dzieci i młodzieży w wieku 13 lat i starszych en jest takie samo, jak u dorosłych.

Aktualnie dostępne dane przedstawiono w punktach 4.4, 4.8, 5.1 oraz 5.2.

ol Dane dotyczące stosowania u dzieci w wieku od zw 10 do 12 lat są ograniczone.

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności fumaranu dimetylu u dzieci w po

wieku poniżej 10 lat.

o

Sposób podawania

eg

Podanie doustne. n

aż

Kapsułkę należy połykać w całości. Kapsułki ani jej zawartości nie należy kruszyć, dzielić, w

rozpuszczać, ssać ani rozgryzać, ponieważ powłoczka dojelitowa tabletek zapobiega wystąpieniu podrażnienia jelit.

z

be

y

Nadwrażliwość icz na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w

punkcie 6.1.

Podejrzenie zn lub rozpoznanie postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML).

ec

t l

Badania uk krwi/analizy laboratoryjne

od

W badaniach klinicznych u pacjentów leczonych fumaranem dimetylu obserwowano zmiany w wynikach badań laboratoryjnych czynności nerek (patrz punkt 4.8). Kliniczne znaczenie takich zmian Pr

nie jest znane. Zaleca się przeprowadzać ocenę czynności nerek (np. oznaczanie kreatyniny i azotu mocznikowego we krwi oraz ogólne badanie moczu) przed rozpoczęciem leczenia, po 3 i 6 miesiącach leczenia, następnie co 6 do 12 miesięcy oraz zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.

W wyniku leczenia fumaranem dimetylu może dojść do polekowego uszkodzenia wątroby, w tym zwiększenia stężenia enzymów wątrobowych (≥3-krotnie przekroczona górna granica normy - GGN) i bilirubiny całkowitej (≥2-krotnie przekroczona GGN). Działania niepożądane mogą wystąpić bezpośrednio, po kilku tygodniach lub po dłuższym okresie od rozpoczęcia stosowania. Po przerwaniu leczenia obserwowano ustąpienie działań niepożądanych. Zaleca się przeprowadzenie badania tu aktywności aminotransferaz (np. aminotransferazy alaninowej [AlAT], aminotransferazy asparaginianowej [AspAT]) i stężenia bilirubiny całkowitej w surowicy przed rozpoczęciem i w ro

trakcie leczenia, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.

ob

U pacjentów leczonych fumaranem dimetylu może wystąpić limfopenia (patrz punkt 4.8).

do Bezpośrednio przed rozpoczęciem leczenia fumaranem dimetylu musi być wykonane badanie pełnej morfologii krwi, łącznie z oznaczeniem liczby limfocytów. Jeżeli liczba limfocytów okaże się poniżej prawidłowego zakresu, należy przed wdrożeniem leczenia fumaranem dimetylu dokładnie e zbadać ni możliwe tego przyczyny. Fumaranu dimetylu nie badano u pacjentów, u których już wcześniej występowała mała liczba limfocytów, a zatem u takich pacjentów lek należy stosować e ostrożnie.

cz Leczenia fumaranem dimetylu nie należy rozpoczynać u pacjentów z ciężką limfopenią (liczbą limfocytów <0,5 × 10 9 /l). sz

pu Po rozpoczęciu leczenia co 3 miesiące trzeba wykonywać pełną morfologię krwi łącznie z

oznaczeniem liczby limfocytów. do

Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii na (PML) u pacjentów z limfopenią zaleca się wzmożony nadzór i postępowanie, jak następuje:

• U pacjentów z ciężką i długotrwałą limfopenią, (liczba limfocytów <0,5 × 10 9 /l), która ia utrzymuje się przez ponad sześć miesięcy, należy zaprzestać stosowania fumaranu dimetylu ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia PML. en
• U pacjentów z długotrwałym umiarkowanym zmniejszeniem liczby limfocytów ≥0,5 × 10 9 /l do ol <0,8 × 10 9 /l, które utrzymuje się przez ponad sześć miesięcy, należy ponownie ocenić stosunek zw

korzyści do ryzyka w związku z leczeniem fumaranem dimetylu.

• U pacjentów z liczbą limfocytów poniżej dolnej granicy normy (DGN), zgodnie z zakresem po

referencyjnym określonym przez lokalne laboratorium, zaleca się regularne monitorowanie bezwzględnej liczby limfocytów. Należy uwzględnić też inne czynniki, które mogą dodatkowo o

zwiększać indywidualne ryzyko wystąpienia PML (patrz podpunkt dotyczący PML poniżej).

eg

Liczbę limfocytów należy monitorować n do czasu ich powrotu do prawidłowych wartości (patrz punkt 5.1). Gdy to nastąpi aż i gdy brak innych metod leczenia, decyzja dotycząca ponownego wdrożenia leczenia fumaranem dimetylu po jego przerwaniu powinna opierać się na ocenie klinicznej.

w

Badanie obrazowe metodą z rezonansu magnetycznego (MRI)

be

Przed rozpoczęciem leczenia fumaranem dimetylu powinien być dostępny wyjściowy wynik badania MRI (zazwyczaj z y badania wykonanego w ciągu poprzednich 3 miesięcy) do celów porównawczych.

Należy rozważyć icz potrzebę wykonania kolejnych badań MRI, zgodnie z zaleceniami obowiązującymi w danym kraju lub rejonie. Badanie takie może być przeprowadzane w ramach ściślejszego zn

monitorowania pacjentów, u których stwierdzono zwiększone ryzyko wystąpienia PML. W razie klinicznego ec podejrzenia PML, należy niezwłocznie wykonać badanie MRI w celach diagnostycznych.

t l

Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML)

uk

U pacjentów leczonych fumaranem dimetylu zgłaszano przypadki PML (patrz punkt 4.8). PML jest od oportunistycznym zakażeniem wywołanym wirusem Johna-Cunninghama (JCV), które może prowadzić do zgonu lub ciężkiej niepełnosprawności.

Pr

Stosowanie fumaranu dimetylu i innych produktów leczniczych zawierających fumarany wiązało się z przypadkami PML w przebiegu limfopenii (liczba limfocytów poniżej DGN). Długotrwała umiarkowana lub ciężka limfopenia zwiększa ryzyko wystąpienia PML w związku ze stosowaniem fumaranu dimetylu. Ryzyka tego nie można jednak wykluczyć u pacjentów z łagodną limfopenią.

tu Dodatkowe czynniki, które mogą przyczynić się do zwiększonego ryzyka PML w przebiegu limfopenii, są następujące: ro czas trwania terapii fumaranem dimetylu - przypadki PML wystąpiły po upływie od około -

ob 1 roku do 5 lat leczenia, choć rzeczywista zależność pomiędzy wystąpieniem PML a czasem

trwania leczenia nie jest znana,

do

istotne zmniejszenie liczby limfocytów T CD4+, w szczególności limfocytów T CD8+, które są -

ważnym elementem obrony immunologicznej (patrz punkt 4.8) oraz e ni

wcześniejsze leczenie immunosupresyjne lub immunomodulacyjne (patrz e poniżej).

-

cz

Lekarze powinni ocenić stan pacjentów w celu określenia czy objawy podmiotowe sz wskazują na zaburzenia neurologiczne. Jeśli tak, należy ustalić, czy są one typowe dla SM, czy też mogą pu wskazywać na PML.

do W momencie wystąpienia pierwszych objawów przedmiotowych lub podmiotowych wskazujących na PML należy wstrzymać stosowanie fumaranu dimetylu oraz przeprowadzić odpowiednie badania na diagnostyczne, w tym oznaczenie DNA wirusa JCV w płynie mózgowo-rdzeniowym (PMR) metodą ilościowej reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR). Objawy PML mogą przypominać nawrotowy rzut ia stwardnienia rozsianego. Typowe objawy PML są różnorodne, rozwijają się w ciągu dni lub tygodni i obejmują: postępujące osłabienie po jednej stronie ciała en lub niezborność ruchową kończyn, zaburzenia widzenia, zmiany w toku myślenia, pamięci oraz orientacji, prowadzące do splątania i zmian ol osobowości. Lekarze powinni zwracać szczególną uwagę na objawy podmiotowe wskazujące na PML, których pacjent może nie zauważyć. Należy też zw poradzić pacjentom, aby poinformowali partnera lub

opiekunów o stosowanym leczeniu, ponieważ mogą oni zauważyć objawy podmiotowe, których po

pacjent nie jest świadomy.

PML może występować tylko przy jednoczesnym o zakażeniu wirusem Johna-Cunninghama (JCV).

eg

Należy wziąć pod uwagę, że nie zbadano wpływu limfopenii na dokładność testu na oznaczenie miana przeciwciał anty-JCV w surowicy u pacjentów leczonych fumaranem dimetylu. Należy również n

przypomnieć, że ujemny wynik aż tego testu (w przypadku prawidłowej liczby limfocytów) nie wyklucza możliwości późniejszego zakażenia wirusem JCV.

w

Jeśli u pacjenta wystąpi PML, należy całkowicie odstąpić od stosowania fumaranu dimetylu.

z

be

Wcześniejsze leczenie immunosupresyjne lub immunomodulacyjne

y

Nie przeprowadzono icz badań oceniających skuteczność i bezpieczeństwo fumaranu dimetylu w przypadku zmiany z leczenia innymi lekami modyfikującymi na leczenie fumaranem dimetylu.

Wcześniejsze zn leczenie immunosupresyjne może przyczynić się do wystąpienia PML u pacjentów

leczonych ec fumaranem dimetylu.

Przypadki t l PML zdarzały się u pacjentów leczonych wcześniej natalizumabem, przy czym PML stanowi znane ryzyko związane z jego stosowaniem. Lekarze powinni mieć świadomość, że przypadki uk

PML występujące po niedawnym zaprzestaniu stosowania natalizumabu mogą nie wiązać się z od limfopenią.

Pr

Ponadto większość potwierdzonych przypadków PML podczas stosowania fumaranu dimetylu wystąpiła u pacjentów poddawanych wcześniej leczeniu immunomodulacyjnemu.

Zmieniając inny lek modyfikujący przebieg choroby na fumaran dimetylu, należy uwzględnić okres półtrwania i mechanizm działania odstawianego leku, aby uniknąć addytywnego wpływu na układ odpornościowy i jednocześnie zmniejszyć ryzyko nawrotu stwardnienia rozsianego. Zaleca się wykonanie pełnej morfologii krwi przed wdrożeniem leczenia fumaranem dimetylu oraz regularnie przeprowadzać to badanie w trakcie leczenia (patrz powyżej: Badania laboratoryjne/badania krwi).

tu Ciężkie zaburzenia nerek i wątroby ro

ob Fumaranu dimetylu nie badano u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub wątroby, a zatem produkt należy stosować ostrożnie w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.2).

do

Ciężka czynna choroba układu pokarmowego

e ni Fumaranu dimetylu nie badano u pacjentów z ciężką czynną chorobą układu pokarmowego, a zatem produkt należy stosować ostrożnie w tej grupie pacjentów. e cz Nagłe zaczerwienienie skóry sz

pu Nagłe zaczerwienie skóry stwierdzano u 34% uczestników badań klinicznych leczonych fumaranem dimetylu. U większości pacjentów, u których wystąpiło, objaw ten miał nasilenie łagodne lub do umiarkowane. Z danych pochodzących z badań z udziałem zdrowych ochotników wynika, że mediatorem nagłego zaczerwienienia skóry związanego ze stosowaniem fumaranu dimetylu jest na prawdopodobnie prostaglandyna. W przypadku pacjentów z nieznośnym zaczerwienieniem korzystne może być krótkotrwałe leczenie 75 mg kwasu acetylosalicylowego bez powłoczki dojelitowej ia (patrz punkt 4.5). W dwóch badaniach z udziałem zdrowych ochotników częstość i nasilenie nagłego zaczerwienienia skóry zmniejszyły się w okresie podawania en kwasu acetylosalicylowego.

ol U 3 pacjentów spośród 2560 uczestników badań klinicznych leczonych fumaranem dimetylu wystąpiły silne objawy zaczerwienienia skóry, zw które były prawdopodobnie spowodowane reakcją nadwrażliwości lub rzekomoanafilaktyczną. Zdarzenia te nie zagrażały życiu, ale doprowadziły do po

hospitalizowania pacjenta. Lekarzy i pacjentów należy ostrzec o takim ryzyku w przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji zaczerwienienia skóry (patrz punkty 4.2, 4.5 i 4.8).

o

eg

Reakcje anafilaktyczne

n

Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano aż przypadki reakcji anafilaktycznej/anafilaktoidalnej po podaniu fumaranu dimetylu. Objawami mogą być duszność, hipoksja, niedociśnienie tętnicze, obrzęk w

naczynioruchowy, wysypka lub pokrzywka. Nie jest znany mechanizm wywoływania reakcji anafilaktycznej przez fumaran dimetylu. Reakcja ta występuje zwykle po podaniu pierwszej dawki, z

może jednak wystąpić be w dowolnym momencie leczenia i może być ciężka oraz stanowić zagrożenie dla życia. Należy poinformować pacjenta, że jeśli wystąpią objawy przedmiotowe lub podmiotowe anafilaksji, należy y przerwać stosowanie fumaranu dimetylu i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie icz należy wznawiać leczenia (patrz punkt 4.8).

Zakażenia zn

ec

W badaniach fazy III prowadzonych z kontrolą placebo u pacjentów leczonych fumaranem dimetylu i u pacjentów t l otrzymujących placebo częstość występowania zakażeń (60% w porównaniu do 58%) oraz ciężkich zakażeń (2% w porównaniu do 2%) była podobna. Jednakże, ze względu na właściwości uk

immunomodulacyjne fumaranu dimetylu (patrz punkt 5.1), jeśli u pacjenta rozwinie się ciężkie od zakażenie, należy rozważyć czasowe wstrzymanie leczenia fumaranem dimetylu, a przed jego wznowieniem przeprowadzić ponowną ocenę korzyści i ryzyka. Pacjentom przyjmującym fumaran Pr

dimetylu należy zalecić, aby zgłaszali lekarzowi wystąpienie objawów zakażenia. Nie należy rozpoczynać leczenia fumaranem dimetylu u pacjentów z ciężkimi zakażeniami, dopóki zakażenie nie ustąpi.

Nie obserwowano większej częstości ciężkich zakażeń u pacjentów z liczbą limfocytów <0,8 × 10 9 /l lub <0,5 × 10 9 /l (patrz punkt 4.8). Jeżeli leczenie jest kontynuowane w obecności umiarkowanej do ciężkiej i długotrwałej limfopenii, nie można wykluczyć ryzyka oportunistycznych zakażeń, w tym PML (patrz podpunkt dotyczący PML w punkcie 4.4).

tu

Zakażenia półpaścem

ro Stosowanie fumaranu dimetylu wiązało się z przypadkami półpaśca. Większości z nich nie uznano za ob ciężkie, ale zgłaszano też ciężkie przypadki, w tym półpasiec rozsiany, półpasiec oczny, półpasiec uszny, półpasiec z powikłaniami neurologicznymi, zapalenie opon mózgowych i mózgu w półpaścu do oraz zapalenie opon mózgowych i rdzenia w półpaścu. Zdarzenia te mogą wystąpić w dowolnym czasie leczenia. Pacjentów przyjmujących fumaran dimetylu należy monitorować pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów półpaśca, zwłaszcza gdy zgłaszana jest współistniejąca e ni limfocytopenia. W razie wystąpienia półpaśca należy wdrożyć odpowiednie leczenie. U pacjentów z ciężkimi zakażeniami należy rozważyć zaprzestanie leczenia fumaranem dimetylu e do czasu ustąpienia cz zakażenia (patrz punkt 4.8).

sz

Rozpoczęcie leczenia

pu

Leczenie fumaranem dimetylu należy włączać stopniowo, aby ograniczyć występowanie nagłego do zaczerwienienia skóry oraz żołądkowo-jelitowych działań niepożądanych (patrz punkt 4.2).

na

Zespół Fanconiego

ia Podczas stosowania produktów leczniczych zawierających fumaran dimetylu w połączeniu z innymi estrami kwasu fumarowego zgłaszano przypadki zespołu en Fanconiego. Zespół Fanconiego jest zwykle przemijający, dlatego ważne jest jego wczesne rozpoznanie i przerwanie leczenia fumaranem ol dimetylu, aby zapobiec wystąpieniu zaburzeń czynności nerek i osteomalacji. Najważniejsze objawy to: białkomocz, cukromocz (przy prawidłowym zw stężeniu glukozy we krwi), hiperaminoacyduria i fosfaturia (może występować jednocześnie z hipofosfatemią). Progresja może obejmować takie po

objawy, jak wielomocz, nadmierne pragnienie i osłabienie mięśni proksymalnych. W rzadkich przypadkach może wystąpić osteomalacja hipofosfatemiczna z niezlokalizowanym bólem kości, podwyższony poziom fosfatazy zasadowej o w surowicy oraz złamania z przeciążenia. Co istotne, eg

zespół Fanconiego może wystąpić bez podwyższonego poziomu kreatyniny czy niskiego współczynnika filtracji kłębuszkowej. W razie wystąpienia niejednoznacznych objawów, należy n

rozważyć rozwój zespołu Fanconiego aż i wykonać odpowiednie badania.

w

Dzieci i młodzież

z

Profil bezpieczeństwa be u dzieci i młodzieży w zakresie oceny jakościowej jest podobny do profilu u dorosłych, dlatego ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczą również tej populacji. Różnice w profilu bezpieczeństwa w y zakresie oceny ilościowej, patrz punkt 4.8.

icz

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa długotrwałego stosowania fumaranu dimetylu u dzieci i młodzieży. zn

ec

Sód

t l

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę dojelitową twardą, to znaczy uk

produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

od

Pr

Nie badano stosowania fumaranu dimetylu w połączeniu z lekami przeciwnowotworowymi ani immunosupresyjnymi, a zatem należy zachować ostrożność podczas ich równoczesnego stosowania.

W badaniach klinicznych nad stwardnieniem rozsianym leczenie nawrotowych rzutów choroby krótkimi seriami dożylnych kortykosteroidów nie wiązało się z klinicznie istotnym zwiększeniem

częstości infekcji.

Podczas leczenia fumaranem dimetylu można rozważyć jednoczesne stosowanie szczepionek inaktywowanych zgodnie z krajowym kalendarzem szczepień. W badaniu klinicznym z udziałem ogółem 71 pacjentów z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego, u pacjentów tu otrzymujących fumaran dimetylu 240 mg dwa razy dziennie przez co najmniej 6 miesięcy (n=38) lub niepegylowany interferon przez co najmniej 3 miesiące (n=33) wystąpiła porównywalna odpowiedź ro immunologiczna (definiowana jako >2-krotne zwiększenie miana przeciwciał w stosunku do stanu ob przed podaniem szczepionki) na toksoid tężcowy (antygen przypominający) i skoniugowaną polisacharydową szczepionkę przeciwko meningokokom grupy C (neoantygen), podczas gdy do odpowiedź immunologiczna na różne serotypy nieskoniugowanej 23-walentnej polisacharydowej szczepionki przeciwko pneumokokom (antygen T-zależny) różniła się w obu grupach. Pozytywną odpowiedź immunologiczną (definiowaną jako ≥4-krotne zwiększenie miana przeciwciał) e na trzy ni szczepionki uzyskano u mniejszej liczby pacjentów w obu grupach. Stwierdzono niewielkie liczbowe różnice w odpowiedzi na toksoid tężcowy i polisacharyd pneumokokowy serotypu e 3 na korzyść cz pacjentów przyjmujących niepegylowany interferon.

sz Brak danych klinicznych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa żywych, atenuowanych pu szczepionek u pacjentów przyjmujących fumaran dimetylu. Stosowanie żywych szczepionek może nieść za sobą zwiększone ryzyko zakażeń klinicznych, a zatem nie należy podawać ich pacjentom do leczonym fumaranem dimetylu, chyba że zostanie uznane, iż ryzyko wynikające z braku szczepienia przewyższa ryzyko związane ze szczepionką.

na

Podczas leczenia fumaranem dimetylu należy unikać jednoczesnego stosowania innych pochodnych ia kwasu fumarowego (zarówno miejscowo, jak i układowo).

en

U ludzi fumaran dimetylu jest w znacznym stopniu metabolizowany przez esterazy zanim ol przedostanie się do krążenia ogólnego, a jego dalszy metabolizm odbywa się za pośrednictwem cyklu kwasów trikarboksylowych, bez udziału układu zw cytochromu P450 (CYP). Badania in vitro blokowania

i indukcji enzymu CYP, badanie p-glikoproteiny ani też badania wiązania fumaranu dimetylu i po

fumaranu monometylu (głównego metabolitu fumaranu dimetylu) z białkami, nie wykazały ryzyka

interakcji lekowych.

o

eg

W badaniach klinicznych potencjalnych interakcji fumaranu dimetylu z interferonem beta-1a podawanym domięśniowo oraz octanem glatirameru, produktów leczniczych powszechnie n

stosowanych u pacjentów ze stwardnieniem aż rozsianym, nie stwierdzono, aby zmieniały one profil

farmakokinetyczny fumaranu dimetylu.

w

Z danych pochodzących z badań z udziałem zdrowych ochotników wynika, że mediatorem nagłego z

zaczerwienienia skóry be związanego ze stosowaniem fumaranu dimetylu jest prawdopodobnie prostaglandyna. W dwóch badaniach z udziałem zdrowych ochotników podawanie 325 mg (lub równowartości) kwasu y acetylosalicylowego bez powłoczki dojelitowej 30 minut przed zastosowaniem fumaranu dimetylu icz przez, odpowiednio, 4 dni i 4 tygodnie leczenia nie zmieniało farmakokinetycznego profilu fumaranu dimetylu. Należy rozważyć ryzyko związane z leczeniem kwasem acetylosalicylowym zn przed podaniem go pacjentom z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia

rozsianego, stosującym fumaran dimetylu. Nie badano jednak dłuższego (>4 tygodnie) stosowania ec

kwasu acetylosalicylowego (patrz punkty 4.4 i 4.8).

t l

Równoczesne leczenie produktami nefrotoksycznymi (takimi jak aminoglikozydy, leki moczopędne, uk

niesteroidowe leki przeciwzapalne i sole litu) może zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony od nerek (takich jak białkomocz, patrz punkt 4.8) u pacjentów leczonych fumaranem dimetylu

(patrz punkt 4.4 – Badania krwi/analizy laboratoryjne).

Pr

Spożywanie umiarkowanych ilości alkoholu nie zmieniało ekspozycji na fumaran dimetylu i nie wiązało się z nasileniem działań niepożądanych. Należy unikać spożywania dużych ilości wysokoprocentowych napojów alkoholowych (ponad 30% alkoholu objętościowo) w ciągu godziny od przyjęcia fumaranu dimetylu, ponieważ alkohol może prowadzić do zwiększenia częstości

żołądkowo-jelitowych działań niepożądanych.

Badania indukcji enzymu CYP in vitro nie wykazały interakcji pomiędzy fumaranem dimetylu a doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. W badaniu in vivo, jednoczesne stosowanie fumaranu dimetylu oraz złożonych, doustnych środków antykoncepcyjnych (norgestymat i etynyloestradiol) nie tu prowadziło do istotnych zmian w ekspozycji na doustne środki antykoncepcyjne.

ro Nie przeprowadzono badań interakcji z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi inne ob progestageny, jednak nie wydaje się, by fumaran dimetylu wpływał na ich ekspozycję.

do

Dzieci i młodzież

Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. e ni Wpływ na płodność, ciążę i laktację e 4.6 cz Ciąża sz

pu Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania fumaranu dimetylu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

do Fumaran dimetylu nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji (patrz punkt 4.5). Produkt leczniczy Fumaran dimetylu Teva na można stosować u kobiet w ciąży, wyłącznie gdy jest to wyraźnie konieczne i gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu.

ia Karmienie piersią en

ol Nie wiadomo, czy fumaran dimetylu lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. zw Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu leczniczego Fumaran dimetylu Teva, biorąc pod uwagę po

korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyść z leczenia dla matki.

Płodność o

eg

Brak danych dotyczących wpływu fumaranu dimetylu na płodność u ludzi. Dane pochodzące z badań n

przedklinicznych nie wskazują aż na to, aby stosowanie fumaranu dimetylu zwiększało ryzyko obniżenia płodności (patrz punkt 5.3).

w

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn 4.7 z

be

Produkt leczniczy Fumaran dimetylu Teva nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów y i obsługiwania maszyn. Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia icz pojazdów i obsługiwania maszyn, jednak w badaniach klinicznych nie wykryto związanych z fumaranem dimetylu działań potencjalnie wpływających na wykonywanie tych czynności. zn

ec

Zgłaszano przypadki przedawkowania fumaranu dimetylu. Objawy opisywane w tych przypadkach ia były zgodne z profilem znanych działań niepożądanych fumaranu dimetylu. Nie są znane żadne metody terapeutyczne, które mogłyby przyspieszyć eliminację en fumaranu dimetylu, jak również nie jest znane antidotum. W razie przedawkowania zaleca się wdrożenie objawowego leczenia ol wspomagającego, stosownie do wskazań klinicznych.

zw

po

Zawartość zn kapsułki

ec

Celuloza, mikrokrystaliczna

t l

Kroskarmeloza sodowa

Koloidalny uk bezwodny krzemu dwutlenek

Magnezu stearynian

od

Kwasu metakrylowego i metylu metakrylanu kopolimer

Trietylu cytrynian

Pr

Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer dyspersja

Talk

Otoczka kapsułki

Żelatyna

Tytanu dwutlenek (E171)

Błękit brylantowy FCF (E133)

tu

Nadruk kapsułki (czarny tusz) ro

ob Szelak

Żelaza tlenek czarny (E172)

do Glikol propylenowy

Potasu wodorotlenek

e ni

e cz Nie dotyczy.

sz

Okres ważności

6.3 pu

2 lata do

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

6.4 na

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

ia