Galpent

Stabilna choroba niedokrwienna serca.

Jedna tabletka zawiera 100 mg pentaerytrytylu tetraazotanu (Pentaerythrityli tetranitras) w postaci 33,3% rozcierki laktozowej.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: sacharoza 3,5 mg i laktoza jednowodna 214,7 mg.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Tabletka

Białe, okrągłe, obustronnie lekko wypukłe tabletki.

Dawkowanie

U dorosłych zaleca się stosowanie dawki 100 mg 1 raz na dobę, rano lub wieczorem.

U niektórych pacjentów może być wskazane zwiększenie dawki do 2 razy na dobę po 100 mg.

W piśmiennictwie stosowane są dawki 2 do 3 razy na dobę (co 12 do 8 godzin) po 50 do 80 mg, rzadziej 3 razy na dobę po 100 mg.

U pacjentów z niewydolnością wątroby, nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku może zwiększyć się biodostępność pentaerytrytylu tetraazotanu.

Brak jest jednoznacznych danych wskazujących, że u pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek i wątroby występuje zwiększenie biodostępności azotanów. Zaleca się ostrożność i odpowiednie zmniejszenie dawek indywidualnie dla każdego pacjenta, zależnie od zaawansowania niewydolności tych narządów.

Należy unikać nagłego odstawienia produktu leczniczego (poza występującą bardzo rzadko alergią).

W razie konieczności odstawienia produktu leczniczego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawek.

Produktu leczniczego Galpent nie stosuje się u dzieci.

Szczególne grupy pacjentów

U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością wątroby lub nerek, wskazane jest rozpoczęcie terapii, jak podaje piśmiennictwo, od dawki 50 mg i zwiększanie dawki pod kontrolą lekarza.

Sposób podawania

Podanie doustne.

Ponieważ wchłanianie produktu leczniczego i czynnych metabolitów zmniejsza się w obecności pokarmu w jelitach, zaleca się przyjmowanie produktu leczniczego co najmniej pół godziny przed jedzeniem lub jedną godzinę po jedzeniu.

Nadwrażliwość na pentaerytrytylu tetraazotan lub inne azotany lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Wstrząs, hipotonia – w tym związana z hipowolemią.

Zawał mięśnia sercowego z niskim ciśnieniem napełniania – szczególnie prawej komory.

Kardiomiopatia przerostowa zawężająca drogę odpływu z lewej komory.

Zwężenie zastawki mitralnej, zwężenie lewego ujścia tętniczego.

Tamponada serca.

Zaciskające zapalenie osierdzia.

Serce płucne.

Zwiększone ciśnienie śródczaszkowe, w tym udar mózgu i uraz czaszki.

Znaczna niedokrwistość.

Jaskra z wąskim kątem przesączania.

Produktu leczniczego nie stosuje się u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią.

Produktu leczniczego nie stosuje się u dzieci.

U osób przyjmujących pentaerytrytylu tetraazotan i inne azotany bezwzględnie przeciwwskazany jest syldenafil ze względu na występowanie działań niepożądanych, z ciężką redukcją ciśnienia tętniczego, stanowiących zagrożenie życia.

Jednoczesne stosowanie pentaerytrytylu tetraazotanu i innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, leków beta-adrenolitycznych, antagonistów wapnia, inhibitorów ACE i antagonistów receptora AT1, leków diuretycznych, innych leków hipotensyjnych, neuroleptyków i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, może powodować niepożądane, nagłe zmniejszenie ciśnienia tętniczego z klinicznymi objawami hipotonii. W przypadku konieczności leczenia skojarzonego należy rozpoczynać od małych dawek, stopniowo zwiększanych pod ścisłą kontrolą.

Alkohol nasila działanie azotanów polegające na obniżaniu ciśnienia tętniczego.

Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z niedoczynnością tarczycy.

Konieczne jest zachowanie ostrożności przy stopniowym zwiększaniu dawki u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością wątroby lub nerek, ze względu na mniejszy metabolizm pentaerytrytylu tetraazotanu w czasie pierwszego przejścia wątrobowego, a także zmniejszenie wydalania czynnych metabolitów produktu leczniczego: pentaerytrytylu diazotanu i pentaerytrytylu monoazotanu przez nerki – ze zwiększeniem biodostępności produktu leczniczego i możliwością wystąpienia działań niepożądanych – przede wszystkim hipotonii.

Produkt leczniczy zawiera laktozę

Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Produkt leczniczy zawiera sacharozę

Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego.

Jednoczesne podawanie difenhydraminy z pentaerytrytylu tetraazotanem zwiększa znacznie (6-krotnie) stężenie czynnego metabolitu – pentaerytrytylu monoazotanu.

Pentaerytrytylu tetraazotan stosowany z dihydroergotaminą zwiększa jej stężenie w osoczu – powodując zwiększenie ciśnienia tętniczego.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą obniżać skuteczność działania azotanów.

Bezwzględnie przeciwwskazane jest przyjmowanie syldenafilu i innych inhibitorów 5-fosfodiesterazy podczas stosowania pentaerytrytylu tetraazotanu i innych azotanów (z nitrogliceryną podjęzykową włącznie), ze względu na potęgowanie działania azotanów organicznych i innych donorów NO, z ciężkimi następstwami hipotonii (zawał mięśnia sercowego, udar mózgowy, nagły zgon), zwłaszcza u chorych po zawale mięśnia sercowego, udarze, z zaburzeniami rytmu serca.

U kobiet w ciąży i okresie karmienia piersią bezpieczeństwo stosowania nie zostało określone i dlatego nie należy stosować produktu leczniczego u tych pacjentek.

U kobiet w ciąży i okresie karmienia piersią bezpieczeństwo stosowania nie zostało określone i dlatego nie należy stosować produktu leczniczego u tych pacjentek.

U kobiet w ciąży i okresie karmienia piersią bezpieczeństwo stosowania nie zostało określone i dlatego nie należy stosować produktu leczniczego u tych pacjentek.

U niektórych pacjentów istnieje możliwość występowania (najczęściej na początku terapii) bólów i zawrotów głowy oraz hipotonii ortostatycznej i omdleń. U tych pacjentów zalecana jest szczególna ostrożność i kontrola reakcji (po podaniu dawki jednorazowej).

Pacjenta należy poinformować, że w przypadku wystąpienia takich objawów nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych i obsługiwać maszyn.

Przedawkowanie produktu leczniczego Galpent nie było opisywane.

W warunkach eksperymentalnych produkt leczniczy nie wykazywał działania toksycznego w dawce 400 mg/kg (LD 50 wynosi > 6 g/kg masy ciała zwierząt). U ludzi stosowano doustnie 600 mg na dobę produktu leczniczego bez objawów przedawkowania.

Objawy ewentualnego przedawkowania produktu leczniczego są podobne do objawów obserwowanych po podaniu nitrogliceryny. Stopień nasilenia objawów klinicznych przedawkowania zależny jest od dawki produktu leczniczego, leków jednocześnie podawanych oraz stanu pacjenta: niewydolności serca, ostrych zespołów wieńcowych, a zwłaszcza zawału z obniżonym ciśnieniem napływu krwi do lewej komory serca.

Leczenie łagodnych postaci przedawkowania jest objawowe. Hipotonię daje się zwykle opanować ułożeniem chorego na plecach z uniesieniem nóg powyżej klatki piersiowej, a w przypadku braku szybkiej poprawy – wlewem dożylnym płynów infuzyjnych. Wskazane jest podawanie tlenu. W przypadku bradykardii z reguły stosuje się 1 mg atropiny podawanej dożylnie.

Leczenie ciężkich postaci przedawkowania azotanów musi odbywać się na oddziale intensywnej terapii z monitorowaniem stanu pacjenta.

U chorych z methemoglobinemią należy stosować tlen, a gdy stężenie methemoglobiny przekracza 30% (u pacjentów z chorobą układu krążenia lub niedokrwistością – w wywiadzie), istnieją wskazania do podania 1% roztworu błękitu metylenowego w dawce od 1 do 2 mg/kg masy ciała w ciągu ponad 5 minut.

Pentaerytrytylu tetraazotan należy do grupy organicznych azotanów.

Pentaerytrytylu tetraazotan, podobnie jak inne organiczne azotany, jest prolekiem, którego mechanizm działania polega na uwalnianiu w obecności hydrolaz i glutationu (donora grup tiolowych -SH) w środowisku wielu komórek (przede wszystkim mięśni gładkich naczyń, śródbłonka naczyniowego i płytek krwi), wolnego rodnika tlenku azotu (NO). Azotany organiczne należą do grupy donorów NO.

NO jest aktywną cząsteczką powstającego w śródbłonku czynnika o silnym działaniu naczyniorozkurczowym (EDRF). Tlenek azotu w komórkach mięśni gładkich stymuluje rozpuszczalną cyklazę guanylową (sGC), która zwiększa w komórce stężenie wtórnego przekaźnika – cyklicznego 3’5’ guanozynomonofosforanu (cGMP). Ta cząsteczka aktywuje zależną od cGMP kinazę białkową, która fosforyluje białka biorące udział w regulacji stężenia Ca 2+ w komórkach mięśni gładkich.

Zmniejszenie wewnątrzkomórkowego stężenia Ca 2+ powoduje rozkurcz komórek mięśni gładkich.

Azotany w chorobie wieńcowej działają na drodze zmniejszenia zapotrzebowania tlenowego mięśnia sercowego i poprawy dystrybucji w krążeniu wieńcowym.

Główną właściwością azotanów jest rozszerzanie naczyń, występujące najsilniej w obrębie pojemnościowego układu żylnego, dużych tętnic wieńcowych podwsierdziowych i arterioli powyżej 100 μm. Pozwala to na redystrybucję krwi do krążenia obocznego (kolaterali) strefy niedokrwionej i poprawę ukrwienia w obszarze podwsierdziowym, a także zapobieganie i usuwanie skurczów tętnic wieńcowych spontanicznych oraz występujących w ekscentrycznych zwężeniach tętnic. Azotany nie powodują zespołu podkradania wieńcowego.

Pentaerytrytylu tetraazotan jest jedynym donorem z grupy organicznych azotanów niepowodującym zwiększenia stężenia reaktywnych form tlenu, powstających w komórkach naczyń w procesach metabolicznych i niewywołującym tolerancji.

Przyczyna braku tolerancji podczas długotrwałego stosowania pentaerytrytylu tetraazotanu jest złożona i nie do końca wyjaśniona. Uważa się, że istota zjawiska wynika z przemian w komórce aktywnych metabolitów pentaerytrytylu tetraazotanu. Działanie antyoksydacyjne i przeciwmiażdżycowe pentaerytrytylu tetraazotanu jest związane ze zwiększeniem stężenia w komórkach śródbłonka ferrytyny

• białka o właściwościach przeciwutleniających oraz zwiększenie ekspresji hemooksygenazy-1, która chroni komórkę przed cytotoksycznym działaniem reaktywnych form tlenu (ROS).

Pentaerytrytylu tetraazotan jest wskazany w stabilnej chorobie niedokrwiennej serca w celu zapobiegania dławicowym bólom wysiłkowym oraz skurczom tętnic wieńcowych. Jest stosowany u stabilnych chorych po zawale mięśnia sercowego. Amerykańskie towarzystwa kardiologiczne:

American College of Cardiology i American Heart Association zalecają stosowanie azotanów organicznych (w klasie IB), w celu zmniejszenia objawów choroby, gdy leki beta adrenolityczne są przeciwwskazane, powodują istotne działania niepożądane, lub w skojarzeniu, jeśli same leki beta adrenolityczne nie są dostatecznie skuteczne.

W trakcie długotrwałego leczenia pacjentów z objawami choroby niedokrwiennej serca stwierdzano znaczące zmniejszenie liczby bólów wieńcowych i zużycia nitrogliceryny.

Pentaerytrytylu tetraazotan nie jest przeznaczony do przerywania bólu wieńcowego, ze względu na niedostatecznie szybką absorpcję po podaniu doustnym.

Pentaerytrytylu tetraazotan może być stosowany w monoterapii oraz w leczeniu skojarzonym (najczęściej z lekami beta adrenolitycznymi lub inhibitorami ACE), co wymaga ostrożności ze względu na możliwość występowania zmniejszenia ciśnienia krwi.

Laktoza jednowodna

Skrobia ziemniaczana

Sacharoza

Żelatyna

Magnezu stearynian

Talk

Nie dotyczy.

3 lata

Przechowywać w temperaturze poniżej 30ºC.

28.10.2022