Pacjent z chorobą alkoholową – Case study

Publikacja: 12/04/2026
Aktualizacja: 12/04/2026
Jak skutecznie wspierać pacjentów z chorobą alkoholową podczas realizacji recept? Dowiedz się, jak rozpoznać ryzyko interakcji lek–alkohol, jakie leki powinny być w tym przypadku unikane oraz jak przeprowadzić delikatną i skuteczną interwencję farmaceutyczną.
Substancje:

Spis treści

Treść tylko dla farmaceutów i techników farmaceutycznych.

Czego się nauczysz z tego przypadku?

Po zapoznaniu się z tym przypadkiem:

  • wymienisz leki, jakich musi unikać osoba z chorobą alkoholową,
  • dowiesz się, jak dokonać interwencji u pacjenta z chorobą alkoholową realizującego receptę na antybiotyk.

Opis przypadku

Do apteki przychodzi pan Robert. Podaje receptę na doksycyklinę (Doxycyclinum TZF). Wydając lek, zauważasz, że czuć od niego alkohol…

Wywiad i rozpoznanie

W związku z tym, że podejrzewasz pacjenta o nadużywanie alkoholu, należy przeprowadzić wywiad farmaceutyczny, aby poruszyć temat interakcji tetracyklin z etanolem, która może skutkować brakiem efektu leczenia.

Czy zamierza Pan pić alkohol w trakcie kuracji antybiotykiem?
Ważne jest, aby ocenić ryzyko interakcji między tetracyklinami a alkoholem, które mogą osłabiać skuteczność leczenia i zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

Niestety piję alkohol codziennie i nie będę w stanie powstrzymać się od picia w trakcie kuracji.
Potwierdzono realne ryzyko interakcji; pacjent wymaga edukacji o konsekwencjach picia alkoholu podczas terapii oraz rozważenia alternatywnych strategii leczenia lub wsparcia w ograniczeniu spożycia alkoholu.

Problem lekowy

Problem lekowy: Interakcja leku z pożywieniem | Występowanie: Potencjalny

Etanol metabolizowany jest głównie w wątrobie przez kilka enzymów, z których najważniejsze to dehydrogenaza aldehydowa (ADH) i izoforma CYP2E1 enzymu P450.U osób spożywających alkohol sporadycznie CYP2E1 metabolizuje tylko niewielką część spożytego alkoholu. Natomiast przy przewlekłym nadużywaniu alkoholu aktywność CYP2E1 wzrasta nawet 10-krotnie, przez co CYP2E1 ma wtedy większy udział niż ADH. Dlatego właśnie wpływ alkoholu na interakcję z lekiem może być bardzo różny w zależności od spożycia. Istnieją grupy leków, które wchodzą w istotne reakcje z alkoholem, jeśli jest on spożywany przewlekle, jak m.in. zapisana pacjentowi doksycyklina.

Interakcja doksycykliny z etanolem

Przewlekłe spożycie większych ilości alkoholu może prowadzić do obniżenia stężenia doksycykliny do wartości subterapeutycznych ze względu na zwiększenie tempa metabolizmu.

Leki wchodzące w interakcję z alkoholem

Do innychleków przeciwdrobnoustrojowych, które mogą powodować interakcje z etanolem, należą[1]:

  • metronidazol i tynidazol– alkohol może nasilać neurotoksyczne działanie metronidazolu. Nie potwierdzono, aby metronidazol zwiększał stężenia acetaldehydu na skutek interakcji z alkoholem, jak pierwotnie zakładano,
  • izoniazyd– duże lub przewlekłe stosowanie alkoholu może zwiększać ryzyko hepatotoksyczności oraz zwiększyć klirens izoniazydu,
  • ketokonazol– alkohol może zwiększać ryzyko reakcji podobnej do disulfiramowej podczas doustnego przyjmowania ketokonazolu.

Do leków przeciwbólowych, które mogą powodować interakcje z etanolem, należą[2][3]:

  • paracetamol – przewlekłe stosowanie alkoholu może powodować podwyższenie stężenia we krwi N-acetylo-p-benzochinonoiminy (NAPQI), która jest hepatotoksyczna, oraz obniżać stężenie paracetamolu. Mechanizm polega na zwiększonym metabolizmie paracetamolu przez CYP2E1. Jednakże etanol może konkurować z paracetamolem o ścieżki metaboliczne, a nawet hamować jego metabolizm, co sprawia, że alkoholicy mogą być bardziej narażeni na toksyczne działanie paracetamolu podczas odstawiania alkoholu. Prawdopodobnie łączne spożycie paracetamolu i dużych ilości alkoholu może chronić przed uszkodzeniem wątroby, ponieważ szlak metaboliczny prowadzący do powstania NAPQI będzie hamowany,
  • kwas acetylosalicylowy, ibuprofen i inne NLPZ – mogą wykazywać addytywne lub synergistyczne działanie niszczące śluzówkę żołądka, co prowadzi do podwyższonego ryzyka krwawień żołądkowo-jelitowych, w zależności od podanej dawki,
  • metadon i opioidy o przedłużonym uwalnianiu – przewlekłe stosowanie alkoholu obniża skuteczność metadonu przez jego zwiększony metabolizm wątrobowy i zwiększa ryzyko depresji oddechowej.

Do leków przeciwzakrzepowych, które mogą powodować interakcje z etanolem, należą[4]:

  • warfaryna i acenokumarol–przewlekłe stosowanie alkoholu jest łączone zarówno ze zwiększeniem, jak i zmniejszeniem działania warfaryny lub acenokumarolu. Pacjenci z chorobami wątroby, będąc pod wpływem alkoholu,mogą stać się bardziej podatni na zwiększenie działania warfaryny lub acenokumarolu.

Do leków przeciwdepresyjnych, które mogą powodować interakcje z etanolem, należą:

  • bupropion – przewlekła konsumpcja alkoholu może zwiększać ryzyko drgawek, a bupropion może obniżać próg drgawkowy,
  • moklobemid – tyramina, którą można znaleźć w niektórych piwach i winach, wchodzi w interakcję z inhibitorami MAO (IMAO), co może wywołać poważny przełom nadciśnieniowy. Chesse effect (efekt serowy – tak nazywana jest interakcja IMAO z tyraminą) jest mało prawdopodobny u pacjentów stosujących selektywne IMAO, do których należy moklobemid,
  • trójcykliczne leki przeciwdepresyjne – alkohol może zwiększać działanie sedatywne trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych, ich stężenie we krwi oraz ryzyko ortostatycznego niedociśnienia.

Do leków przeciwcukrzycowych, które mogą powodować interakcje z etanolem, należą[5]:

  • pochodne sulfonylomocznika – alkohol hamuje glukoneogenezę i może zwiększać ryzyko hipoglikemii. Kalorie z konsumpcji alkoholu mogą też pogarszać kontrolę glikemii,
  • metformina – równoczesne stosowanie alkoholu i metforminy może powodować nudności i osłabienie. Konsumpcja alkoholu może prowadzić do zwiększenia stężenia kwasu mlekowego we krwi podczas stosowania metforminy,
  • insulina – konsumpcja alkoholu może powodować poważne i nieprzewidywalne działanie insuliny na stężenie cukru we krwi ze względu na jego wpływ na glukoneogenezę.

Alkohol łączony z pierwszą generacją leków przeciwhistaminowych–ze względu na kumulację wpływu na centralny układ nerwowy –może zwiększać sedację i zawroty głowy,szczególnie u osób starszych[6].

Do leków przeciwpsychotycznych, które mogą powodować interakcje z etanolem, należą:

  • leki atypowe (m.in. olanzapina i kwetiapina) – równoczesne stosowanie alkoholu i nietypowych leków przeciwpsychotycznych może prowadzić do sumowania się wpływu na CNS i ortostatycznego niedociśnienia, szczególnie w przypadku olanzapiny i kwetiapiny,
  • pochodne fenotiazyny– równoczesne stosowanie alkoholu i pochodnych fenotiazyny może prowadzić do nasilenia sedacji.

Równoczesne stosowanie leków miorelaksacyjnych (baklofen, tyzanidyna) i alkoholu może prowadzić do kumulacji działania depresyjnego na centralny układ nerwowy.

Do leków uspakajających i nasennych, które mogą powodować interakcje z etanolem, należą[7]:

  • benzodiazepiny– równoczesne stosowanie benzodiazepin i alkoholu może prowadzić do kumulacji działania na centralny układ nerwowy. Szczególnie w przypadku długo działających benzodiazepin lub dużych ilości alkoholu,
  • zolpidem i zopiklon– równoczesne stosowanie alkoholu i leków nasennych o budowie niebenzodiazepinowej może prowadzić do kumulacji wpływu na centralny układ nerwowy i ryzyko zachowań, jak lunatykowanie.

Równoczesne stosowanie alkoholu i inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5) może niekiedy zwiększać ryzyko niedociśnienia ortostatycznego i przyspieszać bicie serca (tadalafil), szczególnie po spożyciu większych porcji alkoholu.

Interwencja

Pacjenta wsparto w następujący sposób:

  • Przekazanie informacji ustnej. Wytłumaczono pacjentowi, że antybiotyk, który został mu przepisany przez lekarza, nie jest zalecany podczas przewlekłego spożywania alkoholu, ze względu na to, że alkohol zmniejszy działanie antybiotyku i terapia może okazać się nieskuteczna.
  • Modyfikacja dawkowania. Pacjent telefonicznie skontaktował się z lekarzem i podał telefon farmaceucie, aby ten wyjaśnił, na czym polega problem. Farmaceuta zaproponował dwa razy częstsze dawkowanie doksycykliny w ciągu dnia lub zmianę na antybiotyk, który nie daje interakcji z alkoholem.
  • Wydanie informacji pisemnej. Uświadomiono pacjenta, że wiele leków na receptę wchodzi w interakcję z alkoholem, co może powodować zmniejszenie działania leku lub zwiększenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, dlatego konieczne jest poinformowanie osoby przepisującej receptę o spożywaniu alkoholu. Pacjenta poinformowano również o zwiększonym ryzyku krwawień z przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu leków z grupy NLPZ na ból lub gorączkę, które można kupić bez recepty (np. Ibuprom, Aspirin). Wydano ulotkę dotyczącą interakcji leków z alkoholem.
  • Wykonanie testu. Pacjentowi zaproponowano także wypełnienie kwestionariusza MAST (Michigan Alcoholism Screening Test), określającego poziom problemu alkoholowego.

Uzasadnienie interwencji

W przeglądzie systematycznym z 2020 roku opisano, że okres półtrwania doksycykliny był istotnie krótszy u alkoholików w porównaniu z grupą kontrolną. U niektórych pacjentów długotrwale spożywających alkohol stężenie doksycykliny we krwi zmniejszało się poniżej minimalnego stężenia terapeutycznego przy podawaniu raz na dobę, co prowadzi do wniosku, że u alkoholików może być wskazane dawkowanie doksycykliny dwa razy na dobę[8].

Piśmiennictwo

  1. Food and Drug Administration. (2017). Avoid Food-Drug Interactions
  2. Chan, L. N., Anderson, G. D. (2014). Pharmacokinetic and pharmacodynamic drug interactions with ethanol (alcohol). Clinical pharmacokinetics, 53(12), 1115–1136. https://doi.org/10.1007/s40262-014-0190-x
  3. Preston, C.L. (red). (2019). Stockley’s Drug Interactions. Twelfth edition. Pharmaceutical Press.
  4. Ageno, W., Gallus, A. S., Wittkowsky, A., Crowther, M., Hylek, E. M., Palareti, G. (2012). Oral anticoagulant therapy: Antithrombotic Therapy and Prevention of Thrombosis, 9th ed: American College of Chest Physicians Evidence-Based Clinical Practice Guidelines. Chest, 141(2 Suppl), e44S–e88S. https://doi.org/10.1378/chest.11-2292
  5. Schrieks, I. C., Heil, A. L., Hendriks, H. F., Mukamal, K. J., Beulens, J. W. (2015). The effect of alcohol consumption on insulin sensitivity and glycemic status: a systematic review and meta-analysis of intervention studies. Diabetes care, 38(4), 723–732. https://doi.org/10.2337/dc14-1556
  6. National Institute on Alcohol Abuse and Alcoholism. (2014). Mixing alcohol with medicines
  7. Hesse, L. M., von Moltke, L. L., Greenblatt, D. J. (2003). Clinically important drug interactions with zopiclone, zolpidem and zaleplon. CNS drugs, 17(7), 513–532. https://doi.org/10.2165/00023210-200317070-00004
  8. Mergenhagen, K. A., Wattengel, B. A., Skelly, M. K., Clark, C. M., Russo, T. A. (2020). Fact versus Fiction: a Review of the Evidence behind Alcohol and Antibiotic Interactions. Antimicrobial agents and chemotherapy, 64(3), e02167-19. https://doi.org/10.1128/AAC.02167-19
Redakcja portalu. Pacjent z chorobą alkoholową – Case study. Portal opieka.farm. 26.02.2026. Link: https://opieka.farm/pacjent-z-choroba-alkoholowa-case-study/
Subskrybuj
Powiadom o
0 komentarzy
Najstarsze
Nowsze Najwyżej oceniane
Inline Feedbacks
View all comments
FB
Twitter/X
LinkedIn
WhatsApp
Email
Wydrukuj
Zobacz też
Inne o wskazaniach:
Inne o substancji:

Zaloguj się