Kiedy polecać minoksydyl w stężeniu 2%, a kiedy 5%? – Wyjaśniamy!

Pytanie 

Jaka jest skuteczność minoksydylu stosowanego w łysieniu w stężeniu 2% i 5%? Komu polecić roztwór o stężeniu wyższym, a komu o niższym? 

Krótka odpowiedź 

Zewnętrznie stosowany minoksydyl, obok doustnie stosowanego finasterydu, to podstawowy sposób leczenia łysienia androgenowego u mężczyzn. Z uwagi na potwierdzoną w badaniach klinicznych większą skuteczność roztworu o stężeniu 5%, jego użycie jest rekomendowane u wszystkich pacjentów. Roztwór 2% jest z kolei bezpieczniejszy, a jego stosowanie obarczone jest mniejszym ryzykiem występowania działań niepożądanych, takich jak zaczerwienienie, świąd czy podrażnienie skóry.^[1]. Jeżeli pacjent uskarża się na takie działania niepożądane, można zalecić stosowanie roztworu o niższym stężeniu. Preparat o stężeniu 2% może być także polecany kobietom, aby zapobiec nadmiernemu wzrostowi ciemnych włosów na całym ciele.^[2] 

By uzyskać pierwsze efekty, preparat z minoksydylem musi być stosowany co najmniej 4 miesiące. Poinformuj pacjenta, że na początku kuracji może zaobserwować zwiększone wypadanie włosów, które powinno ustąpić do dwóch miesięcy. Wzrost włosów jest obserwowany dopiero po 4-8 miesiącach, a skuteczność leczenia ocenia się dopiero po roku kuracji.  

Wyjaśnienie 

W największym badaniu z randomizacją, porównującym zastosowanie 2% i 5% roztworu minoksydylu w grupie 393 mężczyzn z łysieniem androgenowym potwierdzono, że oba roztwory wykazują się większą skutecznością w porównaniu do placebo. Po 48 tygodniach terapii odnotowano, że roztwór 5% cechuje wyższa skuteczność. Oceniano zarówno ilość nowych włosów, a także zadowolenie samych pacjentów. Dodatkowo, w przypadku roztworu 5% reakcja terapeutyczna była szybsza. Jednakże w przypadku zastosowania roztworu 5% u pacjentów częściej odnotowywano działania niepożądane takie jak świąd i podrażnienie skóry.^[3]

W badaniu prowadzonym na grupie kobiet u których stwierdzono wypadanie włosów, porównywano również minoksydyl w stężeniach 2 i 5%. Potwierdzono, że stężenie 5% cechuje się wyższą skutecznością. Terapia była dobrze tolerowana, ale zaobserwowano większą ilość zgłoszonych działań niepożądanych w grupie kobiet stosujących roztwór 5%.^[4]

Czytaj też: Minoksydyl – Pogadanki Farmaceutyczne

Piśmiennictwo

1. Donovan J., Goldstein B., Goldstein A. (2021). Treatment of androgenetic alopecia in men. UpToDate. Aktualizacja: 23.02.2021 ⬏
2. Rossi, A., Cantisani, C., Melis, L., Iorio, A., Scali, E., & Calvieri, S. (2012). Minoxidil Use in Dermatology, Side Effects and Recent Patents. Recent Patents on Inflammation & Allergy Drug Discovery, 6(2), 130–136. doi:10.2174/187221312800166859 ⬏
3. Olsen, E. A., Dunlap, F. E., Funicella, T., Koperski, J. A., Swinehart, J. M., Tschen, E. H., & Trancik, R. J. (2002). A randomized clinical trial of 5% topical minoxidil versus 2% topical minoxidil and placebo in the treatment of androgenetic alopecia in men. Journal of the American Academy of Dermatology, 47(3), 377–385. doi:10.1067/mjd.2002.124088 ⬏
4. Lucky, A. W., Piacquadio, D. J., Ditre, C. M., Dunlap, F., Kantor, I., Pandya, A. G., … Tharp, M. D. (2004). A randomized, placebo-controlled trial of 5% and 2% topical minoxidil solutions in the treatment of female pattern hair loss. Journal of the American Academy of Dermatology, 50(4), 541–553. doi:10.1016/j.jaad.2003.06.014   ⬏