Aciclovir Noridem

Produkt leczniczy Aciclovir Noridem jest wskazany do stosowania u pacjentów z obniżoną odpornością w następujących przypadkach:

• Zakażenia wirusem Varicella zoster (ang. Varicella zoster virus, VZV)
• Zakażenia wirusem Herpes simplex (ang. Herpes simplex virus, HSV) Produkt leczniczy Aciclovir Noridem jest wskazany do stosowania u pacjentów z prawidłową odpornością w następujących przypadkach:

Zakażenia wirusem Vacirella zoster (VZV)

• Półpasiec o ciężkim przebiegu ze względu na rozległość zmian patologicznych lub ich dalszy rozwój.
• Ospa wietrzna u kobiet w ciąży, u których występuje wysypka na 8-10 dni przed porodem.
• Ospa wietrzna u noworodków.
• Przed wystąpieniem wysypki u noworodków, gdy początek ospy wietrznej u matki miał miejsce w okresie pomiędzy 5 dni przed porodem i 2 dni po porodzie.
• Ospa wietrzna o ciężkim przebiegu u dzieci w wieku poniżej 1 roku.
• Powikłania ospy wietrznej, w szczególności wirusowe zapalenie płuc.

Zakażenia wirusem Herpes simplex (HSV)

• Pierwotne opryszczkowe zakażenie narządów płciowych o ciężkim przebiegu.
• Leczenie opryszczkowego zapalenia jamy ustnej i dziąseł o ciężkim przebiegu, gdy odczuwany dyskomfort uniemożliwia leczenie doustne.
• Wyprysk opryszczkowy (eczema herpeticum).
• Leczenie opryszczkowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu.

Każda fiolka zawiera 250 mg acyklowiru (w postaci acyklowiru sodu).

Każda fiolka zawiera 500 mg acyklowiru (w postaci acyklowiru sodu).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Produkt leczniczy zawiera 1,14 mmol (lub 26,1 mg) sodu w fiolce.

Produkt leczniczy zawiera 2,27 mmol (lub 52,2 mg) sodu w fiolce.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Proszek do sporządzania roztworu do infuzji.

Biały lub białawy proszek.

Dawkowanie

Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek jest podane poniżej. W przypadku pacjentów z nieprawidłową czynnością nerek dawka musi zostać dostosowana w zależności od nasilenia zaburzeń czynności nerek (patrz „Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek”).

Aby zapoznać się z zaleceniami dotyczącymi czasu trwania leczenia, patrz „Czas trwania leczenia”.

Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek

Osoby dorosłe i młodzież (w wieku powyżej 12 lat)

• Zakażenia wirusem Varicella zoster (VZV): 10 mg/kg masy ciała (mc.) co 8 godzin;

od 10 do 15 mg/kg mc. co 8 godzin w przypadku kobiet w ciąży.

• Zakażenia wirusem Herpes simplex (HSV) (z wyjątkiem zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu): 5 mg/kg mc. co 8 godzin.
• Opryszczkowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu: 10 mg/kg mc. co 8 godzin.

Dzieci i młodzież

Dzieci w wieku powyżej 3 miesięcy

Dawka dla dzieci w wieku pomiędzy 3 miesiące a 12 lat musi być obliczana na podstawie masy ciała.

• Zakażenie wirusem Herpes simplex (z wyjątkiem zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu) lub zakażenia wirusem Varicella zoster: 10 mg/kg mc. co 8 godzin, maksymalna dawka 400 mg co 8 godzin.
• Opryszczkowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu lub zakażenie wirusem Varicella zoster u dzieci z obniżoną odpornością: 20 mg/kg mc. co 8 godzin, maksymalna dawka to 800 mg co 8 godzin.

Noworodki

W przypadku noworodków i niemowląt w wieku do 3 miesięcy dawka musi być obliczana na podstawie masy ciała.

• W przypadku rozpoznanego lub podejrzewanego zakażenia wirusem opryszczki u noworodka, zalecana dawka wynosi 20 mg/kg mc. dożylnie co 8 godzin przez 21 dni w przypadku zakażenia rozsianego oraz zakażenia ośrodkowego układu nerwowego, lub przez 14 dni w przypadku choroby ograniczonej do skóry i błon śluzowych.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek

Przerwa między dwiema dawkami oraz dawka powinny być dostosowane na podstawie klirensu kreatyniny wyrażonego w mL/min u dorosłych i młodzieży oraz w mL/min/1,73 m 2 powierzchni ciała (pc.) u niemowląt i dzieci w wieku poniżej 13 lat. Należy zachować ostrożność podczas podawania acyklowiru pacjentom z zaburzeniem czynności nerek. W przypadku takich pacjentów należy zwrócić szczególną uwagę na przyjmowanie odpowiedniej ilości płynów.

Proponowane są następujące dostosowania dawek.

Dostosowanie dawki zalecane u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat z zaburzeniem czynności nerek

Dostosowanie dawki u dzieci w wieku 12 lat i młodszych, niemowląt oraz noworodków z zaburzeniem czynności nerek

Pacjenci w podeszłym wieku

Należy wziąć pod uwagę możliwość zaburzonej czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku, dawkę należy dostosować na podstawie klirensu kreatyniny (patrz „Dawkowanie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek”).

Należy zapewnić odpowiednią ilość przyjmowanych płynów przez pacjentów.

Pacjentów z otyłością

U pacjentów z otyłością, którym acyklowir podawany jest dożylnie w dawce wyliczonej na podstawie ich rzeczywistej masy ciała, mogą wystąpić zwiększone stężenia w osoczu. Z tego powodu należy rozważyć zmniejszenie dawki u pacjentów z otyłością, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub u pacjentów w podeszłym wieku.

Czas trwania leczenia

Czas trwania leczenia wynosi zazwyczaj 5 dni, jednak może zostać dostosowany w zależności od stanu zdrowia pacjenta i reakcji na leczenie. Czas trwania leczenia wynosi:

• 8-10 dni w przypadku zakażenia wirusem Varicella zoster
• 10 dni w przypadku opryszczkowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu; czas ten musi zostać dostosowany w zależności od stanu zdrowia pacjenta i reakcji na leczenie
• 5-10 dni w przypadku innych zakażeń wirusem Herpes simplex
• 14 dni w przypadku zakażenia wirusem opryszczki u noworodków obejmujące zakażenia skóry i błon śluzowych (skóra/oko/usta)
• 21 dni w przypadku zakażenia wirusem opryszczki u niemowląt występujące jako zakażenie rozsiane lub zakażenie ośrodkowego układu nerwowego.

Czas trwania profilaktycznego stosowania produktu leczniczego Aciclovir Noridem zależy od długości okresu zagrożenia zakażeniem.

Sposób podawania

Podanie wyłącznie dożylne.

Każda dawka powinna być powoli wstrzykiwana dożylnie (za pomocą pompy lub infuzji)

przez co najmniej godzinę.

Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Nadwrażliwość na substancję czynną – acyklowir, lub walacyklowir, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Specjalne ostrzeżenia

Ten produkt leczniczy nie jest wskazany do leczenia bólu po przebytym półpaścu ani w celu profilaktyki.

Jednoczesne stosowanie innych nefrotoksycznych produktów leczniczych zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzenia czynności nerek. Należy zachować ostrożność podczas dożylnego podawania acyklowiru w skojarzeniu z innymi lekami nefrotoksycznymi.

W przypadku wystąpienia bólu nerek należy rozważyć zaburzenia czynności nerek i zakończenie leczenia.

Środki ostrożności podczas stosowania

Stan nawodnienia pacjenta

Należy zapewnić przyjmowanie odpowiedniej ilości płynów, w szczególności w przypadku pacjentów zagrożonych odwodnieniem, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, jak i u pacjentów dożylnie przyjmujących acyklowir lub przyjmujących doustnie acyklowir w dużych dawkach.

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek i pacjenci w wieku podeszłym

Acyklowir jest wydalany z organizmu przez nerki, dlatego dawka musi być dostosowana na podstawie klirensu kreatyniny (patrz punkt 4.2).

U pacjentów w podeszłym wieku czynność nerek może być zmniejszona i w związku z tym należy rozważyć zmniejszenie dawki acyklowiru w tej grupie pacjentów.

Prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń neurologicznych (patrz punkt 4.8) jest większe u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku, u których może występować zmniejszenie czynności nerek.

Należy ściśle monitorować pacjentów w podeszłym wieku i (lub) pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, aby rozpoznać takie neurologiczne działania niepożądane, które zazwyczaj ustępują po zaprzestaniu leczenia (patrz punkt 4.8).

Środki ostrożności związane z podaniem dożylnym

Dawki stosowane dożylnie należy podawać w postaci infuzji przez co najmniej jedną godzinę, w celu uniknięcia wytrącania się acyklowiru w nerkach. Należy unikać szybkiego podawania produktu leczniczego ani nie podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolusie).

W przypadku używania worka infuzyjnego należy rozcieńczyć odtworzony roztwór acyklowiru, uważając, aby nie przekroczyć maksymalnego stężenia 5 mg/mL acyklowiru na worek (patrz punkty 4.8 i 6.6).

U pacjentów przyjmujących dożylnie duże dawki acyklowiru (np. w leczeniu opryszczkowego zapalenia mózgu) należy zwrócić szczególną uwagę na czynność nerek, zwłaszcza, gdy pacjenci są odwodnieni lub występuje u nich zaburzona czynność nerek. Odtworzony roztwór acyklowiru do podawania dożylnego ma pH około 11,0 i nie powinien być podawany doustnie.

Odnotowano przypadki pomyłek związanych z rozcieńczaniem podczas podawania acyklowiru we wstrzyknięciu. Ważne jest, aby dokładnie przestrzegać procedur związanych z rekonstytucją i rozcieńczaniem podczas podawania acyklowiru używając worka infuzyjnego (patrz punkt 6.6).

Długotrwałe leczenie

Długotrwałe leczenie lub wielokokrotne podawanie acyklowiru u pacjentów ze znacznie obniżoną odpornością może powodować wyselekcjonowanie szczepów wirusa o zmniejszonej wrażliwości na acyklowir, mogących nie reagować na dalsze leczenie acyklowirem (patrz punkt 5.1).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Fiolka 250 mg

Ten produkt leczniczy zawiera 26,1 mg sodu w fiolce, co odpowiada 1,3% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Fiolka 500 mg

Ten produkt leczniczy zawiera 52,2 mg sodu w fiolce, co odpowiada 2,6% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Skojarzenia, które należy wziąć pod uwagę

• Inne nefrotoksyczne produkty lecznicze

Ryzyko zwiększonej nefrotoksyczności

Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych o toksycznym wpływie na nerki zwiększa ryzyko nefrotoksyczności. Jeżeli takie skojarzenie jest konieczne, należy ściśle monitorować czynność nerek.

Acyklowir jest usuwany z organizmu głównie w niezmienionej postaci z moczem poprzez mechanizm aktywnego wydzielania w kanalikach nerkowych.

Wszystkie inne leki, które współzawodniczą o ten mechanizm, mogą zwiększyć stężenie acyklowiru w osoczu.

Probenecyd i cymetydyna poprzez ten mechanizm zwiększają wartość AUC acyklowiru i zmniejszają klirens nerkowy acyklowiru.

Jednakże, nie jest konieczne dostosowanie dawki ze względu na szeroki indeks terapeutyczny acyklowiru.

W przypadku pacjentów przyjmujących dożylnie acyklowir należy zachować ostrożność podczas podawania innych produktów leczniczych, które współzawodniczą z acyklowirem o mechanizm

wydalania, ze względu na możliwość zwiększenia stężenia w osoczu jednego lub obu leków bądź ich metabolitów.

W przypadku jednoczesnego podawania acyklowiru i mykofenolanu mofetylu, leku immunosupresyjnego stosowanego u pacjentów po przeszczepieniu narządu, zaobserwowano zwiększenie wartości AUC acyklowiru w osoczu i nieaktywnego metabolitu mykofenolanu mofetylu.

Należy ponadto zachować ostrożność (i monitorować czynność nerek), podczas jednoczesnego dożylnego podawania acyklowiru wraz z produktami leczniczymi, które wpływają na inne aspekty czynności nerek (np. cyklosporyna lub takrolimus).

• Lit

Jeśli lit jest jednocześnie podawany wraz z dużymi dożylnymi dawkami acyklowiru, należy dokładnie monitorować stężenie litu w surowicy krwi ze względu na ryzyko jego toksyczności.

• Teofilina

Badanie kliniczne przeprowadzone z udziałem 5 mężczyzn wykazało, że jednoczesne podawanie acyklowiru zwiększa wartość AUC całkowitej podawanej teofiliny o około 50%. Zaleca się oznaczanie stężenia teofiliny w osoczu podczas jednoczesnego podawania z acyklowirem.

Ciąża

W badaniach na zwierzętach w przypadku jednego gatunku wykazano działanie teratogenne po podaniu bardzo dużych dawek. Jednakże, ogólnoustrojowe podanie acyklowiru, w ramach międzynarodowych standardowych testów, nie wykazuje bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

Rejestry ciąży z okresu po wprowadzeniu acyklowiru do obrotu przedstawiają dane dotyczące kobiet, którym w okresie ciąży podawano acyklowir w jakiejkolwiek postaci. Dane z rejestru nie wskazują na zwiększenie wad wrodzonych u pacjentów narażonych na acyklowir w porównaniu z ogólną populacją. Nie wykazano również aby któraś z wad wrodzonych była swoista dla acyklowiru ani nie wykazano żadnej spójności w odniesieniu do ich wspólnej przyczyny.

Jednakże, tylko badania epidemiologiczne mogłyby potwierdzić brak ryzyka.

Stosowanie acyklowiru należy rozważyć wyłącznie, gdy potencjalne korzyści przewyższają możliwość wystąpienia nieznanego ryzyka.

Karmienie piersią

Po doustnym podaniu acyklowiru w dawce 200 mg pięć razy na dobę wykryto obecność acyklowiru w mleku ludzkim w stężeniu od 0,6 do 4,1 razy większym niż stężenie w osoczu. Takie stężenie w mleku ludzkim mogłoby spowodować przyjmowanie acyklowiru przez niemowlęta karmione piersią w dawkach do 0,3 mg/kg mc. na dobę.

W związku z powyższym i ciężkością chorób podlegających leczeniu produktem Aciclovir Noridem, nie należy karmić piersią podczas trwania leczenia.

Acyklowir w postaci roztworu do wstrzykiwań (dożylnych) jest zazwyczaj podawany hospitalizowanym pacjentom, stąd też informacja o wpływie produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie ma tu zazwyczaj zastosowania.

Nie przeprowadzono żadnych badań mających na celu ocenę wpływu acyklowiru na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Objawy przedmiotowe i podmiotowe

Przedawkowanie acyklowiru podawanego dożylnie powoduje zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, mocznika we krwi i w następstwie zaburzenie czynności nerek. Po przedawkowaniu zaobserwowano objawy neurologiczne takie jak splątanie, omamy, pobudzenie, drgawki i śpiączkę.

Sposób postępowania

Należy uważnie monitorować pacjentów, czy nie występują u nich objawy zatrucia.

Hemodializa w znacznym stopniu usuwa acyklowir z krwi i może być rozważana jako metoda postępowania w przypadku wystąpienia objawów przedawkowania.

Acyklowir jest specyficznym inhibitorem wirusa opryszczki, który w warunkach in vitro hamuje namnażanie się wirusów Herpes simplex typu 1 i 2 oraz wirusa Varicella zoster (VZV).

Acyklowir po fosforylacji do trifosforanu acyklowiru hamuje syntezę wirusowego DNA.

W pierwszym etapie fosforylacji pośredniczy wyłącznie specyficzny enzym wirusowy.

W przypadku wirusów HSV i VZV to wirusowa kinaza tymidynowa, która jest obecna wyłącznie w komórkach zakażonych wirusem.

Fosforylacja monofosforanu acyklowiru do difosforanu, a następnie do trifosforanu jest możliwa wskutek działania enzymów komórkowych. Trifosforan acyklowiru stanowi substrat wirusowej polimerazy DNA. Jest przez nią wbudowywany w wirusowe DNA i hamuje jego replikację, wskutek czego powoduje przerwanie syntezy wirusowego DNA. W efekcie zablokowana zostaje replikacja wirusa.

Ze względu na swoją podwójną selektywność acyklowir nie zakłóca metabolizmu zdrowych komórek.

Badanie przeprowadzone na dużej liczbie klinicznych izolatów pochodzących od pacjentów leczonych (także zapobiegawczo) acyklowirem wykazało, że wirus o zmniejszonej wrażliwości na acyklowir niezwykle rzadko występuje u pacjentów immunokompetentnych (tzn. o prawidłowej odporności).

U pacjentów z zaburzoną odpornością [takich jak pacjenci, którym przeszczepiono narząd lub szpik kostny, pacjentów w trakcie chemioterapii z powodu choroby nowotworowej, a także osób zakażonych ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV)] sporadycznie występował wirus o zmniejszonej wrażliwości.

Odnotowane rzadkie przypadki oporności na acyklowir zasadniczo spowodowane były niedoborem wirusowej kinazy tymidynowej co prowadziło do zmniejszonej zjadliwości. Opisywano kilka przypadków zmniejszonej wrażliwość na acyklowir będących wynikiem zmian dotyczących kinazy tymidynowej lub polimerazy DNA wirusa. Zjadliwość tych wirusów wydaje się niezmieniona.

Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

30 miesięcy

Po rekonstytucji 250 mg

Wykazano stabilność pod względem chemicznym i fizycznym przez 24 godziny w temperaturze od 23 o C do 27 o C w sztucznym świetle oraz w temperaturze od 2 o C do 8 o C, po rozpuszczeniu w 10 mL wody do wstrzykiwań lub w roztworze chlorku sodu 9 mg/mL (0,9%) do wstrzykiwań.

Po rekonstytucji 500 mg

Wykazano stabilność pod względem chemicznym i fizycznym przez 24 godziny w temperaturze od 23 o C do 27 o C w sztucznym świetle i w temperaturze od 2 o C do 8 o C, po rozpuszczeniu w 20 mL wody do wstrzykiwań lub w roztworze chlorku sodu 9 mg/mL (0,9%) do wstrzykiwań.

Po rozcieńczeniu 250 mg

Wykazano stabilność pod względem chemicznym i fizycznym przez 12 godzin w temperaturze od 23°C do 27°C przy stężeniu acyklowiru wynoszącym 2,5 mg/mL po rozcieńczeniu z kompatybilnymi roztworami wymienionymi w punkcie 6.6.

Po rozcieńczeniu 500 mg

Wykazano stabilność pod względem chemicznym i fizycznym przez 12 godzin w temperaturze od 23°C do 27°C przy stężeniu acyklowiru wynoszącym 5,0 mg/mL po rozcieńczeniu z kompatybilnymi roztworami wymienionymi w punkcie 6.6.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i zwykle nie powinien on być dłuższy niż 24 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C lub nie przekraczać czasów podanych powyżej dla chemicznej i fizycznej stabilności, w zależności od tego, który z nich jest krótszym, chyba, że metoda otwierania / rekonstytucji / rozcieńczania została przeprowadzona w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

Niewykorzystany roztwór należy usunąć.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

2025-08-15