Lyxumia

go

Produkt leczniczy Lyxumia jest wskazany do stosowania u dorosłych z cukrzycą typu 2 w skojarzeniu z doustnymi produktami leczniczymi ne zmniejszającymi stężenie glukozy i (lub) insuliną bazalną w celu uzyskania właściwej kontroli glikemii, gdy stosowanie tych leków razem z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie wystarcza do aż zapewnienia odpowiedniej kontroli glikemii (patrz punkty 4.4 oraz 5.1 w celu uzyskania dostępnych danych dotyczących różnych połączeń).

w

Produkt leczniczy Lyxumia jest ne wskazany do stosowania u dorosłych z cukrzycą typu 2 w skojarzeniu z doustnymi produktami leczniczymi zmniejszającymi stężenie glukozy i (lub) insuliną bazalną w celu aż

uzyskania właściwej kontroli glikemii, gdy stosowanie tych leków razem z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie wystarcza do zapewnienia odpowiedniej kontroli glikemii (patrz punkty 4.4 oraz 5.1 w

w celu uzyskania dostępnych danych dotyczących różnych połączeń).

z

be

Lyxumia 10 mikrogramów roztwór do wstrzykiwań

e Każda dawka (0,2 ml) zawiera 10 mikrogramów (µg) liksysenatydu (50 µg/ml).

ni ze

Lyxumia 20 mikrogramów roztwór do wstrzykiwań

Każda dawka (0,2 ml) zawiera 20 mikrogramów (µg) liksysenatydu (100 µg/ml). c sz

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

pu Każda dawka zawiera 540 mikrogramów metakrezolu.

do Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

na

e Lyxumia 10 mikrogramów roztwór do wstrzykiwań ni Każda dawka (0,2 ml) zawiera 10 mikrogramów (µg) liksysenatydu (50 µg/ml).

ze

Lyxumia 20 mikrogramów roztwór do wstrzykiwań c

Każda dawka (0,2 ml) zawiera 20 mikrogramów (µg) liksysenatydu (100 sz µg/ml).

pu

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda dawka zawiera 540 mikrogramów metakrezolu. do

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

na

a

sz Każda dawka (0,2 ml) zawiera 10 mikrogramów liksysenatydu (50 mikrogramów/ml).

pu

do

sz Każda dawka (0,2 ml) zawiera 20 mikrogramów liksysenatydu (100 mikrogramów/ml).

pu

do

do Każda dawka (0,2 ml) zawiera 10 lub 20 mikrogramów liksysenatydu.

na

pu

do

a i Roztwór do wstrzykiwań (zastrzyk). en Przejrzysty bezbarwny roztwór.

ol zw

i en Roztwór do wstrzykiwań (zastrzyk).

ol Przejrzysty bezbarwny roztwór.

zw

na Substancje pomocnicze: glicerol 85%, sodu octan trójwodny, metionina, metakrezol (aby uzyskać więcej informacji, patrz ulotka), kwas solny i roztwór wodorotlenku sodu (do ustalenia pH), woda do a wstrzykiwań.

i en

ol

a i Substancje pomocnicze: glicerol 85%, sodu octan trójwodny, en metionina, metakrezol (aby uzyskać więcej informacji, patrz ulotka), kwas solny i roztwór wodorotlenku sodu (do ustalenia pH), woda do wstrzykiwań. ol zw

na EXP

a i

be

Dawkowanie

Dawka początkowa: y liksysenatyd podawany jest przez 14 dni w dawce początkowej wynoszącej 10 µg raz na dobę. cz

Dawka podtrzymująca: od 15. dnia leczenia liksysenatyd podawany jest w stałej dawce ni

podtrzymującej wynoszącej 20 µg raz na dobę.

Jako cz dawka początkowa stosowany jest produkt leczniczy Lyxumia 10 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań.

le

Jako dawka podtrzymująca stosowany jest produkt leczniczy Lyxumia 20 mikrogramów, roztwór do t wstrzykiwań.

uk

W przypadku dodawania produktu leczniczego Lyxumia do dotychczas stosowanego leczenia od

metforminą, nie ma konieczności zmiany dawki metforminy.

W przypadku dodawania produktu leczniczego Lyxumia do dotychczas stosowanego leczenia Pr

pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną bazalną, można rozważyć zmniejszenie dawki pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny bazalnej, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia hipoglikemii. Nie należy podawać produktu leczniczego Lyxumia w skojarzeniu z insuliną bazalną i pochodnymi sulfonylomocznika z powodu występowania zwiększonego ryzyka hipoglikemii (patrz punkt 4.4).

Stosowanie produktu leczniczego Lyxumia nie wymaga dodatkowej kontroli stężenia glukozy we krwi. W przypadku stosowania w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną tu bazalną, może być konieczne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi lub samodzielna kontrola glikemii przez pacjenta, aby dostosować dawki pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny bazalnej.

ob

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku do Nie ma konieczności dostosowania dawki do wieku pacjenta.

e Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

ni Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami ze czynności nerek.

Brak jest dostępnych danych klinicznych dotyczących leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami c czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min) lub schyłkową sz niewydolnością nerek, dlatego też nie zaleca się stosowania liksysenatydu w tych grupach pacjentów (patrz punkt 5.2).

pu

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

do Nie jest wymagane dostosowanie dawki produktu leczniczego u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).

na

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności a liksysenatydu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 5.1). Brak dostępnych danych. i en

Sposób podawania ol Produkt leczniczy Lyxumia podaje się we wstrzyknięciach podskórnych w udo, brzuch lub ramię.

zw

Produktu leczniczego Lyxumia nie należy podawać dożylnie ani domięśniowo.

po

Wstrzyknięcie podaje się raz na dobę w ciągu godziny poprzedzającej którykolwiek posiłek dnia. Po wybraniu najbardziej odpowiadającej pory spożywania posiłku, zaleca się podawać lek Lyxumia przed go

tym samym posiłkiem każdego dnia. W przypadku pominięcia dawki, należy ją wstrzyknąć w ciągu godziny poprzedzającej następny posiłek.

ne

Dawkowanie y

Dawka początkowa: cz liksysenatyd podawany jest przez 14 dni w dawce początkowej wynoszącej 10 µg raz na dobę.

ni

Dawka podtrzymująca: od 15. dnia leczenia liksysenatyd podawany jest w stałej dawce cz

podtrzymującej wynoszącej 20 µg raz na dobę.

le

W przypadku dodawania produktu leczniczego Lyxumia do dotychczas stosowanego leczenia t metforminą, nie ma konieczności zmiany dawki metforminy.

uk

W przypadku dodawania produktu leczniczego Lyxumia do dotychczas stosowanego leczenia pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną bazalną, można rozważyć zmniejszenie dawki pochodnej od

sulfonylomocznika lub insuliny bazalnej, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia hipoglikemii. Nie należy Pr podawać produktu leczniczego Lyxumia w skojarzeniu z insuliną bazalną i pochodnymi sulfonylomocznika z powodu występowania zwiększonego ryzyka hipoglikemii (patrz punkt 4.4).

Stosowanie produktu leczniczego Lyxumia nie wymaga dodatkowej kontroli stężenia glukozy we krwi. W przypadku stosowania w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną

bazalną, może być konieczne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi lub samodzielna kontrola glikemii przez pacjenta, aby dostosować dawki pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny bazalnej. tu

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku ob Nie ma konieczności dostosowania dawki do wieku pacjenta.

do Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami e czynności nerek.

ni Brak jest dostępnych danych klinicznych dotyczących leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami ze czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min) lub schyłkową niewydolnością nerek, dlatego też nie zaleca się stosowania liksenatydu w tych grupach pacjentów (patrz punkt 5.2).

c sz Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

pu Nie jest wymagane dostosowanie dawki produktu leczniczego u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).

do

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności liksysenatydu na u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 5.1). Brak dostępnych danych.

a Sposób podawania i en Produkt leczniczy Lyxumia podaje się we wstrzyknięciach podskórnych w udo, brzuch lub ramię.

Produktu leczniczego Lyxumia nie należy podawać ol dożylnie ani domięśniowo.

zw

Wstrzyknięcie podaje się raz na dobę w ciągu godziny poprzedzającej którykolwiek posiłek dnia. Po wybraniu najbardziej odpowiadającej pory spożywania posiłku, zaleca się podawać lek Lyxumia przed po

tym samym posiłkiem każdego dnia. W przypadku pominięcia dawki, należy ją wstrzyknąć w ciągu godziny poprzedzającej następny posiłek.

go

Nadwrażliwość na substancję w czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

z

be

ne

Nadwrażliwość na substancję aż czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

w

y

Brak jest dostępnych danych klinicznych dotyczących stosowania liksysenatydu u pacjentów cz

z cukrzycą typu 1, dlatego nie należy stosować tego produktu leczniczego w tej grupie pacjentów. Nie należy stosować ni liksysenatydu w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej.

cz

Ostre zapalenie trzustki

Stosowanie le agonistów receptora glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1) wiąże się z ryzykiem

ostrego zapalenia trzustki. Zgłoszono kilka przypadków ostrego zapalenia trzustki podczas stosowania t

uk liksysenatydu, chociaż związek przyczynowy nie został ustalony. Należy poinformować pacjentów o charakterystycznych objawach ostrego zapalenia trzustki: stałym, silnym bólu brzucha. Gdy od zachodzi podejrzenie zapalenia trzustki, należy zaprzestać stosowania liksysenatydu; w przypadku potwierdzenia rozpoznania ostrego zapalenia trzustki, nie należy ponownie rozpoczynać leczenia Pr

liksysenatydem. Należy zachować ostrożność stosując ten produkt leczniczy u pacjentów, u których w przeszłości wystąpiło zapalenie trzustki.

Ciężkie choroby układu pokarmowego

Stosowanie agonistów receptora GLP-1 może wiązać się z objawami niepożądanymi ze strony układu tu pokarmowego. Liksysenatydu nie badano u pacjentów z ciężkimi chorobami układu pokarmowego, w tym z ciężką neuropatią trzewną, dlatego też nie zaleca się stosowania liksysenatydu w tej grupie pacjentów. ob

Zaburzenia czynności nerek

do Brak jest dostępnych danych klinicznych dotyczących leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min) lub schyłkową niewydolnością nerek.

e Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Lyxumia u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami ni czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 oraz 5.2).

ze

Hipoglikemia

c U pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lyxumia łącznie z pochodnymi sz sulfonylomocznika lub z insuliną bazalną może występować zwiększone ryzyko hipoglikemii. Aby zmniejszyć ryzyko pu hipoglikemii, można rozważyć zmniejszenie dawki pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny bazalnej (patrz punkt 4.2). Nie należy podawać liksysenatydu w skojarzeniu z insuliną bazalną i do pochodnymi sulfonylomocznika z powodu występowania zwiększonego ryzyka hipoglikemii.

Równoczesne stosowanie produktów leczniczych na Opóźnienie opróżniania żołądka przez liksysenatyd może zmniejszać szybkość wchłaniania produktów leczniczych podawanych doustnie. Liksysenatyd a należy stosować ostrożnie u pacjentów stosujących doustne produkty lecznicze wymagające szybkiego i wchłaniania w żołądku i jelitach, en wymagające uważnego monitorowania pacjenta lub produkty lecznicze o wąskim indeksie terapeutycznym. Szczegółowe zalecenia dotyczące ol stosowania tych produktów leczniczych podano w punkcie 4.5.

zw

Populacje nie badane

po

Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania liksysenatydu w skojarzeniu z inhibitorami dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4).

go

Odwodnienie

ne

Pacjentów stosujących liksysenatyd należy poinformować o ryzyku odwodnienia w związku z działaniami niepożądanymi ze strony układu pokarmowego, a także o konieczności podjęcia środków aż

ostrożności w celu uniknięcia odwodnienia.

w

Substancje pomocnicze

z

Ten produkt leczniczy zawiera metakrezol, który może wywoływać reakcje alergiczne.

be

Ten produkt leczniczy zawiera mniej 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt uznaje się za zasadniczo „wolny od sodu”.

y

cz

z

be

Brak jest dostępnych danych klinicznych dotyczących stosowania liksysenatydu u pacjentów z cukrzycą typu 1, dlatego nie należy stosować tego produktu leczniczego w tej grupie pacjentów. Nie y

należy stosować liksysenatydu w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej.

cz

Ostre zapalenie ni trzustki

Stosowanie agonistów receptora glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1) wiąże się z ryzykiem cz

ostrego zapalenia trzustki. Zgłoszono kilka przypadków ostrego zapalenia trzustki podczas stosowania liksysenatydu, le chociaż związek przyczynowy nie został ustalony. Należy poinformować pacjentów o charakterystycznych objawach ostrego zapalenia trzustki: stałym, silnym bólu brzucha. Gdy t

uk zachodzi podejrzenie zapalenia trzustki, należy zaprzestać stosowania liksysenatydu; w przypadku potwierdzenia rozpoznania ostrego zapalenia trzustki, nie należy ponownie rozpoczynać leczenia od liksysenatydem. Należy zachować ostrożność stosując ten produkt leczniczy u pacjentów, u których w przeszłości wystąpiło zapalenie trzustki.

Pr

Ciężkie choroby układu pokarmowego

Stosowanie agonistów receptora GLP-1 może wiązać się z objawami niepożądanymi ze strony układu pokarmowego. Liksysenatydu nie badano u pacjentów z ciężkimi chorobami układu pokarmowego, w tym z ciężką neuropatią trzewną, dlatego też nie zaleca się stosowania liksysenatydu w tej grupie pacjentów.

Zaburzenia czynności nerek tu Brak jest dostępnych danych klinicznych dotyczących leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min) lub schyłkową niewydolnością nerek.

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Lyxumia u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami ob czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 oraz 5.2).

do

Hipoglikemia

U pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lyxumia łącznie z pochodnymi sulfonylomocznika lub e z insuliną bazalną może występować zwiększone ryzyko hipoglikemii. Aby zmniejszyć ryzyko ni hipoglikemii, można rozważyć zmniejszenie dawki pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny bazalnej (patrz punkt 4.2). Nie należy podawać liksysenatydu w skojarzeniu z ze insuliną bazalną i pochodnymi sulfonylomocznika z powodu występowania zwiększonego ryzyka hipoglikemii.

c sz

Równoczesne stosowanie produktów leczniczych

pu Opóźnienie opróżniania żołądka przez liksysenatyd może zmniejszać szybkość wchłaniania produktów leczniczych podawanych doustnie. Liksysenatyd należy stosować ostrożnie u pacjentów do stosujących doustne produkty lecznicze wymagające szybkiego wchłaniania w żołądku i jelitach, wymagające uważnego monitorowania pacjenta lub produkty lecznicze o wąskim indeksie terapeutycznym. Szczegółowe zalecenia dotyczące stosowania na tych produktów leczniczych podano w punkcie 4.5.

a Populacje nie badane i en Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania liksysenatydu w skojarzeniu z inhibitorami dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4). ol

zw

Odwodnienie

Pacjentów stosujących liksysenatyd należy poinformować o ryzyku odwodnienia w związku z po

działaniami niepożądanymi ze strony układu pokarmowego, a także o konieczności podjęcia środków ostrożności w celu uniknięcia odwodnienia.

go

Substancje pomocnicze

ne

Ten produkt leczniczy zawiera metakrezol, który może wywoływać reakcje alergiczne.

Ten produkt leczniczy zawiera mniej 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt uznaje się za aż

zasadniczo „wolny od sodu”.

w

ni

Liksysenatyd jest peptydem i nie podlega metabolizmowi z udziałem cytochromu P450. W badaniach cz

in vitro, liksysenatyd nie wpływał na czynność izoenzymów cytochromu P450 ani ludzkich białek transportowych. le

Opóźnienie opróżniania żołądka przez liksysenatyd może zmniejszać szybkość wchłaniania t

produktów leczniczych podawanych doustnie. Szczególnie na początku leczenia liksysenatydem uk

należy ściśle obserwować pacjentów stosujących produkty lecznicze o wąskim indeksie od terapeutycznym, jak i te produkty lecznicze, które wymagają uważnego monitorowania pacjenta.

Przyjmowanie tych produktów leczniczych należy skoordynować ze stosowaniem liksysenatydu. Jeśli Pr te produkty lecznicze powinny być podawane z pokarmem, należy poinformować pacjentów, aby jeśli to możliwe, przyjmowali je z posiłkiem, wtedy gdy nie stosują liksysenatydu.

W przypadku doustnych produktów leczniczych, których skuteczność szczególnie zależy od stężeń progowych, takich jak antybiotyki, pacjentów należy poinformować, aby przyjmowali te produkty lecznicze przynajmniej na 1 godzinę przed lub 4 godziny po wstrzyknięciu liksysenatydu.

Odporne na sok żołądkowy, dojelitowe postaci leków zawierające substancje czynne wrażliwe na rozpad w żołądku należy podawać na 1 godzinę przed lub 4 godziny po wstrzyknięciu liksysenatydu. tu

Paracetamol

Paracetamol zastosowano jako modelowy produkt leczniczy w badaniu wpływu liksysenatydu ob na opróżnianie żołądka. Po podaniu pojedynczej dawki 1000 mg paracetamolu, wartości AUC i t 1/2 nie uległy zmianie bez względu na czas podania leku (przed lub po wstrzyknięciu liksysenatydu).

do Przy podaniu paracetamolu na 1 lub 4 godziny po podaniu 10 µg liksysenatydu, C max paracetamolu uległo zmniejszeniu o odpowiednio 29% i 31%, a mediana t max uległa opóźnieniu o odpowiednio e 2,0 i 1,75 godzin. Dalsze opóźnienie t max oraz zmniejszenie wartości C max paracetamolu jest ni przewidywane dla dawki podtrzymującej wynoszącej 20 µg.

Przy podaniu paracetamolu na 1 godzinę przed wstrzyknięciem liksysenatydu ze nie zaobserwowano jego wpływu na C max i t max paracetamolu.

c Na podstawie tych wyników nie jest wymagane dostosowanie dawki paracetamolu, sz ale gdy wymagane jest szybkie pojawienie się działania należy wziąć pod uwagę obserwowane opóźnienie t max , gdy pu paracetamol podawano 1-4 godzin po zastosowaniu liksysenatydu.

do

Doustne środki antykoncepcyjne

Po podaniu pojedynczej dawki doustnego środka antykoncepcyjnego (etynyloestradiol 0,03 mg /lewonorgestrel 0,15 mg) na 1 godzinę przed lub 11 godzin na po podaniu 10 µg liksysenatydu, wartości C max , AUC, t 1/2 i t max etynyloestradiolu i lewonorgestrelu nie uległy zmianie.

Podanie doustnego środka antykoncepcyjnego na 1godzinę a przed lub 4 godziny po podaniu liksysenatydu nie wpływało na AUC i t 1/2 etynyloestradiolu i i lewonorgestrelu, podczas gdy C max en etynyloestradiolu uległo zmniejszeniu o odpowiednio 52% i 39%, a C max lewonorgestrelu uległo zmniejszeniu o odpowiednio 46% i 20%, a mediana ol t max opóźnieniu o 1 do 3 godzin.

Zmniejszenie C max ma ograniczone znaczenie kliniczne i dlatego nie jest wymagane dostosowanie zw

dawki doustnych środków antykoncepcyjnych.

po

Atorwastatyna

Przy równoczesnym podawaniu 20 µg liksysenatydu i 40 mg atorwastatyny rano przez 6 dni, narażenie na atorwastatynę nie uległo go zmianie, podczas gdy C max uległo zmniejszeniu o 31%, a t max opóźnieniu o 3,25 godziny.

ne

Nie obserwowano takiego wydłużenia t max przy podawaniu atorwastatyny wieczorem, a liksysenatydu rano, lecz wartości AUC i C max atorwastatyny uległy zwiększeniu odpowiednio o 27% i 66%.

aż

Zmiany te nie są istotne klinicznie i dlatego nie jest wymagane dostosowanie dawki atorwastatyny w skojarzeniu z liksysenatydem. w

z

Warfaryna i inne pochodne kumaryny

be

Przy równoczesnym podawaniu 25 mg warfaryny i wielokrotnych dawek 20 µg liksysenatydu, nie zaobserwowano wpływu na AUC lub INR (Międzynarodowy Współczynnik Znormalizowany), y

podczas gdy wartość C max uległa zmniejszeniu o 19%, a wartość t max opóźnieniu o 7 godzin.

cz

Na podstawie tych wyników nie jest wymagane dostosowanie dawki warfaryny przy równoczesnym stosowaniu ni z liksysenatydem; zalecane jest jednak częste monitorowanie INR u pacjentów otrzymujących warfarynę i (lub) pochodne kumaryny w czasie rozpoczęcia lub zakończenia leczenia cz

liksysenatydem.

le

Digoksyna

t Równoczesne podanie 20 µg liksysenatydu i 0,25 mg digoksyny nie miało wpływu na AUC digoksyny uk

w stanie równowagi. Wartość t max digoksyny uległa opóźnieniu o 1,5 godziny, a C max zmniejszeniu od o 26%.

Na podstawie tych wyników, nie jest wymagane dostosowanie dawki digoksyny przy równoczesnym Pr stosowaniu z liksysenatydem.

Ramipryl

Przy równoczesnym podawaniu 20 µg liksysenatydu i 5 mg ramiprylu przez 6 dni, AUC ramiprylu uległo zwiększeniu o 21%, podczas gdy wartość C max uległa zmniejszeniu o 63%. AUC oraz C max

aktywnego metabolitu (ramiprylatu) nie uległy zmianie. Wartości t max ramiprylu i ramiprylatu uległy opóźnieniu o około 2,5 godzin. tu Na podstawie tych wyników, nie jest wymagane dostosowanie dawki ramiprylu przy równoczesnym stosowaniu z liksysenatydem.

ob

z

be

Liksysenatyd jest peptydem i nie podlega metabolizmowi z udziałem cytochromu P450. W badaniach in vitro, liksysenatyd nie wpływał na czynność izoenzymów cytochromu P450 ani ludzkich białek y

transportowych.

cz

Opóźnienie opróżniania żołądka przez liksysenatyd może zmniejszać szybkość wchłaniania produktów ni leczniczych podawanych doustnie. Szczególnie na początku leczenia liksysenatydem należy ściśle obserwować pacjentów stosujących produkty lecznicze o wąskim indeksie cz

terapeutycznym, jak i te produkty lecznicze, które wymagają uważnego monitorowania pacjenta.

Przyjmowanie le tych produktów leczniczych należy skoordynować ze stosowaniem liksysenatydu. Jeśli te produkty lecznicze powinny być podawane z pokarmem, należy poinformować pacjentów, aby jeśli t

to możliwe, przyjmowali je z posiłkiem, wtedy gdy nie stosują liksysenatydu.

uk

W przypadku doustnych produktów leczniczych, których skuteczność szczególnie zależy od stężeń od progowych, takich jak antybiotyki, pacjentów należy poinformować, aby przyjmowali te produkty lecznicze przynajmniej na 1 godzinę przed lub 4 godziny po wstrzyknięciu liksysenatydu.

Pr Odporne na sok żołądkowy, dojelitowe postaci leków zawierające substancje czynne wrażliwe na rozpad w żołądku należy podawać na 1 godzinę przed lub 4 godziny po wstrzyknięciu liksysenatydu.

Paracetamol

Paracetamol zastosowano jako modelowy produkt leczniczy w badaniu wpływu liksysenatydu tu na opróżnianie żołądka. Po podaniu pojedynczej dawki 1000 mg paracetamolu, wartości AUC i t 1/2 nie uległy zmianie bez względu na czas podania leku (przed lub po wstrzyknięciu liksysenatydu).

Przy podaniu paracetamolu na 1 lub 4 godziny po podaniu 10 µg liksysenatydu, C max paracetamolu ob uległo zmniejszeniu o odpowiednio 29% i 31%, a mediana t max uległa opóźnieniu o odpowiednio 2,0 i 1,75 godzin. Dalsze opóźnienie t max oraz zmniejszenie wartości C max paracetamolu jest do przewidywane dla dawki podtrzymującej wynoszącej 20 µg.

Przy podaniu paracetamolu na 1 godzinę przed wstrzyknięciem liksysenatydu nie zaobserwowano e jego wpływu na C max i t max paracetamolu.

ni Na podstawie tych wyników nie jest wymagane dostosowanie dawki paracetamolu, ale gdy wymagane jest szybkie pojawienie się działania należy wziąć pod uwagę obserwowane opóźnienie ze t max , gdy paracetamol podawano 1-4 godzin po zastosowaniu liksysenatydu.

c sz

Doustne środki antykoncepcyjne

pu Po podaniu pojedynczej dawki doustnego środka antykoncepcyjnego (etynyloestradiol 0,03 mg /lewonorgestrel 0,15 mg) na 1 godzinę przed lub 11 godzin po podaniu 10 µg liksysenatydu, wartości do C max , AUC, t 1/2 i t max etynyloestradiolu i lewonorgestrelu nie uległy zmianie.

Podanie doustnego środka antykoncepcyjnego na 1 godzinę przed lub 4 godziny po podaniu liksysenatydu nie wpływało na AUC i t 1/2 etynyloestradiolu na i lewonorgestrelu, podczas gdy C max etynyloestradiolu uległo zmniejszeniu o odpowiednio 52% i 39%, a C max lewonorgestrelu uległo zmniejszeniu o odpowiednio 46% i 20%, a mediana t max a opóźnieniu o 1 do 3 godzin.

Zmniejszenie C max ma ograniczone znaczenie kliniczne i i dlatego nie jest wymagane dostosowanie en dawki doustnych środków antykoncepcyjnych.

ol

Atorwastatyna

zw

Przy równoczesnym podawaniu 20 µg liksysenatydu i 40 mg atorwastatyny rano przez 6 dni, narażenie na atorwastatynę nie uległo zmianie, podczas gdy C max uległo zmniejszeniu o 31%, a t max po

opóźnieniu o 3,25 godziny.

Nie obserwowano takiego wydłużenia t max przy podawaniu atorwastatyny wieczorem, a liksysenatydu rano, lecz wartości AUC i C max atorwastatyny go uległy zwiększeniu odpowiednio o 27% i 66%.

Zmiany te nie są istotne klinicznie i dlatego nie jest wymagane dostosowanie dawki atorwastatyny ne

w skojarzeniu z liksysenatydem.

aż

Warfaryna i inne pochodne kumaryny

Przy równoczesnym podawaniu w 25 mg warfaryny i wielokrotnych dawek 20 µg liksysenatydu, nie zaobserwowano wpływu na AUC lub INR (Międzynarodowy Współczynnik Znormalizowany), z

podczas gdy wartość C max uległa zmniejszeniu o 19%, a wartość t max opóźnieniu o 7 godzin.

be

Na podstawie tych wyników nie jest wymagane dostosowanie dawki warfaryny przy równoczesnym stosowaniu z liksysenatydem; zalecane jest jednak częste monitorowanie INR u pacjentów y

otrzymujących warfarynę i (lub) pochodne kumaryny w czasie rozpoczęcia lub zakończenia leczenia cz

liksysenatydem.

ni

Digoksyna

cz

Równoczesne podanie 20 µg liksysenatydu i 0,25 mg digoksyny nie miało wpływu na AUC digoksyny w le stanie równowagi. Wartość t max digoksyny uległa opóźnieniu o 1,5 godziny, a C max zmniejszeniu o 26%.

t Na podstawie tych wyników, nie jest wymagane dostosowanie dawki digoksyny przy równoczesnym uk

stosowaniu z liksysenatydem.

od

Ramipryl

Pr Przy równoczesnym podawaniu 20 µg liksysenatydu i 5 mg ramiprylu przez 6 dni, AUC ramiprylu uległo zwiększeniu o 21%, podczas gdy wartość C max uległa zmniejszeniu o 63%. AUC oraz C max aktywnego metabolitu (ramiprylatu) nie uległy zmianie. Wartości t max ramiprylu i ramiprylatu uległy opóźnieniu o około 2,5 godzin.

Na podstawie tych wyników, nie jest wymagane dostosowanie dawki ramiprylu przy równoczesnym stosowaniu z liksysenatydem.

do

do

Karmienie piersią

na Nie wiadomo, czy produkt leczniczy Lyxumia przenika do mleka matki. Produktu leczniczego Lyxumia nie należy stosować w okresie karmienia piersią.

a i Płodność en W badaniach na zwierzętach nie wykazano bezpośrednio szkodliwego wpływu na płodność.

ol

Karmienie piersią

pu Nie wiadomo, czy produkt leczniczy Lyxumia przenika do mleka matki. Produktu leczniczego Lyxumia nie należy stosować w okresie karmienia piersią. do

Liksysenatyd nie ma wpływu lub wywiera po nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Przy stosowaniu w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną bazalną, należy poinformować pacjenta o konieczności podjęcia środków ostrożności w celu go

uniknięcia hipoglikemii w czasie prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

ne

i en Liksysenatyd nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Przy stosowaniu w skojarzeniu ol z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną bazalną, należy poinformować pacjenta o konieczności zw podjęcia środków ostrożności w celu uniknięcia hipoglikemii w czasie prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

po

y

cz

W badaniach klinicznych podawano dawki do 30 µg liksysenatydu dwa razy na dobę u pacjentów z cukrzycą ni typu 2 przez okres 13 tygodni. Zaobserwowano zwiększoną częstość występowania zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego.

cz

W przypadku przedawkowania należy wdrożyć odpowiednie leczenie podtrzymujące zgodnie z le występującymi objawami przedmiotowymi i podmiotowymi pacjenta i zmniejszyć podawaną dawkę liksysenatydu do przepisanej dawki.

t

uk

od 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

Pr

z

be

W badaniach klinicznych podawano dawki do 30 µg liksysenatydu dwa razy na dobę u pacjentów z cukrzycą typu 2 przez okres 13 tygodni. Zaobserwowano zwiększoną częstość występowania y

zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego.

cz

W przypadku przedawkowania należy wdrożyć odpowiednie leczenie podtrzymujące zgodnie z występującymi ni objawami przedmiotowymi i podmiotowymi pacjenta i zmniejszyć podawaną dawkę liksysenatydu do przepisanej dawki.

cz

le

Mechanizm działania

Liksysenatyd jest wybiórczym agonistą receptora GLP-1. Receptor GLP-1 jest docelowym receptorem tu dla natywnego GLP-1, endogennego hormonu inkretynowego, zwiększającego wydzielanie insuliny z komórek beta wysp trzustkowych w sposób zależny od glukozy.

Działanie liksysenatydu polega na swoistej interakcji z receptorami GLP-1, co skutkuje wzrostem ob stężenia wewnątrzkomórkowego cyklicznego adenozynomonofosforanu (cAMP). Liksysenatyd stymuluje wydzielanie insuliny, gdy zwiększone jest stężenie glukozy we krwi, lecz nie do przy normoglikemii, co zmniejsza ryzyko wystąpienia hipoglikemii. Równocześnie zahamowaniu ulega wydzielanie glukagonu. W przypadku hipoglikemii, zachowany jest mechanizm awaryjny wydzielania e glukagonu. ni Liksysenatyd spowalnia opróżnianie żołądka, zmniejszając przez to szybkość narastania związanego ze z posiłkiem stężenia glukozy we krwi krążącej.

c Działanie farmakodynamiczne sz

Przy podawaniu raz na dobę, liksysenatyd poprawia kontrolę glikemii dzięki natychmiastowemu pu i przedłużonemu działaniu obniżającemu stężenie glukozy we krwi po posiłku jak i na czczo u pacjentów z cukrzycą typu 2. do

Wpływ na poposiłkowe stężenie glukozy potwierdzono w badaniu trwającym 4 tygodnie na porównującym liksysenatyd z liraglutydem podawanym w dawce 1,8 mg raz na dobę w skojarzeniu z metforminą. Zmniejszenie wartości AUC 0:30-4:30 h stężenia glukozy w osoczu po posiłku testowym a w stosunku do wartości początkowej wyniosło: -12,61 h*mmol/l (-227,25 h*mg/dl) w grupie i otrzymującej liksysenatyd i -4,04 h*mmol/l (-72,83 en h*mg/dl) w grupie otrzymującej liraglutyd.

Wyniki te potwierdzono również w trwającym 8 tygodni badaniu porównującym liksysenatyd ol z liraglutydem podawanym przed śniadaniem w skojarzeniu z insuliną galargine i metforminą lub bez metforminy. zw

po

Mechanizm działania

Liksysenatyd jest wybiórczym agonistą receptora GLP-1. Receptor GLP-1 jest docelowym receptorem dla natywnego GLP-1, endogennego hormonu inkretynowego, zwiększającego wydzielanie insuliny z komórek beta wysp trzustkowych w sposób zależny od glukozy.

Działanie liksysenatydu polega na swoistej interakcji z receptorami GLP-1, co skutkuje wzrostem stężenia wewnątrzkomórkowego cyklicznego adenozynomonofosforanu (cAMP). Liksysenatyd tu stymuluje wydzielanie insuliny, gdy zwiększone jest stężenie glukozy we krwi, lecz nie przy normoglikemii, co zmniejsza ryzyko wystąpienia hipoglikemii. Równocześnie zahamowaniu ulega wydzielanie glukagonu. W przypadku hipoglikemii, zachowany jest mechanizm awaryjny wydzielania ob glukagonu.

Liksysenatyd spowalnia opróżnianie żołądka, zmniejszając przez to szybkość narastania do związanego z posiłkiem stężenia glukozy we krwi krążącej.

e Działanie farmakodynamiczne ni Przy podawaniu raz na dobę, liksysenatyd poprawia kontrolę glikemii dzięki natychmiastowemu ze i przedłużonemu działaniu obniżającemu stężenie glukozy we krwi po posiłku jak i na czczo u pacjentów z cukrzycą typu 2. c sz

Wpływ na poposiłkowe stężenie glukozy potwierdzono w badaniu trwającym 4 tygodnie pu porównującym liksysenatyd z liraglutydem podawanym w dawce 1,8 mg raz na dobę w skojarzeniu z metforminą. Zmniejszenie wartości AUC 0:30-4:30 h stężenia glukozy do w osoczu po posiłku testowym w stosunku do wartości początkowej wyniosło: -12,61 h*mmol/l (-227,25 h*mg/dl) w grupie otrzymującej liksysenatyd i -4,04 h*mmol/l (-72,83 h*mg/dl ) w grupie otrzymującej liraglutyd.

na Wyniki te potwierdzono również w trwającym 8 tygodni badaniu porównującym liksysenatyd z liraglutydem podawanym przed śniadaniem w skojarzeniu z insuliną galargine i metforminą lub bez a metforminy.

i en

ol

be

Glicerol 85%

y

Sodu octan trójwodny

cz

Metionina

Metakrezol ni

Kwas solny (do ustalenia pH)

cz

Roztwór wodorotlenku sodu (do ustalenia pH)

Woda le do wstrzykiwań

t

uk 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

od Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności.

Pr

3 lata

Po pierwszym użyciu: 14 dni

Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C).

Nie zamrażać. ob Przechowywać z dala od komory zamrażalnika.

do Po pierwszym użyciu

Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Nie zamrażać.

e Nie należy przechowywać wstrzykiwacza z zamocowaną igłą. Przechowywać wstrzykiwacz ni zamknięty nasadką w celu ochrony przed światłem.

ze

a i en Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej ol

Agencji Leków http://www.ema.europa.eu.

zw

po

go

ne

aż

w

z

be

y

cz

ni

cz

le

t

uk

od

Pr

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO sz pu Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne do na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków http://www.ema.europa.eu.

na

a i en ol zw

po

go

ne

aż

w

z

be

y

cz

ni

cz

le

t

uk

od

Pr

tu

ob

do

e ni ze c sz pu do

na

a i en ANEKS II ol A. WYTWÓRCA BIOLOGICZNEJ zw SUBSTANCJI CZYNNEJ ORAZ WYTWÓRCA ODPOWIEDZIALNY ZA po

ZWOLNIENIE SERII

B. WARUNKI LUB go OGRANICZENIA DOTYCZĄCE

ZAOPATRZENIA I STOSOWANIA

ne

C. INNE WARUNKI I WYMAGANIA DOTYCZĄCE aż

DOPUSZCZENIA DO OBROTU w

D. WARUNKI LUB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE z

BEZPIECZNEGO I SKUTECZNEGO STOSOWANIA be

PRODUKTU LECZNICZEGO y

cz

ni

cz

le

t

uk

od

Pr

A. WYTWÓRCA BIOLOGICZNEJ SUBSTANCJI CZYNNEJ ORAZ WYTWÓRCA ODPOWIEDZIALNY ZA ZWOLNIENIE SERII tu

Nazwa i adres wytwórcy biologicznej substancji czynnej

ob Sanofi-Aventis Deutschland GmbH

Brüningstrasse 50, Industriepark Höchst do 65926 Frankfurt nad Menem

Niemcy

e ni

Nazwa i adres wytwórcy odpowiedzialnego za zwolnienie serii

ze

Sanofi-Aventis Deutschland GmbH c Brüningstrasse 50, Industriepark Höchst sz 65926 Frankfurt nad Menem

pu Niemcy

do

B. WARUNKI LUB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE ZAOPATRZENIA I STOSOWANIA na

Produkt leczniczy wydawany na receptę.

a i en C. INNE WARUNKI I WYMAGANIA DOTYCZĄCE DOPUSZCZENIA DO OBROTU ol

• Okresowy raport o bezpieczeństwie zw stosowania

Wymagania dotyczące przedkładania okresowych po raportów o bezpieczeństwie stosowania tego produktu leczniczego są określone w wykazie unijnych dat referencyjnych, o którym mowa w art.

107c ust. 7 dyrektywy 2001/83/WE go i który jest ogłaszany na europejskiej stronie internetowej dotyczącej leków.

ne

aż

D. WARUNKI I OGRANICZENIA DOTYCZĄCE BEZPIECZNEGO I SKUTECZNEGO STOSOWANIA w PRODUKTU LECZNICZEGO

• Plan zarządzania z ryzykiem (ang. Risk Management Plan, RMP) be

Podmiot odpowiedzialny podejmie wymagane działania i interwencje z zakresu nadzoru nad bezpieczeństwem y farmakoterapii wyszczególnione w RMP, przedstawionym w module 1.8.2 cz

dokumentacji do pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, i wszelkich jego kolejnych aktualizacjach.

ni

cz

Uaktualniony RMP należy przedstawiać:

le • na żądanie Europejskiej Agencji Leków;

• w razie zmiany systemu zarządzania ryzykiem, zwłaszcza w wyniku uzyskania nowych t

uk informacji, które mogą istotnie wpłynąć na stosunek ryzyka do korzyści, lub w wyniku uzyskania istotnych informacji, dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego od lub odnoszących się do minimalizacji ryzyka.

Pr

tu

ob

do

e ni ze c sz pu do

na

a ANEKS III i en OZNAKOWANIE OPAKOWAŃ I ULOTKA DLA PACJENTA ol zw po

go

ne

aż

w

z

be

y

cz

ni

cz

le

t

uk

od

Pr

tu

ob do e ni ze c sz pu do na a i en A. OZNAKOWANIE OPAKOWAŃ ol zw po

go

ne

aż

w

z

be

y

cz

ni

cz

le

t

uk

od

Pr

INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH tu

PUDEŁKO TEKTUROWE (OPAKOWANIE DO ROZPOCZYNANIA LECZENIA) ob

PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI c WŁAŚCIWE sz

pu

• 11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO do

Sanofi Winthrop Industrie

na 82 avenue Raspail

94250 Gentilly

Francja a i en

• 12. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE ol DO OBROTU zw EU/1/12/811/001 – 1 wstrzykiwacz

po

• 13. NUMER SERII

go

Nr serii / Lot: ne

aż

• 14. OGÓLNA KATEGORIA DOSTĘPNOŚCI w

z

• 15. INSTRUKCJA be UŻYCIA

y

• 16. INFORMACJA cz PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A

ni

Lyxumia 10

cz

le

• 17. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – KOD 2D t

uk

Obejmuje kod 2D będący nośnikiem niepowtarzalnego identyfikatora.

od

Pr 18. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA

PC:

SN:

NN:

INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH tu

PUDEŁKO TEKTUROWE (OPAKOWANIE PODTRZYMUJĄCE LECZENIE) ob

PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI c WŁAŚCIWE sz

pu

• 11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO do

Sanofi Winthrop Industrie

na 82 avenue Raspail

94250 Gentilly

Francja a i en

• 12. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE ol DO OBROTU zw

EU/1/12/811/002 – 1 wstrzykiwacz

EU/1/12/811/003 – 2 wstrzykiwacze po

EU/1/12/811/004 – 6 wstrzykiwaczy

go

• 13. NUMER SERII ne

Nr serii / Lot: aż

w

• 14. OGÓLNA KATEGORIA z DOSTĘPNOŚCI be
• 15. INSTRUKCJA y UŻYCIA

cz

ni

• 16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A cz

Lyxumia 20

le

t

uk

• 17. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – KOD 2D od

Obejmuje kod 2D będący nośnikiem niepowtarzalnego identyfikatora.

Pr

18. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA

tu PC: ro SN:

ob NN:

do e ni ze c sz pu do na a i en ol zw po

go

ne

aż

w

z

be

y

cz

ni

cz

le

t

uk

od

Pr

INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH tu

PUDEŁKO TEKTUROWE (OPAKOWANIE DO ROZPOCZYNANIA LECZENIA NA 28 DNI) ob

do

PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH a Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI i WŁAŚCIWE en

ol

• 11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO zw

Sanofi Winthrop Industrie po

82 avenue Raspail

94250 Gentilly

go

Francja

ne

• 12. NUMER POZWOLENIA aż NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

w

EU/1/12/811/005 – 2 wstrzykiwacze

z

be

• 13. NUMER SERII

y

Nr serii / Lot: cz

ni

• 14. cz OGÓLNA KATEGORIA DOSTĘPNOŚCI

le

t 15. INSTRUKCJA UŻYCIA

uk

od

• 16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A Pr

Lyxumia

• 17. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – KOD 2D tu Obejmuje kod 2D będący nośnikiem niepowtarzalnego identyfikatora. ro ob
• 18. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA PC: do SN:

NN: e ni ze c sz pu do na a i en ol zw po

go

ne

aż

w

z

be

y

cz

ni

cz

le

t

uk

od

Pr

MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA MAŁYCH OPAKOWANIACH tu BEZPOŚREDNICH

ETYKIETA NA WSTRZYKIWACZU ob

do