Kodeina jest lekiem przeciwkaszlowym dostępnym na rynku m.in. w połączeniu z rozrzedzającym wydzielinę oskrzelową sulfogwajakolem (Thiocodin). Czy jednak ma sens łączenie leku stosowanego tradycyjnie przy objawach kaszlu suchego z lekiem o działaniu wykrztuśnym?
Jednoczesne stosowanie kodeiny i sulfogwajakolu ma sens. W przebiegu kaszlu suchego stosowanie leku o działaniu wykrztuśnym ma zwiększać sekrecję śluzu w oskrzelach i tym samym powodować nawilżenie dróg oddechowych zmniejszając odruch kaszlu.
Połączenie leku przeciwkaszlowego o działaniu ośrodkowym, z lekiem o działaniu wykrztuśnym wydaje się nieracjonalne. Jednak jednoczesne stosowanie kodeiny i sulfogwajakolu opiera się na ich synergistycznym efekcie terapeutycznym. Teoretycznie sulfogwajakol poprzez drażnienie błony śluzowej żołądka i oskrzeli zwiększa wydzielanie gruczołów oskrzelowych, co wpływa na rozrzedzenie i upłynnienie wydzieliny oskrzelowej. Zwiększenie ilości wydzieliny powlekającej błonę śluzową prawdopodobne powoduje usunięcie bezpośredniego czynnika drażniącego receptory kaszlu. Jednak sulfogwajakol jest mało przebadanym związkiem. Jedyne dostępne badania potwierdzające skuteczność jednoczesnego stosowania leku przeciwkaszlowego z wykrztuśnym dotyczą gwajafenezyny, często łączonej z dekstrometorfanem.1 Potwierdzenie łagodzącego odruch kaszlu działania gwajafenazyny wykazano w badaniu klinicznym z randomizacją z 2003 roku.2
Źródła
- Morice, A., Kardos, P. (2016). Comprehensive evidence-based review on European antitussives. BMJ open respiratory research, 3(1), e000137. https://doi.org/10.1136/bmjresp-2016-000137 ↩
- Dicpinigaitis, P. V., Gayle, Y. E. (2003). Effect of guaifenesin on cough reflex sensitivity. Chest, 124(6), 2178–2181. https://doi.org/10.1378/chest.124.6.2178 ↩
