Cyanokit

Każda fiolka zawiera 2,5 g hydroksykobalaminy.

Po odtworzeniu w 100 mL rozpuszczalnika, jeden mL odtworzonego roztworu zawiera 25 mg hydroksykobalaminy.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Fiolka zawiera 5 g hydroksykobalaminy.

Po odtworzeniu w 200 mL rozpuszczalnika, jeden mL odtworzonego roztworu zawiera 25 mg hydroksykobalaminy.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Proszek do sporządzania roztworu do infuzji.

Ciemnoczerwony krystaliczny proszek.

Leczenie stwierdzonego lub podejrzewanego zatrucia cyjankami we wszystkich przedziałach wiekowych.

Lek Cyanokit jest przeznaczony do podawania z jednoczesnym przeprowadzeniem odpowiedniej dekontaminacji i zastosowaniem środków wspomagających (patrz punkt 4.4).

Dawkowanie

Dawka początkowa

Dorośli: dawka początkowa leku Cyanokit wynosi 5 g (2 x 100 mL).

Dzieci i młodzież: dawka początkowa leku Cyanokit u niemowląt, dzieci i młodzieży (w wieku od 0 do 18 lat) wynosi 70 mg/kg masy ciała, nie należy stosować dawki większej niż 5 g.

Kolejne dawki

W zależności od ciężkości zatrucia i odpowiedzi klinicznej (patrz punkt 4.4) można podać drugą dawkę.

Dorośli: kolejna dawka leku Cyanokit wynosi 5 g (2 x 100 mL).

Dzieci i młodzież: kolejna dawka leku Cyanokit u niemowląt, dzieci i młodzieży (w wieku od 0 do 18 lat) wynosi 70 mg/kg masy ciała, nie należy stosować dawki większej niż 5 g.

Dawka maksymalna

Dorośli: maksymalna zalecana dawka całkowita wynosi 10 g.

Dzieci i młodzież: maksymalna zalecana dawka całkowita u niemowląt, dzieci i młodzieży (w wieku od 0 do 18 lat) wynosi 140 mg/kg mc., nie należy stosować dawki większej niż 10 g.

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

Mimo że nie badano skuteczności i bezpieczeństwa hydroksykobalaminy u osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, w tej grupie pacjentów dostosowanie dawki nie jest wymagane, ponieważ Cyanokit podaje się jako leczenie ratujące tylko w sytuacjach nagłych zagrażających życiu.

Sposób podawania

Dawkę początkową produktu Cyanokit podaje się w infuzji dożylnej przez 15 minut.

Szybkość infuzji dożylnej drugiej dawki wynosi od 15 minut (w przypadku skrajnie niestabilnych pacjentów) do 2 godzin, w zależności od stanu pacjenta.

Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Dawkowanie

Dawka początkowa

Dorośli: dawka początkowa leku Cyanokit wynosi 5 g (200 mL, całkowita objętość odtworzonego roztworu).

Dzieci i młodzież: dawka początkowa leku Cyanokit u niemowląt, dzieci i młodzieży (w wieku od 0 do 18 lat) wynosi 70 mg/kg masy ciała, nie należy stosować dawki większej niż 5 g.

Kolejne dawki

W zależności od ciężkości zatrucia i odpowiedzi klinicznej (patrz punkt 4.4) można podać drugą dawkę.

Dorośli: kolejna dawka leku Cyanokit wynosi 5 g (200 mL, całkowita objętość odtworzonego roztworu).

Dzieci i młodzież: kolejna dawka leku Cyanokit u niemowląt, dzieci i młodzieży (w wieku od 0 do 18 lat) wynosi 70 mg/kg masy ciała, nie należy stosować dawki większej niż 5 g.

Dawka maksymalna

Dorośli: maksymalna zalecana dawka całkowita wynosi 10 g.

Dzieci i młodzież: maksymalna zalecana dawka całkowita u niemowląt, dzieci i młodzieży (w wieku od 0 do 18 lat) wynosi 140 mg/kg mc., nie należy stosować dawki większej niż 10 g.

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

Mimo że nie badano skuteczności i bezpieczeństwa hydroksykobalaminy u osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, w tej grupie pacjentów dostosowanie dawki nie jest wymagane, ponieważ Cyanokit podaje się jako leczenie ratujące tylko w sytuacjach nagłych zagrażających życiu.

Sposób podawania

Dawkę początkową produktu Cyanokit podaje się w infuzji dożylnej przez 15 minut.

Szybkość infuzji dożylnej drugiej dawki wynosi od 15 minut (w przypadku skrajnie niestabilnych pacjentów) do 2 godzin, w zależności od stanu pacjenta.

Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Brak.

Leczenie zatrucia cyjankami musi obejmować natychmiastowe sprawdzenie drożności dróg oddechowych, właściwe natlenienie i nawodnienie, leczenie wspomagające układ krążenia i leczenie drgawek. Należy podjąć działania mające na celu dekontaminację w zależności od drogi ekspozycji.

Lek Cyanokit nie zastępuje tlenoterapii i jego stosowanie nie może opóźniać wdrożenia powyższych czynności.

Obecność i nasilenie zatrucia cyjankami są często początkowo nieznane. Nie istnieje szeroko dostępne, szybkie badanie krwi potwierdzające zatrucie cyjankami. Decyzje dotyczące terapii muszą być podejmowane na podstawie wywiadu klinicznego i (lub) objawów i oznak zatrucia cyjankami.

Zatrucie cyjankami może być spowodowane ekspozycją na dym w palących się zamkniętych pomieszczeniach, inhalacją, spożyciem lub ekspozycją skórną. Do źródeł zatrucia cyjankami należą cyjanowodór i jego sole, cyjany, w tym rośliny wytwarzające cyjanki, nitryle alifatyczne lub wydłużona ekspozycja na nitroprusydek sodu.

Objawy przedmiotowe i podmiotowe zatrucia cyjankami

Częste objawy przedmiotowe i podmiotowe zatrucia cyjankami obejmują: nudności, wymioty, ból głowy, zmianę stanu psychicznego (np. splątanie, dezorientację), uczucie ucisku w klatce piersiowej, duszność, przyspieszenie oddechu lub bardzo szybki oddech (objaw wczesny), spowolnienie oddechu lub bezdech (objaw późny), nadciśnienie (objaw wczesny) lub niedociśnienie (objaw późny), zapaść krążeniowa, drgawki lub śpiączka, rozszerzenie źrenic i stężenie mleczanu w osoczu > 8 mmol/l.

W sytuacji gdy jest wiele ofiar, jak w przypadku ataku terrorystycznego lub katastrofy chemicznej, objawy paniki, w tym przyspieszenie oddechu i wymioty, mogą naśladować wczesne oznaki zatrucia cyjankami. Obecność zmiany stanu psychicznego (splątanie i dezorientacja) i (lub) rozszerzenie źrenic wskazują na rzeczywiste zatrucie cyjankami.

Wdychanie dymu

Nie wszystkie ofiary wdychania dymu muszą koniecznie ulec zatruciu cyjankami, ale mogą ulec oparzeniom, urazom i ekspozycji na inne substancje toksyczne pogarszające obraz kliniczny. Przed podaniem leku Cyanokit zaleca się zbadanie poszkodowanych pod kątem wystąpienia i następujących czynników:

• ekspozycja na dym pożarowy w zamkniętym obszarze,
• obecność sadzy wokół ust, nosa i (lub) części ustnej gardł,a
• zmieniony stan psychiczny.

W takiej sytuacji obecność niedociśnienia i (lub) stężenia mleczanu w osoczu ≥ 10 mmol/l (większe niż wspomniano w punkcie „Objawy przedmiotowe i podmiotowe” ze względu na fakt, że tlenek węgla przyczynia się do powstawania kwasicy mleczanowej) nasuwają z dużym prawdopodobieństwem podejrzenie zatrucia cyjankami. W przypadku wystąpienia powyższych objawów nie wolno opóźniać podania leku Cyanokit nawet jeśli nie jest znane stężenie mleczanu w osoczu.

Reakcje nadwrażliwości

U pacjentów otrzymujących hydroksykobalaminę mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, dlatego przed podaniem leku Cyanokit u pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością na hydroksykobalaminy lub witaminę B 12 trzeba rozważyć stosunek korzyści do ryzyka (patrz punkt 4.8).

Zaburzenia nerek

W moczu zdrowych ochotników, którym podawano hydroksykobalaminę, obserwowano występowanie kryształów szczawianu. U pacjentów leczonych hydroksykobalaminą po stwierdzonym lub podejrzewanym zatruciu cyjankami zgłaszano przypadki ostrej niewydolności nerek z ostrą martwicą kanalików nerkowych, zaburzenia czynności nerek i występowanie kryształów szczawianu wapnia w moczu. W niektórych sytuacjach aby osiągnąć powrót do prawidłowego stanu, wymagana była hemodializa (patrz punkt 4.8).

Z tego względu, jako środek ostrożności należy po podaniu leku Cyanokit regularnie monitorować czynność nerek (w tym stężenie azotu mocznikowego we krwi i stężenie kreatyniny w surowicy) aż do 7 dni od rozpoczęcia stosowania leku.

Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi

U pacjentów otrzymujących hydroksykobalaminę może wystąpić ustępujące, zwykle bezobjawowe, zwiększenie ciśnienia krwi. Maksymalny obserwowany wzrost ciśnienia krwi występował do momentu zakończenia infuzji (patrz punkt 4.8).

Wpływ na testy do oznaczania cyjanków we krwi

Hydroksykobalamina spowoduje zmniejszenie stężenia cyjanków we krwi. Oznaczenie stężenia cyjanków we krwi nie jest wymagane i brak tego oznaczenia nie może opóźniać leczenia hydroksykobalaminą, może być jednak przydatne do udokumentowania zatrucia cyjankami. Jeśli planuje się oznaczenie stężenia cyjanków we krwi, zaleca się pobranie próbki krwi przed rozpoczęciem leczenia lekiem Cyanokit.

Zakłócenia oceny oparzeń

Ze względu na ciemnoczerwony kolor hydroksykobalamina może wywoływać czerwone zabarwienie skóry i z tego względu może zakłócać ocenę oparzeń. Jednakże wystąpienie zmian skórnych, obrzęku i bólu z dużą pewnością wskazuje na oparzenia.

Zakłócenia badań laboratoryjnych

Ze względu na ciemnoczerwony kolor hydroksykobalamina może zakłócać oznaczenia parametrów laboratoryjnych (np. chemia kliniczna, hematologia, koagulacja i parametry badania moczu). Badania in vitro wskazują, że zakres i czas trwania zakłóceń zależą od wielu czynników, takich jak dawka hydroksykobalaminy, analit, stężenie analitu, metodologia, analizator, stężenie kobalamin-(III) w tym cyjanokobalaminy i częściowo czas pomiędzy pobraniem próbki i jej oznaczeniem.

Na podstawie badań in vitro i danych farmakokinetycznych uzyskanych w grupie zdrowych ochotników w poniższej tabeli opisano zakłócenia badań laboratoryjnych, które mogą występować po podaniu hydroksykobalaminy w dawce 5 g. Można się spodziewać, że zakłócenia po podaniu dawki 10 g będą się utrzymywały maksymalnie przez dodatkowe 24 godziny. Zakres i czas trwania zakłóceń u pacjentów z zatruciem cyjankami może różnić się w zależności od ciężkości zatrucia. Wyniki mogą różnić się znacznie w zależności od analizatora, z tego względu podczas podawania i interpretacji wyników laboratoryjnych konieczne jest zachowanie ostrożności.

Zakłócenia badań laboratoryjnych obserwowane in vitro po podaniu hydroksykobalaminy

• ≥ 10% zakłóceń obserwowanych w co najmniej jednym analizatorze ** Fałszywie zaniżone przy użyciu metody dwuazowej *** Wyniki niezgodne

Zastosowane analizatory: ACL Futura (Instrumentation Laboratory), Axsym/Architect (Abbott), BM Coasys 110 (Boehringer Mannheim), CellDyn 3700 (Abbott), Clinitek 500 (Bayer), Cobas Integra 700, 400 (Roche), Gen-S Coultronics, Hitachi 917, STA  Compact, Vitros 950 (Ortho Diagnostics)

Hydroksykobalamina może zakłócać oznaczenie wszystkich parametrów kolorymetrycznych moczu.

Wpływ na te badania utrzymuje się zazwyczaj 48 godzin po podaniu dawki 5 g, ale może trwać dłużej.

Przez okres występowania zmiany zabarwienia moczu konieczne jest zachowanie ostrożności podczas interpretacji badań kolorymetrycznych moczu.

Zakłócenia hemodializy

Z powodu swojego ciemnoczerwonego koloru hydroksykobalamina może powodować wyłączenie aparatów do hemodializy wskutek błędnego wykrycia „wypływu krwi”. Należy to wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem hemodializy u pacjentów leczonych hydroksykobalaminą.

Stosowanie jednoczesne z innymi antidotami na cyjanki

Nie ustalono bezpieczeństwa jednoczesnego podawania antidotów przeciwko cyjankom z lekiem Cyanokit (patrz punkt 6.2). W przypadku podjęcia decyzji o podaniu innego antidotum przeciwko cyjankom jednocześnie z lekiem Cyanokit, produktu leczniczego nie wolno podawać jednocześnie przez ten sam dostęp dożylny (patrz punkt 6.2).

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.

Ciąża

Badania na zwierzętach wykazały działania teratogenne po codziennej ekspozycji podczas organogenezy (patrz punkt 5.3). Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania hydroksykobalaminy u kobiet w ciąży i zagrożenie dla człowieka nie jest znane.

Jednak biorąc pod uwagę:

• - że konieczne jest podanie nie więcej niż dwóch wstrzyknięć hydroksykobalaminy,
• - stan potencjalnie zagrażający życiu,
• - brak alternatywnej metody leczenia

hydroksykobalaminę można podawać kobietom w ciąży.

W przypadku stwierdzonej ciąży w czasie leczenia preparatem Cyanokit lub w przypadku stwierdzenia ciąży po leczeniu preparatem Cyanokit personel medyczny powinien niezwłocznie zgłosić ekspozycję w czasie ciąży podmiotowi odpowiedzialnemu posiadającemu pozwolenie na dopuszczenie do obrotu i (lub) organom służby zdrowia oraz dokładnie obserwować ciążę i jej wynik.

Karmienie piersią

Hydroksykobalaminę podaje się w sytuacjach potencjalnie zagrażających życiu, dlatego karmienie piersią nie jest przeciwwskazaniem do jej stosowania. Ze względu na brak danych dotyczących niemowląt karmionych piersią, po podaniu produktu Cyanokit zaleca się przerwanie karmienia piersią.

Nie dotyczy.

Podczas podawania dawek w wysokości 15 g nie zgłaszano swoistych dla dawki reakcji niepożądanych. W przypadku przedawkowania postępowanie należy ukierunkować na leczenie objawów. W takiej sytuacji skuteczna może być hemodializa, która jest wskazana tylko w przypadku wystąpienia istotnej toksyczności związanej z hydroksykobalaminą. Jednak hydroksykobalamina może z powodu swojego ciemnoczerwonego koloru zakłócać działanie aparatów do hemodializy (patrz punkt 4.4).

Mechanizm działania

Działanie hydroksykobalaminy w leczeniu zatrucia cyjankami wynika z jej zdolności do ścisłego wiązania jonów cyjankowych. Każda cząsteczka hydroksykobalaminy może wiązać jeden jon cyjankowy przez podstawienie ligandy hydroksylowej powiązanej z trójwartościowym jonem kobaltu i utworzenie cyjanokobalaminy. Cyjanokobalamina jest stabilnym, nietoksycznym związkiem wydalanym w moczu.

Kwas chlorowodorowy (do dostosowania pH)

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

Obserwowano niezgodność fizyczną (wytrącanie się cząstek) w mieszaninie zawierającej odtworzony roztwór hydroksykobalaminy i następujące produkty lecznicze: diazepam, dobutaminę, dopaminę, fentanyl, nitroglicerynę, pentobarbital, sól sodową fenytoiny, propofol i tiopental.

Niezgodność chemiczną obserwowano w mieszaninie zawierającej odtworzony roztwór hydroksykobalaminy i następujące produkty lecznicze: epinefrynę, chlorowodorek lidokainy, adenozynę, atropinę, midazolam, ketaminę, chlorek sukcynylocholiny, chlorowodorek amiodaronu, dwuwęglan sodu, tiosiarczan sodu, azotyn sodu a także odnotowano w połączeniu z kwasem askorbinowym.

Z tego względu wyżej wymienionych oraz innych produktów leczniczych nie wolno podawać jednocześnie przez tę samą linię dożylną z hydroksykobalaminą.

Nie zaleca się jednoczesnego podawania hydroksykobalaminy i produktów krwiopochodnych (krew pełna, koncentrat krwinek czerwonych, koncentrat płytek krwi i świeżo mrożone osocze) przez tę samą linię dożylną.

3 lata.

Na potrzeby zastosowania ambulatoryjnego lek Cyanokit może przez krótki okres być poddany wahaniom temperatury podczas standardowego transportu (15 dni w zakresie temperatur od 5°C do 40°C), transportu w warunkach pustynnych (4 dni w zakresie temperatur od 5°C do 60°C) i cyklom zamrażania/rozmrażania (15 dni w zakresie temperatur od -20°C do 40°C). Po przekroczeniu tych warunków tymczasowych konieczne jest zniszczenie produktu.

W temperaturze od 2°C do 40°C stabilność chemiczna i fizyczna wykorzystywanego roztworu odtworzonego chlorkiem sodu 9 mg/mL (0,9%) wynosi 6 godzin.

Z punktu widzenia mikrobiologicznego produkt leczniczy należy zastosować niezwłocznie. Jeśli produkt nie zostanie wykorzystany niezwłocznie, za ustalenie okresu i warunków przechowywania produktu w trakcie używania odpowiada użytkownik; nie powinny one zwykle przekraczać 6 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3.

MM/RRRR

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu.