Dusalm

• Leczenie skojarzone wszystkich form trądu
• Leczenie opryszczkowatego zapalenia skóry i innych dermatoz pęcherzowych
• Profilaktyka zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jiroveci u pacjentów z niedoborem odporności, w szczególności u pacjentów z AIDS Należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

50 mg: Każda tabletka zawiera 50 mg dapsonu (Dapsonum) 100 mg: Każda tabletka zawiera 100 mg dapsonu (Dapsonum).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:

Każda tabletka 50 mg zawiera 9,31 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej).

Każda tabletka 100 mg zawiera 18,62 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Tabletka.

50 mg: Biała lub prawie biała, podłużna, dwuwypukła tabletka o długości 6,5 mm, z linią podziału po jednej stronie.

100 mg: Biała lub prawie biała, okrągła, płaska tabletka o średnicy 8 mm, z linią podziału po jednej stronie.

Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Dawkowanie

Przeciętna dawka wynosi 50 – 100 mg dapsonu na dobę.

Dawkowanie powinno być dostosowane do danej jednostki chorobowej zgodnie z następującymi schematami:

Trąd:

W przypadku leczenia trądu podaje się zazwyczaj 50 - 100 mg dapsonu na dobę.

Dorosłym i młodzieży w wieku od 15 lat podaje się 100 mg dapsonu na dobę.

Dzieciom i młodzieży w wieku od 10 do 14 lat podaje się 50 mg dapsonu na dobę.

U dzieci w wieku poniżej 10 lat dawka dapsonu musi być dostosowana do masy ciała.

Opryszczkowate zapalenie skóry i inne dermatozy pęcherzowe:

Początkowo przez pierwszy tydzień 100 mg dapsonu na dobę. Następnie dawkę można zwiększyć do 200 mg na dobę, do uzyskania poprawy.

Jednakże w każdym indywidualnym przypadku należy ustalić najniższą możliwą dawkę. Można to również osiągnąć łącząc dapson z kortykosteroidami. W skrajnych przypadkach może być konieczne podanie 300 mg dapsonu na dobę przez krótki okres czasu.

Jeżeli obrazowi klinicznemu towarzyszą objawy ze strony jelit, dieta bezglutenowa może przyczynić się do powodzenia terapii i umożliwić zmniejszenie dawki.

Sposób podawania

Podanie doustne.

Tabletki należy połykać popijając wystarczającą ilością wody (najlepiej po posiłku).

W przypadku opryszczkowego zapalenia skóry i innych wymienionych powyżej chorób skóry, zazwyczaj wymagane jest wieloletnie leczenie. W przypadku wystąpienia objawów nietolerancji terapię można przerwać i wznowić później, np. w sytuacji nawrotów lub pogorszenia obrazu klinicznego. Pomocne może być w tym okresie zastosowanie kortykosteroidów. Możliwości te należy ustalić indywidualnie.

Monoterapię przeciw trądowi samym dapsonem trzeba stosować latami lub przez całe życie. Czas leczenia można jednak znacznie skrócić łącząc dapson z innymi lekami przeciwtrądowymi. W zależności od ciężkości przypadku i potwierdzonego bakteriologicznie powodzenia terapii, w większości przypadków stosowanie dapsonu można zaprzestać po 6 - 12 miesiącach.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
• Nadwrażliwość na sulfonamidy, ponieważ pacjenci z nadwrażliwością na sulfonamidy
• są zwykle również nadwrażliwi na sulfony, a więc także na dapson
• Ciężka choroba wątroby

U pacjentów z dziedzicznym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD) ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest znacznie zwiększone, dlatego w takich przypadkach należy unikać stosowania dapsonu. Jeśli wskazanie jest nagłe, należy podjąć próbę leczenia z zastosowaniem połowy zalecanej dawki (patrz punkt 4.8).

Dapsonu nie należy stosować u pacjentów z anemią (stężenie hemoglobiny poniżej 10 g/dl). Jednak w skrajnie nagłych przypadkach (np. opryszczkowe zapalenie skóry) próba leczenia pod ścisłą kontrolą, zwłaszcza liczby czerwonych krwinek, może być nieunikniona. Jeśli dostępne są inne opcje terapii (np. w przewlekłym reumatoidalnym zapaleniu stawów), dapsonu nie należy stosować, jeśli wartości hemoglobiny są niższe niż 11 g/dl na początku leczenia.

Jeśli wartości hemoglobiny spadną poniżej 10 g/dl podczas terapii dapsonem, należy przeprowadzać częste (jeśli to konieczne codzienne) kontrole. Należy rozważyć przerwanie stosowania dapsonu, jeśli wartości hemoglobiny są poniżej 9 g/dl, chociaż decyzja lekarza zależy od stopnia pilności wskazania dapsonu. Wartości wyjściowe hemoglobiny należy również wykorzystać do podjęcia decyzji o przerwaniu terapii: szybki spadek hemoglobiny z wysokich wartości wyjściowych ma większe znaczenie niż niewielki spadek procentowy z początkowo niskich wartości hemoglobiny. Ze względu na wahania wyników pomiarów spowodowane zastosowaną metodą, w przypadku wątpliwości zaleca się powtórzenie badania w krótkim czasie (patrz punkt 4.8).

Ciężka i uporczywa methemoglobinemia może wymagać przerwania terapii. W przypadku długotrwałego leczenia dapsonem może być konieczne zaakceptowanie umiarkowanie zwiększonej zawartości methemoglobiny we krwi.

Ponieważ sinica występuje w bezpiecznym jeszcze zakresie 10% methemoglobiny, możliwe jest zauważenie anomalii na wczesnym etapie. Pacjent musi zostać poinstruowany, aby natychmiast zgłaszał lekarzowi zmianę zabarwienia warg i paznokci lub trudności w oddychaniu (patrz punkt 4.8).

U diabetyków przyjmowanie dapsonu może prowadzić do fałszywie niskich wartości HbA1c (wartości cukru we krwi w dłuższym okresie) w badaniach laboratoryjnych, a tym samym imitować dobrą kontrolę sytuacji metabolicznej cukrzycy.

Podczas długotrwałego stosowania dapsonu u pacjentów z AIDS leczonych zydowudyną należy szczególnie zwrócić uwagę na monitorowanie parametrów hematologicznych (patrz punkt 4.5).

Pacjent powinien zostać poinformowany, że jeśli podczas terapii dapsonem wystąpią wysypki skórne, należy natychmiast poinformować lekarza i przerwać stosowanie leku (patrz punkt 4.8).

Jeśli leczenie jest wymagane w okresie karmienia piersią, należy je przerwać (patrz punkt 4.6).

Laktoza

Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Sód

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Omeprazol zmniejsza klirens dapsonu. Zaobserwowano to u rasy Kaukaskiej, ale nie u Azjatów.

Jeśli dapson i probenecyd są stosowane w tym samym czasie, eliminacja dapsonu może zostać zahamowana.

Trimetoprim zwiększa stężenie dapsonu w osoczu i działania niepożądane leku.

Klirens dapsonu po podaniu doustnym znacznie wzrósł przy jednoczesnym podawaniu ryfabutyny.

Rifampicyna może skrócić biologiczny okres półtrwania dapsonu. Jak dotąd nie ma dowodów na to, że miałoby to konsekwencje terapeutyczne.

W przypadku jednoczesnego stosowania z kwasem ursodeoksycholowym dapson jest metabolizowany szybciej, więc jego działanie jest zmniejszone.

Pirymetamina może zmieniać niektóre parametry farmakokinetyczne dapsonu (objętość dystrybucji, stężenia w osoczu, stężenia w ślinie). Jej znaczenie nie jest znane.

Substancje mogące powodować zwiększenie stężenia methemoglobiny (azotany, azotyny, sulfonamidy, nitrogliceryna, nitroprusydek sodu, tlenek azotu i środki znieczulające miejscowo, takie jak prylokaina). Substancje te hamują enzym reduktazę methemoglobiny, która rozkłada methemoglobinę z powrotem do hemoglobiny.

Przed zabiegami chirurgicznymi z użyciem środków znieczulających miejscowo, lekarz powinien zostać poinformowany przez pacjenta o przyjmowaniu dapsonu. Zawartość methemoglobiny we krwi powinna zostać określona przed zabiegiem. W przypadku planowanych interwencji długoterminowych, zaleca się przerwanie stosowania dapsonu na 2 do 3 dni przed zabiegiem.

Badanie wykazało, że flukonazol zmniejsza powstawanie toksycznego metabolitu hydroksyloaminy Dapsonu u pacjentów zakażonych wirusem HIV.

Podczas długotrwałego stosowania dapsonu u pacjentów z AIDS leczonych zydowudyną należy zachować szczególną ostrożność w celu monitorowania parametrów hematologicznych. W modelu mysim zaobserwowano nasilenie niedokrwistości makrocytarnej wywołanej zydowudyną oraz poprawę methemoglobinemii wywołanej dapsonem.

Ciąża

Brak jest lub ograniczona jest ilość danych dotyczących stosowania dapsonu u kobiet w ciąży. Nie przeprowadzono badań na zwierzętach dotyczących toksyczności reprodukcyjnej (patrz punkt 5.3).

Dapsonu nie zaleca się w czasie ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących antykoncepcji.

Karmienie piersią

Dapson jest wydzielany do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodka/niemowlęcia.

Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie dapsonem. Należy wziąć pod uwagę zarówno korzyści z karmienia piersią dla dziecka, jak i korzyści z terapii dla kobiety.

Nawet jeśli dapson jest stosowany zgodnie z przeznaczeniem, może zmienić zdolność reagowania w takim stopniu, że upośledzona zostanie zdolność aktywnego uczestnictwa w ruchu drogowym lub obsługiwania maszyn..

Objawy:

Objawy zatrucia dapsonem są dobrze znane. Obserwowano duszność, nudności z wymiotami, ból głowy, sinicę, tachykardię, methemoglobinemię, sulfahemoglobinemię, hemolizę, krwiomocz, niewydolność nerek, zaburzenia neurologiczne i psychiatryczne, ślepotę i śpiączkę. Dokładne informacje na temat dawek śmiertelnych nie są dostępne. W jednym przypadku 1,4 g dapsonu doprowadziło do śmierci, w innym przypadku pacjent przeżył po przyjęciu 15 g dapsonu.

W jednym przypadku zaobserwowano nieodwracalną retinopatię z zanikiem nerwu wzrokowego po spożyciu około 10 g dapsonu.

Leczenie:

Konieczność płukania żołądka w celu przerwania wchłaniania sulfonu należy podejmować indywidualnie, po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka.

Podanie węgla aktywowanego („dializa jelit węglem aktywowanym”) i ewentualnie środka przeczyszczającego przez kilka dni (40 ml 20–40% roztworu sorbitolu).

Przyspieszenie eliminacji sulfonu i profilaktyka niewydolności nerek za pomocą leczenia infuzyjnego (dostarczanie wystarczającej ilości płynów z lekami moczopędnymi i wodorowęglanem sodu w celu alkalizacji moczu).

Leczenie methemoglobinemii poprzez dożylne podanie 0,2 ml/kg masy ciała 1% roztworu błękitu metylenowego i (lub) witaminy C (2 g/d).

Wczesna hemodializa lub hemoperfuzja w przypadku skrajnych przedawkowań.

Przetoczenie koncentratu erytrocytów lub transfuzja wymienna.

Terapia tlenowa lub wentylacyjna pod kontrolą pO2.

Leczenie objawowe (np. leki uspokajające).

Zasadniczo wspólny nadzór neurologiczny i okulistyczny.

Mechanizm działania i farmakodynamika

Dapson jest pochodną aniliny, w której dwie grupy anilinowe są połączone charakterystyczną grupą sulfonową.

Dapson ma właściwości przeciwbakteryjne i, niezależnie, przeciwzapalne.

Działa przeciwko bakteriom i pierwotniakom w taki sam sposób jak sulfonamidy, hamując syntezę kwasu dihydrofoliowego poprzez konkurencyjne wypieranie kwasu para-aminobenzoesowego z miejsca wiązania syntazy dihydropteroatu.

Dapson jest wysoce skuteczny przeciwko Mycobacterium leprae, minimalne stężenie hamujące przyjmuje się w zakresie nanogramów.

Dapson jest również skuteczny przeciwko bakteriom gruźlicy i paciorkowcom.

W medycynie ludzkiej istotne jest, że dapson znacząco zwiększa działanie izoniazydu i protionamidu, co między innymi umożliwia zmniejszenie dawki, zwłaszcza protionamidu.

Dapson jest również skuteczny przeciwko Pneumocystis jiroveci i patogenowi malarii. Zakłada się, że istnieją co najmniej dwa cele dapsonu dla wspomnianych pasożytów: z jednej strony powstaje analog kwasu dihydropterynowego (dapson jest włączany zamiast kwasu p-aminobenzoesowego), a z drugiej strony enzym syntaza dihydropteronianowa jest hamowany.

Procesy te mogą również prowadzić do zakłócenia innych układów, takich jak reduktaza dihydrofolianowa, której zadaniem jest katalizowanie konwersji nieprzydatnego dla mikroorganizmów kwasu dihydrofoliowego do kwasu tetrahydrofoliowego.

Następcza utrata kwasu tetrahydrofoliowego ostatecznie prowadzi do zahamowania syntezy RNA i DNA.

Miejscowa akumulacja leukocytów polimorfonuklearnych jest charakterystyczna dla opryszczkowego zapalenia skóry i niektórych chorób tzw. typu reumatycznego. Rola tych komórek w rozwoju stanu zapalnego, w szczególności poprzez uwalnianie („wybuch oddechowy”) silnie toksycznych związków tlenu, jest dobrze znana. Te substancje czynne organizmu - na przykład przeciwko bakteriom - mogą powodować znaczne uszkodzenia w różnych tkankach, na przykład w opryszczkowym zapaleniu skóry, w reumatoidalnym zapaleniu stawów itp.

Dapson hamuje cytotoksycznie niezwykle aktywny łańcuch mieloperoksydazy-nadtlenku wodoru- halogenu i „wybuch oddechowy”. Ponadto opisano hamowanie reakcji Arthusa, zmniejszenie odpowiedzi limfocytów na fitohemaglutyninę, hamowanie wiązania dopełniacza poprzez alternatywną ścieżkę jego aktywacji, hamowanie kilku lizosomalnych układów enzymatycznych i hamowanie wiązania leukotrienu B4 z jego specyficznymi receptorami przez dapson.

Dapson może również usuwać reaktywne pośrednie formy tlenu.

Udokumentowano pojedyncze przypadki skutecznej terapii trądziku, choroby Leśniowskiego-Crohna, choroby Behçeta i mięsaków Kaposiego, co wskazuje na ustanowienie równowagi immunologicznej jako ważnej właściwości dapsonu.

Dapson wykazał również właściwości przeciwbólowe i przeciwgorączkowe w modelach stanów zapalnych u zwierząt laboratoryjnych.

Laktoza jednowodna

Skrobia żelowana, kukurydziana

Krzemionka koloidalna bezwodna

Sodu laurylosiarczan

Magnezu stearynian

Nie dotyczy.

3 lata.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.