Iqirvo

Produkt leczniczy Iqirvo jest wskazany do stosowania w leczeniu pierwotnego zapalenia dróg żółciowych (ang. primary biliary cholangitis, PBC) w skojarzeniu z kwasem ursodeoksycholowym (ang. ursodeoxycholic acid, UDCA) u osób dorosłych, u których stwierdzono niewystarczającą odpowiedź na leczenie z zastosowaniem UDCA lub w monoterapii u pacjentów, u których stwierdzono nietolerancję UDCA.

Każda tabletka powlekana zawiera 80 mg elafibranoru.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Tabletka powlekana (tabletka)

Tabletki są okrągłe, pomarańczowe, o średnicy około 8 mm, z wytłoczonym napisem „ELA 80” po jednej stronie.

Dawkowanie

Zalecana dawka to 80 mg raz na dobę.

Pominięcie dawki

W przypadku pominięcia dawki elafibranoru pacjent nie powinien przyjmować pominiętej dawki, a następną dawkę powinien przyjąć według dotychczasowego schematu. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów w wieku powyżej 65 lat (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież

Stosowanie elafibranoru u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat) nie jest właściwe we wskazaniu PBC.

Zaburzenia czynności nerek

Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby

Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi (klasa A w skali Childa-Pugha) lub umiarkowanymi (klasa B w skali Childa-Pugha) zaburzeniami czynności wątroby.

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności elafibranoru u pacjentów z PBC z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C w skali Childa-Pugha) (patrz punkt 5.2).

Sposób podawania

Podanie doustne.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną

w punkcie 6.1.

• Stwierdzona lub podejrzewana ciąża oraz nie stosować u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej antykoncepcji (patrz punkt 4.4, 4.5 i 4.6).

Zdarzenia związane z wątrobą

U pacjentów przyjmujących elafibranor obserwowano podwyższone wartości parametrów czynnościowych wątroby, w tym podwyższoną aktywność aminotransferaz i podwyższone stężenie bilirubiny.

Ocenę kliniczną czynności wątroby wraz z badaniami laboratoryjnymi należy przeprowadzić przed rozpoczęciem leczenia elafibranorem, a następnie zgodnie z zasadami rutynowego postępowania z pacjentem.

W przypadku stwierdzenia podwyższonych wartości parametrów czynnościowych wątroby i (lub) zaburzeń czynności wątroby zaleca się niezwłoczne zbadanie przyczyny i rozważenie przerwania leczenia elafibranorem.

Podwyższona aktywność fosfokinazy kreatynowej we krwi i uszkodzenie mięśni

U pacjentów przyjmujących elafibranor obserwowano podwyższenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (ang. creatinine phosphokinase, CPK) we krwi (patrz punkt 4.8). Aktywność CPK należy ocenić przed rozpoczęciem leczenia elafibranorem, a następnie zgodnie z zasadami rutynowego postępowania z pacjentem. U pacjentów rozpoczynających leczenie elafibranorem, zwłaszcza tych przyjmujących jednocześnie inhibitory reduktazy HMG-CoA, można rozważyć okresowe pomiary aktywności CPK. W przypadku zaobserwowania podwyższonej aktywności CPK lub wystąpienia przedmiotowych i podmiotowych objawów uszkodzenia mięśni o niewyjaśnionej przyczynie, zaleca się niezwłoczne zbadanie przyczyny i rozważenie przerwania leczenia elafibranorem (patrz punkt 4.8).

Toksyczność dla zarodka i płodu

W oparciu o dane uzyskane w badaniach na zwierzętach podejrzewa się, że elafibranor podawany kobietom w okresie ciąży powoduje wady wrodzone oraz zmniejsza przeżycie płodu (patrz punkt 4.6).

W związku z tym elafibranor jest przeciwwskazany u kobiet w okresie ciąży lub u których przypuszcza się, że mogą być w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej antykoncepcji (patrz punkt 4.3, 4.5 i 4.6). Należy o tym poinformować kobiety w wieku rozrodczym.

Substancje pomocnicze

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

Wpływ elafibranoru na inne produkty lecznicze

Substraty CYP3A4

Na podstawie przeprowadzonych badań klinicznych, elafibranor może być łagodnym induktorem CYP3A4. W badaniu klinicznym dotyczącym interakcji wykazano, że jednoczesne podawanie elafibranoru w dawce 80 mg raz na dobę w stanie stacjonarnym oraz pojedynczej dawki złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego (0,02 mg etynyloestradiolu i 0,15 mg lewonorgestrelu) powodowało zmniejszenie ekspozycji na etynyloestradiol (C max zmniejszone o 20% i AUC inf zmniejszone o 35%), co może prowadzić do nieskuteczności antykoncepcji i (lub) zwiększenia częstości krwawień międzymiesiączkowych, podczas gdy ekspozycja na lewonorgestrel pozostawała bez zmian. W związku z tym kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne niehormonalne metody antykoncepcji lub dodatkowo stosować metodę barierową podczas stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych (patrz punkt 4.6).

Substraty CYP2C9 (warfaryna):

Jednoczesne podawanie elafibranoru z warfaryną nie powodowało zwiększenia ekspozycji (AUC, C max ) na warfarynę ani różnic w międzynarodowym współczynniku znormalizowanym (INR) w porównaniu do podawania samej warfaryny.

Substraty CYP3A, białka oporności raka piersi (BCRP), polipeptydów transportujących aniony organiczne 1B1 (OATP1B1) i OATP1B3 (symwastatyna) oraz substraty CYP3A, polipeptydów transportujących aniony organiczne 1B1 (OATP1B1) i OATP1B3 (atorwastatyna):

Jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek elafibranoru z symwastatyną lub atorwastatyną nie powodowało istotnych klinicznie zmian ekspozycji na symwastatynę, jej metabolit β-hydroksykwasowy ani na atorwastatynę.

C max oraz AUC inf aktywnego metabolitu symwastatyny, β-hydroksykwasu symwastatyny, uległy zmniejszeniu o 26% i 32% po jednoczesnym zastosowaniu pojedynczej dawki symwastatyny 20 mg oraz elafibranoru w dawce 80 mg raz na dobę w stanie stacjonarnym.

C max oraz AUC inf atorwastatyny uległy zmniejszeniu o 28% i 11% po jednoczesnym zastosowaniu pojedynczej dawki atorwastatyny 40 mg oraz elafibranoru w dawce 180 mg raz na dobę w stanie stacjonarnym.

Inhibitory dipeptydylopeptydazy IV (DPP-IV) (sitagliptyna):

Nie obserwowano istotnego klinicznie wpływu na stężenia GLP-1 we krwi podczas jednoczesnego podawania elafibranoru w dawce 100 mg, jako sprawcy interakcji, raz na dobę przez 15 dni z pojedynczą doustną dawką 100 mg sitagliptyny podczas testu posiłkowego.

Ciąża

Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania elafibranoru u kobiet w okresie ciąży.

Badania dotyczące stosowania elafibranoru, które przeprowadzono na ciężarnych samicach zwierząt wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (utrata płodu, wady rozwojowe, martwe urodzenia i (lub) zgony w okresie okołoporodowym) przy istotnym klinicznie narażeniu (patrz punkty 4.4 oraz 5.3).

Stosowanie elafibranoru jest przeciwwskazane w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę należy przerwać leczenie elafibranorem.

Kobiety w wieku rozrodczym/antykoncepcja

Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia i przez co najmniej 3 tygodnie po przyjęciu ostatniej dawki elafibranoru. Elafibranor może zmniejszać skuteczność środków antykoncepcyjnych zawierających etynyloestradiol (patrz punkt 4.5), dlatego kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne niehormonalne metody antykoncepcji lub dodatkowo stosować metodę barierową podczas stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych. U pacjentek w wieku rozrodczym przed rozpoczęciem leczenia elafibranorem należy potwierdzić lub upewnić się, że kobieta nie jest w ciąży (patrz punkt 4.4).

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy elafibranor lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie ma informacji, czy elafibranor lub jego metabolity przenikają do mleka zwierząt, jednak u potomstwa samic szczura, którym elafibranor podawany był w okresie ciąży (patrz punkt 5.3) i laktacji przy istotnym klinicznie narażeniu, obserwowano działania niepożądane.

Nie można wykluczyć zagrożenia dla dzieci karmionych piersią.

Elafibranoru nie należy stosować w okresie karmienia piersią oraz przez co najmniej 3 tygodnie po przyjęciu ostatniej dawki tego leku.

Elafibranor nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy uważnie obserwować pacjenta i wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe i wspomagające.

Mechanizm działania

Elafibranor i jego główny aktywny metabolit GFT1007 to podwójni agoniści receptora aktywowanego przez proliferatory peroksysomów (ang. peroxisome proliferator-activated receptor, PPAR) typu α/δ.

Uważa się, że PPAR α/δ są głównymi regulatorami homeostazy kwasów żółciowych (ang. bile acid, BA), stanu zapalnego i procesu włóknienia.

Aktywacja PPARα i PPARδ obniża toksyczność kwasów żółciowych i zwiększa poprawę cholestazy poprzez regulację syntezy, detoksykacji i transporterów kwasów żółciowych.

Aktywacja PPARα i PPARδ wykazuje również działanie przeciwzapalne poprzez oddziaływanie na różne szlaki.

Rdzeń tabletki

Celuloza mikrokrystaliczna

Powidon

Kroskarmeloza sodowa

Krzemionka koloidalna bezwodna

Magnezu stearynian

Otoczka tabletki

Alkohol poliwinylowy częściowo hydrolizowany

Tytanu dwutlenek (E171)

Makrogol

Talk

Żelaza tlenek żółty (E172)

Żelaza tlenek czerwony (E172)

Nie dotyczy.

3 lata

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu.