Locoid

Jeden gram kremu zawiera 1 mg 17-maślanu hydrokortyzonu (Hydrocortisoni butyras).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Krem

Locoid jest wskazany w leczeniu stanów zapalnych skóry (nie wywołanych przez drobnoustroje) takich jak egzema i łuszczyca, oraz w leczeniu podtrzymującym dermatoz wcześniej leczonych silniejszymi kortykosteroidami.

Locoid jest wskazany do stosowania u dorosłych, dzieci i niemowląt w wieku powyżej 3. miesiąca życia.

Dorośli i dzieci

Cienką warstwę produktu leczniczego Locoid nanosić równomiernie na zmienione chorobowo miejsca na skórze od 1 do 2 razy na dobę. Po uzyskaniu poprawy zazwyczaj wystarcza stosowanie produktu leczniczego raz na dobę lub od 2 do 3 razy w tygodniu.

Dzieci

U dzieci i niemowląt należy unikać stosowania dużych dawek, okluzji i przedłużonego leczenia. U niemowląt czas leczenia zwykle nie powinien przekraczać 7 dni.

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie są wymagane szczególne środki ostrożności ani dostosowanie dawki.

Locoid stosuje się w leczeniu zmian skórnych suchych, sucho-sączących i sączących.

Nie należy stosować dawki większej niż 30 do 60 g tygodniowo.

Nie stosować produktu leczniczego:

• na zmiany skórne spowodowane:
• - zakażeniami bakteryjnymi (np. zmiany kiłowe lub gruźlicze);
• - zakażeniami wirusowymi (np. ospa wietrzna, opryszczka, półpasiec);
• - zakażeniami wywołanymi przez grzyby;
• - zarażeniami pasożytniczymi;
• na owrzodzenia skóry, rany;
• w zapaleniu skóry wokół ust;
• w trądziku pospolitym, w trądziku różowatym;
• w nadwrażliwości na 17-maślan hydrokortyzonu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Chronić oczy i błony śluzowe przed kontaktem z produktem leczniczym.

Nie należy stosować produktu leczniczego Locoid na powieki, ponieważ jeśli dostanie się na spojówki, może spowodować wystąpienie jaskry prostej lub zaćmy podtorebkowej.

Skóra twarzy oraz skóra w okolicach narządów płciowych jest bardziej wrażliwa na działanie kortykosteroidów niż inne obszary skóry. Locoid należy stosować ostrożnie w tych miejscach. Po każdym zastosowaniu należy umyć ręce, chyba że Locoid jest stosowany do leczenia dłoni.

Istnieje zwiększone ryzyko ogólnoustrojowych i miejscowych działań niepożądanych podczas stosowania produktu leczniczego przez długi czas oraz na rozległe powierzchnie skóry, szczególnie pod opatrunkiem okluzyjnym (pod ceratką, pieluchą), w fałdach i zgięciach skóry. Należy wziąć pod uwagę możliwość zahamowania czynności kory nadnerczy. U dzieci może to nastąpić w krótkim czasie i prowadzić do zahamowania wydzielania hormonu wzrostu.

U niektórych pacjentów z łuszczycą, stosowanie miejscowych kortykosteroidów może spowodować nawrót choroby w wyniku rozwoju tolerancji, ryzyko wystąpienia uogólnionej łuszczycy krostkowej oraz miejscowych i ogólnych działań toksycznych spowodowanych zaburzeniem funkcji bariery skórnej.

Po odstawieniu produktu leczniczego może wystąpić efekt ,,z odbicia”. Długotrwałe stosowanie steroidów miejscowych może spowodować nawrót objawów po odstawieniu leczenia (miejscowa reakcja odstawienia sterydów). Może rozwinąć się ciężka postać nawrotu, która przyjmuje postać zapalenia skóry z intensywnym zaczerwienieniem, pieczeniem i uczuciem palenia, które może rozprzestrzeniać się poza początkowy obszar leczenia. Wystąpienie tego zespołu jest bardziej prawdopodobne w przypadku stosowania leku na delikatne obszary skóry, takie jak twarz i zgięcia stawowe. W przypadku nawrotu choroby w ciągu kilku dni lub tygodni po pomyślnym leczeniu należy podejrzewać reakcję odstawienia. Przy ponownym stosowaniu leku należy zachować ostrożność – w takich przypadkach zaleca się uzyskanie porady specjalisty lub rozważenie innych opcji leczenia.

Zaburzenia widzenia

W wyniku ogólnoustrojowego i miejscowego stosowania kortykosteroidów mogą wystąpić zaburzenia widzenia. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, jak nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy rozważyć skierowanie go do okulisty w celu ustalenia możliwych przyczyn, do których może należeć zaćma, jaskra lub rzadkie choroby, takie jak centralna chorioretinopatia surowicza (CSCR), którą notowano po ogólnoustrojowym i miejscowym stosowaniu kortykosteroidów.

Dzieci

W badaniach klinicznych wykazano brak danych wskazujących na potrzebę ograniczenia stosowania miejscowo 17-maślanu hydrokortyzonu u dzieci. Jednak ze względu na większy stosunek powierzchni ciała do masy ciała u dzieci, Locoid należy stosować ostrożnie i zgodnie z zaleceniem lekarza.

Ponadto należy zachować szczególną ostrożność w dermatozach niemowlęcych, w tym pieluszkowym zapaleniu skóry.

Locoid zawiera substancje pomocnicze: alkohol cetostearylowy i parahydroksybenzoesan propylu i butylu.

Ze względu na zawartość alkoholu cetostearylowego, produkt leczniczy może powodować miejscową reakcję skórną (np. kontaktowe zapalenie skóry).

Ze względu na zawartość parahydroksybenzoesanu propylu i butylu, produkt leczniczy może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).

Nie są znane.

Ciąża

Brak jest danych dotyczących stosowania 17-maślanu hydrokortyzonu u kobiet w ciąży lub są one ograniczone. Wyniki kilku badań obserwacyjnych (ponad 1000 kobiet w okresie ciąży) nie wykazały istotnego związku między miejscowym stosowaniem kortykosteroidów w czasie ciąży a wadami wrodzonymi, porodem przedwczesnym, śmiercią płodu lub sposobem porodu, niezależnie od siły działania.

Badania na zwierzętach są niewystarczające, aby ocenić toksyczny wpływu 17-maślanu hydrokortyzonu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Chociaż badania na zwierzętach wykazały, że silniejsze kortykosteroidy mają działanie teratogenne po zastosowaniu na skórę to znaczenie kliniczne tego działania u ludzi pozostaje nieznane.

W czasie ciąży Locoid należy stosować tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść uzasadnia potencjalne ryzyko.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy hydrokortyzon 17-maślan lub jego metabolity przenikają do mleka kobiecego po zastosowaniu miejscowym.

Stosowanie produktu leczniczego Locoid w okresie karmienia piersią nie powinno mieć wpływu na niemowlęta karmione piersią, ponieważ ogólnoustrojowe wchłanianie miejscowo stosowanego 17- maślanu hydrokortyzonu jest małe.

Locoid może być stosowany w okresie karmienia piersią, ale zaleca się unikanie stosowania produktu leczniczego bezpośrednio na piersi.

Nie ma danych na temat wpływu produktu leczniczego Locoid na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Brak danych dotyczących przedawkowania produktu leczniczego. W przypadku długotrwałego stosowania może dojść do zahamowania czynności kory nadnerczy.

Mechanizm działania

Substancją czynną produktu leczniczego Locoid jest 17-maślan hydrokortyzonu, syntetyczny kortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym i obkurczającym naczynia krwionośne. Hamuje on reakcje zapalne i łagodzi objawy stanów zapalnych skóry z towarzyszącym im często świądem skóry, bez leczenia choroby zasadniczej (leczenie objawowe).

Alkohol cetostearylowy

Makrogolu 25 eter cetostearylowy

Parafina ciekła

Wazelina biała

Propylu parahydroksybenzoesan

Butylu parahydroksybenzoesan

Kwas cytrynowy bezwodny

Sodu cytrynian bezwodny

Woda oczyszczona

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi do stosowania miejscowego, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności.

3 lata

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25˚C, nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać.

Marzec 2026

Jeden mililitr roztworu zawiera 1 mg 17-maślanu hydrokortyzonu (Hydrocortisoni

butyras).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Roztwór; przejrzysty, bezbarwny roztwór

Locoid jest wskazany w leczeniu stanów zapalnych owłosionej skóry głowy (nie wywołanych przez drobnoustroje) takich jak egzema i łuszczyca, oraz w leczeniu podtrzymującym dermatoz wcześniej leczonych silniejszymi kortykosteroidami.

Locoid jest wskazany do stosowania u dorosłych, dzieci i niemowląt w wieku powyżej 3. miesiąca życia.

Dorośli i dzieci

Cienką warstwę produktu leczniczego Locoid nanosić równomiernie na zmienione chorobowo miejsca na owłosionej skórze głowy od 1 do 2 razy na dobę. Po uzyskaniu poprawy zazwyczaj wystarcza stosowanie produktu leczniczego raz na dobę lub od 2 do 3 razy w tygodniu.

Dzieci

U dzieci i niemowląt należy unikać stosowania dużych dawek, okluzji i przedłużonego leczenia. U niemowląt czas leczenia zwykle nie powinien przekraczać 7 dni.

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie są wymagane szczególne środki ostrożności ani dostosowanie dawki.

Locoid w postaci roztworu stosuje się w leczeniu zmian na owłosionej skórze głowy.

Nie należy stosować dawki większej niż 30 do 60 g tygodniowo.

Nie stosować produktu leczniczego:

• na zmiany skórne spowodowane:
• - zakażeniami bakteryjnymi (np. zmiany kiłowe lub gruźlicze);
• - zakażeniami wirusowymi (np. ospa wietrzna, opryszczka, półpasiec);
• - zakażeniami wywołanymi przez grzyby;
• - zarażeniami pasożytniczymi;
• na owrzodzenia skóry, rany;
• w zapaleniu skóry wokół ust;
• w trądziku pospolitym, w trądziku różowatym;
• w nadwrażliwości na 17-maślan hydrokortyzonu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Chronić oczy i błony śluzowe przed kontaktem z produktem leczniczym.

Nie należy stosować produktu leczniczego na powieki, ponieważ jeśli dostanie się na spojówki, może spowodować wystąpienie jaskry prostej lub zaćmy podtorebkowej.

Skóra twarzy oraz skóra w okolicach narządów płciowych jest bardziej wrażliwa na działanie kortykosteroidów niż inne obszary skóry. Locoid należy stosować ostrożnie w tych miejscach. Po każdym zastosowaniu należy umyć ręce, chyba że Locoid jest stosowany do leczenia dłoni.

Istnieje zwiększone ryzyko ogólnoustrojowych i miejscowych działań niepożądanych podczas stosowania produktu leczniczego przez długi czas oraz na rozległe powierzchnie skóry, szczególnie pod opatrunkiem okluzyjnym (pod ceratką, pieluchą), w fałdach i zgięciach skóry. Należy wziąć pod uwagę możliwość zahamowania czynności kory nadnerczy. U dzieci może to nastąpić w krótkim czasie i prowadzić do zahamowania wydzielania hormonu wzrostu.

U niektórych pacjentów z łuszczycą, stosowanie miejscowych kortykosteroidów może spowodować nawrót choroby w wyniku rozwoju tolerancji, ryzyko wystąpienia uogólnionej łuszczycy krostkowej oraz miejscowych i ogólnych działań toksycznych spowodowanych zaburzeniem funkcji bariery skórnej.

Po odstawieniu produktu leczniczego może wystąpić efekt „z odbicia”. Długotrwałe stosowanie steroidów miejscowych może spowodować nawrót objawów po odstawieniu leczenia (miejscowa reakcja odstawienia sterydów). Może rozwinąć się ciężka postać nawrotu, która przyjmuje postać zapalenia skóry z intensywnym zaczerwienieniem, pieczeniem i uczuciem palenia, które może rozprzestrzeniać się poza początkowy obszar leczenia. Wystąpienie tego zespołu jest bardziej prawdopodobne w przypadku stosowania leku na delikatne obszary skóry, takie jak twarz i zgięcia stawowe. W przypadku nawrotu choroby w ciągu kilku dni lub tygodni po pomyślnym leczeniu należy podejrzewać reakcję odstawienia. Przy ponownym stosowaniu leku należy zachować ostrożność – w takich przypadkach zaleca się uzyskanie porady specjalisty lub rozważenie innych opcji leczenia.

Zaburzenia widzenia

W wyniku ogólnoustrojowego i miejscowego stosowania kortykosteroidów mogą wystąpić zaburzenia widzenia. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, jak nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy rozważyć skierowanie go do okulisty w celu ustalenia możliwych przyczyn, do których może należeć zaćma, jaskra lub rzadkie choroby, takie jak centralna chorioretinopatia surowicza (CSCR), którą notowano po ogólnoustrojowym i miejscowym stosowaniu kortykosteroidów.

Dzieci

W badaniach klinicznych wykazano brak danych wskazujących na potrzebę ograniczenia stosowania miejscowo 17-maślanu hydrokortyzonu u dzieci. Jednak ze względu na większy stosunek powierzchni ciała do masy ciała u dzieci, Locoid należy stosować ostrożnie i zgodnie z zaleceniem lekarza.

Ponadto należy zachować szczególną ostrożność w dermatozach niemowlęcych, w tym pieluszkowym zapaleniu skóry.

Nie są znane.

Ciąża

Brak jest danych dotyczących stosowania 17-maślanu hydrokortyzonu u kobiet w ciąży lub są one ograniczone. Wyniki kilku badań obserwacyjnych (ponad 1000 kobiet w okresie ciąży) nie wykazały istotnego związku między miejscowym stosowaniem kortykosteroidów w czasie ciąży a wadami wrodzonymi, porodem przedwczesnym, śmiercią płodu lub sposobem porodu, niezależnie od siły działania.

Badania na zwierzętach są niewystarczające, aby ocenić toksyczny wpływu 17-maślanu hydrokortyzonu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Chociaż badania na zwierzętach wykazały, że silniejsze kortykosteroidy mają działanie teratogenne po zastosowaniu na skórę to znaczenie kliniczne tego działania u ludzi pozostaje nieznane.

W czasie ciąży Locoid należy stosować tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść uzasadnia potencjalne ryzyko.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy hydrokortyzon 17-maślan lub jego metabolity przenikają do mleka kobiecego po zastosowaniu miejscowym.

Stosowanie produktu leczniczego Locoid w okresie karmienia piersią nie powinno mieć wpływu na niemowlęta karmione piersią, ponieważ ogólnoustrojowe wchłanianie miejscowo stosowanego 17- maślanu hydrokortyzonu jest małe.

Locoid może być stosowany w okresie karmienia piersią, ale zaleca się unikanie stosowania produktu leczniczego bezpośrednio na piersi.

Nie ma danych na temat wpływu produktu leczniczego Locoid na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Brak danych dotyczących przedawkowania produktu leczniczego. W przypadku długotrwałego stosowania może dojść do zahamowania czynności kory nadnerczy.

Mechanizm działania

Substancją czynną produktu leczniczego Locoid jest 17-maślan hydrokortyzonu, syntetyczny kortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym i obkurczającym naczynia krwionośne. Hamuje on reakcje zapalne i łagodzi objawy stanów zapalnych skóry z towarzyszącym im często świądem skóry, bez leczenia choroby zasadniczej (leczenie objawowe).

Alkohol izopropylowy

Glicerol 85%

Powidon K 90

Kwas cytrynowy bezwodny

Sodu cytrynian bezwodny

Woda oczyszczona

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi do stosowania miejscowego, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności.

2 lata

Przechowywać w temperaturze poniżej 25˚C.

Marzec 2026