Lynkuet

Produkt leczniczy Lynkuet jest wskazany do leczenia umiarkowanych do ciężkich objawów naczynioruchowych (ang. vasomotor symptom, VMS):

• związanych z menopauzą (patrz punkt 5.1)
• spowodowanych adjuwantową terapią hormonalną (ang. adjuvant endocrine therapy, AET) związaną z rakiem piersi (patrz punkt 5.1).

Każda kapsułka miękka zawiera 60 mg elinzanetantu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda kapsułka miękka zawiera 71 mg sorbitolu (E 420).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Kapsułka miękka (kapsułka)

Nieprzezroczysta czerwona, podłużna, o długości około 24 mm i średnicy 11 mm, z białym napisem „EZN60”.

Dawkowanie

Zalecana dawka dobowa to 120 mg (dwie kapsułki 60 mg) elinzanetantu, przyjmowane przed snem.

Należy okresowo oceniać korzyści z leczenia objawowego (np. podczas rutynowych i (lub) onkologicznych wizyt kontrolnych), ponieważ zapotrzebowanie na leczenie może być różne u różnych pacjentek lub zmieniać się w czasie.

Jednoczesne stosowanie z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4

Zalecana dawka dobowa w przypadku stosowania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 to 60 mg (jedna kapsułka 60 mg) elinzanetantu przed snem (patrz punkt 4.5). Po przerwaniu stosowania umiarkowanego inhibitora (po 3 do 5 okresach półtrwania inhibitora) elinzanetant należy stosować w standardowej dawce 120 mg raz na dobę.

Pominięcie dawki

W przypadku pominięcia dawki następną dawkę należy przyjąć w zaplanowanym czasie następnego dnia.

Pacjentki nie powinny przyjmować 2 dawek tego samego dnia w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Osoby w podeszłym wieku

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności elinzanetantu u kobiet w wieku powyżej 65 lat. Nie można określić zaleceń dotyczących dawkowania dla tej populacji.

Zaburzenia czynności wątroby

Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentek z łagodnymi (klasa A w skali Childa-Pugha) przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby.

Nie zaleca się stosowania elinzanetantu u pacjentek z umiarkowanymi (klasa B w skali Childa-Pugha) lub ciężkimi (klasa C w skali Childa-Pugha) przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentek z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek (eGFR poniżej 60 ml/min/1,73 m²) zalecana dawka dobowa wynosi 60 mg (jedna kapsułka 60 mg) elinzanetantu przed snem (patrz punkt 5.2).

Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentek z łagodnymi (eGFR 60-89 ml/min/1,73 m 2 ) zaburzeniami czynności nerek.

Dzieci i młodzież

Stosowanie elinzanetantu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu leczenia umiarkowanych do ciężkich VMS związanych z menopauzą lub spowodowanych przez AET.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Lynkuet jest przeznaczony do podawania doustnego.

Kapsułki należy przyjmować doustnie, raz na dobę, przed snem.

Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą. Kapsułek nie należy przecinać, żuć ani rozgniatać, ponieważ zawierają oleisty roztwór.

Kapsułki można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego (patrz punkt 5.2), ale nie należy ich przyjmować z grejpfrutem ani sokiem grejpfrutowym (patrz punkt 4.5).

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
• Stwierdzona lub podejrzewana ciąża (patrz punkt 4.6).

Jednoczesne stosowanie z innymi produktami leczniczymi

Inhibitory izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (CYP3A4) mogą zmniejszać klirens elinzanetantu, powodując zwiększenie ekspozycji. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania elinzanetantu z silnymi inhibitorami CYP3A4. W przypadku jednoczesnego stosowania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 należy zmniejszyć dawkę elinzanetantu (patrz punkt 4.5).

Elinzanetant w skojarzeniu z innymi metodami leczenia raka piersi

Stosowanie elinzanetantu oceniano w skojarzeniu z AET składającą się z inhibitorów aromatazy lub tamoksyfenu, z agonistami GnRH lub bez nich. Decyzję o leczeniu elinzanetantem kobiet, które otrzymują leki inne niż oceniane w badaniach klinicznych, należy podjąć na podstawie indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka.

Jednoczesne stosowanie hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) zawierającej estrogeny w leczeniu VMS związanych z menopauzą.

Nie przeprowadzono badań dotyczących jednoczesnego stosowania elinzanetantu i HTZ zawierającej estrogeny, dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania. Mogą być stosowane miejscowe preparaty dopochwowe.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Sorbitol

Należy wziąć pod uwagę addytywne działanie podawanych jednocześnie produktów zawierających sorbitol (lub fruktozę) oraz pokarmu zawierającego sorbitol (lub fruktozę). Sorbitol zawarty w produktach leczniczych może wpływać na biodostępność innych, podawanych równocześnie drogą doustną, produktów leczniczych.

Wpływ innych produktów leczniczych na elinzanetant

Elinzanetant jest metabolizowany przez CYP3A4 oraz jest substratem dla białka transportera glikoproteiny P (P-gp).

Inhibitory CYP3A4 (substancje zwiększające ekspozycję na elinzanetant)

Jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek dobowych itrakonazolu (200 mg), silnego inhibitora CYP3A4, P-gp, i elinzanetantu w dawce 120 mg prowadziło do około 3,3-krotnego zwiększenia C max i od 4,6- krotnego do 6,3-krotnego zwiększenia pola pod krzywą (AUC) elinzanetantu.

Modelowanie farmakokinetyczne oparte na fizjologii (ang. physiologically based pharmacokinetic, PBPK) przewiduje, że jednoczesne podanie 120 mg elinzanetantu z umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 erytromycyną powoduje 3,0-krotne zwiększenie AUC i 2,0-krotne zwiększenie C max elinzanetantu. PBPK przewiduje, że jednoczesne podanie 60 mg elinzanetantu z umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 erytromycyną powoduje 1,4-krotne zwiększenie AUC i brak zwiększenia C max w porównaniu z elinzanetantem w dawce 120 mg w monoterapii. PBPK przewiduje, że jednoczesne podanie 120 mg elinzanetantu ze słabym inhibitorem CYP3A4 cymetydyną spowoduje 1,5-krotne zwiększenie AUC i 1,3-krotne zwiększenie C max elinzanetantu.

Elinzanetantu nie należy stosować jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazolem, klarytromycyną, rytonawirem, kobicystatem lub rybocyklibem) (patrz punkt 4.4).

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania elinzanetantu z grejpfrutami (sokiem grejpfrutowym).

W przypadku jednoczesnego stosowania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (np. erytromycyną, cyprofloksacyną, flukonazolem, werapamilem) zalecana dawka dobowa elinzanetantu wynosi 60 mg (patrz punkt 4.2).

Nie jest wymagana modyfikacja dawki w przypadku słabych inhibitorów CYP3A4.

Wpływ elinzanetantu na inne produkty lecznicze

Elinzanetant jest słabym inhibitorem CYP3A4. Jednoczesne podawanie midazolamu, wrażliwego substratu CYP3A4, i wielokrotnych dawek dobowych elinzanetantu 120 mg powodowało 1,5-krotne zwiększenie C max i 1,8-krotne zwiększenie AUC midazolamu.

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania elinzanetantu z wrażliwymi substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np. cyklosporyna, fentanyl lub takrolimus).

Należy przestrzegać odpowiednich zaleceń zawartych w drukach informacyjnych tych substratów CYP3A4.

Ciąża

Produkt Lynkuet jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia produktem leczniczym Lynkuet należy przerwać leczenie.

Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania elinzanetantu u kobiet w ciąży.

Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia.

Dla tej populacji zaleca się stosowanie środków niehormonalnych antykoncepcyjnych.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy elinzanetant/metabolity przenikają do mleka ludzkiego.

Na podstawie dostępnych danych farmakodynamicznych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie elinzanetantu/metabolitów do mleka (patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/niemowląt.

Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać/wstrzymać podawanie produktu Lynkuet, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Elinzanetant wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Senność i zmęczenie są prawdopodobnymi działaniami niepożądanymi elinzanetantu. Dlatego należy zalecić pacjentkom zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, jeśli podczas leczenia elinzanetantem wystąpią u nich takie reakcje (patrz punkt 4.8).

W badaniach klinicznych z udziałem zdrowych ochotników badano pojedyncze dawki elinzanetantu do 600 mg.

Działania niepożądane przy większych dawkach były podobne do obserwowanych przy dawce terapeutycznej, ale występowały nieco częściej i z umiarkowanie większym nasileniem.

Bezpieczeństwo stosowania i tolerancja wielokrotnych dawek raz na dobę do 240 mg przez 5 dni były podobne w porównaniu z zalecaną dawką dobową 120 mg elinzanetantu.

W przypadku przedawkowania należy ściśle monitorować pacjentkę i rozważyć leczenie wspomagające w zależności od objawów przedmiotowych i podmiotowych.

Nie ma specyficznego antidotum na produkt leczniczy Lynkuet.

Mechanizm działania

Elinzanetant jest niehormonalnym, selektywnym antagonistą receptorów neurokininowych typu 1 (NK-1) i typu 3 (NK-3). Blokuje sygnalizację receptorów NK-1 i NK-3 na neuronach kisspeptyna/neurokinina B/dynorfina (KNDy), co ma na celu normalizację aktywności neuronów zaangażowanych w regulację temperatury i snu.

Wypełnienie kapsułki

All-rac-α-tokoferol (E 307)

Makrogologlicerydów kaprylokaproniany

Glicerolu monokaprylokapronian

Glicerolu mono-oleinian (E 471)

Polisorbat 80 (E 433)

Otoczka kapsułki

Żelatyna

Mieszanina sorbitolu ciekłego, częściowo odwodnionego (E 420) i glicerolu (E 422)

Żelaza tlenek czerwony (E 172)

Żelaza tlenek żółty (E 172)

Triglicerydy kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha

Roztwór fosfatydylocholiny 53% w triglicerydach kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcuch

Tytanu dwutlenek (E 171)

Tusz do nadruku

Makrogol 400 (E 1521)

Poliwinylu octanoftalan

Glikol propylenowy (E 1520)

Tytanu dwutlenek (E 171)

Nie dotyczy.

3 lata

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.

Przechowywać w oryginalnym blistrze w celu ochrony przed wilgocią.

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.