Recarbrio

Każda fiolka zawiera 500 mg imipenemu w postaci imipenemu jednowodnego, 500 mg cylastatyny w postaci soli sodowej cylastatyny i 250 mg relebaktamu w postaci relebaktamu jednowodnego.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Całkowita ilość sodu w każdej fiolce to 37,5 mg (1,65 mmol).

Pełny wykaz substanc ji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

P roszek do sporządzania roztworu do infuzji.

Proszek barwy białej do jasnożółtej.

Produkt leczniczy Recarbrio jest wskazany do stosowania u o sób dorosłych oraz u dzieci od czasu narodzin i u młodzieży :

w leczeniu szpitalnego zapalenia płuc (ang. HAP, hospital-acquired pneumonia), w tym

zapalenia płuc związane go z wentylacją mechaniczną (ang. VAP, ventilator associated pneumonia) (patrz punkty 4.4 i 5.1).

w leczeniu bakteriemii, gdy stwierdzono lub podejrzewa się, że występuje ona w związku ze

szpitalnym zapaleniem płuc lub zapaleniem płuc związanym z wentylacją mechaniczną .

w leczeniu zakażeń wywołanych przez tlenowe bakterie Gram-ujemne z ograniczonymi

możliwościami leczenia (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.1).

Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania przeciwbakteryjnych produktów leczniczych.

Zaleca się , aby produkt leczniczy Recarbr io stosować w leczeniu zakażeń wywołanych przez tlenowe bakterie Gram-ujemne u pacjentów z ograniczonymi możliwościami leczenia wyłącznie po konsultacji z lekarzem m ającym odpowiednie doświadczenie w leczeniu chorób zakaźnych.

Dawkowanie

Tabela 1 przedstawia zalecan ą dawkę dożylną u dorosłych pacjentów z klirensem kreatyniny (CrCl) wynoszącym ≥ 90 ml/min, a Tabela 2 przedstawia zalecaną dawkę dożylną u dzieci i młodzieży ( w wieku od narodzin do < 18 lat) z prawidłową czynnoś c ią nerek (patrz punkty 4.4 i 5.1).

Tabela 1: Zalecane dawki u dorosłych pacjentów z klirensem kreatyniny (CrCl) wynoszącym ≥ 90 ml/min* †

• Obliczono za pomocą wzoru Cockcrofta -Gaulta.

† U pacjentów ze szpitalnym zapaleniem płuc lub zapaleniem płuc związanym z wentylacją mechaniczną i klirensem kreatyniny wynoszącym ˃250 ml/min oraz u pacjentów z pow ikłanymi zakażeniami w obrębie jamy brzusznej (ang. cIAI, complicated intra-abdominal infections) lub powikłanymi zakażeniami układu moczowego (ang. cUTI, complicated urinary tract infections), w tym odmiedniczkowym zapaleniem nerek z klirensem kreatyniny wynoszącym ˃150 ml/min, zalecana dawka może być niewystarczająca (patrz punkt 4.4).

‡ Włącznie z bakteriemią , gdy stwierdzono lub podejrzewa się, że występuje ona w związku ze szpitalnym zapaleniem płuc lub zapaleniem płuc związanym z wentylacją mechaniczną .

§ np. w przypadku powikłanych zakażeń w obrębie jamy brzusznej i powikłanych zakażeń układu moczowego , zalecany czas trwania leczenia wynosi od 5 do 10 dni; leczenie może być kontynuowane do 14 dni.

Tabela 2: Zalecane dawki u dzieci i młodzieży z prawidłową czynnością nerek *

≥ 30 kg < 18 lat 500 mg/500 mg/250 mg Co 6 godzin 30 ≥ 3 miesiące 37,5 mg/kg (imipenem 15 mg/kg, cylastatyna Co 6 godzin 60 do < 18 lat 15 mg/kg i relebaktam 7,5 mg/kg) 2 kg do Od narodzin < 30 kg 37,5 mg/kg (imipenem 15 mg/kg, cylastatyna do Co 8 godzin 60 15 mg/kg i relebaktam 7,5 mg/kg) < 3 miesięcy *Mierzon e za pomocą szac owanego wskaźnika filtracji kłębuszkowej (ang. eGFR, estimated glomerular filtration rate) obliczonego za pomocą przyłóżkowego wzoru Schwartza.

Zalecany czas trwania leczenia dzieci i młodzieży ze szpitalnym zapaleniem płuc / zapaleniem płu c związanym z wentylacją mechaniczną jest taki sam jak u osób dorosłych. W przypadku leczenia zakażeń wywołanych przez tlenowe bakterie Gram-ujemne u dzieci i m łodzieży z ograniczonymi możliwościami leczenia, czas trwania leczenia powinien ustal ić lekarz p rowadząc y. Patrz punkt 5.1.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek

U dorosłych pacjentów z klirensem kreatyniny wynoszącym poniżej 90 ml/min należy zmniejszyć dawkę imipenemu w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem zgodnie z T abelą 3. U pacjentów ze zmienną czynnością nerek należy monitorować klirens kreatyniny.

U dzieci i młodzież y o masie ciała co najmniej 30 kg z eGFR mniejszym niż 90 ml/min/1,73 m 2 należy zmniejsz yć dawk ę imipenemu w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem zgodnie z Tabelą 3.

Imipenem w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem nie jest zalecany u dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 30 kg z zaburzeniami czynności nerek .

Tabela 3: Zalecane dawki dożylne u dorosłych pacjentów z klirensem kreatyniny wynoszącym < 90 ml/min oraz u dzieci i młodzieży (o masie ciała co najmniej 30 kg) z eGFR < 90 ml/min/1,73 m 2

Szacowana czynność nerek

Zalecana dawka produktu leczniczego Recarbrio (CrCl [ml/min]* lub

(imipenem/cylastatyna/relebaktam) (mg) ‡ eGFR [ml/min/1,73 m 2 ] † )

< 90 do ≥ 60 400/400/200 < 60 do ≥ 30 300/300/150 < 30 do ≥ 15 200/200/100 Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek

200/200/100 poddawani hemodializie §

• Klirens kreatyniny obliczono za pomocą wzoru Cockcrofta -Gaulta u dorosłych pacjentów.

† eGFR obliczono za pomocą przyłóżkowego wzoru Schwartza u dzieci i młodzieży o masie ciała ≥ 30 kg.

‡ Podawać dożylnie . Czas trwania infuzji i częstość podawania, patrz Tabele 1 i 2.

§ Należy podawać po hemodializie. Imipenem, cylastatyna i relebaktam są usuwane z krąże nia podczas hemodializy.

Produkt leczniczy Recarbrio jest dostarczany w pojedynczej fiolce zawierając ej produkt złożony w ustalonych dawkach; d awka każdego składnika zostanie dostosowana podczas przygotowania

produktu do infuzji (patrz punkt 6.6).

D orosł ym pacjentom z klirensem kreatyniny poniżej 15 ml/min oraz dzieciom i młodzieży (o masie ciała co najmniej 30 kg) z eGFR mniejszym niż 15 ml/min/1,73 m 2 nie należy podawać imipenemu w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem, chyba że będą poddani hemodializie w ciągu następnych 48 godzin. Brak wystarczając ych informacji, a by zalecać stosowanie imipenemu w skojarzeniu z cylastatyn ą i relebaktamem u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej.

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby nie jest konieczn e dostosowanie dawki (patrz punkt 5.2).

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczn e dostosowanie dawki (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności imipenemu w skojarzeniu z cylastatyn ą i relebaktamem u dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 30 kg z zaburzeniami czynności nerek, dzieci o masie ciała poniżej 2 kg lub wcześniaków (w wieku poniżej 3 7 tygodni liczonym od daty ostatniej miesiączki ). Dane nie są dostępne.

Sposób podawania

Do infuzji dożylnej.

Instrukcje dotycząc e rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego do stosowania przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Nadwrażliwość na jakikolwiek inny antybiotyk z grupy karbapenemów.

Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna, ciężk a reakcja skórna) na jakiekolwiek inne antybiotyki beta-laktamowe (np. penicyliny, cefalosporyny lub monobaktamy) (patrz punkt 4.4).

Reakcje nadwrażliwości

U pacjentów leczonych antybiotykami beta- laktamowymi zgłaszano ciężkie i sporadycznie prowadzące do zgonu reakcje nadwrażliwości (anafilaktyczne) (patrz punkty 4.3 i 4.8).

Reakcje takie występują częściej u osób, u których w przeszłości stwierdzono wrażliwość na wiele alergenów. Przed rozpoczęciem leczenia imipenemem w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem należy dowiedzieć się, czy u pacjenta wcześniej nie występowały reakcje nadwrażliwości na karbapenemy, penicyliny, cefalosporyny, inne antybiotyki beta-laktamowe i inne alergeny.

Jeśli wystąpi reakcj a alergiczna na imipenem w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem, leczenie musi zostać natychmiast przerwane. W razie wystąpienia ciężkie j reakcji anafilaktycznej konieczne jest natychmiastowe leczenie ratunkowe.

Czynność wątroby

W trakcie leczenia imipenemem w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem należy ściśle monit orować czynność wątroby ze względu na ryzyko wystąpienia hepatotoksyczności (np. zwiększeni a aktywności aminotransferaz, niewydolności wątroby i piorunującego zapalenia wątroby) (patrz punkt 4.8).

Stosowanie produktu leczniczego u pacjentów z chorobami wą troby: u pacjentów ze stwierdzonymi wcześniej chorobami wątroby należy w trakcie leczenia imipenemem w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem monitorować czynność wątroby. Nie jest konieczne dostosowanie dawki (patrz punkt 4.2).

Ośrodkowy układ nerwowy (OUN)

Podczas leczenia imipenemem w skojarzeniu z cylastatyną, zgłaszano występowanie działań niepożądanych , takich jak drgawki, stany splątania, mioklonie, zwłaszcza w przypadku przekroczenia zalecanych dawek imipenemu. Działania te obserwowano najczęści ej u pacjentów z zaburzeniami OUN (np. zmianami w mózgu lub napadami drgawkowymi w wywiadzie) i (lub) osłabioną czynnością nerek.

Należy zwrócić szczególną uwagę na objawy neurologiczne lub drgawki u dzieci ze znanymi czynnikami ryzyka wystąpienia napadów drgawkowych, lub leczonych jednocze śnie produktami leczniczymi zmniejszającymi próg drgawkowy.

Zwiększone ryzyko napadów drgawkowych w wyniku interakcji z kwasem walproinowym

Nie zaleca się stosowania imipenemu w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem jednocześnie z kwasem walproinowym/sodu diwalproeksem . Podczas leczenia zakażeń u pacjentów, u których napady są dobrze kontrolowane kwasem walproinowym lub sodu diwalproeksem, należy rozważyć zastosowanie leków przeciwbakteryjnych innych niż karbapenemy. Jeżeli konieczne jest podanie tego produktu leczniczego , należy rozważyć dodatkowe leczenie przeciwdrgawkowe (patrz punkt 4.5).

Biegunka związana z Clostridioides difficile (ang. CDAD, Clostridioides difficile-Associated Diarrhoea)

Podczas stosowania imipenemu w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem zgłaszano przypadki biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile o różnym przebiegu , od łagodnej biegunki do prowadzącego do zgonu zapalenia okrężnicy. Należy wziąć pod uwagę takie rozpoznanie u pacjentów, u których wystąpi biegunka w trakcie lub po zakończeniu leczenia imipenemem w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem (patrz punkt 4.8). Niezbędne jest zebranie szczegółowego wywiadu chorobowego, ponieważ zgłaszano przypadki takiej biegunki nawet dwa miesiące po podaniu leków przeciwbakteryjnych.

W razie podejrzenia lub potwierdzenia biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile należy rozważyć przerwanie leczenia imipenemem w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem i podanie lekó w działających swoiście na C. difficile . Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit.

Pacjenci z klirensem kreatyniny wynoszącym ≥150 ml/min

Na podstawie analiz właściwości farmakokinetycznych i farmakodynamicznych stwierdzono, że dawka imipenemu w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem zalecana u pacjentów z klirensem kreatyniny ≥90 ml/min może nie być wystarczająca w leczeniu pacjentów ze szpitalnym zapaleniem płuc lub zapaleniem płuc związanym z wentylacją mechaniczną i klirensem kreatyniny wynoszącym >250 ml/min albo u pacjentów z powikłanym i zakażeni ami w obrębie jamy brzusznej lub powikłanym i zakażeni ami układu moczowego i klirensem kreatyniny wynoszącym >150 ml/min.

Należy rozważyć zastosowanie innych sposobów leczenia u tych pacjentów.

Zaburzenia czynności nerek

Zaleca się dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2).

D ostępne informacje nie są wystarczające, żeby zalecać stosowanie imipenemu w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej.

Ograniczenia danych klinicznych

Pacjenci z osłabioną odpornością, w tym pacjenci z neutropenią , zostali wykluczeni z badań klinicznych.

Szpitalne zapalenie płuc, w tym zapalenie płuc związane z wentylacją mechaniczną

W jed nym badaniu dotyczącym szpitalnego zapalenia płuc, w tym zapalenia płuc związanego z wentylacją mechaniczną , u 6,2% (33/535) pacjentów w punkcie wyjścia występowała bakteriemia.

Pacjenci z ograniczonymi możliwościami leczenia

Stosowanie imipenemu w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem w leczeniu pacjentów z zakażeniami wywołanymi przez tlenowe bakterie Gram -ujemne i ograniczonymi możliwościami leczenia oparte jest na doświadczeniu z imipenemem w skojarzeniu z cylastatyną, analizie właściwości farmakoki netycznych i farmakodynamicznych imipenemu w skojarzeniu z cylastatyn ą i relebaktamem oraz ograniczonych danych z badania klinicznego z randomizacją, w ramach którego 21 uczestników otrzymywało imipenem w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem, a 10 pacjentów – kolistynę oraz imipenem w skojarzeniu z cylastatyn ą w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje niewrażliwe na imipenem.

Ograniczenia zakresu działania przeciwbakteryjnego

Imipenem nie wykazuje działania przeciwko bakteriom z gatunku Staphylococcus aureus opornym na metycylinę ( ang. MRSA), Staphylococcus epidermidis opornym na metycylinę ( ang. MRSE) ani Enterococcus faecium . Należy zastosować inne lub dodatkowe leki przeciwbakteryjne, jeżeli podejrzewa się lub wiadomo, że te drobnoustroje powodują zakażenie.

Relebaktam wykazuje działanie hamujące , obejmuj ące beta-laktamazy klasy A (takie jak beta- laktamazy o rozszerzonym spektrum działania (ang. ESBL, extended-spectrum beta-lactamases) i karbapenemazy (ang. KPC, Klebsiella pneumoniae carbapenemase)) oraz beta-laktamazy klasy C, w tym cefalosporynazę pochodzącą z Pseudomonas (ang. PDC, Pseudomonas-derived cephalosporinase). Relebaktam nie hamuje karbapenemaz klasy D, takich jak oksacylinaza-48 (ang. OXA-48, Oxacillinase-48), ani metalo-beta-laktamaz klasy B, takich jak metalo-beta-laktamaza New Delhi (ang. NDM, New Delhi metallo-beta-lactamase) i metalo-beta-laktamaza kodowana integronem Verona (ang. VIM, Verona integron-encoded metallo-beta-lactamase) (patrz punkt 5.1).

Drobnoustroje niewrażl iwe

Stosowanie imipenemu w skojarzeniu z cylastatyn ą i relebaktamem może skutkować nadmiernym wzrostem drobnoustrojów niewrażliwych, co może wymagać przerwania leczenia lub zastosowania odpowiedni ego postępowania.

Serokonwersja testu antyglobulinowego (odczyn Coombsa)

Podczas leczenia imipenemem w skojarzeniu z cylastat yną i relebaktam em może wystąpić dodatni wynik bezpośredniego lub pośredniego odczynu Coombsa (patrz punkt 4.8).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Sód

Każda fiolka zawiera 37,5 mg (1,6 mmol) sodu, co odpowiada 1,9% zalecanego przez Światową Organizację Zdrowia (ang. WHO) maksymalnego dziennego spożycia sodu przez osobę dorosłą, które wynosi 2 g. Należy wziąć ten fakt pod uwagę, podając produkt leczniczy Recarbrio pacjentom kontrolu jącym zawartość sodu w diecie.

Gancyklowir

U pacjentów otrzymujących imipenem w skojarzeniu z cylastatyn ą jednocze ś nie z gancyklowirem zgłaszano występowanie uogólnionych drgawek. Nie należy stosować jednocześnie gancyklowir u i imipenemu w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem , chyba że potencjalne korzyści przeważają nad ryzykiem.

Kwas walproinowy

Na podstawie opisów przypadków w literaturze stwierdzono, że jednoczesne podawanie karbapenemów, w tym imipenemu w skojarzeniu z cylastatyn ą, pacjentom otrzymującym kwas walproinowy lub sodu diwalproeks powoduje zmniejszenie stężenia kwasu walproinowego. W wyniku tej interakcji stężenie kwasu walproinowego może spaść poniżej zakresu terap eutycznego, co zwiększa ryzyko wystąpienia napadów padaczkowych . Choć mechanizm tej interakcji pozostaje nieznany, dane z badań in vitro i badań na zwierzętach sugerują, że karbapenemy mogą hamować hydrolizę metabolitu glukuronidu kwasu walproinowego ( ang. VPA-g , valproic acid’s glucuronide) do kwasu walproinowego, a tym samym zmniejszać stężenie kwasu walproinowego w surowicy. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania imipenemu w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem i kwasu walproinowego/sodu diwalproeksu (patrz punkt 4.4).

Doustne leki przeciwzakrzepowe

Jednoczesne stosowanie leków przeciwbakteryjnych i warfaryny może nasilać jej działanie przeciwzakrzepowe. Zaleca się odpowiednie monitorowanie wartości INR w trakcie oraz krótko po zakończeniu leczenia antybiotykami stosowanymi jednocześnie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

Badania kliniczne dotyczące interakcji między lekami

W badaniu klinicznym dotyczącym interakcji między lekami wykazano, że ekspozycja na imipenem i relebaktam nie ulega zwięk szeniu w sposób istotny klinicznie, gdy imipenem w skojarzeniu z cylastatyną i relebaktamem jest jednocześnie podawany z prototypowym probenecydem, będącym inhibitorem OAT, co z kolei wskazuje na brak interakcji międzylekowych o znaczeniu klinicznym, w któ rych pośredniczy OAT. Jednoczesne podawanie imipenemu z cylastatyn ą oraz probenecydu wiązało się ze zwiększeniem stężenia w osoczu oraz wydłużeniem okresu półtrwania cylastatyny, jednak zmiany te nie mają znaczenia klinicznego. W związku z tym ten produkt leczniczy można podawać jednocześnie z inhibitorami OAT.

Ciąża

Brak odpowiednich , dobrze kontrolowanych badań dotyczących stosowania imipenemu, cylastatyny lub relebaktamu u kobiet w ok resie ciąży.

Badania na zwierzę tach z imipenemem w skojarzeniu z cylastatyn ą wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję u małp (patrz punkt 5.3). Możliwe zagrożenie dla ludzi jest nieznane. Badania na zwierzętach z relebaktamem nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

Produkt leczniczy Recarbrio można stosować w okresie ciąży wyłącznie kiedy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Imipenem i cylastatyna przenikaj ą do mleka matki w małych ilościach.

Nie wiadomo, czy relebaktam przenika do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie relebaktamu do mleka szczurów (szczegóły patrz punkt 5.3).

Nie można wykluczyć zagrożenia dla karmionych piersią noworodków/d zieci. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią , czy przerwać podawanie produktu leczniczego Recarbrio, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Produkt leczniczy Recarbrio wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas leczenia imipenemem w skojarzeniu z cylastatyną zgłaszano występowanie działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego , takich jak napady drgawkowe , stany splątania oraz mioklonie , zwłaszcza po przekroczeniu zalecanych dawek

imipenemu (patrz punkt 4.4). W związku z tym, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi wania maszyn.

W razie przedawkowania, należy przerwać podawanie produktu leczniczego Recarbrio, zastosować leczenie objawowe i ogólne leczenie podtrzymujące. Imipenem, cylastatyna i relebaktam mogą zostać

usunięte z organizmu za pomocą hemodializy. Dane kliniczne dotyczące zastosowania hemodializy w celu leczenia przedawkowania nie są dostępne.

Mechanizm działania

Działanie bakteriobójcze imipenemu wynika z hamowania białek wiążących penicylinę ( ang. PBP, penicillin binding proteins), co prowadzi do hamowania syntezy peptydoglikanu ściany komórkowej bakterii.

Cylastatyna zmniejsza metabolizm nerkowy imipenemu i nie wykazuje działania przeciwbakteryjnego.

Relebaktam jest nie-beta-laktamowym inhibitorem beta-laktamaz klasy A i C według klasyfikacji Amblera, w tym karbapenemazy klasy A wytwarzanej przez bakterie z gatunku Klebsiella pneumoniae (KPC) i beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum działani a (ESBL), oraz beta-laktamaz klasy C (typu AmpC), w tym cefalosporynazy wytwarzanej przez bakterie z rodzaju Pseudomonas (PDC). Relebaktam nie hamuje aktywności enzymów klasy B (metalo-beto-laktamazy) ani karbapenemazy klasy D. Relebaktam n ie wykazuje również działania przeciwbakteryjnego.

Sodu wodorowęglan

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

Suchy proszek

30 miesięcy .

Po rekonstytucji i rozcieńczeniu

Rozcieńczony roztwór należy niezwłocznie użyć. Czas od rozpoczęci a rozpuszczania do zakończeni a infuzji dożylne j nie powinien przekraczać dwóch godzin.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.

Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i rozcieńczeniu , patrz punkt 6.3.

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.