Taromentin ES

Produkt leczniczy Taromentin ES jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń bakteryjnych u dzieci w wieku co najmniej 3 miesięcy i o masie ciała poniżej 40 kg, w leczeniu następujących zakażeń wywołanych lub uznanych za prawdopodobnie wywołane przez oporne na penicylinę Streptococcus pneumoniae (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.1):

• ostre zapalenie ucha środkowego;
• pozaszpitalne zapalenie płuc.

Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

1 mL sporządzonej zawiesiny doustnej zawiera 120 mg amoksycyliny w postaci amoksycyliny trójwodnej oraz 8,58 mg kwasu klawulanowego w postaci potasu klawulanianu, rozcieńczonego.

5 mL sporządzonej zawiesiny doustnej zawiera 600 mg amoksycyliny w postaci amoksycyliny trójwodnej oraz 42,9 mg kwasu klawulanowego w postaci potasu klawulanianu, rozcieńczonego.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:

1 mL zawiesiny doustnej zawiera 2,72 mg aspartamu (E 951), 0,08 mg glikolu propylenowego, 0,1 mg alkoholu benzylowego i maltodekstryny (glukozy).

5 mL zawiesiny doustnej zawiera 13,6 mg aspartamu (E 951), 0,4 mg glikolu propylenowego, 0,5 mg alkoholu benzylowego i maltodekstryny (glukozy).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej.

Proszek barwy białej do jasnożółtej.

Dawkowanie

Dawki są wyrażone w odniesieniu do zawartości amoksycyliny z kwasem klawulanowym, z wyjątkiem określenia dawek w odniesieniu do pojedynczego składnika.

Określając dawkę produktu leczniczego Taromentin ES do stosowania w leczeniu poszczególnych zakażeń należy brać pod uwagę:

• przewidywane patogeny i ich prawdopodobną wrażliwość na leki przeciwbakteryjne (patrz punkt 4.4);
• ciężkość i umiejscowienie zakażenia;
• wiek, masę ciała i czynność nerek pacjenta, jak podano poniżej.

Nie należy przedłużać leczenia ponad 14 dni bez powtórnej oceny stanu zdrowia pacjenta (patrz informacje dotyczące przedłużonego leczenia w punkcie 4.4).

Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg

Ze względu na brak danych na temat stosowania produktu leczniczego Taromentin ES u dorosłych i dzieci o masie ciała ≥40 kg nie można wydać zaleceń dotyczących dawkowania w tych populacjach.

Dzieci o masie ciała <40 kg (w wieku ≥3 miesięcy)

Zalecana dawka produktu leczniczego Taromentin ES proszek do sporządzania zawiesiny doustnej wynosi (90 mg + 6,4 mg)/kg mc./dobę (0,75 mL zawiesiny/kg mc./dobę) w dwóch dawkach podzielonych. Dawka pojedyncza wynosi 45+3,2 mg/kg mc. (0,375 mL zawiesiny/kg mc.).

Streptococcus pneumoniae i Haemophilus influenzae są głównymi przyczynami pozaszpitalnego zapalenia płuc (PZP). Wytwarzanie beta-laktamaz przez Haemophilus influenzae nadaje oporność na amoksycylinę. Jednak retrospektywne badanie obserwacyjne wykazało, że 80% wyizolowanych szczepów Haemophilus influenzae, w tym szczepów powodujących ciężkie zapalenie płuc, było wrażliwych na amoksycylinę. W przeprowadzonym ostatnio w Wielkiej Brytanii badaniu CAP-IT [2021] stwierdzono, że w przypadkach nieciężkiego pozaszpitalnego zapalenia płuc u dzieci i młodzieży w populacji o niskim rozpowszechnieniu oporności pneumokoków równoważną skuteczność wykazywały mniejsze dawki amoksycyliny, wynoszące od 35 do 50 mg/kg mc./dobę, zamiast dużej dawki od 70 do 90 mg/kg mc. na dobę i krótszy czas trwania leczenia (3 dni zamiast 7 dni); zatem w zależności od miejscowej wrażliwości patogenów na lek skuteczne mogą być mniejsze dawki.

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania produktu leczniczego Taromentin ES u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy.

Zaburzenia czynności nerek

Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny (CrCl) większym niż 30 mL/min.

U pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 30 mL/min nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Taromentin ES ze względu na brak dostępnych zaleceń dotyczących modyfikacji dawki.

Zaburzenia czynności wątroby

Stosować ostrożnie i regularne kontrolować czynność wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Sposób podawania

Produkt leczniczy Taromentin ES jest przeznaczony do stosowania doustnego.

Aby zminimalizować występowanie ewentualnej nietolerancji ze strony przewodu pokarmowego, produkt leczniczy Taromentin ES należy przyjmować podczas posiłku.

Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Nadwrażliwość na substancje czynne, na inne penicyliny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Ciężka natychmiastowa reakcja nadwrażliwości (np. anafilaksja) na inny lek beta-laktamowy (np. cefalosporynę, karbapenem lub monobaktam) w wywiadzie.

Żółtaczka i (lub) zaburzenia czynności wątroby wywołane przez amoksycylinę z kwasem klawulanowym w wywiadzie (patrz punkt 4.8).

Przed rozpoczęciem leczenia amoksycyliną z kwasem klawulanowym należy zebrać dokładny wywiad dotyczący wcześniej występujących reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub leki beta-laktamowe (patrz punkty 4.3 i 4.8).

U pacjentów leczonych penicylinami zgłaszano ciężkie, sporadycznie prowadzące do zgonu reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktoidalne i ciężkie reakcje skórne). Reakcje nadwrażliwości mogą prowadzić do rozwinięcia się zespołu Kounisa, czyli ciężkiej reakcji alergicznej, która może spowodować zawał mięśnia sercowego (patrz punkt 4.8).

Prawdopodobieństwo wystąpienia takich reakcji jest większe u osób z nadwrażliwością na penicyliny w wywiadzie oraz u osób z chorobami atopowymi. Zapalenie jelit indukowane lekami (ang. drug-induced enterocolitis syndrome, DIES) zgłaszano głównie u dzieci otrzymujących amoksycylinę z kwasem klawulanowym (patrz punkt 4.8). Jest to reakcja alergiczna, której głównym objawem są przewlekłe wymioty (1–4 godziny po przyjęciu leku) przy braku skórnych lub oddechowych objawów alergicznych. Dalsze objawy mogą obejmować ból brzucha, biegunkę, niedociśnienie lub leukocytozę z neutrofilią. Zgłaszano ciężkie przypadki, w tym prowadzące do wstrząsu. Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, należy przerwać leczenie amoksycyliną z kwasem klawulanowym i wdrożyć odpowiednie leczenie alternatywne.

Jeśli udowodniono, że zakażenie jest wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na amoksycylinę, należy rozważyć zmianę stosowanego połączenia amoksycyliny z kwasem klawulanowym na samą amoksycylinę, zgodnie z oficjalnymi wytycznymi.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub otrzymujących duże dawki leku mogą wystąpić drgawki (patrz punkt 4.8).

W przypadku podejrzenia mononukleozy zakaźnej należy unikać stosowania amoksycyliny z kwasem klawulanowym, ponieważ u pacjentów z tą chorobą stwierdzono związek pomiędzy występowaniem odropodobnej wysypki a zastosowaniem amoksycyliny.

Jednoczesne stosowanie allopurynolu podczas leczenia amoksycyliną może zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia alergicznych reakcji skórnych reakcji.

Długotrwałe stosowanie może niekiedy prowadzić do nadmiernego wzrostu drobnoustrojów niewrażliwych.

Uogólniony rumień z krostkami i gorączką, występujący na początku leczenia może być objawem ostrej uogólnionej osutki krostkowej (ang. acute generalised exanthemous pustulosis, AGEP) (patrz punkt 4.8). Ta reakcja wymaga przerwania leczenia produktem leczniczym Taromentin ES i stanowi przeciwwskazanie do jakiegokolwiek dalszego podawania amoksycyliny.

Amoksycylinę z kwasem klawulanowym należy stosować ostrożnie u pacjentów z objawami zaburzeń czynności wątroby (patrz punkty 4.2, 4.3 i 4.8).

Zdarzenia dotyczące wątroby zgłaszano głównie u mężczyzn i pacjentów w podeszłym wieku i mogą one być związane z długotrwałym leczeniem. Te zdarzenia bardzo rzadko obserwowano u dzieci. We wszystkich populacjach objawy przedmiotowe i podmiotowe zazwyczaj pojawiają się w trakcie leczenia lub wkrótce po jego zakończeniu, ale w niektórych przypadkach mogą nie być widoczne przez kilka tygodni po zakończeniu leczenia. Są one zwykle przemijające. Zdarzenia dotyczące wątroby mogą być ciężkie, a w skrajnie rzadkich przypadkach notowano zgony. Prawie zawsze występowały one u pacjentów z ciężką chorobą podstawową lub jednocześnie przyjmujących leki o znanym możliwym działaniu na wątrobę (patrz punkt 4.8).

Podczas stosowania prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym amoksycyliny, opisywano występowanie zapalenia okrężnicy związanego ze stosowaniem antybiotyków, o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu (patrz punkt 4.8). Dlatego ważne jest rozważenie tego rozpoznania u pacjentów, u których wystąpi biegunka w trakcie lub po zakończeniu stosowania jakichkolwiek antybiotyków. Jeśli wystąpi zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem antybiotyku, należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego Taromentin ES, skontaktować się z lekarzem i wdrożyć odpowiednie leczenie. W takiej sytuacji przeciwwskazane jest stosowanie leków hamujących perystaltykę jelit.

Podczas długotrwałego leczenia zaleca się okresową ocenę czynności narządów wewnętrznych, w tym nerek, wątroby i układu krwiotwórczego.

U pacjentów otrzymujących amoksycylinę z kwasem klawulanowym rzadko notowano wydłużenie czasu protrombinowego. W przypadku jednoczesnego przepisania leków przeciwzakrzepowych należy prowadzić odpowiednie monitorowanie. Może być konieczna modyfikacja dawki doustnych leków przeciwzakrzepowych w celu utrzymania pożądanego poziomu działania przeciwzakrzepowego (patrz punkty 4.5 i 4.8).

U pacjentów ze zmniejszonym wydalaniem moczu bardzo rzadko obserwowano krystalurię (w tym ostre uszkodzenie nerek), głównie podczas leczenia pozajelitowego. Podczas podawania dużych dawek amoksycyliny w celu ograniczenia możliwości wytrącania się kryształów amoksycyliny w moczu zaleca się utrzymanie podawania odpowiedniej ilości płynów i wydalania odpowiedniej ilości moczu. U pacjentów z cewnikami dopęcherzowymi należy w regularnych odstępach czasu sprawdzać ich drożność (patrz punkty 4.8 i 4.9).

Podczas leczenia amoksycyliną do oznaczania stężenia glukozy w moczu należy zawsze stosować metody enzymatyczne z użyciem oksydazy glukozowej, ze względu na możliwość fałszywie dodatnich wyników testów nieenzymatycznych.

Obecność kwasu klawulanowego w produkcie leczniczym Taromentin ES może powodować niespecyficzne wiązanie IgG i albumin przez błony komórkowe krwinek czerwonych, prowadzące do fałszywie dodatniego wyniku testu Coombsa.

Odnotowano dodatnie wyniki testu Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus

EIA u pacjentów otrzymujących amoksycylinę z kwasem klawulanowym, u których nie stwierdzono później zakażenia grzybami Aspergillus. Stwierdzono reakcje krzyżowe z polisacharydami i polifuranozami niepochodzącymi od grzybów Aspergillus z testem Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA. W związku z tym dodatnie wyniki testu u pacjentów otrzymujących amoksycylinę z kwasem klawulanowym należy interpretować ostrożnie i potwierdzić innymi metodami diagnostycznymi.

Aspartam

Taromentin ES proszek do sporządzania zawiesiny doustnej zawiera 2,72 mg aspartamu (E 951) na mL. Aspartam jest hydrolizowany w przewodzie pokarmowym po podaniu doustnym. Jednym z głównych produktów hydrolizy jest fenyloalanina. Może być szkodliwy u pacjentów z fenyloketonurią (PKU), rzadką chorobą genetyczną, w przebiegu której fenyloalanina gromadzi się w organizmie, ponieważ organizm nie jest w stanie jej prawidłowo usuwać. Brak klinicznych i nieklinicznych danych dotyczących stosowania aspartamu u niemowląt w wieku poniżej 12 tygodni.

Glukoza

Taromentin ES proszek do sporządzania zawiesiny doustnej zawiera maltodekstrynę (glukozę).

Pacjenci z rzadkimi zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Potas

Taromentin ES zawiera 1,98 mg (lub 0,05 mmol) potasu na mL. Biorąc pod uwagę schemat dawkowania opisany w punkcie 4.2, maksymalna ilość potasu, która może zostać podana pacjentowi w maksymalnej dawce jednorazowej wynosi około 29,63 mg (albo 0,75 mmol), a w maksymalnej dawce dobowej około 59,26 mg (albo 1,50 mmol). Fakt ten należy wziąć pod uwagę u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub pacjentów stosujących dietę o kontrolowanej zawartości potasu.

Sód

Taromentin ES zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Glikol propylenowy

Taromentin ES zawiera 0,08 mg glikolu propylenowego na mL.

Alkohol benzylowy

Taromentin ES zawiera 0,1 mg alkoholu benzylowego na mL. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. U małych dzieci (poniżej 3. roku życia) tego produktu leczniczego nie należy stosować dłużej niż tydzień, chyba że ocena stosunku korzyści do ryzyka jest pozytywna. Zwiększone ryzyko występuje ze względu na kumulację u małych dzieci, zwłaszcza że alkohol benzylowy wiąże się z ryzykiem wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, w tym problemów z oddychaniem (tzw.

„gasping syndrom”) u małych dzieci. Grupą najbardziej narażoną na te powikłania u dzieci powyżej 3.

miesiąca życia są pacjenci urodzeni przedwcześnie lub dzieci z bardzo niską masą urodzeniową.

Duże ilości alkoholu benzylowego należy stosować ostrożnie i tylko w przypadku absolutnej konieczności ze względu na ryzyko kumulacji i toksyczności (kwasicy metabolicznej), szczególnie u osób z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz w okresie ciąży i karmienia piersią.

Doustne leki przeciwzakrzepowe

Doustne leki przeciwzakrzepowe i antybiotyki z grupy penicylin są powszechnie stosowane w praktyce klinicznej, bez doniesień o interakcjach. W piśmiennictwie istnieją jednak doniesienia o podwyższonych wartościach międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (ang. international normalised ratio, INR) u pacjentów leczonych acenokumarolem lub warfaryną, u których zastosowano amoksycylinę. Jeśli jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy uważnie monitorować

czas protrombinowy lub wartość INR po rozpoczęciu lub przerwaniu stosowania amoksycyliny.

Ponadto może być konieczne dostosowanie dawki doustnych leków przeciwzakrzepowych (patrz punkty 4.4 i 4.8).

Metotreksat

Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metotreksatu, co może nasilać jego toksyczność.

Probenecyd

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania probenecydu. Probenecyd zmniejsza wydzielanie amoksycyliny w kanalikach nerkowych. Jednoczesne stosowanie probenecydu może powodować zwiększone i długo utrzymujące się stężenie amoksycyliny we krwi ale nie kwasu klawulanowego.

Mykofenolan mofetylu

U pacjentów otrzymujących mykofenolan mofetylu, po jednoczesnym doustnym podaniu amoksycyliny i kwasu klawulanowego obserwowano zmniejszenie o około 50% stężenia czynnego metabolitu o nazwie kwas mykofenolowy (MPA), oznaczonego przed podaniem kolejnej dawki.

Zmiana stężenia przed podaniem kolejnej dawki może nie odzwierciedlać dokładnie zmiany całkowitego wpływu MPA na organizm. Dlatego zazwyczaj nie są konieczne zmiany dawkowania mykofenolanu mofetylu, gdy nie stwierdza się klinicznych objawów zaburzenia czynności przeszczepu. Należy jednak uważnie monitorować pacjentów w trakcie terapii skojarzonej i bezpośrednio po antybiotykoterapii.

Ciąża

Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka i (lub) płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3).

Ograniczone dane dotyczące stosowania amoksycyliny z kwasem klawulanowym u kobiet w ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia wrodzonych wad rozwojowych. W pojedynczym badaniu u kobiet z przedterminowym, przedwczesnym pęknięciem błon płodowych stwierdzono, że profilaktyczne leczenie amoksycyliną z kwasem klawulanowym może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem martwiczego zapalenia jelit u noworodków. Należy unikać stosowania leku w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna to za konieczne.

Karmienie piersią

Obie substancje przenikają do mleka ludzkiego (nie jest znany wpływ kwasu klawulanowego na niemowlę karmione piersią). W konsekwencji u karmionego piersią dziecka może wystąpić biegunka i zakażenie grzybicze błon śluzowych, w związku z czym może być konieczne przerwanie karmienia piersią. Należy brać pod uwagę możliwość uczulenia. Amoksycylina z kwasem klawulanowym może być stosowana w okresie karmienia piersią jedynie po dokonaniu przez lekarza prowadzącego oceny stosunku korzyści do ryzyka.

Nie przeprowadzono badań wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane (np. reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).

Objawy podmiotowe i przedmiotowe przedawkowania

Mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego oraz zaburzenia równowagi wodno- elektrolitowej.

Obserwowano wytrącanie się kryształków amoksycyliny w moczu, w niektórych przypadkach prowadzące do niewydolności nerek (patrz punkt 4.4).

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub otrzymujących duże dawki leku mogą wystąpić drgawki.

Notowano wytrącanie się amoksycyliny w cewnikach dopęcherzowych, przeważnie po dożylnym podaniu dużych dawek. Należy w regularnych odstępach czasu sprawdzać drożność cewnika (patrz punkt 4.4).

Leczenie zatrucia

Symptomy ze strony przewodu pokarmowego można leczyć objawowo, zwracając uwagę na równowagę wodno-elektrolitową.

Amoksycylinę z kwasem klawulanowym można usunąć z krwiobiegu za pomocą hemodializy.

Mechanizm działania

Amoksycylina jest półsyntetyczną penicyliną (antybiotykiem beta-laktamowym), która hamuje aktywność jednego lub więcej enzymów (często zwanych białkami wiążącymi penicylinę, PBP (ang. penicillin-binding proteins)) na szlaku biosyntezy peptydoglikanu, który jest integralnym elementem strukturalnym ściany komórkowej bakterii. Zahamowanie syntezy peptydoglikanu prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, po czym następuje zazwyczaj liza i śmierć komórki.

Amoksycylina jest podatna na rozkład przez beta-laktamazy wytwarzane przez oporne bakterie, dlatego zakres działania samej amoksycyliny nie obejmuje organizmów wytwarzających te enzymy.

Kwas klawulanowy jest beta-laktamem o budowie podobnej do penicylin. Unieczynnia niektóre beta- laktamazy, zapobiegając w ten sposób unieczynnieniu amoksycyliny. Sam kwas klawulanowy nie wykazuje użytecznego klinicznie działania przeciwbakteryjnego.

Aspartam (E 951)

Kwas cytrynowy (bezwodny)

Guma guar

Krzemu dwutlenek

Krzemionka koloidalna bezwodna

Sodu cytrynian

Aromat truskawkowy (zawierający maltodekstrynę kukurydzianą, substancje aromatyzujące, trietylu cytrynian (E 1505), alkohol benzylowy, glikol propylenowy (E 1520))

Nie dotyczy.

Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej – 2 lata

Zawiesina doustna – 10 dni w temperaturze od 2ºC do 8ºC (lodówka).

Suchy proszek

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

Zawiesina wodna

Patrz punkt 6.3.