Xirobud

Każda kapsułka zawiera 3 mg budezonidu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:

Każda 3 mg kapsułka zawiera około 285 mg sacharozy.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda

Żelatynowe kapsułki o długości 19 mm, z jasnoszarym, nieprzezroczystym korpusem i pomarańczowym, nieprzezroczystym wieczkiem.

Kapsułki wypełnione są białymi lub białawymi peletkami.

Choroba Crohna o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, obejmująca jelito kręte i okrężnicę wstępującą.

Czynne mikroskopowe zapalenie jelita grubego.

Leczenie podtrzymujące u pacjentów z ciężkim, nawracającym mikroskopowym zapaleniem jelita grubego. Patrz także punkt 4.2.

W razie trudności z połykaniem, kapsułkę można otworzyć, a jej zawartość połknąć po wymieszaniu z łyżką stołową przecieru jabłkowego. Zawartości kapsułki nie należy kruszyć ani żuć.

Dawkowanie

Dorośli

Dawkę produktu należy ustalać w zależności od stopnia nasilenia choroby.

Choroba Crohna: Zalecana dawka w leczeniu czynnej fazy choroby Crohna o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu wynosi 9 mg (co odpowiada 3 kapsułkom o przedłużonym uwalnianiu) raz na dobę, przez 8 tygodni.

Pełne działanie uzyskuje się zwykle w ciągu 2 - 4 tygodni. Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu należy zażywać rano. Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu należy połykać w całości.

Zalecana dawka podtrzymująca remisję choroby wynosi 6 mg (co odpowiada 2 kapsułkom o przedłużonym uwalnianiu) raz na dobę. Nie zaleca się długotrwałego stosowania.

W przypadku zastąpienia prednizolonu u pacjentów zależnych od steroidów, zalecana dawka wynosi 6 mg raz na dobę. Po wprowadzeniu do leczenia produktu Xirobud należy stopniowo zmniejszać dawkę prednizolonu.

Mikroskopowe zapalenie jelita grubego:

Indukcja remisji: Zalecana dawka w leczeniu czynnej fazy choroby wynosi 9 mg (3 kapsułki) raz na dobę, przez 8 tygodni.

Leczenie podtrzymujące remisję mikroskopowego zapalenia jelita grubego: Leczenie podtrzymujące należy wdrożyć jedynie u pacjentów, u których wystąpił nawrót choroby po przerwaniu leczenia indukcyjnego. Zalecana dawka wynosi 2 kapsułki na dobę (tj. 6 mg budezonidu) przyjmowane w pojedynczej dawce, rano.

Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Należy regularnie kontrolować przebieg leczenia, aby ocenić, czy dalsze stosowanie produktu leczniczego jest konieczne.

W przypadku przerwania leczenia, należy stopniowo zmniejszać dawkę.

Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu należy przyjmować rano.

Osoby w podeszłym wieku

Dawki stosowane u osób w podeszłym wieku są takie same, jak u dorosłych. Doświadczenia w stosowaniu produktu Xirobud u osób w podeszłym wieku są ograniczone.

Dzieci i młodzież

Dzieci w wieku ≥ 8 lat, o masie ciała większej niż 25 kg: Zalecana dawka dobowa w leczeniu czynnej fazy choroby Crohna o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu u dzieci wynosi 9 mg (co odpowiada 3 kapsułkom o przedłużonym uwalnianiu) raz na dobę, przez 8 tygodni. Pełne działanie uzyskuje się zwykle w ciągu 2 do 4 tygodni. Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu należy zażywać rano. Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu należy przyjmować rano, patrz punkty 4.8, 5.1 i 5.2.

Nie ma doświadczeń w stosowaniu produktu leczniczego dłużej niż 12 tygodni.

Pacjenci z chorobą wątroby

W przypadku zaburzenia czynności wątroby zwiększa się biodostępność budezonidu.

Przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi oraz w przypadku gorączki lub innych sytuacji stresowych może być konieczne zwiększenie dawki produktu leczniczego lub zaleca się rozpoczęcie podawania dodatkowo glikokortykosteroidu o działaniu ogólnym. U pacjentów z cukrzycą leczonych insuliną, może być konieczne jej dawki.

Nie należy nagle przerywać leczenia, lecz odstawiać produkt leczniczy stopniowo (zmniejszanie dawki), patrz punkt 4.4.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Mogą wystąpić ogólnoustrojowych działania niepożądane glikokortykosteroidów. Możliwe ogólnoustrojowe działania niepożądane obejmują jaskrę.

Należy zachować ostrożność u pacjentów z zakażeniami np. gruźlicą, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, osteoporozą, wrzodem trawiennym, jaskrą lub zaćmą, z dziedziczną skłonnością do zachorowania na cukrzycę lub jaskrę lub z innymi schorzeniami, ponieważ stosowanie glikokortykosteroidów może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych.

U pacjentów, u których zamienia się leczenie glikokortykosteroidami o silnym działaniu ogólnym na produkt leczniczy Xirobud może wystąpić zahamowanie czynności kory nadnerczy.

Ospa wietrzna i odra mogą ulec nasileniu u pacjentów leczonych glikokortykosteroidami podawanymi doustnie. Dlatego należy zachować szczególną ostrożność w razie narażenia u pacjentów, którzy nie mieli lub nie mają ochrony przed tymi chorobami. Wskazane może być podanie specyficznych przeciwciał przeciwko ospie wietrznej (ang. Varicella Zoster Immunoglobulin, VZIG) lub dożylnie immunoglobuliny o szerokim zakresie swoistości (ang. Intravenous Immunoglobulin, IVIG). Jeśli wystąpią objawy ospy wietrznej, można rozważyć podanie leków przeciwwirusowych.

Po długotrwałym stosowaniu produktu Xirobud może się zmniejszyć endogenne wydzielanie hormonu adrenokortykotropowego (ang. Adrenocorticotropic Hormone, ACTH), dlatego w razie odstawiania produktu leczniczego należy stopniowo zmniejszać jego dawkę. W okresie zmniejszania dawki, niektórzy pacjenci odczuwają pogorszenie stanu zdrowia z powodu występowania takich objawów jak bóle mięśni i stawów. Należy podejrzewać możliwość niewystarczającego działania glikokortykosteroidów, jeśli w rzadkich przypadkach wystąpią takie objawy, jak: zmęczenie, ból głowy, nudności i wymioty. W takich przypadkach niekiedy konieczne może być tymczasowe zwiększenie dawki glikokortykosteroidów o działaniu ogólnym.

Zmiana leczenia z glikokortykosteroidów o silniejszym działaniu ogólnym na produkt Xirobud może ujawnić reakcje alergiczne, np. zapalenie błony śluzowej nosa lub wyprysk, które były wcześniej tłumione przez lek o silnym działaniu ogólnym.

Budezonid może zmniejszyć odpowiedź osi podwzgórze-przysadka-nadnercza na stres. Przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi lub w innych sytuacjach stresowych zaleca się dodatkowe podanie glikokortykosteroidów o działaniu ogólnym.

Zaburzenia czynności wątroby mogą wpływać na eliminację glikokortykosteroidów, powodując zmniejszone wydalanie budezonidu i zwiększoną ekspozycję ogólnoustrojową na budezonid. Należy ostrzec pacjenta o możliwości wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych.

Budezonid jest metabolizowany głównie przy udziale izoenzymu CYP3A. Należy spodziewać się, że jednoczesne podawanie inhibitorów CYP3A, w tym ketokonazolu lub produktów zawierających kobicystat, zwiększy ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Należy unikać jednoczesnego podawania tych leków, chyba że korzyść z leczenia przewyższa zwiększone ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem glikokortykosteroidów; w takim przypadku pacjentów należy obserwować w celu wykrycia ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów. Jeśli nie jest to możliwe, odstęp czasowy między zastosowaniem dawek poszczególnych produktów powinien być jak najdłuższy. W takim przypadku należy również rozważyć zmniejszenie dawki budezonidu (patrz punkt 4.5).

Po nadmiernym spożyciu soku grejpfrutowego (który zmniejsza aktywność CYP3A4 głównie w błonie śluzowej jelit), ogólnoustrojowe narażenie na działanie doustnie przyjętego budezonidu zwiększa się około dwukrotnie. Tak jak w przypadku innych leków metabolizowanych głównie poprzez CYP3A4, podczas stosowania budezonidu należy unikać regularnego spożywania grejpfrutów lub soku

grejpfrutowego (inne soki, jak sok pomarańczowy lub jabłkowy, nie hamują działania CYP3A4). Patrz punkt 4.5.

Podczas długotrwałego podawania produktu Xirobud w dużych dawkach mogą wystąpić objawy ogólne działania glikokortykosteroidów, takie jak duże stężenie kortyzolu w surowicy i zahamowanie czynności kory nadnerczy.

Doświadczenia kliniczne dotyczące leczenia budezonidem lub innym glikokortykosteroidem u pacjentów, u których wystąpiło wznowienie choroby Crohna po długotrwałym leczeniu, są ograniczone.

Nie ma wyników bezpośrednich badań porównujących skuteczność i bezpieczeństwo długotrwałego stosowania budezonidu i glikokortykosteroidów podawanych w sposób przerywany (kursy).

Zaburzenia widzenia

Zaburzenia widzenia mogą wystąpić w wyniku ogólnoustrojowego i miejscowego stosowania kortykosteroidów. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, jak nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy rozważyć skierowanie go do okulisty w celu ustalenia możliwych przyczyn, do których może należeć zaćma, jaskra lub rzadkie choroby, takie jak centralna chorioretinopatia surowicza (ang. Central Serous Chorioretinopathy, CSCR), którą notowano po ogólnoustrojowym i miejscowym stosowaniu kortykosteroidów.

Dzieci i młodzież

Należy zachować ostrożność podczas leczenia osób w okresie wzrostu. Zaleca się przeprowadzanie regularnej kontroli wzrostu u dzieci i młodzieży.

Sacharoza

Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego.

Omeprazol w dawkach zalecanych nie wywiera żadnego wpływu na farmakokinetykę budezonidu podawanego doustnie, podczas gdy cymetydyna wywiera niewielki, ale klinicznie nieistotny, wpływ na farmakokinetykę budezonidu.

Budezonid jest metabolizowany głównie przy udziale izoenzymu CYP3A4.

Inhibitory tego enzymu, np. ketokonazol, itrakonazol i inhibitory proteazy HIV, mogą zwiększać kilkakrotnie narażenie ogólnoustrojowe na działanie budezonidu, patrz punkt 4.4. Ze względu na brak danych umożliwiających dostosowanie dawkowania, należy unikać jednoczesnego stosowania powyższych leków. Jeśli nie jest to możliwe, należy zachować najdłuższy możliwy odstęp pomiędzy zastosowaniem dawek poszczególnych leków i rozważyć zmniejszenie dawki budezonidu.

Nie wydaje się, aby budezonid hamował metabolizm innych leków za pośrednictwem CYP3A4, gdyż charakteryzuje się on małym powinowactwem do tego enzymu.

Jednoczesne podawanie budezonidu i induktorów izoenzymu CYP3A4, np. karbamazepiny, może zmniejszać narażenie na budezonid, co może wymagać zwiększenia jego dawki.

Zwiększenie stężenia glikokortykosteroidów w osoczu i nasilenie ich działania obserwowano u pacjentek leczonych estrogenami i steroidowymi lekami antykoncepcyjnymi. Takiego działania nie obserwowano podczas jednoczesnego stosowania budezonidu z tabletkami antykoncepcyjnymi zawierającymi małe dawki hormonów.

Ze względu na możliwe hamowanie czynności nadnerczy, test stymulacji ACTH do diagnozowania niedoczynności przysadki mózgowej może pokazywać fałszywe wyniki (niskie wartości).

Ciąża

Podobnie jak w przypadku innych glikokortykosteroidów, podanie budezonidu ciężarnym zwierzętom wiąże się z występowaniem zaburzeń rozwoju płodu. Nie ustalono znaczenia tych wyników dla ludzi. Tak, jak w przypadku innych leków, stosowanie budezonidu w ciąży możliwe jest tylko wówczas, gdy korzyści dla matki ze stosowania produktu przewyższają ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Budezonid przenika do mleka kobiet karmiących piersią.

Leczenie podtrzymujące budezonidem w postaci inhalacji (200 lub 400 mikrogramów dwa razy na dobę) u kobiet z astmą karmiących piersią nie skutkowało u karmionych dzieci istotnym narażeniem ogólnoustrojowym na działanie budezonidu.

W badaniach farmakokinetycznych szacowana dawka dobowa u niemowląt stanowiła 0,3% dobowej dawki u matki, przy obydwu poziomach dawkowania, a średnie stężenie w osoczu u niemowląt szacowano jako 1/600 stężenia obserwowanego w osoczu matki, przy całkowitej doustnej biodostępności u niemowląt. Stężenie budezonidu w osoczu u niemowląt było poniżej limitu oznaczalności.

Na podstawie danych dotyczących budezonidu w postaci wziewnej oraz faktu, iż wykazuje on liniową farmakokinetykę w zakresie dawek terapeutycznych po podaniu wziewnym, doustnym i doodbytniczym, przewiduje się, że narażenie na działanie budezonidu u dzieci karmionych piersią jest małe.

Dane te potwierdzają możliwość kontynuowania stosowania budezonidu, doustnie lub doodbytniczo, podczas karmienia piersią.

Produkt leczniczy Xirobud nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Rzadko zgłaszano przypadki ostrej toksyczności lub śmierci po przedawkowaniu glikokortykosteroidów. Ostre przedawkowanie, nawet po zażyciu bardzo dużych dawek, nie powinno stanowić problemu klinicznego. Nie ma specyficznego antidotum dla budezonidu.

Mechanizm działania

Dokładny mechanizm działania glikokortykosteroidów w leczeniu choroby Crohna nie jest znany.

Prawdopodobnie polega on na działaniu przeciwzapalnym, tj. zahamowaniu uwalniania mediatorów reakcji zapalnej oraz zahamowaniu reakcji z udziałem cytokin.

Zawartość kapsułki

Etyloceluloza

Amonowy wodorotlenek 28%

Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1)

Kwas oleinowy

Polisorbat 80

Sacharoza, ziarenka (skrobia kukurydziana, sacharoza)

Talk

Trietylu cytrynian

Triglicerydy kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha

Otoczka kapsułki

Żelaza tlenek czarny (E 172)

Żelaza tlenek czerwony (E 172)

Tytanu dwutlenek (E 171).

Żelatyna

Nie dotyczy.

2 lata

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.