Niektóre leki wymagają, aby przyjmować je w ściśle określonych warunkach, np. „na pusty żołądek” lub „na czczo”. Ale co właściwie oznaczają te sformułowania i czy gdzieś są zdefiniowane?
„Na pusty żołądek” według definicji Amerykańskiej Agencja ds. Żywności i Leków (Food and Drug Administration, FDA) oznacza, że lek należy przyjąć 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku. Natomiast „na czczo” oznacza, że lek powinien być zażyty po przebudzeniu, co najmniej 30 minut przed pierwszym posiłkiem i około 8-12 godzin od ostatniego posiłku przed snem.1
Wiele czynników związanych z czasem podania leków może wpłynąć na ich efektywność, działania niepożądane oraz compliance terapii.
Czytaj też: Czym różni się compliance od adherence i concordance i dlaczego odchodzi się od pierwszego terminu? – Wyjaśniamy!
Pory przyjmowania leków uzależnione są więc od mechanizmu działania, wpływu jedzenia na absorpcję, unikania działań niepożądanych, a także wygody pacjenta. Na pusty żołądek powinny być przyjmowanie m.in. leki z grupy IPP – 30-60 minut przed posiłkiem i preparaty żelaza (1 h przed, ewentualnie 2 h po jedzeniu). Natomiast na czczo powinno się stosować lewotyroksynę i bisfosfoniany.
Czytaj też: Czy lewotyroksynę można stosować na wieczór? – Wyjaśniamy!
Źródła
- FDA. (2002). Guidance for Industry. Food-Effect Bioavailability and Fed Bioequivalence Studies. ↩
