Worykonazol

Przeciwgrzybiczy lek z grupy triazoli drugiej generacji o szerokim spektrum działania, stosowany ogólnoustrojowo w ciężkich, zagrażających życiu zakażeniach grzybiczych, przede wszystkim w inwazyjnej aspergilozie i kandydemii. Wydawany wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych w postaci tabletek powlekanych oraz proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Postać dożylna i doustna mają porównywalną skuteczność, dzięki czemu leczenie można rozpoczynać dożylnie w szpitalu i kontynuować doustnie.

Działanie worykonazolu

Worykonazol jest syntetycznym lekiem przeciwgrzybiczym z grupy triazoli, będącym pochodną flukonazolu o poszerzonym zakresie działania. Hamuje wytwarzanie ergosterolu, podstawowego składnika błony komórkowej grzybów, przez co zaburza jej budowę i prowadzi do zahamowania wzrostu oraz obumierania komórki grzyba.

W odróżnieniu od starszych azoli worykonazol działa również na grzyby pleśniowe, w tym z rodzaju Aspergillus, oraz na drożdżaki Candida oporne na flukonazol, dlatego jego miejsce w terapii to ciężkie zakażenia inwazyjne, a nie zakażenia powierzchowne.

Farmakologia

Worykonazol jest lekiem przeciwgrzybiczym z grupy triazoli do stosowania ogólnego (kod ATC J02AC03). Podstawowy mechanizm jego działania polega na hamowaniu zależnej od cytochromu P450 demetylacji 14-alfa-lanosterolu, stanowiącej istotny etap biosyntezy ergosterolu u grzybów. Gromadzenie 14-alfa-metylosteroli koreluje z postępującą utratą ergosterolu w błonie komórkowej grzybów i prowadzi do działania przeciwgrzybiczego¹.

Worykonazol wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego obejmujące grzyby z rodzaju Aspergillus, drożdżaki Candida (w tym szczepy oporne na flukonazol, jak Candida krusei) oraz grzyby Scedosporium i Fusarium².

Farmakokinetyka

Worykonazol jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany po podaniu doustnym, a maksymalne stężenie w osoczu występuje po upływie 1 do 2 godzin. Całkowita biodostępność po podaniu doustnym wynosi 96%, dzięki czemu możliwa jest zmiana drogi podania z dożylnej na doustną, gdy jest to klinicznie wskazane¹.

Przyjmowanie leku z posiłkiem wysokotłuszczowym zmniejsza stężenie maksymalne (C_max) i pole pod krzywą odpowiednio o 34% i 24%, dlatego tabletki należy przyjmować co najmniej godzinę przed posiłkiem lub godzinę po nim. Zmiany pH w żołądku nie wpływają na wchłanianie worykonazolu¹.

Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi 4,6 l/kg, co wskazuje na dobre przenikanie leku do tkanek, a wiązanie z białkami osocza wynosi 58%. Worykonazol przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego¹.

Worykonazol jest metabolizmowany w wątrobie przez izoenzymy cytochromu P450 CYP2C19, CYP2C9 i CYP3A4. Istotny udział ma polimorficzny enzym CYP2C19 – osoby słabo metabolizujące, stanowiące 15–20% populacji Azji oraz 3–5% rasy kaukaskiej i czarnej, są narażone na około czterokrotnie większą ekspozycję na lek. Farmakokinetyka worykonazolu ma przebieg nieliniowy z powodu wysycania metabolizmu, dlatego niewielkie zwiększenie dawki prowadzi do nieproporcjonalnie dużego wzrostu ekspozycji¹.

Wydalanie zachodzi głównie na drodze metabolizmu wątrobowego, a mniej niż 2% niezmienionego leku jest wydalane z moczem. Okres półtrwania (t_½) w końcowej fazie eliminacji wynosi około 6 godzin po podaniu doustnym 200 mg, ale ze względu na nieliniową farmakokinetykę nie jest przydatny do przewidywania kumulacji ani eliminacji leku¹.

Postać dożylna zawiera nośnik hydroksypropylobetadeks (cyklodekstryna), który kumuluje się u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek. Dlatego u chorych z klirensem kreatyniny poniżej 50 ml/min zaleca się stosowanie postaci doustnej, chyba że ocena korzyści i ryzyka uzasadnia podanie dożylne².

Wskazania leków z worykonazolem

Zarówno tabletki, jak i roztwór do infuzji z worykonazolem wydawane są na receptę i mają te same wskazania. Lek stosuje się u dorosłych oraz u dzieci w wieku od 2 lat.

Worykonazol jest wskazany w leczeniu inwazyjnej aspergilozy, w leczeniu kandydemii u pacjentów bez towarzyszącej neutropenii oraz w leczeniu ciężkich, opornych na flukonazol zakażeń inwazyjnych Candida, w tym wywołanych przez Candida krusei. Stosuje się go także w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych wywołanych przez Scedosporium spp. i Fusarium spp. Lek należy stosować przede wszystkim u pacjentów z postępującymi, mogącymi zagrażać życiu zakażeniami¹.

Osobnym wskazaniem jest profilaktyka inwazyjnych zakażeń grzybiczych u pacjentów wysokiego ryzyka po allogenicznym przeszczepieniu macierzystych komórek krwiotwórczych².

Dawkowanie worykonazolu

Leczenie rozpoczyna się od dawki nasycającej, podawanej dożylnie lub doustnie w pierwszej dobie, aby szybko osiągnąć stężenia leku w osoczu zbliżone do stanu stacjonarnego. Dawkowanie ustala się w zależności od masy ciała i wieku pacjenta. Roztwór do infuzji podaje się z maksymalną szybkością 3 mg/kg mc. na godzinę przez 1 do 3 godzin i nigdy nie podaje się go w postaci wstrzyknięcia (bolusa).

Grupa	Dawka nasycająca (pierwsze 24 godziny)	Dawka podtrzymująca
Dorośli i młodzież o masie ciała 40 kg i większej	dożylnie 6 mg/kg mc. co 12 godzin lub doustnie 400 mg co 12 godzin	dożylnie 4 mg/kg mc. 2 razy na dobę lub doustnie 200 mg 2 razy na dobę
Dorośli i młodzież o masie ciała poniżej 40 kg	doustnie 200 mg co 12 godzin	dożylnie 4 mg/kg mc. 2 razy na dobę lub doustnie 100 mg 2 razy na dobę
Dzieci od 2 do poniżej 12 lat oraz młodzież o małej masie ciała	dożylnie 9 mg/kg mc. co 12 godzin (doustnie niezalecane)	dożylnie 8 mg/kg mc. 2 razy na dobę lub doustnie 9 mg/kg mc. 2 razy na dobę (maksymalnie 350 mg 2 razy na dobę)

Jeśli odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca, doustną dawkę podtrzymującą u dorosłych można zwiększyć do 300 mg 2 razy na dobę (u pacjentów o masie ciała poniżej 40 kg do 150 mg 2 razy na dobę). Czas leczenia powinien być możliwie najkrótszy, a stosowanie dłuższe niż 180 dni wymaga dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka¹.

U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną marskością wątroby (klasa A i B wg Childa-Pugha) należy podać standardową dawkę nasycającą, a dawkę podtrzymującą zmniejszyć o połowę. Nie badano stosowania leku u pacjentów z ciężką marskością wątroby (klasa C)¹.

Istotne przeciwwskazania do stosowania worykonazolu

Leki wydłużające odstęp QT metabolizowane przez CYP3A4

Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie worykonazolu z substratami CYP3A4, których zwiększone stężenie w osoczu może prowadzić do wydłużenia odstępu QTc i rzadko do zaburzeń rytmu typu torsades de pointes – z terfenadyną, astemizolem, cyzaprydem, pimozydem, chinidyną i iwabradyną¹.

Silne induktory CYP450

Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie worykonazolu z ryfampicyną, karbamazepiną, fenobarbitalem, długo działającymi barbituranami oraz zielem dziurawca zwyczajnego, ponieważ leki te mogą znacząco zmniejszać stężenie worykonazolu w osoczu i osłabiać jego działanie przeciwgrzybicze².

Efawirenz i rytonawir w dużych dawkach

Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie standardowej dawki worykonazolu z efawirenzem w dawce 400 mg raz na dobę lub większej oraz z rytonawirem w dużej dawce (400 mg dwa razy na dobę lub większej), ponieważ leki te znacząco zmniejszają stężenie worykonazolu w osoczu. Worykonazol jednocześnie znacząco zwiększa stężenie efawirenzu¹.

Alkaloidy sporyszu

Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie worykonazolu z alkaloidami sporyszu (ergotaminą, dihydroergotaminą), które są substratami CYP3A4, ponieważ zwiększenie ich stężenia w osoczu może prowadzić do zatrucia alkaloidami sporyszu¹.

Syrolimus

Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie worykonazolu z syrolimusem, ponieważ może to znacząco zwiększać jego stężenie w osoczu¹.

Naloksegol, tolwaptan, lurazydon i wenetoklaks

Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie worykonazolu z naloksegolem (ryzyko objawów odstawienia opioidów), z tolwaptanem oraz z lurazydonem (znaczne zwiększenie ekspozycji i ciężkie działania niepożądane). Przeciwwskazane jest także stosowanie w czasie rozpoczynania leczenia wenetoklaksem i w fazie dostosowywania jego dawki ze względu na ryzyko zespołu rozpadu guza².

Ciąża

Worykonazolu nie wolno stosować w ciąży, chyba że korzyść dla matki wyraźnie przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą zawsze stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia¹.

Środki ostrożności przy wydawaniu worykonazolu

Hepatotoksyczność i monitorowanie czynności wątroby

Podczas leczenia worykonazolem obserwowano ciężkie zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby, cholestazę i piorunującą niewydolność wątroby zakończoną zgonem, głównie u pacjentów z innymi ciężkimi chorobami. Pacjentów otrzymujących lek należy dokładnie monitorować pod kątem hepatotoksyczności, wykonując badania czynności wątroby na początku leczenia oraz co najmniej raz w tygodniu w pierwszym miesiącu terapii. W razie znacznego zwiększenia wyników tych badań leczenie należy przerwać, chyba że ocena korzyści i ryzyka uzasadnia jego kontynuację¹.

Reakcje fototoksyczne i rak skóry

Leczenie worykonazolem wiąże się z reakcjami fototoksycznymi, takimi jak piegi, plamy soczewicowate, rogowacenie słoneczne i pseudoporfiria. Wszystkich pacjentów, w tym dzieci, należy poinformować o konieczności unikania bezpośredniej ekspozycji na światło słoneczne, noszenia odzieży ochronnej oraz stosowania preparatów z wysokim filtrem UV. U pacjentów długotrwale leczonych, zwłaszcza po wcześniejszych reakcjach fototoksycznych, zgłaszano raka kolczystokomórkowego skóry, dlatego w razie takich reakcji należy rozważyć przerwanie leczenia i regularnie kontrolować skórę².

Ciężkie reakcje skórne

U pacjentów leczonych worykonazolem zgłaszano ciężkie skórne reakcje niepożądane mogące zagrażać życiu lub kończyć się zgonem, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz reakcję polekową z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS). Pacjenta, u którego wystąpi wysypka, należy bardzo dokładnie kontrolować, a w razie postępu zmian leczenie przerwać¹.

Wydłużenie odstępu QT i zaburzenia rytmu

Stosowanie worykonazolu wiązało się z wydłużeniem odstępu QTc, a w rzadkich przypadkach z zaburzeniami rytmu typu torsades de pointes, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniejsza chemioterapia lekami kardiotoksycznymi, kardiomiopatia, hipokaliemia i jednoczesne przyjmowanie leków wydłużających QTc. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy kontrolować i w razie potrzeby korygować zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia, hipomagnezemia i hipokalcemia¹.

Reakcje związane z infuzją dożylną

Podczas podawania worykonazolu w postaci dożylnej obserwowano reakcje, głównie w postaci uderzeń gorąca i nudności. W zależności od nasilenia objawów należy rozważyć przerwanie leczenia².

Niedoczynność nadnerczy

U pacjentów otrzymujących azole, w tym worykonazol, zgłaszano odwracalną niedoczynność nadnerczy, a u pacjentów stosujących jednocześnie kortykosteroidy również zespół Cushinga. Pacjentów długotrwale leczonych worykonazolem i kortykosteroidami, w tym wziewnymi i donosowymi, należy monitorować pod kątem zaburzeń czynności kory nadnerczy i pouczyć, by w razie objawów niezwłocznie zwrócili się o pomoc medyczną².

Zaburzenia widzenia i inne reakcje dotyczące oka

Worykonazol bardzo często powoduje przemijające i odwracalne zaburzenia widzenia. Zgłaszano także przedłużające się zdarzenia dotyczące oka, w tym niewyraźne widzenie, zapalenie nerwu wzrokowego oraz tarczę zastoinową, dlatego pacjent powinien być poinformowany o możliwości ich wystąpienia¹.

Zaburzenia czynności nerek i kumulacja nośnika

U ciężko chorych pacjentów leczonych worykonazolem obserwowano ostre zaburzenia czynności nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków nefrotoksycznych, dlatego należy kontrolować czynność nerek, w tym stężenie kreatyniny. W postaci dożylnej nośnik hydroksypropylobetadeks kumuluje się u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 50 ml/min, u których należy preferować postać doustną².

Nadwrażliwość na inne azole

Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu worykonazolu u pacjentów z nadwrażliwością na inne leki przeciwgrzybicze z grupy azoli¹.

Substancje pomocnicze

Tabletki powlekane zawierają laktozę, dlatego nie powinni ich przyjmować pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy¹. Proszek do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 2600 mg hydroksypropylobetadeksu na fiolkę, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek².

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Worykonazol wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ może powodować przemijające i odwracalne zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne widzenie, zmienioną lub zwiększoną percepcję wzrokową oraz światłowstręt. W razie wystąpienia tych objawów pacjent powinien unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn¹.

Interakcje worykonazolu

Silne induktory CYP450 + worykonazol

Ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, długo działające barbiturany oraz ziele dziurawca znacząco zmniejszają stężenie worykonazolu w osoczu, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Ryfabutyna i fenytoina również są silnymi induktorami – ich jednoczesnego stosowania należy unikać, a jeśli jest konieczne, wymaga zwiększenia dawki worykonazolu oraz ścisłego monitorowania².

Substraty CYP3A4 wydłużające odstęp QT + worykonazol

Worykonazol jest silnym inhibitorem CYP3A4 i może zwiększać stężenie terfenadyny, astemizolu, cyzaprydu, pimozydu, chinidyny oraz iwabradyny, co grozi wydłużeniem odstępu QTc i zaburzeniami rytmu typu torsades de pointes, dlatego jednoczesne stosowanie tych leków jest przeciwwskazane¹.

Efawirenz i rytonawir + worykonazol

Efawirenz w dawce 400 mg raz na dobę lub większej oraz rytonawir w dużej dawce znacząco zmniejszają stężenie worykonazolu, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Podawanie z małą dawką rytonawiru (100 mg dwa razy na dobę) należy odradzać, chyba że korzyść przewyższa ryzyko¹.

Alkaloidy sporyszu + worykonazol

Worykonazol może zwiększać stężenie alkaloidów sporyszu (ergotaminy, dihydroergotaminy) w osoczu i prowadzić do zatrucia tymi lekami, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane².

Leki immunosupresyjne + worykonazol

Jednoczesne podawanie worykonazolu z syrolimusem jest przeciwwskazane ze względu na znaczne zwiększenie jego stężenia. Nie zaleca się także stosowania z ewerolimusem, ponieważ worykonazol znacznie zwiększa jego stężenie¹.

Statyny + worykonazol

Worykonazol może zwiększać stężenie statyn metabolizowanych przez CYP3A4 (na przykład lowastatyny), co grozi rabdomiolizą. Jeśli nie można uniknąć takiego skojarzenia, należy rozważyć zmniejszenie dawki statyny¹.

Benzodiazepiny + worykonazol

Worykonazol zwiększa ekspozycję na midazolam podawany doustnie nawet ponad dziesięciokrotnie i może zwiększać stężenie innych benzodiazepin metabolizowanych przez CYP3A4, takich jak triazolam i alprazolam. Zaleca się rozważenie zmniejszenia ich dawki².

Doustne leki przeciwzakrzepowe + worykonazol

Worykonazol nasila działanie warfaryny, powodując około dwukrotne wydłużenie czasu protrombinowego, i może zwiększać stężenie innych pochodnych kumaryny, takich jak acenokumarol. Zaleca się dokładne monitorowanie czasu protrombinowego i modyfikację dawki leku przeciwzakrzepowego¹.

Pochodne sulfonylomocznika + worykonazol

Worykonazol może zwiększać stężenie pochodnych sulfonylomocznika (na przykład tolbutamidu, glipizydu, glibenklamidu) i powodować hipoglikemię, dlatego zaleca się uważne kontrolowanie glikemii i rozważenie zmniejszenia dawki leku przeciwcukrzycowego¹.

Inhibitory pompy protonowej + worykonazol

Worykonazol hamuje metabolizm omeprazolu, zwiększając jego pole pod krzywą nawet o 280%. U pacjentów przyjmujących omeprazol w dawce 40 mg lub większej, u których rozpoczyna się leczenie worykonazolem, zaleca się zmniejszenie dawki omeprazolu o połowę¹.

Opioidy + worykonazol

Worykonazol zwiększa stężenie metadonu, w tym ryzyko wydłużenia odstępu QTc, oraz wydłuża działanie krótko działających opioidów, takich jak alfentanyl i fentanyl, a także długo działających, jak oksykodon. Może być konieczne zmniejszenie dawki opioidu i dłuższe monitorowanie oddechu¹.

Doustne środki antykoncepcyjne + worykonazol

Jednoczesne stosowanie worykonazolu z doustnym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym etynyloestradiol i noretysteron zwiększa wzajemnie ich stężenia. Zaleca się kontrolowanie działań niepożądanych związanych zarówno z antykoncepcją, jak i z worykonazolem¹.

Inhibitory kinazy tyrozynowej + worykonazol

Worykonazol może zwiększać stężenie inhibitorów kinazy tyrozynowej metabolizowanych przez CYP3A4 i ryzyko ich działań niepożądanych, dlatego zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki inhibitora kinazy tyrozynowej².

Działania niepożądane worykonazolu

Zaburzenia widzenia

Zaburzenia widzenia są działaniem bardzo częstym () i obejmują nieostre widzenie, światłowstręt, zmienione widzenie barw, chromatopsję oraz widzenie z poświatą. Mają zwykle charakter łagodny, są przemijające i w pełni odwracalne, w większości ustępują samoistnie w ciągu 60 minut, a ich nasilenie zmniejsza się z podaniem kolejnych dawek¹.

Nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby

Nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby są działaniem bardzo częstym (). Zwiększenie aktywności aminotransferaz ponad trzykrotnie powyżej górnej granicy normy stwierdzano u około 18% dorosłych i częściej u dzieci i młodzieży¹.

⚠ Ciężka hepatotoksyczność

U pacjentów z inną ciężką chorobą podstawową worykonazol wiązał się z ciężkim toksycznym działaniem na wątrobę – żółtaczką, zapaleniem wątroby i niewydolnością wątroby prowadzącą do zgonu. Niewydolność wątroby, powiększenie wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego i kamica żółciowa występują rzadko (), a żółtaczka i zapalenie wątroby niezbyt często ()¹.

⚠ Ciężkie reakcje skórne

Wysypka jest działaniem bardzo częstym (). Zespół Stevensa-Johnsona występuje niezbyt często (), natomiast toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS) oraz rumień wielopostaciowy występują rzadko ()¹.

⚠ Reakcje fototoksyczne i rak kolczystokomórkowy skóry

Reakcje nadwrażliwości na światło, takie jak piegi, plamy soczewicowate i rogowacenie słoneczne, obserwowano zwłaszcza podczas długotrwałej terapii. U pacjentów leczonych przez długi czas zgłaszano raka kolczystokomórkowego skóry, którego mechanizm powstawania nie został ustalony².

⚠ Zaburzenia rytmu serca i wydłużenie odstępu QT

Arytmia nadkomorowa, tachykardia i bradykardia występują niezbyt często (). Wydłużenie odstępu QTc w EKG, migotanie komór, tachykardia komorowa i dodatkowe skurcze komorowe występują rzadko (), a torsades de pointes, całkowity blok przedsionkowo-komorowy i blok odnogi pęczka Hisa bardzo rzadko ()¹.

⚠ Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Agranulocytoza, pancytopenia, małopłytkowość, leukopenia i niedokrwistość występują często (). Niewydolność szpiku kostnego, limfadenopatia i eozynofilia występują niezbyt często (), a rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe rzadko ()¹.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Biegunka, wymioty, ból brzucha i nudności są działaniami bardzo częstymi (). Niestrawność, zaparcia i zapalenie warg występują często (), a zapalenie trzustki, zapalenie otrzewnej i zapalenie żołądka i jelit niezbyt często ()¹.

Ból głowy i zaburzenia układu nerwowego

Ból głowy jest działaniem bardzo częstym (). Drgawki, omdlenie, drżenie, parestezje, senność i zawroty głowy występują często (), a neuropatia obwodowa, encefalopatia i zaburzenia smaku niezbyt często ()¹.

Zaburzenia endokrynologiczne

Niedoczynność nadnerczy i niedoczynność tarczycy występują niezbyt często (), a nadczynność tarczycy rzadko ()¹.

Zaburzenia czynności nerek

Ostra niewydolność nerek i krwiomocz występują niezbyt często (), a martwica cewek nerkowych, białkomocz i zapalenie nerek rzadko (). Ryzyko rośnie u ciężko chorych pacjentów leczonych jednocześnie lekami nefrotoksycznymi¹.

Gorączka, obrzęki obwodowe i reakcje związane z podaniem

Gorączka i obrzęki obwodowe są działaniami bardzo częstymi (). Ból w klatce piersiowej, obrzęk twarzy, osłabienie i dreszcze występują często (), a reakcja w miejscu wlewu i objawy grypopodobne niezbyt często ()².

Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.

Ciąża a worykonazol

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania worykonazolu u kobiet w ciąży, a badania na zwierzętach wykazały toksyczne działanie na reprodukcję. Worykonazolu nie wolno stosować podczas ciąży, chyba że korzyść dla matki wyraźnie przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu¹.

Kobiety w wieku rozrodczym muszą zawsze stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia worykonazolem².

Karmienie piersią a worykonazol

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych nie badano przenikania worykonazolu do mleka kobiecego. Karmienie piersią należy przerwać w chwili rozpoczęcia leczenia worykonazolem¹.

Produkty handlowe z worykonazolem

Preparat	Postać	Kategoria dostępności
Voriconazol Adamed	proszek do sporządzania roztworu do infuzji 200 mg	Rp
Voriconazol Polpharma	tabletki powlekane 200 mg	Rp