Rpz
Aranesp
darbepoetyna alfa Darbepoetinum alfa
roztwór do wstrzykiwań · Amgen Europe B.V.
ATC B03XA02Leki stosowane w leczeniu niedokrwistościsubstancjainne leki z: darbepoetyna alfa
Warianty i ceny
| Nazwa handlowa | Postać | Dawka | Opakowanie | Kat. | 100% | 50% | 30% | R | bezpłatny | Inne refundacje | Opakowanie | Cena | Dopłata | Szczegóły |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 10 mcg/0,4 ml (25 mcg/ml) | 1 × 0,4 ml | Rpz | 10 mcg/0,4 ml (25 mcg/ml) · 1 × 0,4 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 10 mcg/0,4 ml (25 mcg/ml) | 4 × 0,4 ml | Rpz | 10 mcg/0,4 ml (25 mcg/ml) · 4 × 0,4 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 100 mcg/0,5 ml (200 mcg/ml) | 1 | Rpz | 100 mcg/0,5 ml (200 mcg/ml) · 1 | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 100 mcg/0,5 ml (200 mcg/ml) | 4 | Rpz | 100 mcg/0,5 ml (200 mcg/ml) · 4 | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 100 mcg/0,5 ml (200 mcg/ml) | 1 × 0,5 ml | Rpz | 100 mcg/0,5 ml (200 mcg/ml) · 1 × 0,5 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 100 mcg/0,5 ml (200 mcg/ml) | 1 × 1 ml | Rpz | 100 mcg/0,5 ml (200 mcg/ml) · 1 × 1 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 100 mcg/0,5 ml (200 mcg/ml) | 4 × 0,5 ml | Rpz | 100 mcg/0,5 ml (200 mcg/ml) · 4 × 0,5 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 100 mcg/0,5 ml (200 mcg/ml) | 4 × 1 ml | Rpz | 100 mcg/0,5 ml (200 mcg/ml) · 4 × 1 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 130 mcg/0,65 ml (200 mcg/ml) | 1 × 0,65 ml | Rpz | 130 mcg/0,65 ml (200 mcg/ml) · 1 × 0,65 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 130 mcg/0,65 ml (200 mcg/ml) | 4 × 0,65 ml | Rpz | 130 mcg/0,65 ml (200 mcg/ml) · 4 × 0,65 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 15 mcg/0,375 ml (40 mcg/ml) | 1 × 0,375 ml | Rpz | 15 mcg/0,375 ml (40 mcg/ml) · 1 × 0,375 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp wycofane z obrotu | Roztwór do wstrzykiwań | 15 mcg/0,375 ml (40 mcg/ml) | 1 × 1 ml | Rpz | 15 mcg/0,375 ml (40 mcg/ml) · 1 × 1 ml wycofane z obrotu | |||||||||
| Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 15 mcg/0,375 ml (40 mcg/ml) | 4 × 0,375 ml | Rpz | 15 mcg/0,375 ml (40 mcg/ml) · 4 × 0,375 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp wycofane z obrotu | Roztwór do wstrzykiwań | 15 mcg/0,375 ml (40 mcg/ml) | 4 × 1 ml | Rpz | 15 mcg/0,375 ml (40 mcg/ml) · 4 × 1 ml wycofane z obrotu | |||||||||
| Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 150 mcg/0,3 ml (500 mcg/ml) | 1 × 0,3 ml | Rpz | 150 mcg/0,3 ml (500 mcg/ml) · 1 × 0,3 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 150 mcg/0,3 ml (500 mcg/ml) | 4 × 0,3 ml | Rpz | 150 mcg/0,3 ml (500 mcg/ml) · 4 × 0,3 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 20 mcg/0,5 ml (40 mcg/ml) | 1 × 0,5 ml | Rpz | 20 mcg/0,5 ml (40 mcg/ml) · 1 × 0,5 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 20 mcg/0,5 ml (40 mcg/ml) | 4 × 0,5 ml | Rpz | 20 mcg/0,5 ml (40 mcg/ml) · 4 × 0,5 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 200 mcg/ml | 1 × 1 ml | Rpz | 200 mcg/ml · 1 × 1 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 200 mcg/ml | 4 × 1 ml | Rpz | 200 mcg/ml · 4 × 1 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 25 mcg/ml | 1 × 1 ml | Rpz | 25 mcg/ml · 1 × 1 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 25 mcg/ml | 4 × 1 ml | Rpz | 25 mcg/ml · 4 × 1 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 30 mcg/0,3 ml (100 mcg/ml) | 1 × 0,3 ml | Rpz | 30 mcg/0,3 ml (100 mcg/ml) · 1 × 0,3 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 30 mcg/0,3 ml (100 mcg/ml) | 4 × 0,3 ml | Rpz | 30 mcg/0,3 ml (100 mcg/ml) · 4 × 0,3 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 300 mcg/0,6 ml (500 mcg/ml) | 1 × 0,6 ml | Rpz | 300 mcg/0,6 ml (500 mcg/ml) · 1 × 0,6 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 300 mcg/0,6 ml (500 mcg/ml) | 4 × 0,6 ml | Rpz | 300 mcg/0,6 ml (500 mcg/ml) · 4 × 0,6 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 300 mcg/0,6 ml (500 mcg/ml) | 4 × 1 ml | Rpz | 300 mcg/0,6 ml (500 mcg/ml) · 4 × 1 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 300 mcg/0,6 ml (500 mcg/ml) | 1 × 40 ml | Rpz | 300 mcg/0,6 ml (500 mcg/ml) · 1 × 40 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 40 mcg/0,4 ml (100 mcg/ml) | 1 × 0,4 ml | Rpz | 40 mcg/0,4 ml (100 mcg/ml) · 1 × 0,4 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 40 mcg/0,4 ml (100 mcg/ml) | 1 × 1 ml | Rpz | 40 mcg/0,4 ml (100 mcg/ml) · 1 × 1 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 40 mcg/0,4 ml (100 mcg/ml) | 4 × 0,4 ml | Rpz | 40 mcg/0,4 ml (100 mcg/ml) · 4 × 0,4 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 40 mcg/0,4 ml (100 mcg/ml) | 4 × 1 ml | Rpz | 40 mcg/0,4 ml (100 mcg/ml) · 4 × 1 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 50 mcg/0,5 ml (100 mcg/ml) | 1 × 0,5 ml | Rpz | 50 mcg/0,5 ml (100 mcg/ml) · 1 × 0,5 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 50 mcg/0,5 ml (100 mcg/ml) | 4 × 0,5 ml | Rpz | 50 mcg/0,5 ml (100 mcg/ml) · 4 × 0,5 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 500 mcg/ml | 1 | Rpz | 500 mcg/ml · 1 | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 500 mcg/ml | 4 | Rpz | 500 mcg/ml · 4 | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 500 mcg/ml | 1 × 1 ml | Rpz | 500 mcg/ml · 1 × 1 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 500 mcg/ml | 4 × 1 ml | Rpz | 500 mcg/ml · 4 × 1 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 60 mcg/0,3 ml (200 mcg/ml) | 1 × 0,3 ml | Rpz | 60 mcg/0,3 ml (200 mcg/ml) · 1 × 0,3 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 60 mcg/0,3 ml (200 mcg/ml) | 1 × 1 ml | Rpz | 60 mcg/0,3 ml (200 mcg/ml) · 1 × 1 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 60 mcg/0,3 ml (200 mcg/ml) | 4 × 0,3 ml | Rpz | 60 mcg/0,3 ml (200 mcg/ml) · 4 × 0,3 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 60 mcg/0,3 ml (200 mcg/ml) | 4 × 1 ml | Rpz | 60 mcg/0,3 ml (200 mcg/ml) · 4 × 1 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 80 mcg/0,4 ml (200 mcg/ml) | 1 × 0,4 ml | Rpz | 80 mcg/0,4 ml (200 mcg/ml) · 1 × 0,4 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
| Aranesp | Roztwór do wstrzykiwań | 80 mcg/0,4 ml (200 mcg/ml) | 4 × 0,4 ml | Rpz | 80 mcg/0,4 ml (200 mcg/ml) · 4 × 0,4 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Roztwór do wstrzykiwań | ||||||||||||||
Wskazania
Leczenie objawowej niedokrwistości związanej z przewlekłą niewydolnością nerek u osób dorosłych i dzieci (patrz punkt 4.2).
Leczenie objawowej niedokrwistości u dorosłych pacjentów otrzymujących chemioterapię z powodu choroby nowotworowej (z wyjątkiem nowotworów złośliwych pochodzenia szpikowego).
Substancja czynna i dawka
Aranesp 10 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 10 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,4 ml (25 µg/ml).
Aranesp 15 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 15 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,375 ml (40 µg/ml).
Aranesp 20 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 20 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,5 ml (40 µg/ml).
Aranesp 30 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 30 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,3 ml (100 µg/ml).
Aranesp 40 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 40 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,4 ml (100 µg/ml).
Aranesp 50 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 50 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,5 ml (100 µg/ml).
Aranesp 60 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 60 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,3 ml (200 µg/ml).
Aranesp 80 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 80 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,4 ml (200 µg/ml).
Aranesp 100 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 100 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,5 ml (200 µg/ml).
| Każda ampułko-strzykawka zawiera 100 mikrogramów Aranesp 130 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w | darbepoetyny ampułko-strzykawce | alfa w |
|---|---|---|
| Każda ampułko-strzykawka zawiera 130 mikrogramów Aranesp 150 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w | darbepoetyny ampułko-strzykawce | alfa w |
| Każda ampułko-strzykawka zawiera 150 mikrogramów Aranesp 300 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w | darbepoetyny ampułko-strzykawce | alfa w |
| Każda ampułko-strzykawka zawiera 300 mikrogramów Aranesp 500 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w | darbepoetyny ampułko-strzykawce | alfa w |
| Każda ampułko-strzykawka zawiera 500 mikrogramów Aranesp 10 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we | darbepoetyny wstrzykiwaczu | alfa w mikrogramów mikrogramów mikrogramów mikrogramów mikrogramów µg/ml). µg/ml). |
| Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 0,4 ml (25 µg/ml). Aranesp 15 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we | 10 mikrogramów wstrzykiwaczu | |
| Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 0,375 ml (40 µg/ml). Aranesp 20 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we | 15 mikrogramów wstrzykiwaczu | |
| Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 0,5 ml (40 µg/ml). Aranesp 30 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we | 20 mikrogramów wstrzykiwaczu | |
| Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 0,3 ml (100 µg/ml). Aranesp 40 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we | 30 mikrogramów wstrzykiwaczu | |
| Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 0,4 ml (100 µg/ml). Aranesp 50 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we | 40 mikrogramów wstrzykiwaczu | |
| Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 0,5 ml (100 µg/ml). Aranesp 60 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we | 50 mikrogramów wstrzykiwaczu | |
| Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 0,3 ml (200 µg/ml). Aranesp 80 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we | 60 mikrogramów wstrzykiwaczu | |
| Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 0,4 ml (200 µg/ml). Aranesp 100 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we | 80 mikrogramów wstrzykiwaczu | |
| Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 0,5 ml (200 µg/ml). Aranesp 130 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we | 100 wstrzykiwaczu | |
| Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 0,65 ml (200 µg/ml). Aranesp 150 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we | 130 wstrzykiwaczu | |
| Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 0,3 ml (500 µg/ml). Aranesp 300 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we | 150 wstrzykiwaczu | |
| Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 0,6 ml (500 µg/ml). Aranesp 500 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we | 300 wstrzykiwaczu | |
| Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 1 ml (500 µg/ml). Aranesp 25 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w fiolce | 500 1 ml (25 1 ml (40 | |
| Każda fiolka zawiera 25 mikrogramów darbepoetyny alfa w Aranesp 40 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w fiolce | ||
| Każda fiolka zawiera 40 mikrogramów darbepoetyny alfa w Aranesp 60 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w fiolce |
Aranesp 130 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 130 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,65 ml (200 µg/ml).
Aranesp 150 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 150 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,3 ml (500 µg/ml).
Aranesp 300 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 300 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,6 ml (500 µg/ml).
Aranesp 500 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Każda ampułko-strzykawka zawiera 500 mikrogramów darbepoetyny alfa w 1 ml (500 µg/ml).
Aranesp 10 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 10 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,4 ml (25 µg/ml).
Aranesp 15 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 15 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,375 ml (40 µg/ml).
Aranesp 20 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 20 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,5 ml (40 µg/ml).
Aranesp 30 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 30 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,3 ml (100 µg/ml).
Aranesp 40 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 40 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,4 ml (100 µg/ml).
Aranesp 50 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 50 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,5 ml (100 µg/ml).
Aranesp 60 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 60 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,3 ml (200 µg/ml).
Aranesp 80 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 80 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,4 ml (200 µg/ml).
Aranesp 100 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 100 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,5 ml (200 µg/ml).
Aranesp 130 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 130 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,65 ml (200 µg/ml).
Aranesp 150 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 150 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,3 ml (500 µg/ml).
Aranesp 300 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 300 mikrogramów darbepoetyny alfa w 0,6 ml (500 µg/ml).
Aranesp 500 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 500 mikrogramów darbepoetyny alfa w 1 ml (500 µg/ml).
Aranesp 25 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w fiolce Każda fiolka zawiera 25 mikrogramów darbepoetyny alfa w 1 ml (25 µg/ml).
Aranesp 40 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w fiolce Każda fiolka zawiera 40 mikrogramów darbepoetyny alfa w 1 ml (40 µg/ml).
Aranesp 60 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w fiolce Każda fiolka zawiera 60 mikrogramów darbepoetyny alfa w 1 ml (60 µg/ml).
Aranesp 100 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w fiolce
Każda fiolka zawiera 100 mikrogramów darbepoetyny alfa w 1 ml (100 µg/ml).
Aranesp 200 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w fiolce
Każda fiolka zawiera 200 mikrogramów darbepoetyny alfa w 1 ml (200 µg/ml).
Aranesp 300 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w fiolce
Każda fiolka zawiera 300 mikrogramów darbepoetyny alfa w 1 ml (300 µg/ml).
Darbepoetyna alfa jest wytwarzana metodami inżynierii genetycznej z komórek jajnika chomika chińskiego (CHO-K1).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Postać i wygląd
Roztwór do wstrzykiwań (wstrzyknięcie) w ampułko-strzykawce.
Roztwór do wstrzykiwań (wstrzyknięcie) we wstrzykiwaczu (SureClick).
Roztwór do wstrzykiwań (wstrzyknięcie) w fiolce.
Przejrzysty, bezbarwny roztwór.
Dawkowanie
O zastosowaniu produktu Aranesp powinni decydować lekarze dysponujący doświadczeniem w leczeniu przedstawionych schorzeń.
Dawkowanie
Leczenie objawowej niedokrwistości u dorosłych i dzieci z przewlekłą niewydolnością nerek
Objawy i następstwa niedokrwistości mogą być różne w zależności od wieku, płci i ogólnego nasilenia choroby; konieczne jest dokonanie przez lekarza indywidualnej oceny przebiegu choroby i stanu u poszczególnych pacjentów. Aranesp należy podawać podskórnie lub dożylnie tak, by stężenie hemoglobiny nie było większe niż 12 g/dl (7,5 mmol/l). U pacjentów niepoddawanych hemodializoterapii najlepiej jest podawać lek podskórnie, aby uniknąć niepotrzebnych wkłuć do żył obwodowych.
Należy ściśle obserwować pacjentów, aby upewnić się, że najmniejsza zatwierdzona, skuteczna dawka produktu Aranesp jest stosowana, aby zapewnić pełną kontrolę objawów niedokrwistości podczas utrzymywania stężenia hemoglobiny poniżej lub na poziomie 12 g/dl (7,5 mmol/l). Należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki produktu Aranesp u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek. U pacjentów, u których pomimo leczenia produktem Aranesp, występuje niskie stężenie hemoglobiny, należy wziąć pod uwagę inne przyczyny słabej odpowiedzi na leczenie (patrz punkty 4.4 i 5.1).
Z powodu zmienności wewnątrzosobniczej czasami można obserwować podwyższenie lub obniżenie stężenia hemoglobiny względem wartości pożądanej u tego samego pacjenta. Zmienność wartości stężeń hemoglobiny można regulować dostosowując dawkę leku, z uwzględnieniem zakresu docelowych wartości stężenia hemoglobiny wynoszących od 10 g/dl (6,2 mmol/l) do 12 g/dl (7,5 mmol/l). Należy unikać utrzymywania się przez czas dłuższy stężenia hemoglobiny większego niż 12 g/dl (7,5 mmol/l); poniżej podano wskazówki dotyczące właściwego dostosowywania dawki leku, jeśli obserwuje się podwyższenie stężeń hemoglobiny większe niż 12 g/dl (7,5 mmol/l). Należy unikać podwyższenia stężenia hemoglobiny o ponad 2 g/dl (1,25 mmol/l) w okresie 4 tygodni. Jeżeli do tego dojdzie, dawkę należy odpowiednio dostosować w sposób opisany poniżej.
Leczenie za pomocą produktu Aranesp składa się z dwóch etapów, okresu uzyskania poprawy i okresu leczenia podtrzymującego. Wytyczne podano oddzielnie dla pacjentów dorosłych i dzieci.
Dorośli z przewlekłą niewydolnością nerek
Okres uzyskania poprawy:
Dawka początkowa wynosi 0,45 µg/kg masy ciała, którą podaje się raz w tygodniu, dożylnie lub podskórnie. Alternatywnie u pacjentów niedializowanych mogą być podawane podskórnie jako pojedyncze wstrzyknięcie następujące dawki początkowe: 0,75 μg/kg mc. raz na dwa tygodnie lub 1,5 μg/kg mc. raz w miesiącu. Jeżeli uzyskane zwiększenie stężenia hemoglobiny jest niewystarczające (mniej niż 1 g/dl [0,6 mmol/l] w ciągu czterech tygodni), należy zwiększyć dawkę o około 25%. Nie należy zwiększać dawki częściej niż raz na cztery tygodnie.
W przypadku podwyższenia stężenia hemoglobiny o ponad 2 g/dl (1,25 mmol/l) w okresie 4 tygodni dawkę należy zmniejszyć o około 25%. Jeśli stężenie hemoglobiny zwiększy się powyżej 12 g/dl (7,5 mmol/l), należy rozważyć zmniejszenie dawki leku. Jeśli stężenie hemoglobiny nadal rośnie, dawkę należy zmniejszyć o około 25%. Jeżeli po zmniejszeniu dawki leku stężenie hemoglobiny wciąż się zwiększa, należy wstrzymać podawanie leku do momentu, gdy stężenie hemoglobiny zacznie się obniżać. Wówczas należy wznowić leczenie dawką o około 25% mniejszą niż dawka podawana poprzednio.
Stężenie hemoglobiny należy badać co 1–2 tygodnie, do chwili osiągnięcia równowagi. Następnie badanie stężenia hemoglobiny może odbywać się w dłuższych odstępach.
Okres leczenia podtrzymującego:
U pacjentów dializowanych Aranesp może być podawany jako pojedyncze wstrzyknięcie raz na tydzień lub raz na dwa tygodnie. Pacjenci dializowani, u których zmieniany jest schemat podawania produktu Aranesp z jeden raz w tygodniu na raz na dwa tygodnie powinni otrzymać dawkę początkową równoważną podwójnej dawce podawanej raz na tydzień.
U pacjentów niedializowanych Aranesp może być podawany jako pojedyncze wstrzyknięcie raz na tydzień, raz na dwa tygodnie lub raz w miesiącu. U pacjentów leczonych produktem Aranesp podawanym raz na dwa tygodnie, po uzyskaniu docelowego stężenia hemoglobiny, Aranesp może być podawany podskórnie raz w miesiącu stosując dawkę początkową równą podwójnej dawce podawanej raz na dwa tygodnie.
Dawkowanie należy dostosowywać tak, aby utrzymać docelowe stężenie hemoglobiny.
Jeżeli w celu utrzymania stężenia hemoglobiny na pożądanym poziomie konieczne jest dostosowanie dawki, zaleca się zmianę dawek o około 25%.
Jeżeli zwiększenie stężenia hemoglobiny jest większe niż 2 g/dl (1,25 mmol/l) w ciągu 4 tygodni, należy zmniejszyć dawkę o około 25% w zależności od tempa zwiększania. Jeżeli stężenie hemoglobiny jest większe niż 12 g/dl (7,5 mmol/l), należy rozważyć zmniejszenie dawki leku. Jeśli
stężenie hemoglobiny nadal rośnie, dawkę należy zmniejszyć o około 25%. Jeżeli po zmniejszeniu dawki leku stężenie hemoglobiny wciąż się zwiększa, należy wstrzymać podawanie leku do momentu, gdy stężenie hemoglobiny zacznie się obniżać. Wówczas należy wznowić leczenie dawką o około 25% mniejszą niż dawka podawana poprzednio.
Po wprowadzeniu zmian dawek lub schematu leczenia, stężenie hemoglobiny należy monitorować co 1–2 tygodnie. Zmiany dawek przypadające na okres leczenia podtrzymującego nie powinny następować częściej niż co dwa tygodnie.
Po zmianie drogi podania leku należy podawać tę samą dawkę i monitorować stężenia hemoglobiny co 1–2 tygodnie tak, by możliwe było odpowiednie dostosowanie dawek i utrzymanie stężenia hemoglobiny na pożądanym poziomie.
Badania kliniczne z udziałem dorosłych wskazują, że leczenie za pomocą r-HuEPO stosowanej raz, dwa lub trzy razy w tygodniu można zastąpić leczeniem za pomocą produktu Aranesp podawanego raz w tygodniu lub raz na dwa tygodnie. Początkową tygodniową dawkę leku Aranesp (µg/tydzień) można ustalić, dzieląc całkowitą tygodniową dawkę r-HuEPO (j.m./tydzień) przez 200. Początkową dawkę produktu Aranesp podawaną raz na dwa tygodnie (μg/2 tygodnie) można ustalić, dzieląc całkowitą połączoną dwutygodniową dawkę r-HuEPO przez 200. Z uwagi na indywidualną zmienność, konieczne jest dostosowanie optymalnej dawki terapeutycznej, przewidywanej dla danego pacjenta.
Po zastąpieniu leczenia r-HuEPO leczeniem produktem Aranesp należy zachować drogę podania leku i monitorować stężenie hemoglobiny w odstępach 1–2 tygodniowych.
Dzieci i młodzież z przewlekłą niewydolnością nerek
Nie przeprowadzono randomizowanych badań klinicznych dotyczących leczenia dzieci w wieku poniżej 1. roku życia (patrz punkt 5.1).
Okres uzyskania poprawy:
W przypadku pacjentów w wieku ≥ 1. roku życia, dawka początkowa podawana raz w tygodniu w jednorazowym wstrzyknięciu podskórnym lub dożylnym wynosi 0,45 μg/kg mc. Można również, u pacjentów niedializowanych, dawkę początkową w wysokości 0,75 μg/kg mc. podać w jednorazowym wstrzyknięciu podskórnym raz na dwa tygodnie. Jeśli nie uzyska się zadowalającego zwiększenia stężenia hemoglobiny (poniżej 1 g/dl (0,6 mmol/l) w ciągu 4 tygodni), dawkę należy zwiększyć o około 25%. Nie należy zwiększać dawki częściej niż raz na 4 tygodnie.
Jeśli w ciągu 4 tygodni nastąpiło zwiększenie stężenia hemoglobiny o więcej niż 2 g/dl (1,25 mmol/l), należy zmniejszyć dawkę o około 25% w zależności od tempa zwiększania stężenia hemoglobiny.
Jeśli stężenie hemoglobiny jest większe niż 12 g/dl (7,5 mmol/l), należy rozważyć zmniejszenie dawki leku. Jeśli stężenie hemoglobiny nadal rośnie, dawkę należy zmniejszyć o około 25%. Jeżeli po zmniejszeniu dawki leku stężenie hemoglobiny wciąż się zwiększa, należy wstrzymać podawanie leku do momentu, gdy stężenie hemoglobiny zacznie się obniżać. Wówczas należy wznowić leczenie dawką o około 25% mniejszą niż dawka podawana poprzednio.
Stężenie hemoglobiny należy oznaczać co 1-2 tygodnie do czasu jego ustabilizowania. Później stężenie hemoglobiny można oznaczać w dłuższych odstępach.
W grupie dzieci i młodzieży nie badano skuteczności produktu Aranesp podawanego raz w miesiącu w celu uzyskania poprawy w przebiegu anemii.
Okres leczenia podtrzymującego:
Pacjentom w wieku ≥ 1. roku życia w okresie leczenia podtrzymującego można dalej podawać Aranesp w jednorazowych wstrzyknięciach raz w tygodniu lub raz na dwa tygodnie. Aby utrzymać stężenie hemoglobiny, pacjenci w wieku < 6 lat mogą potrzebować większych dawek, niż pacjenci powyżej tego wieku.W przypadku zmiany u pacjentów dializowanych schematu dawkowania raz w
tygodniu na schemat dawkowania raz na dwa tygodnie należy początkowo podać podwójną dawkę produktu Aranesp w stosunku do dawki podawanej raz w tygodniu.
W przypadku pacjentów w wieku ≥ 11 lat niedializowanych, przyjmujących Aranesp raz na dwa tygodnie i po uzyskaniu docelowego stężenia hemoglobiny, produkt można podawać podskórnie raz w miesiącu, przy czym dawka początkowa powinna być dwukrotnie większa niż dawka podawana wcześniej raz na dwa tygodnie.
Dane z badań klinicznych przeprowadzonych z udziałem dzieci wykazały, że pacjentów otrzymujących r-HuEPO dwa lub trzy razy w tygodniu można przestawić na leczenie produktem Aranesp podawanym raz w tygodniu, a pacjentów otrzymujących r-HuEPO raz w tygodniu można przestawić na leczenie produktem Aranesp dawkowanym raz na dwa tygodnie. Początkową dawkę produktu Aranesp podawanego u dzieci raz w tygodniu (μg/tydzień) można określić, dzieląc całkowitą dawkę tygodniową r-HuEPO (j.m./tydzień) przez 240. Początkową dawkę produktu Aranesp podawanego raz na dwa tygodnie (μg/co drugi tydzień) można określić dzieląc całkowitą dawkę r-HuEPO otrzymaną w ciągu dwóch tygodni przez 240. Ze względu na indywidualną zmienność należy się spodziewać, że u poszczególnych pacjentów konieczne będzie zwiększanie dawki do uzyskania optymalnej dawki terapeutycznej. W przypadku zastąpienia r-HuEPO produktem Aranesp należy co tydzień lub raz na dwa tygodnie monitorować stężenie hemoglobiny, a lek podawać tą samą drogą.
W razie potrzeby dawkę należy zwiększać tak, by utrzymać docelowe stężenie hemoglobiny.
Jeśli, aby utrzymać stężenie hemoglobiny na poziomie wartości docelowych, konieczne jest dostosowywanie dawki leku, zaleca się zwiększanie/zmniejszanie dawki o około 25%.
Jeśli w ciągu 4 tygodni nastąpiło zwiększenie stężenia hemoglobiny o więcej niż 2 g/dl (1,25 mmol/l), należy zmniejszyć dawkę o około 25% w zależności od tempa zwiększania stężenia hemoglobiny.
Jeśli stężenie hemoglobiny jest większe niż 12 g/dl (7,5 mmol/l), należy rozważyć zmniejszenie dawki leku. Jeśli stężenie hemoglobiny nadal rośnie, dawkę należy zmniejszyć o około 25%. Jeżeli po zmniejszeniu dawki leku stężenie hemoglobiny wciąż się zwiększa, należy wstrzymać podawanie leku do momentu, gdy stężenie hemoglobiny zacznie się obniżać. Wówczas należy wznowić leczenie dawką o około 25% mniejszą niż dawka podawana poprzednio.
Pacjenci, którzy rozpoczęli leczenie dializami podczas terapii produktem Aranesp powinni być ściśle monitorowani w celu kontroli właściwego stężenia hemoglobiny.
Po każdym dostosowaniu dawki produktu lub zmianie schematu leczenia należy oznaczać stężenie hemoglobiny co 1-2 tygodnie. W okresie leczenia podtrzymującego nie należy zmieniać dawki produktu częściej niż raz na dwa tygodnie.
W przypadku zmiany drogi podania produktu dawka powinna być taka sama, należy jednak monitorować stężenie hemoglobiny co 1-2 tygodnie tak, by dostosowując odpowiednio dawkę można było utrzymać stężenia hemoglobiny na pożądanym poziomie.
Leczenie objawowej niedokrwistości wywołanej chemioterapią u pacjentów z chorobą nowotworową
W celu uzyskania podwyższenia stężenia hemoglobiny do wartości nie większej niż 12 g/dl (7,5 mmol/l) pacjentom z niedokrwistością (np. ze stężeniem hemoglobiny ≤ 10 g/dl (6,2 mmol/l)) produkt Aranesp należy podawać drogą podskórną. Objawy i następstwa niedokrwistości mogą być różne w zależności od wieku, płci i ogólnego nasilenia choroby; konieczne jest dokonanie przez lekarza indywidualnej oceny przebiegu choroby i stanu u poszczególnych pacjentów.
Z powodu zmienności wewnątrzosobniczej czasami można obserwować podwyższenie lub obniżenie stężenia hemoglobiny względem wartości pożądanej u tego samego pacjenta. Zmienność wartości stężeń hemoglobiny można regulować dostosowując dawkę leku, z uwzględnieniem zakresu wartości
docelowych stężenia hemoglobiny wynoszących od 10 g/dl (6,2 mmol/l) do 12 g/dl (7,5 mmol/l).
Należy unikać utrzymywania się przez czas dłuższy stężenia hemoglobiny większego niż 12 g/dl (7,5 mmol/l); poniżej podano wskazówki dotyczące właściwego dostosowywania dawki leku, jeśli obserwuje się podwyższenie stężeń hemoglobiny większe niż 12 g/dl (7,5 mmol/l).
Zaleca się stosowanie dawki początkowej wynoszącej 500 μg (6,75 μg/kg mc.), podawanej raz na trzy tygodnie lub można również podawać dawkę 2,25 μg/kg mc. raz na tydzień. Jeśli odpowiedź kliniczna pacjenta (zmęczenie, stężenie hemoglobiny) jest niewystarczająca po dziewięciu tygodniach, dalsze leczenie może również okazać się nieskuteczne.
Leczenie produktem Aranesp należy przerwać około cztery tygodnie po zakończeniu chemioterapii.
Jeśli cel leczenia danego pacjenta został osiągnięty, dawkę należy zmniejszyć o 25-50% tak, by mieć pewność, że aby utrzymać stężenie hemoglobiny pozwalające opanować objawy niedokrwistości, produkt Aranesp podawany jest w najmniejszej zatwierdzonej dawce. Należy uwzględnić właściwe dostosowanie dawki w zakresie od 500 μg, przez 300 μg do 150 μg.
Pacjentów należy ściśle obserwować i jeśli stężenie hemoglobiny zwiększy się powyżej 12 g/dl (7,5 mmol/l), dawkę powinno się zmniejszyć o około 25-50%. W przypadku, gdy stężenie hemoglobiny zwiększy się powyżej 13 g/dl (8,1 mmol/l), należy na pewien czas wstrzymać leczenie produktem Aranesp. Leczenie należy wznowić po obniżeniu stężenia hemoglobiny co najmniej do wartości 12 g/dl (7,5 mmol/l), podając lek w dawce o 25% mniejszej niż poprzednio.
Jeśli stężenie hemoglobiny zwiększy się o więcej niż 2 g/dl (1,25 mmol/l) w ciągu 4 tygodni, dawkę należy zmniejszyć o 25 do 50%.
Sposób podawania
Aranesp może być podawany podskórnie przez pacjenta lub opiekuna po przeszkoleniu przez lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę.
Aranesp 10, 15, 20, 30, 40, 50, 60, 80, 100, 130, 150, 300, 500 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce
Aranesp jest podawany zarówno podskórnie, jak i dożylnie, tak jak opisano w dawkowaniu.
Należy zmieniać miejsca wykonywanych wstrzyknięć i wstrzykiwać lek powoli w celu uniknięcia dyskomfortu w miejscu podania.
Aranesp jest dostarczany w postaci gotowej do użycia ampułko-strzykawki.
Aranesp 10, 15, 20, 30, 40, 50, 60, 80, 100, 130, 150, 300, 500 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu
Aranesp we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym należy podawać wyłącznie podskórnie.
Należy zmieniać miejsca wykonywanych wstrzyknięć w celu uniknięcia dyskomfortu w miejscu podania.
Aranesp jest dostarczany w postaci gotowego do użycia wstrzykiwacza półautomatycznego napełnionego.
Aranesp 25, 40, 60, 100, 200, 300 mikrogramów, roztwór do wstrzykiwań w fiolce
Aranesp jest podawany zarówno podskórnie, jak i dożylnie, tak jak opisano w dawkowaniu.
Należy zmieniać miejsca wykonywanych wstrzyknięć i wstrzykiwać lek powoli w celu uniknięcia dyskomfortu w miejscu podania.
Aranesp jest dostarczany w postaci gotowej do użycia fiolki.
Instrukcje dotyczące przygotowania leku do stosowania i usuwania jego pozostałości przedstawiono w punkcie 6.6.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Niepoddające się leczeniu nadciśnienie tętnicze.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Uwagi ogólne
W celu poprawienia kontroli nad przepisywanymi pacjentom czynnikami pobudzającymi erytropoezę, należy w karcie pacjenta wyraźnie zanotować (lub udokumentować) nazwę handlową podanego czynnika pobudzającego erytropoezę.
U wszystkich pacjentów, szczególnie w pierwszych fazach leczenia produktem Aranesp, należy monitorować ciśnienie tętnicze krwi. W razie trudności z utrzymaniem właściwego ciśnienia krwi, mimo stosowania odpowiednich metod leczenia, stężenie hemoglobiny można zmniejszyć, redukując dawkę lub przerywając podawanie produktu Aranesp (patrz punkt 4.2). U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek leczonych produktem Aranesp były obserwowane przypadki ciężkiego nadciśnienia, w tym przełom nadciśnieniowy, encefalopatia nadciśnieniowa i drgawki.
W celu zapewnienia skutecznej erytropoezy, u wszystkich pacjentów przed leczeniem oraz w jego trakcie należy oznaczyć parametry gospodarki żelazem i, jeśli to konieczne, zastosować suplementację żelaza.
Brak odpowiedzi na leczenie za pomocą produktu Aranesp powinien skłaniać do poszukiwania czynników przyczynowych. Ponieważ niedobór żelaza, kwasu foliowego lub witaminy B12 zmniejsza skuteczność działania czynników pobudzających erytropoezę, dlatego należy go najpierw skorygować.
Ponadto reakcja układu erytropoetycznego może być zaburzona w przypadku wielokrotnych zakażeń, schorzeń zapalnych, urazów, utajonej utraty krwi, hemolizy, ciężkiego zatrucia glinem, współistniejących chorób hematologicznych lub włóknienia szpiku kostnego. Badanie poziomu retikulocytów powinno zostać wzięte pod uwagę jako element postępowania diagnostycznego. Jeśli najczęstsze przyczyny braku skuteczności prowadzonego leczenia są wykluczone i u pacjenta stwierdzana jest retikulocytoza, powinno zostać rozważone przeprowadzenie badania szpiku kostnego.
Jeśli obraz szpiku odpowiada obrazowi wybiórczej aplazji układu czerwonokrwinkowego (PRCA), należy przeprowadzić badania na obecność przeciwciał skierowanych przeciwko erytropoetynie.
U pacjentów leczonych epoetynami zgłaszano przypadki ciężkich niepożądanych reakcji skórnych (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCARs), które mogą zagrażać życiu lub zakończyć się zgonem, w tym zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN). Cięższe przypadki zaobserwowano po stosowaniu epoetyn długodziałających.
W momencie przepisywania produktu pacjentów należy poinformować o oznakach i objawach oraz dokładnie monitorować pod kątem reakcji skórnych. W przypadku zaobserwowania oznak i objawów sugerujących wystąpienie tych reakcji należy natychmiast przerwać stosowanie produktu Aranesp i rozważyć alternatywne leczenie. U pacjentów, u których z powodu stosowania produktu Aranesp wystąpiły przypadki ciężkich reakcji skórnych, takich jak SJS oraz TEN, nie należy nigdy więcej stosować produktu Aranesp.
W przebiegu leczenia czynnikami pobudzającymi erytropoezę, w tym produktem Aranesp, opisywano przypadki występowania aplazji układu czerwonokrwinkowego wywołanej neutralizującymi przeciwciałami skierowanymi przeciwko erytropoetynie. Przypadki takie obserwowano przeważnie u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, którym lek podawano podskórnie. Wykazano, że te przeciwciała reagują krzyżowo ze wszystkimi białkami odgrywającymi rolę w procesie erytropoezy.
U pacjentów, u których podejrzewa się obecność przeciwciał neutralizujących skierowanych
przeciwko erytropoetynie, nie należy rozpoczynać leczenia za pomocą produktu Aranesp (patrz punkt 4.8).
Paradoksalne zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wystąpienie ciężkiej niedokrwistości związanej z małą liczbą retikulocytów powinno spowodować przerwanie leczenia epoetyną i przeprowadzenie testów na obecność przeciwciał przeciwko erytropoetynie. Opisywano przypadki pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C leczonych interferonem i rybawiryną, u których stosowano jednocześnie epoetyny. Nie są one zarejestrowane w leczeniu niedokrwistości związanej z wirusowym zapaleniem wątroby typu C.
Ze względu na to, że czynna choroba wątroby stanowiła kryterium wykluczające we wszystkich badaniach produktu Aranesp, brak danych dotyczących leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Ponieważ uważa się, że eliminacja darbepoetyny alfa i r-HuEPO zachodzi głównie w wątrobie, należy zachować ostrożność stosując Aranesp u pacjentów ze schorzeniami wątroby.
Ponadto należy zachować ostrożność podając Aranesp pacjentom z niedokrwistością sierpowatokrwinkową.
Stosowanie produktu Aranesp przez zdrowe osoby może prowadzić do nadmiernego zwiększenia liczby krwinek. Może to powodować zagrażające życiu powikłania ze strony układu sercowo-naczyniowego.
Nasadka na igłę w ampułko-strzykawce lub we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym zawiera suchą, naturalną gumę (pochodną lateksu), która może powodować reakcje alergiczne.
Aranesp należy używać ostrożnie u pacjentów z padaczką. U pacjentów otrzymujących Aranesp raportowano występowanie drgawek.
Należy starannie rozważyć zgłoszone ryzyko zakrzepowych incydentów naczyniowych (ang. thrombotic vascular events, TVE) w odniesieniu do korzyści płynących z leczenia darbepoetyną alfa, w szczególności u pacjentów z wcześniej występującymi czynnikami ryzyka dla TVE, w tym otyłością i TVE w wywiadzie (np. zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, udar naczyniowy mózgu).
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
Pacjenci z przewlekłą niewydolnością nerek
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek stężenie hemoglobiny należy utrzymywać na poziomie nie większym niż górna granica zakresu docelowych wartości stężeń zalecanych w punkcie 4.2. W badaniach klinicznych obserwowano zwiększenie ryzyka zgonu, wystąpienia ciężkich zdarzeń sercowo-naczyniowych lub mózgowo-naczyniowych, w tym udaru, oraz zakrzepicy dostępu naczyniowego w przypadku, gdy zakładane docelowe stężenie hemoglobiny podczas stosowania czynników pobudzających erytropoezę było większe niż 12 g/dl (7,5 mmol/l).
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek podczas zwiększania dawek produktu Aranesp należy zachować ostrożność, ponieważ duża kumulacja dawki epoetyny może być związana ze zwiększonym ryzykiem zgonu, wystąpieniem ciężkich zdarzeń sercowo-naczyniowych i mózgowo-naczyniowych. U pacjentów, u których pomimo leczenia epoetyną, występuje niskie stężenie hemoglobiny, należy wziąć pod uwagę inne przyczyny słabej odpowiedzi na leczenie (patrz punkty 4.2 i 5.1).
W kontrolowanych badaniach klinicznych nie wykazano istotnych korzyści w związku ze stosowaniem epoetyn, jeśli wartość stężenia hemoglobiny była większa od tej, która konieczna jest do opanowania objawów niedokrwistości i uniknięcia przetoczenia krwi.
U wszystkich pacjentów, u których stężenie ferrytyny w surowicy jest mniejsze niż 100 µg/l lub wysycenie transferyny jest mniejsze niż 20%, zaleca się suplementację żelaza.
Podczas podawania produktu Aranesp należy w regularnych odstępach czasu monitorować stężenie potasu w surowicy. Wprawdzie opisywano zwiększenie stężenia potasu u niewielkiej liczby pacjentów otrzymujących Aranesp, jednak nie ustalono związku przyczynowo-skutkowego. W razie stwierdzenia zwiększającego się lub zbyt dużego stężenia potasu, należy rozważyć zaprzestanie podawania produktu Aranesp do czasu skorygowania stężenia potasu.
Pacjenci z chorobą nowotworową
Wpływ na wzrost guza
Epoetyny są czynnikami wzrostu przede wszystkim stymulującymi produkcję erytrocytów. Receptory dla erytropoetyny mogą znajdować się na powierzchni różnych komórek nowotworowych. Podobnie jak w przypadku wszystkich czynników wzrostu istnieje obawa, że epoetyny mogą stymulować wzrost guzów nowotworowych. W kilku kontrolowanych badaniach u pacjentów z niedokrwistością w przebiegu choroby nowotworowej nie wykazano, by zastosowanie epoetyn powodowało wydłużenie czasu całkowitego przeżycia czy zmniejszenie ryzyka progresji nowotworu.
W kontrolowanych badaniach klinicznych wykazano, że zastosowanie produktu Aranesp i innych czynników pobudzających erytropoezę wiąże się z:
- skróceniem czasu, jaki upłynie do momentu stwierdzenia progresji nowotworu u pacjentów z rakiem głowy i szyi w zaawansowanym stadium rozwoju klinicznego poddawanych radioterapii, jeśli zakładane docelowe stężenie hemoglobiny jest większe niż 14 g/dl (8,7 mmol/l); niewskazane jest stosowanie leków pobudzających erytropoezę w tej populacji pacjentów;
- skróceniem czasu całkowitego przeżycia i zwiększeniem ryzyka zgonu w okresie 4 miesięcy w związku z progresją choroby u pacjentek z przerzutowym rakiem piersi stosujących chemioterapię, jeśli zakładane docelowe stężenie hemoglobiny wynosi 12-14 g/dl (7,5-8,7 mmol/l);
- zwiększeniem ryzyka zgonu, jeśli zakładane docelowe stężenie hemoglobiny wynosi 12 g/dl (7,5 mmol/l) u pacjentów z czynną chorobą nowotworową niepoddawanych radioterapii ani chemioterapii; niewskazane jest stosowanie leków pobudzających erytropoezę w tej populacji pacjentów;
- obserwowanym 9% zwiększeniem ryzyka wystąpienia progresji choroby lub zgonu w grupie przyjmującej epoetynę alfa w skojarzeniu z leczeniem standardowym (z analizy początkowej) oraz 15% zwiększeniem ryzyka, którego nie można statystycznie wykluczyć u pacjentek z przerzutowym rakiem piersi stosujących chemioterapię, jeśli zakładane docelowe stężenie hemoglobiny wynosi od 10 do 12 g/dl (6,2 do 7,5 mmol/l);
- brakiem skuteczności stosowania darbepoetyny alfa względem placebo w odniesieniu do całkowitego przeżycia i przeżycia bez progresji choroby u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc w stadium zaawansowanym stosujących chemioterapię, jeśli zakładane docelowe stężenie hemoglobiny wynosi 12 g/dl (7,5 mmol/l) (patrz punkt 5.1).
W świetle powyższego, w niektórych sytuacjach klinicznych przetoczenie krwi powinno być preferowaną metodą leczenia niedokrwistości u pacjentów z chorobą nowotworową. Decyzja o podaniu rekombinowanych erytropoetyn powinna opierać się na ocenie ryzyka i korzyści, indywidualnej ocenie stanu pacjenta, biorąc pod uwagę stan kliniczny. W tej ocenie powinny być uwzględnione takie dane, jak typ nowotworu i stadium jego rozwoju; stopień anemizacji, oczekiwane przeżycie, środowisko w którym leczony jest pacjent oraz osobiste preferencje pacjenta (patrz punkt 5.1).
W przypadku stężenia hemoglobiny przekraczającego 12 g/dl (7,5 mmol/l) u pacjentów z guzami litymi lub złośliwymi rozrostami układu limfatycznego, należy ściśle stosować instrukcje dotyczące dostosowania dawki, opisane w punkcie 4.2. Pozwala to zmniejszyć ryzyko wystąpienia powikłań zatorowo-zakrzepowych. W regularnych odstępach czasu należy również monitorować liczbę płytek krwi i stężenie hemoglobiny.
Interakcje – z czym nie łączyć
Interakcje leku Aranesp z innymi lekami
Wyniki przeprowadzonych dotychczas badań klinicznych nie wskazują na występowanie interakcji darbepoetyny alfa z innymi substancjami. Niemniej jednak istnieje ryzyko wystąpienia interakcji z substancjami wykazującymi silne powinowactwo do krwinek czerwonych, np. cyklosporyną lub takrolimusem. W przypadku stosowania terapii skojarzonej z produktem Aranesp i jedną z tych substancji, należy monitorować ich stężenie we krwi, a w przypadku zwiększenia stężenia hemoglobiny – dostosować ich dawkę.
Lek a ciąża
Ciąża
Brak wystarczających i właściwie kontrolowanych badań klinicznych dotyczących stosowania produktu Aranesp u kobiet w ciąży.
W badaniach na zwierzętach nie wykazano bezpośredniego, szkodliwego wpływu leku na przebieg ciąży, rozwój embrionalny i płodowy, przebieg porodu ani na rozwój noworodka. Nie stwierdzono wpływu na płodność.
Należy zachować ostrożność przepisując Aranesp kobietom w ciąży.
Antykoncepcja i planowanie ciąży
Lek a karmienie piersią
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy Aranesp przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dzieci karmionych piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie produktu Aranesp biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Prowadzenie pojazdów
Aranesp nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Przedawkowanie
Nie została określona maksymalna ilość produktu Aranesp, która może być podawana bezpiecznie w dawce pojedynczej lub wielokrotnej. Jeśli stężenie hemoglobiny nie jest dokładnie monitorowane i dawkowanie odpowiednio dostosowane, w wyniku stosowania produktu Aranesp może wystąpić policytemia. Po przedawkowaniu produktu Aranesp obserwowano przypadki ciężkiego nadciśnienia tętniczego (patrz punkt 4.4).
W przypadku wystąpienia policytemii należy tymczasowo przerwać podawanie produktu Aranesp (patrz punkt 4.2). Jeśli istnieją wskazania kliniczne, można wykonać flebotomię.
Mechanizm działania
Mechanizm działania
Ludzka erytropoetyna stanowi endogenny hormon glikoproteinowy, główny czynnik regulujący erytropoezę poprzez swoistą interakcję z receptorem erytropoetyny w komórkach macierzystych erytropoezy w szpiku kostnym. Erytropoetyna jest wytwarzana głównie w nerkach, a jej stężenie jest regulowane również w tym narządzie, w odpowiedzi na zmieniające się wysycenie tkanek tlenem.
Wytwarzanie endogennej erytropoetyny jest zaburzone u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek. W tej grupie chorych główną przyczyną niedokrwistości jest niedobór erytropoetyny. Etiologia niedokrwistości u pacjentów otrzymujących chemioterapię z powodu choroby nowotworowej jest wieloczynnikowa i obejmuje głównie niedobór erytropoetyny oraz zmniejszoną odpowiedź komórek macierzystych erytropoezy na endogenną erytropoetynę.
Substancje pomocnicze
Sodu dwufosforan
Sodu wodorofosforan
Sodu chlorek
Polisorbat 80
Woda do wstrzykiwań
Niezgodności
Nie mieszać i nie podawać produktu leczniczego w infuzji z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonano badań dotyczących zgodności.
Przechowywanie i termin
3 lata.
Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C).
Nie zamrażać.
Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
W warunkach leczenia ambulatoryjnego po wyjęciu z lodówki Aranesp może być jednokrotnie przechowywany przez nie dłużej niż siedem dni w temperaturze pokojowej (do 25ºC). Po wyjęciu z lodówki i osiągnięciu temperatury pokojowej (do 25ºC), należy użyć w ciągu siedmiu dni lub wyrzucić.
Data zatwierdzenia tekstu
Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej
Agencji Leków http://www.ema.europa.eu/.
Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) Aranesp
Dokument wczyta się, gdy tu dojedziesz.