opieka.farm
Portal tylko dla farmaceutów i techników farmaceutycznych.Tylko dla farmaceutów i techników Załóż konto Zaloguj się

Indeks leków

Rpz

Idefirix

imlifidaza Imlifidasum

proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji · Hansa Biopharma AB

ATC L04AA41immunosupresantysubstancjainne leki z: imlifidaza

Warianty i ceny

Nazwa handlowaPostaćDawkaOpakowanieKat.100%50%30%RbezpłatnyInne refundacjeOpakowanieCenaDopłataSzczegóły
IdefirixProszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji11 mg1Rpz11 mg · 1
IdefirixProszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji11 mg2Rpz11 mg · 2

Wskazania

Idefirix jest wskazany do stosowania w leczeniu desensytyzacyjnym (odczulaniu) u wysoko immunizowanych dorosłych biorców przeszczepu nerki z dodatnią próbą krzyżową z dostępnym zmarłym dawcą. Stosowanie produktu leczniczego Idefirix powinno być ograniczone do pacjentów, u których jest niskie prawdopodobieństwo przeszczepienia w ramach obowiązującego systemu doboru biorców nerki — z uwzględnieniem programów ustalania priorytetów dla pacjentów wysoko immunizowanych.

Substancja czynna i dawka

Każda fiolka zawiera 11 mg imlifidazy wytwarzanej w komórkach Escherichia coli techniką rekombinacji DNA.

Po rekonstytucji każdy 1 mL koncentratu zawiera 10 mg imlifidazy.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Po rekonstytucji każdy mL koncentratu zawiera 0,5 mg polisorbatu 80.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Postać i wygląd

Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (proszek do sporządzania koncentratu).

Proszek ma postać białego placka.

Dawkowanie

Leczenie powinni zalecić i nadzorować lekarze specjaliści z doświadczeniem w prowadzeniu leczenia immunosupresyjnego i w opiece nad immunizowanymi biorcami przeszczepu nerki.

Imlifidaza jest przeznaczona wyłącznie do stosowania w warunkach szpitalnych.

Dawkowanie

Dawka zależy od masy ciała pacjenta (w kg). Zalecana dawka wynosi 0,25 mg/kg mc. w pojedynczej dawce podanej najlepiej w ciągu 24 godzin przed przeszczepieniem. U większości pacjentów do konwersji wyniku próby krzyżowej wystarcza pojedyncza dawka, ale w razie konieczności drugą dawkę można podać w ciągu 24 godzin od podania pierwszej.

Po zakończeniu leczenia imlifidazą, ale przed przeszczepieniem należy potwierdzić konwersję wyniku próby krzyżowej z dodatniego na ujemny (patrz punkt 4.4).

Zgodnie z rutynowymi procedurami obowiązującymi w ośrodku przeszczepów należy stosować premedykację kortykosteroidami i lekami przeciwhistaminowymi w celu zmniejszenia ryzyka reakcji związanych z infuzją.

Ponieważ najczęstszymi zakażeniami u pacjentów z hipogammaglobulinemią są zakażenia dróg oddechowych, do standardu postępowania należy włączyć na 4 tygodnie profilaktykę doustnymi antybiotykami oddziałującymi na patogeny atakujące drogi oddechowe (patrz punkt 4.4).

Pacjenci leczeni imlifidazą powinni dodatkowo otrzymywać, zgodne ze standardem postępowania, środki indukujące deplecję limfocytów T, z lub bez środków powodujących deplecję limfocytów B (patrz punkt 5.1), tj. podawanie imlifidazy nie eliminuje potrzeby stosowania leczenia immunosupresyjnego zgodnie ze standardem postępowania.

Specjalne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Dane dotyczące stosowania produktu leczniczego u pacjentów w wieku powyżej 65 lat są ograniczone, ale nie ma przesłanek świadczących o konieczności skorygowania dawki w tej grupie.

Zaburzenia czynności wątroby

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności imlifidazy u pacjentów z umiarkowanymi albo ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Brak dostępnych danych.

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności imlifidazy u dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 18 lat. Brak dostępnych danych.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Idefirix przeznaczony jest wyłącznie do podawania dożylnego po rekonstytucji i rozcieńczeniu.

Całą, w pełni rozcieńczoną infuzję należy podać w ciągu 15 minut za pomocą zestawu infuzyjnego z jałowym, wbudowanym, niepirogennym filtrem o niskim stopniu wiązania białek (wielkość porów 0,2 µm). Zaleca się przepłukanie linii dożylnej 0,9% (9 mg/mL) roztworem chlorku sodu do infuzji po podaniu produktu leczniczego, aby zapewnić, że podana została pełna dawka. Nie przechowywać niewykorzystanego roztworu do infuzji do jego ponownego użycia.

Instrukcje dotyczące rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Przeciwwskazania

  • Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • Trwające poważne zakażenie.
  • Zakrzepowa plamica małopłytkowa (TTP). U pacjentów z tą chorobą krwi występuje ryzyko rozwoju choroby posurowiczej.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Reakcje związane z infuzją

W badaniach klinicznych zgłaszano występowanie reakcji związanych z infuzją imlifidazy (patrz punkt 4.8). W razie wystąpienia jakiejkolwiek poważnej reakcji alergicznej lub anafilaktycznej należy natychmiast przerwać podawanie imlifidazy i zastosować odpowiednie leczenie. W przypadku pojawienia się łagodnych albo umiarkowanych reakcji związanych z infuzją w trakcie leczenia imlifidazą można tymczasowo zatrzymać infuzję i/lub podać produkty lecznicze, takie jak leki przeciwhistaminowe, leki przeciwgorączkowe i kortykosteroidy. Zatrzymaną infuzję można wznowić po ustąpieniu objawów.

Zakażenia i profilaktyka zakażeń

W przypadku przeszczepu nerki trwające poważne zakażenia o dowolnej etiologii (bakteryjne, wirusowe lub grzybicze) uznawane są za przeciwwskazanie, a zakażenia przewlekłe — takie jak HBV czy HIV — muszą być dobrze kontrolowane. Należy mieć też na względzie czasowe zmniejszanie stężenia IgG przez imlifidazę. U pacjentów z hipogammaglobulinemią najczęstszymi zakażeniami są zakażenia dróg oddechowych. Dlatego, oprócz ogólnie stosowanej przy przeszczepianiu nerki profilaktyki zakażeń (przeciwko Pneumocystis carinii, cytomegalowirusowi i drożdżakom zasiedlającym jamę ustną), zgodnej ze standardem postępowania, wszyscy pacjenci powinni także w ramach profilaktyki przyjmować przez 4 tygodnie doustne antybiotyki przeciwko patogenom atakującym drogi oddechowe. Jeżeli z jakiejkolwiek przyczyny po leczeniu imlifidazą u pacjenta nie zostanie wykonany przeszczep, to mimo wszystko należy przeprowadzić przez 4 tygodnie profilaktyczną antybiotykoterapię przeciwko patogenom atakującym drogi oddechowe.

Stosowanie imlifidazy oraz leczenia indukującego deplecję limfocytów T, z lub bez leków powodujących deplecję limfocytów B pamięci, może zwiększać ryzyko reaktywacji żywych szczepionek atenuowanych i/lub latentnego zakażenia gruźlicą.

Szczepienia

Ze względu na spadek stężenia IgG po leczeniu imlifidazą występuje ryzyko tymczasowego osłabienia działania ochronnego szczepionek, utrzymującego się do 4 tygodni po leczeniu imlifidazą.

Odrzucenie przeszczepu zależne od przeciwciał (antibody-mediated rejection, AMR)

AMR może wystąpić w wyniku aktywności przeciwciał przeciwko antygenom dawcy (donor-specific antibodies, DSA) z odbicia. U pacjentów z bardzo wysokim stężeniem DSA przed przeszczepieniem prawdopodobieństwo wystąpienia wczesnego AMR wymagającego interwencji jest większe. U większości pacjentów w badaniach klinicznych występowała aktywność DSA z odbicia, która osiągała swoje maksimum między 7. a 21. dniem po leczeniu imlifidazą, a AMR wystąpiło u około 30% pacjentów. Wszyscy pacjenci z AMR w badaniach klinicznych pomyślnie zareagowali na leczenie należące do standardu postępowania. Ponowne pojawienie się DSA i zwiększone ryzyko wystąpienia AMR u pacjentów wysoko immunizowanych wymaga opieki lekarza z doświadczeniem w leczeniu pacjentów immunizowanych, dostępności zasobów oraz gotowości do rozpoznawania i leczenia ostrego AMR zgodnie ze standardową praktyką kliniczną. Prowadzenie pacjentów powinno obejmować dokładne monitorowanie stężeń przeciwciał przeciwko HLA (ludzki antygen leukocytarny) i kreatyniny w surowicy lub osoczu, a także gotowość do wykonania biopsji w przypadku podejrzenia AMR.

Pacjenci z dodatnim wynikiem próby krzyżowej dla cytotoksyczności limfocytów T zależnej od układu dopełniacza (CDC)

Doświadczenie w zakresie pacjentów z potwierdzonym dodatnim wynikiem próby krzyżowej CDC limfocytów T przed leczeniem imlifidazą jest bardzo ograniczone (patrz punkt 5.1).

Immunogenność

Oczekuje się, że potencjalny wpływ przeciwciał przeciwko imlifidazie (ang. anti-drug antibodies, ADA) na skuteczność i bezpieczeństwo zastosowania drugiej dawki imlifidazy, podawanej w ciągu 24

godzin po pierwszej dawce, będzie marginalny, ponieważ nie zaczęły jeszcze powstawać ADA w odpowiedzi na pierwszą dawkę.

Potwierdzenie konwersji wyniku próby krzyżowej

Każdy ośrodek kliniczny powinien korzystać ze swoich standardowych protokołów potwierdzania konwersji wyniku próby krzyżowej z dodatniego na ujemny. W przypadku stosowania testu mikrocytotoksycznego (complement-dependent cytotoxicity crossmatch, CDCXM) należy uwzględnić następujące czynniki pozwalające uniknąć wystąpienia fałszywie dodatnich wyników po leczeniu imlifidazą: IgM musi być inaktywowana, aby móc swoiście oznaczyć zdolność cytotoksyczną IgG i należy unikać stosowania antyludzkiej globuliny (ang. anti-human globulin, AHG). W razie jej zastosowania należy potwierdzić, że oddziałuje ona na fragment Fc, a nie na Fab IgG. Stosowanie AHG przeciwko fragmentowi Fab nie pozwoli na poprawny odczyt wyniku CDCXM u pacjenta leczonego imlifidazą.

Produkty lecznicze na bazie przeciwciał

Imlifidaza to proteaza cysteinowa, która swoiście tnie IgG. W wyniku tego produkty lecznicze wywodzące się z IgG mogą ulegać inaktywacji, jeśli są podawane w skojarzeniu z imlifidazą.

Produkty lecznicze na bazie przeciwciał, które są cięte przez imlifidazę, obejmują między innymi:

bazyliksymab, rytuksymab, alemtuzumab, adalimumab, denosumab, belatacept, etanercept, króliczą globulinę antytymocytarną (rATG) oraz dożylne preparaty immunoglobulin (IVIg) (patrz punkt 4.5, w którym zebrano zalecenia dotyczące odstępów czasowych między podaniem imlifidazy a podaniem produktów leczniczych na bazie przeciwciał).

IVIg mogą zawierać przeciwciała neutralizujące przeciwko imlifidazie, które mogą ją inaktywować w przypadku podania IVIg przed imlifidazą (patrz punkt 4.5).

Informacje o substancjach pomocniczych

Idefirix zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Idefirix zawiera 0,5 mg polisorbatu 80 w każdym mL. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne.

Interakcje – z czym nie łączyć

Imlifidaza swoiście tnie IgG, a swoistość gatunkowa prowadzi do degradacji wszystkich podklas ludzkiej i króliczej IgG. W wyniku tego produkty lecznicze wywodzące się z ludzkiej albo króliczej IgG mogą ulegać inaktywacji, jeśli są podawane w skojarzeniu z imlifidazą. Do produktów leczniczych na bazie przeciwciał, które są cięte przez imlifidazę, należą między innymi:

bazyliksymab, rytuksymab, alemtuzumab, adalimumab, denosumab, belatacept, etanercept, rATG oraz IVIg.

Imlifidaza nie powoduje degradacji końskiej globuliny antytymocytarnej, więc zachowanie odstępu czasu między podaniem tych leków nie jest konieczne. Imlifidaza nie tnie ekulizumabu stosowanego w zalecanej dawce.

Tabela 1 Zalecany odstęp czasu między podaniem produktów leczniczych na bazie przeciwciał a podaniem imlifidazy Produkt leczniczy Zalecany odstęp po podaniu 0,25 mg/kg mc.

Produkt leczniczy końska globulina antytymocytarna, ekulizumabZalecany odstęp po podaniu 0,25 mg/kg mc.
imlifidazy
zachowanie odstępu niekonieczne (można podawać jednocześnie z imlifidazą)
dożylne preparaty immunoglobulin (IVIg)12 godzin
alemtuzumab, adalimumab, bazyliksymab, denosumab, etanercept, rytuksymab4 dni
królicza globulina przeciwko ludzkim tymocytom (rATG), belatacept1 tydzień

IVIg mogą ponadto zawierać przeciwciała neutralizujące przeciwko imlifidazie, które mogą ją inaktywować, jeśli IVIg podano przed imlifidazą. Przed podaniem imlifidazy pacjentom leczonym IVIg należy uwzględnić okres półtrwania IVIg, wynoszący 3–4 tygodnie. W badaniach klinicznych nie podawano IVIg w okresie 4 tygodni przed infuzją imlifidazy.

Lek a ciąża

Ciąża

Brak dostępnych danych na temat stosowania imlifidazy u ciężarnych kobiet, ponieważ ciąża stanowi przeciwwskazanie do przeszczepienia nerki.

Badania na królikach nie ujawniają jednak bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu imlifidazy na rozwój zarodka lub płodu (patrz punkt 5.3).

Jako środek ostrożności zaleca się unikanie stosowania Idefirix w okresie ciąży.

Antykoncepcja i planowanie ciąży

Lek a karmienie piersią

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy imlifidaza przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią.

Przed ekspozycją na Idefirix należy przerwać karmienie piersią.

Prowadzenie pojazdów

Nie dotyczy.

Przedawkowanie

Nie ma doświadczenia ze stosowaniem większych dawek niż zalecane. W przypadku przedawkowania należy uważnie monitorować pacjenta i zastosować leczenie objawowe.

Nie istnieje swoista odtrutka, ale podanie IVIg może odwrócić zmniejszanie stężenia IgG.

Mechanizm działania

Mechanizm działania

Imlifidaza to proteaza cysteinowa będąca pochodną enzymu rozkładającego immunoglobulinę G (IgG) ze Streptococcus pyogenes, która tnie łańcuchy ciężkie wszystkich podklas ludzkiej IgG, ale nie działa na inne immunoglobuliny. Cięcie IgG prowadzi do eliminacji funkcji efektorowych zależnych od fragmentu Fc, w tym CDC i cytotoksyczności komórkowej zależnej od przeciwciał (ang. antibody- dependent cel-mediated cytotoxicity, ADCC). Dzięki cięciu wszystkich IgG imlifidaza zmniejsza stężenie DSA i umożliwia przeszczepienie narządu.

Substancje pomocnicze

Mannitol

Polisorbat 80

Trometamol

Disodu edetynian dwuwodny

Kwas chlorowodorowy (do regulacji pH)

Niezgodności

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

Przechowywanie i termin

Nieotwarta fiolka

18 miesięcy

Po rekonstytucji

Roztwór po rekonstytucji należy od razu przenieść z fiolki do worka infuzyjnego.

Po rozcieńczeniu

Wykazano, że stabilność chemiczna i fizyczna produktu po rekonstytucji i rozcieńczeniu wynosi 24 godziny w temperaturze 2–8°C, w tym przez 4 godziny w temperaturze 25°C w ciągu 24-godzinnego okresu.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, jeśli metoda rekonstytucji i rozcieńczania nie wyklucza ryzyka zanieczyszczenia mikrobiologicznego, produkt powinien zostać natychmiast użyty.

Za warunki przechowywania gotowego produktu, który nie został niezwłocznie wykorzystany, odpowiada użytkownik. Roztwór produktu należy przechowywać chroniąc przed światłem.

Przechowywać w lodówce (2–8°C).

Nie zamrażać.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji lub rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

Data zatwierdzenia tekstu

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.

Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) Idefirix

Dokument wczyta się, gdy tu dojedziesz.

z 27Strzałki albo przesunięcie palcem